Την Τρίτη 21 Δεκεμβρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε τον θείο λόγο, όπως κάθε Τρίτη απόγευμα, στον Εσπερινό και στην Παράκληση του Αγίου Λουκά του Ιατρού στον Ιερό Ναό του στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.
Με την ευκαιρία της πρόσφατης εορτής του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου, τέθηκε σε προσκύνηση η τιμία κάρα του Αγίου και το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του Αγίου Λουκά που αποθησαυρίζονται στην Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά.
Η Ιερά Ακολουθία μεταδόθηκε απευθείας στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, την αντίστοιχη σελίδα στο Facebook και τον ραδιοφωνικό σταθμό «Παύλειος Λόγος 90,2 FM».
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Ἀπόψε ἔχουμε τήν εὐλογία καί τή χάρη νά προσκυνοῦμε ἐκτός ἀπό τό ἱερό λείψανο τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, ἀρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, τοῦ ἰατροῦ καί θαυματουργοῦ, καί τή σεπτή καί χαριτόβρυτο κάρα τοῦ ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου, τοῦ ὁποίου τή μνήμη ἑόρτασε κατά τή χθεσινή ἡμέρα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία.
Καί εἶναι ἰδιαίτερη εὐλογία νά τούς τιμοῦμε ἀπόψε μαζί τούς δύο μεγάλους αὐτούς ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι μπορεῖ νά ἔζησαν σέ ἐντελῶς διαφορετικές ἐποχές καί σέ ἐντελῶς διαφορετικούς τόπους, διακόνησαν ὅμως καί οἱ δύο τόν Χριστό καί τούς ἀνθρώπους μέ ζῆλο καί αὐταπάρνηση καί ὑπέμειναν μέ καρτερία τό μαρτύριο γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη στόν Χριστό.
Ὁ ἕνας, ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος, ἀντιμετώπισε τά ἄγρια θηρία καί ἔχυσε τό αἷμα του γιά τόν Χριστό. Ὁ ἄλλος, ὁ ἅγιος Λουκᾶς, ὑπέμεινε ἕνα μακροχρόνιο μαρτύριο, μέ διωγμούς, μέ φυλακίσεις, μέ ἐξορίες καί βασανιστήρια. Κανείς ἀπό τούς δύο δέν ὑποχώρησε, κανείς δέν προτίμησε νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό, γιά νά σώσει τόν ἑαυτό του. Γιατί καί οἱ δύο ὄχι μόνο δέν ἤθελαν νά χωρισθοῦν ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί πίστευαν ὅτι ἡ ζωή τους στή γῆ εἶναι ζωή μέ τόν Χριστό καί τό μαρτύριο θά τούς φέρει πιό κοντά καί θά τούς ἑνώσει μέ Αὐτόν πού ἀγαποῦσαν, μέ Αὐτόν στόν ὁποῖο εἶχαν ἀφιερώσει καί τήν ψυχή τους καί τή ζωή τους.
Αὐτή τή βεβαιότητα βλέπουμε νά διατυπώνει μέ ἔμφαση στήν ἐπιστολή του πρός τούς χριστιανούς τῆς Ρώμης ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, ζητώντας νά προσεύχονται γι᾽ αὐτόν, ἐνῶ βαδίζει πρός τό μαρτύριο, γιά νά μήν λέγει μόνο ὅτι εἶναι χριστιανός, ἀλλά καί γιά νά ἀποδειχθεῖ τήν κρίσιμη ὥρα ἀληθινός μαθητής τοῦ Χριστοῦ.
Τούς παρακαλεῖ ὅμως ἀκόμη νά μήν ἐπιδιώξουν νά τόν ἀπαλλάξουν ἀπό τό μαρτύριο. «Ἄφετέ με θηρίων εἶναι βοράν, δι᾽ ὧν ἔνεστιν Θεοῦ ἐπιτυχεῖν». Ἀφῆστε με, γράφει, νά γίνω βορά τῶν θηρίων, διά τῶν ὁποίων θά μπορέσω νά κερδίσω τόν Θεό. «Σῖτός εἰμι Θεοῦ καί δι᾽ ὀδόντων θηρίων ἀλήθομαι, ἵνα καθαρός ἄρτος εὑρεθῶ τοῦ Χριστοῦ». Εἶμαι σιτάρι τοῦ Θεοῦ, συνεχίζει, πού μέ ἀλέθουν τά δόντια τῶν θηρίων, γιά νά βρεθῶ καθαρός ἄρτος τοῦ Χριστοῦ. «Σέ τίποτε δέν μέ ὠφελεῖ οὔτε ὁ κόσμος ὁλόκληρος, οὔτε οἱ βασιλεῖες τοῦ αἰῶνος τούτου. Εἶναι προτιμότερο νά πεθάνω γιά τόν Χριστό, παρά νά βασιλεύσω στά πέρατα τῆς γῆς. Ἐκεῖνον ζητῶ, πού πέθανε γιά χάρη μας. Ἐκεῖνον θέλω, πού ἀναστήθηκε γιά μᾶς. Ἐπιτρέψτε μου», συνεχίζει ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος στήν ἐπιστολή του, «νά γίνω μιμητής τοῦ πάθους τοῦ Θεοῦ μου».
Αὐτά τά λόγια εἶναι ἀπόδειξη τῆς μεγάλης ἀγάπης πού εἶχε ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος γιά τόν Χριστό, ὥστε τόν ἐπιθυμοῦσε καί τόν ἐπεδίωκε πάνω ἀπό ὅλα τά ἐγκόσμια, πάνω καί ἀπό τήν ἴδια του τή ζωή.
Καί δέν τά ἔλεγε μόνο αὐτά, τά ἔκανε καί πράξη στή ζωή του, τά ἔκανε πράξη μέ τό μαρτύριό του καί τή θυσία του γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ. Μαρτύρησε, θυσιάστηκε, ὄχι γιατί δέν ἀγαποῦσε τή ζωή του, ὄχι δέν ἀγαποῦσε τούς ἀνθρώπους, ἀλλά γιατί ἀγαποῦσε περισσότερο ἀπό ὅλους καί ἀπό ὅλα τόν Θεό, καί ἤξερε ὅτι καί ἡ ζωή καί ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων ἔχει ἕνα ὅριο, ἔχει ἕνα τέλος, ἐνῶ ἡ ζωή κοντά στόν Χριστό, ἡ ζωή μέ τόν Χριστό εἶναι ἀτελεύτητη καί αἰώνια.
Αὐτή τήν ἀλήθεια ὑπενθυμίζει καί σέ μᾶς ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος, ὄχι καλώντας μας νά πεθάνουμε γιά τόν Χριστό, ἀλλά καλώντας μας νά δείξουμε καί ἐμεῖς τήν ἀγάπη μας, θέτοντας τή δική του ἀγάπη, θέτοντας τή σχέση μας μέ τόν Χριστό, πάνω ἀπό τά μικρά καί τά καθημερινά πού μπορεῖ νά μᾶς παρασύρουν, πάνω ἀπό τίς ἀδυναμίες καί τά πάθη μας πού μπορεῖ νά μᾶς ἀπομακρύνουν, πάνω ἀπό τίς δικαιολογίες καί τίς προφάσεις πού μᾶς κρατοῦν μακριά του.
Καί ὅσο δείχνουμε τήν ἀγάπη μας πρός τόν Χριστό μέ τίς ἐπιλογές, μέ τίς προτεραιότητες καί μέ τίς πράξεις μας, τόσο περισσότερο λαμβάνουμε τή χάρη του, ἀλλά καί αὐξάνει μέσα μας ἡ ἀγάπη, ὥστε πιό εὔκολα νά παραμερίζουμε καί ἐμεῖς ὅσα μᾶς ἐμποδίζουν γιά νά εἴμαστε κοντά του, γιά νά ἑνούμεθα μαζί του μέ τά ἱερά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας καί νά προοδεύουμε στήν ἐν Χριστῷ ζωή.
Αὐτή ἡ χάρη τοῦ Χριστοῦ πού εἶχαν οἱ ἅγιοί μας, οἱ ὁποῖοι τόν ἀγαποῦσαν περισσότερο ἀπό ὁτιδήποτε ἄλλο στόν κόσμο, ἐνεργεῖ δι᾽ αὐτῶν καί μέ τά θαύματα, ἔτσι ὥστε νά παρακινεῖ καί ἐμᾶς πού τά βλέπουμε, πού τά ἀκοῦμε καί πού τά ζοῦμε στήν ἀγάπη του.
Ἕνα πολλαπλό θαῦμα τοῦ ἁγίου Λουκᾶ πού λάβαμε αὐτές τίς ἡμέρες θά ἤθελα νά σᾶς διαβάσω κλείνοντας. Μᾶς τό ἔστειλε μία κυρία Ἀναστασία, καί ἀφορᾶ τή μητέρα της.
Γράφει, λοιπόν:
«Ἀγαπητοί πατέρες,
Ἡ μητέρα μου, ἡ ὁποία διαμένει στή Γερμανία μέ τόν πατέρα μου, διαγνώστηκε μέ καρκίνο τῶν ὠοθηκῶν τόν Ἰούνιο τοῦ 2019. Μόλις ἐνημερωθήκαμε γιά τήν κατάσταση, ἐγώ καί ἡ ἀδελφή μου, πού διαμένουμε στήν Ἑλλάδα, σπεύσαμε κοντά της. Ἀφοῦ ἐγχειρίστηκε ἡ μητέρα μας, ἡ ὁποία, ὅπως μοῦ εἶπε στή συνέχεια ἡ ἀδελφή μου, κατά τή διάρκεια τῆς ἐπέμβασης προσευχόταν στόν ἅγιο Λουκᾶ τόν ἰατρό, οἱ ἰατροί δέν μᾶς ἔδιναν πολλές ἐλπίδες λόγω τῶν ἐξετάσεων καί μᾶς ἐνημέρωσαν γιά τήν πολύ δύσκολη κατάστασή της. Ἡ ἐγχείρηση προκάλεσε πολλές ἐπιπλοκές ἀργότερα, μέ ἀποτέλεσμα ἡ μητέρα μου νά μπαινοβγαίνει συχνά στό νοσοκομεῖο καί νά κάνει ἀρκετές ἐπεμβάσεις.
Ἦταν 31 Ἰουλίου τοῦ 2019, ὅταν γιά ἀκόμη μία φορά ἡ μητέρα μου νοσηλευόταν. Μέ καλεῖ νωρίς τό πρωί λέγοντάς μου ὅτι ἡ κατάστασή της χειροτέρεψε καί εἶχε αἱμορραγία σέ διάφορα σημεῖα τοῦ σώματός της. Ἔντρομη τήν ἐπισκέπτομαι στό νοσοκομεῖο, τήν ὥρα πού τήν ἑτοίμαζαν γιά τό χειρουργεῖο προκειμένου οἱ ἰατροί νά σταματήσουν τήν αἱμορραγία. Ἀφοῦ ἔγινε ἡ μικροεπέμβαση καί ἔβαλαν τή μητέρα μου στό δωμάτιο, ἐκείνη ἄρχισε νά ἔχει μία περίεργη ἀρνητική στάση καί δέν ἤθελε νά μᾶς μιλήσει οὔτε νά προσευχηθεῖ (κάτι πού ἔκανε ἐδῶ καί καιρό). Ἄρχισε νά μᾶς λέει ὅτι βλέπει κάποιον νά ἀποτυπώνεται στόν τοῖχο, ὅμως δέν εἶχε καταλάβει ποιός ἦταν. Μάλιστα τά εἶχε βάλει μέ τόν Θεό, γιατί μᾶς ἔλεγε ὅτι ζητοῦσε ἀπεγνωσμένα νά τῆς στείλει βοήθεια, ἔστω ἕναν Ἅγιο νά τήν παρηγορήσει, καί ἐκείνη ἔβλεπε συνέχεια μία μορφή ἀποτυπωμένη στόν τοῖχο πού δέν καταλάβαινε ποιός ἦταν. Τῆς εἴπαμε νά κάνει τήν προσευχή της καί ὁ Θεός ξέρει τί πρέπει νά κάνει. Οἱ ἰατροί μᾶς ἔλεγαν ὅτι ὅλα αὐτά εἶναι παρενέργειες ἀπό τά φάρμακα.
Τήν ἑπόμενη ἡμέρα καί ἀφοῦ εἶχε λίγο ἠρεμήσει, μᾶς λέει ὅτι βλέπει ἀκόμη τή μορφή στόν τοῖχο καί μάλιστα μᾶς ὑποδεικνύει σέ ποιό σημεῖο. Τότε ἀρχίσαμε νά τήν βλέπουμε κι ἐμεῖς, ἐγώ κι ἡ ἀδελφή μου μόνο. Τήν ἴδια μέρα ἔρχεται στό νοσοκομεῖο ἕνα φιλικό μας ζευγάρι καί μᾶς λέει ὅτι μᾶς ἔφερε εἰκονίτσες ἀπό τόν ἅγιο Λουκᾶ τόν ἰατρό καί λαδάκι ἀπό τήν Ἱερά Μονή Παναγίας Δοβρᾶ. Καί ξαφνικά, βλέποντάς τες, ἀνακαλύπτουμε ὅτι ἡ μορφή πού βλέπαμε στόν τοῖχο εἶναι τοῦ ἁγίου Λουκᾶ τοῦ ἰατροῦ.
Ἀπό κεῖ καί ἔπειτα τά πράγματα ἄρχισαν νά πηγαίνουν καλύτερα. Σταμάτησε ἡ αἱμορραγία καί μετά ἀπό ἕνα διάστημα κατάφεραν οἱ ἰατροί νά ξεκινήσουν καί χημειοθεραπεῖες.
Ὅμως μᾶς συνέβη καί δεύτερο θαῦμα.
Ἀφοῦ εἴχαμε ἀφήσει καλύτερα τή μητέρα μας καί ἐπιστρέψαμε στήν Ἑλλάδα, ξαφνικά, στίς 3 Ὀκτωβρίου, μᾶς ἐνημερώνει ὅτι χειροτερεύει ἡ κατάστασή της καί εἰσήχθη στό νοσοκομεῖο μέ εἰλεό τοῦ παχέος ἐντέρου. Ἀκολούθησε μία δύσκολη ἐπέμβαση, ἐξαιτίας καί τῆς βεβαρυμένης καταστάσεως τῆς ὑγείας της. Ὅμως, ὤ τοῦ θαύματος, ἡ μητέρα μου πῆγε πάλι στό ἴδιο δωμάτιο, στό ὁποῖο εἶχε ἀποτυπωθεῖ πρίν ἀπό μερικούς μῆνες ἡ μορφή τοῦ ἁγίου Λουκᾶ τοῦ ἰατροῦ. Παρότι οἱ ἰατροί ἦταν ἀπαισιόδοξοι καί μᾶς ἔλεγαν ὅτι, ναί μέν ἔγινε ἡ ἐγχείρηση, ἀλλά δυστυχῶς τό παχύ ἔντερο δέν θά ξαναλειτουργοῦσε, καί ἡ μητέρα μας δέν θά ἐπεβίωνε, ὤ τοῦ θαύματος, ὅλα λειτούργησαν καί ἡ μητέρα μου εἶναι ἐν ζωῇ. Ἔκανε ξανά χημειοθεραπεῖες καί κάνει καί σήμερα πού σᾶς γράφω ξανά (Ὀκτώβριος 2021), μέ ἀποτέλεσμα κάποιο ὑπόλειμμα πού εἶχε μείνει νά μικραίνει συνεχῶς. Οἱ ἰατροί δέν μᾶς ἔδιναν καμιά ἐλπίδα καί ὅμως νά πού εἶναι ἐδῶ μαζί μας, ἐδῶ καί 2,5 χρόνια μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἁγίου Λουκᾶ τοῦ ἰατροῦ. Εὐχαριστῶ τόν Θεό καί τόν ἅγιο. Ξέρω ὅτι δέν εἶμαι ἄξια τῆς ἀγάπης τους καί τῶν θαυμάτων τους καί εἶμαι εὐγνώμων γιά ὅλα.
Ἡ ἀδελφή μου ἔψαξε καί βρῆκε τήν Ἱερά Μονή σας καί ἤρθαμε καί προσκυνήσαμε τήν εἰκόνα καί τά λείψανα τοῦ Ἁγίου Λουκᾶ.
Σᾶς εὐχαριστῶ πού μέ ἀκούσατε καί ζητῶ τήν εὐλογία σας, Ἀναστασία».
