Στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Βόλου χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος κατά την Ακολουθία της Γ΄ Στάσεως των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου, παρουσία πλήθους πιστών που κατέκλυσαν τον ιστορικό ναό.
Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον Χαιρετισμό της Παναγίας που την ονομάζει «Ολκάδα των θελόντων σωθήναι» και «Λιμένα των του βίου πλωτήρων», εξηγώντας ότι ο υμνογράφος χρησιμοποιεί δύο βαθιά συμβολικές εικόνες για την Υπεραγία Θεοτόκο. «Η Παναγία», τόνισε, «παρουσιάζεται ως πλοίο που μεταφέρει εκείνους που επιθυμούν να σωθούν, αλλά και ως λιμάνι στο οποίο βρίσκουν καταφύγιο όσοι αγωνίζονται μέσα στη θάλασσα της ζωής». Υπογράμμισε ότι, όπως το πλοίο μεταφέρει αγαθά και στηρίζει την επίγεια ζωή των ανθρώπων, έτσι και η Παναγία έγινε το πλοίο που έφερε στον κόσμο τον ίδιο τον Σωτήρα, τον Ιησού Χριστό, μέσω του οποίου προσφέρεται στον άνθρωπο η σωτηρία.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Σεβ. Ιγνάτιος επεσήμανε ότι η σωτηρία αποτελεί δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο, το οποίο όμως δεν επιβάλλεται, αλλά προσφέρεται μέσα από την ελευθερία που ο ίδιος ο Θεός χάρισε στον άνθρωπο. «Ο Θεός», ανέφερε, «μας δημιούργησε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή Του και μας χάρισε το μεγάλο δώρο της ελευθερίας, την οποία ποτέ δεν παραβιάζει. Ακόμη και στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου βλέπουμε έναν διάλογο ελευθερίας, μέχρι τη στιγμή που η Παναγία απάντησε: “Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου”. Έτσι και ο άνθρωπος καλείται να πει το δικό του “ναι” στο δώρο της σωτηρίας που προσφέρει ο Χριστός». Παράλληλα, τόνισε ότι η σωτηρία δεν αποτελεί απλώς μια θεωρητική επιθυμία, αλλά απαιτεί αγώνα και έμπρακτη ανταπόκριση στο θέλημα του Θεού, καθώς όταν ο άνθρωπος επιθυμεί πραγματικά κάτι αγωνίζεται για να το πραγματοποιήσει. «Έτσι και στην πνευματική ζωή, καλούμαστε να κάνουμε πράξη το θέλημα του Θεού και να γίνουμε μιμητές του Χριστού, ο οποίος μας έδωσε την εντολή της αγάπης: να αγαπούμε τον Θεό με όλη μας την ψυχή και τον συνάνθρωπο όπως τον εαυτό μας».
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας αναφέρθηκε στην πορεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, επισημαίνοντας ότι η περίοδος αυτή αποτελεί μια πνευματική πορεία προς το αληθινό Πάσχα, δηλαδή προς το πέρασμα του ανθρώπου στην αληθινή ζωή που χαρίζει ο Χριστός. Παρά τις δυσκολίες των καιρών, κάλεσε τους πιστούς να μην απογοητεύονται, αλλά να διατηρούν ζωντανή την ελπίδα τους στον Χριστό, στην Παναγία και στους Αγίους της Εκκλησίας. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στα παιδιά, προτρέποντας τους γονείς και τους παππούδες να τα φέρνουν στην Εκκλησία, τονίζοντας ότι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούν να τους προσφέρουν είναι η σχέση τους με τον Χριστό και τη ζωή της Εκκλησίας.
Στο τέλος της Ακολουθίας, εξήρε τη διακονία των ιερέων του Ναού και ευχαρίστησε τους πιστούς για την πολυπληθή συμμετοχή τους. Εξέφρασε, επίσης, τη χαρά του για την παρουσία των πιστών στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου, έναν ναό που, όπως ανέφερε, ανεγέρθηκε από τους πρόσφυγες της Καππαδοκίας για να θυμίζει την καταγωγή τους και την τιμή προς τον Μέγα Βασίλειο.
