ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος κάνοντας λόγο γιά τά προσόντα τοῦ ὑποψηφίου Ποιμένος, δέν ἀρκεῖται στήν εὐλάβεια, ἀλλά καί σέ κάτι ἄλλο: Στή σύνεση τοῦ ὑποψηφίου, νά μήν εἶναι δηλαδή ἀφελής, ἀγαθός. Γράφει: «Ἄν ἕνας ὑποψήφιος ἔχει μέν εὐλάβεια, ἀλλά δέν ἔχει σύνεση, κρίνεται ἀκατάλληλος! (…). Ὁ Ποιμένας πρέπει νά εἶναι νηφάλιος, καί διορατικός, καί τετραπέρατος, γιατί δέν ζεῖ μόνο γιά τόν ἑαυτόν του, ἀλλά καί γιά τό λαό» (Περί Ἱερωσύνης Γ, 12. P.G. 48: 648, 652).
Τί νά τόν κάνεις τόν ὁδηγό ἐνός λεωφορείου, πού ἔχει μέν εὐλάβεια, ἀλλά, πελαγώνει καί δέν ξέρει ποῦ νά στρίψει τό τιμόνι;! Τί νά τόν κάνεις τόν χειροῦργο ἰατρό, πού εἶναι μέν εὐλαβής, ἀλλά μπερδεύει τό χειρουργεῖο μέ τή νεκροψία;!
Καί τί νά τήν κάνεις τήν εὐλάβεια τοῦ Ποιμένα, ὅταν εἶναι ἀφελής, καί συνεχῶς πέφτει σέ γκάφες καί γίνεται περίγελως πάντων;! Ὅταν μέ τίς ἐμμονές του, τίς ἀγκυλώσεις του, τίς ψυχώσεις του, τίς προκαταλήψεις τους, βασανίζει τό ποίμνιο, πού τρέχει κοντά νά βρεῖ γαλήνη στήν ψυχή του; Ὅταν γίνεται αἰτία, ἀπό τίς ἀδιακρισίες του, νά βλασφημεῖται τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἀπό τούς ἀπίστους καί λοιπούς; (Ρωμ.2: 24). Καί μάλιστα σέ ἐποχή ἀμφισβητήσεως τῶν πάντων;!
Μέ τίς ἐκλογές Ἀρχιερέων ἡ Ἐκκλησία δίνει τίς ἐξετάσεις της ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων. Καί, ὅμως, λέει καί πάλι ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (σχολιάζοντας τά τῆς ἐποχῆς του), « οἱ Ἐπίσκοποι ἐνεργοῦν μέ τέτοιο τρόπο, λές καί τό ποίμνιο εἶναι ντουβάρια…! Ἀκοῦς, λοιπόν, νά λένε: Ἄς κάνουμε Ἐπίσκοπο τόν δεῖνα, γιατί κατάγεται ἀπό μεγάλο τζάκι. Ἄς κάνουμε τόν δεῖνα, γιατί εἶναι πλούσιος, καί δέν θά ἀνάγκη ἀπό τά ἔσοδα τῆς Ἐκκλησίας γιά νά ζήσει Ἄς κάνουμε τόν δεῖνα, πού μόλις γύρισε ἀπό τή σχισματική Ἐκκλησία. Ὁ ἕνας προτιμᾶ τό φίλο του, ὁ ἄλλος τόν συγγενῆ του, ὁ ἄλλος τόν κόλακα! Κανένα δέν δίδει σημασία στόν κατάλληλο!» (Λόγος Γ, περί Ἱερωσύνης, 15 P.G. 48, 652).
Ὀδυνηρό! Καμία κίνηση γιά νά ἐκλέξουν τόν κατάλληλο! Καμμία…! Ὄχι, ἐπειδή δέν μποροῦσαν, ἀλλά, γιατί δέν ἤθελαν! Ἄν ἤθελαν, θά τό ἔκαναν! Μέ ἀποτέλεσμα «οἱ ἄνθρωποι τῆς Ἐκκλησίας νά καταστρέφουν τήν Ἐκκλησία πολύ χειρότερα ἀπό ὅτι θά τήν κατέστρεφαν οἱ ἐχθροί της!»( Αὐτόθι).
Καί γιατί δέν ἤθελαν νά ἐκλέξουν τούς κατάλληλους; Δέν ἀγαποῦσαν, δέν πονοῦσαν τήν Ἐκκλησία, πού ὑπηρετοῦσαν! Ἀγαποῦσαν τά προσωπικά τους συμφέροντα, καί αὐτά προωθοῦσαν μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας, (ἱεροσυλία…!), καί καμάρωναν γιά τήν ἐπιτυχία τους…! Μπορεῖ τό στόμα τους νά ἔλεγε «ἐκλέξαμε τόν κατάλληλο, δόξα Σοι ὁ Θεός!», ὅμως ἡ συνείδηση τί ἔλεγε;!
Ἀλήθεια, γιατί οἱ ἐπιχειρηματίες δέν προσλαμβάνουν τόν ὁποιονδήποτε στήν ἐπιχείρησή τους; Ὅποια ἐπιχείρηση καί ἄν ἔχουν; Γιατί κοσκινίζουν τούς ὑποψηφίους; Γιατί ψάχνουν, ἀναζητοῦν τόν καλύτερο; Γιατί δέν βάζουν οὔτε τό παιδί τους σέ καίρια θέση, ἄν τό κρίνουν, ὅτι ὑστερεῖ σέ κάτι;! Γιατί; Ἀγαποῦν τήν ἐπιχείρησή τους! Τήν πονᾶνε! Καί θέλουν νά στέκεται στό ὕψος της, ἀλλά, καί νά ἔχει μέλλον…! Καί ἡ ἐπιχείριση τούς ἀνήκει, εἶναι ἰδιοκτησία τους, ἄρα ἔχουν κάθε δικαίωμα νά κάνουν, ὅ,τι θέλουν, ἀκόμα καί νά τήν κλείσουν…!
Ὅμως, ἡ Ἐκκλησία ἀνήκει στό Χριστό, πού τήν ἀπέκτησε μέ τό Αἷμα Του. Καί οἱ ἔχοντες ἐξουσία εἶναι ἁπλῶς διαχειριστές αὐτῆς τῆς ξένης περιουσίας, καί, θέλοντας καί μή, θά κληθοῦν νά αἰτιολογήσουν τίς ἐπιλογές τους, ἀλλά ἐδῶ ὁ Δικαστής «οὐ μυκτηρίζεται» (Γαλ. 6:7), οὐ κολακεύεται, οὐ δωροδοκεῖται, αὐτός κρατάει τή ράβδο……
