Του Πρωτοσυγκέλου της Ιεράς Μητρόπολης Εδέσσης κ. Στέφανου Δέβρελη
Είναι κοινώς παραδεκτό από τους πιστούς, ότι ο Θεός είναι δίκαιος. Ο ύψιστος βαθμός τελειότητος του Θεού δεν επιτρέπει να σκεφθούμε την ύπαρξη αδικίας σε αυτόν. Μάλιστα, όχι απλώς είναι δίκαιος, αλλά και, όπως ομολογεί ο ίδιος με το στόμα του προφήτου Ησαΐα, είναι ο μόνος δίκαιος: «Εγώ ο Θεός, και ουκ έστι πλην εμού δίκαιος» (Ησ. 45,21).
Συχνά όμως, σε πολλούς ανθρώπους εγείρονται αμφιβολίες για τη δίκαια πρόνοια του Θεού, όταν βλέπουν την αδικία να θριαμβεύει, τους ασεβείς και αυθάδεις να ευημερούν, ενώ, ανθρώπους που τους θεωρούν τίμιους και ευσεβείς κατά πάντα, να βασανίζονται από θλίψεις και συμφορές.
Ο ιερός Χρυσόστομος, ασχολούμενος με το θέμα της δικαιοκρισίας του Θεού, παρατηρεί ότι όποιος γνωρίζει τις Γραφές όπως πρέπει να τις γνωρίζει, δεν σκανδαλίζεται με τίποτε από όσα συμβαίνουν. Αλλά από αυτά τα εμπιστεύεται στο ακατάληπτο της οικονομίας του Θεού, ενώ άλλων γνωρίζει και τις αιτίες για τις οποίες συνέβησαν, βρίσκοντας ανάλογα παραδείγματα στις Γραφές.
Η εμπιστοσύνη στη Θεία Δικαιοσύνη αποτελεί γνώρισμα φρονίμου και γνωστικού ανθρώπου. Σοφός και γνωστικός δεν είναι αυτός που επιδιώκει να μάθει τα πάντα, αλλά αυτός που ξέρει μέχρι ποιο σημείο μπορούν να φτάσουν οι γνώσεις του. Εχει επίγνωση των δυνατοτήτων του και δεν επιχειρεί τα ακατόρθωτα. Αν στην περίπτωση των ποταμών, όποιος προσπαθεί να μάθει τα βάθη τους διατρέχει τον έσχατο κίνδυνο, πολύ περισσότερο κινδυνεύει όποιος επιχειρεί να κατανοήσει το βάθος των θείων κριμάτων.
Στη συνέχεια, ο ιερός πατήρ προχωρεί στην απαρίθμηση κάποιων «κανόνων» και «όρων», όπως αυτός τους χαρακτηρίζει, τους οποίους, αν κάποιος γνωρίζει ποτέ δεν σκανδαλίζεται. Οι κανόνες είναι οι εξής: Αγαθό είναι η αρετή· φαύλο είναι η κακία· αδιάφορα είναι οι ασθενείς, η φτώχεια, οι επιβουλές, οι συκοφαντίες και τα παρόμοια· οι δίκαιοι θλίβονται στην παρούσα ζωή· αν όμως μερικοί ευημερούν, αυτό συμβαίνει, για να μη θεωρηθεί η αρετή μισητή από τον Θεό· οι πονηροί ευφραίνονται, για να τιμωρηθούν μετά θάνατον· αν πάλι μερικοί πονηροί τιμωρούνται εδώ, συμβαίνει αυτό, για να μη θεωρηθεί η κακία καλή και ότι οι πράξεις μένουν ατιμώρητες· δεν τιμωρούνται όλοι οι πονηροί, για να μην αμφισβητηθεί ο καιρός της αναστάσεως· υπάρχουν κάποιοι από τους αγαθούς, οι οποίοι πράττουν έργα φαύλα και τα αποθέτουν εδώ δια των θλίψεων, όπως επίσης και από τους πονηρούς υπάρχουν κάποιοι που πράττουν καλά έργα και απολαμβάνουν εδώ τον μισθό τους, για να τιμωρηθούν εκεί· τα περισσότερα έργα του Θεού είναι ακατάληπτα· η απόσταση ανάμεσα σε μας και σε αυτόν είναι τόσο μεγάλη, που δεν μπορεί να περιγραφεί. Οποιος έχει υπ’ όψη του αυτούς τους κανόνες, τίποτε δεν μπορεί να τον θορυβήσει και να τον σκανδαλίσει.
Εφημερίδα «Κιβωτός της Ορθοδοξίας»
