Με λαμπρότητα εορτάστηκε και εφέτος με πάνδημη συμμετοχή των πιστών, η ιερά μνήμη του Αγίου Φανουρίου, στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Συγκεκριμένα, χθες το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Φανουρίου στην Νεάπολη Αγρινίου.
Ο Σεβασμιώτατος, αφού ευχαρίστησε θερμά τον Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Δημήτριο Πατσιαλό για την ευγενική πρόσκληση να χοροστατήσει στον Πανηγυρικό Εσπερινό, αναφέρθηκε στον βίο του Αγίου, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά:
«Έχω σήμερα την μεγάλη ευλογία να μοιράζομε μαζί σας την όμορφη αυτή εμπειρία της συμπροσευχής, στον πανηγυρικό εσπερινό της ιεράς μνήμης του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Φανουρίου του θαυματουργού. Εδώ σε αυτόν τον τόπο, όπου ανηγέρθει το Ιερό αυτό Παρεκκλήσιο και κάθε χρόνο τούτη την ώρα προσελκύει τα πλήθη των πιστών και όντως, βρίσκομαι μπροστά σε ένα θέαμα ιδιαίτερα ευχάριστο και σε μία εμπειρία θα έλεγα μοναδική.
Καθ΄ όλη τη διάρκεια του εσπερινού εξελισσόταν το ιερό προσκύνημα και εκατοντάδες ήρθατε σήμερα να τιμήσετε τον άγιο Φανούριο. Είδα οικογένειες ολόκληρες, γονείς να κρατούν στα χέρια τους τα παιδιά, νέους ανθρώπους με ευλάβεια να προσκυνούν την θαυματουργό του εικόνα.
Ο Άγιος Φανούριος, ιδιαίτερα αγαπητός στον λαό, τιμάται ευλαβικά από χιλιάδες πιστούς σε όλη την Ελλάδα, οι οποίοι προσέρχονται με πίστη, φέρνοντας τις φανουρόπιτες για ευλογία και ευχαριστία. Η παρουσία αυτή δεν είναι τυχαία. Ο Άγιος έχει λάβει από τον Θεό το χάρισμα να “φανερώνει” πρόσωπα, πράγματα και καταστάσεις στη ζωή των ανθρώπων, γι’ αυτό και οι πιστοί προστρέχουν σ’ αυτόν, όχι μόνο για να ζητήσουν βοήθεια, αλλά και για να εκφράσουν ευγνωμοσύνη. H σχέση μας όμως με τον Άγιο Φανούριο, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο σε στιγμές ανάγκης ή ευγνωμοσύνης.
Ο πραγματικός πνευματικός καρπός έρχεται όταν ζητούμε να φανερωθεί το θέλημα του Θεού στη ζωή μας — όχι μόνο αυτό που χάσαμε ή ποθούμε, αλλά αυτό που ο Θεός θέλει για εμάς. Η γνώση και η αποδοχή του θελήματός Του οδηγεί στην αιώνια ζωή και όχι απλώς στη προσωρινή ανακούφιση.
Γι΄αυτό και η φανουρόπιττα αποτελεί θα λέγαμε, αδελφοί μου, σύμβολο πνευματικής προσπάθειας: όπως ακολουθούμε με ακρίβεια τη συνταγή για την παρασκευή της, έτσι και η πίστη μας απαιτεί «συνταγή» — κόπο, αγώνα, μαθητεία και συνεργασία με τη θεία χάρη. Η πίστη δεν λειτουργεί μαγικά, αλλά γεννιέται και καρποφορεί όταν συνδυάζεται η ανθρώπινη θέληση με τη θεία βούληση.
Αλλοίμονο αν πούμε ΄΄έφτιαξα την φανουρόπιττα, την ευλόγησε ο ιερέας, την μοιρασαμε και εκεί τελειώνει η συμμετοχή μου στην εκκλησιαστική ζωή΄΄. Η φανουρόπιτα θα έχει αξία όταν συνεχίσω αυτή την καλή προσπάθεια με τη βοήθεια της εξομολόγησης, της λατρευτική ζωής, της μελέτης της Αγίας Γραφής και της συχνής συμμετοχή μας στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, τότε και μόνο τότε θα έχουμε τοποθετήσει γερά πνευματικά θεμέλια στο οικοδόμημα της ζωής μας, έτσι ώστε όχι μόνο να βρούμε αυτό που χάσαμε, το υλικό το φθαρτό το γήινο και το εφήμερο, αλλά να μη χάσουμε το πολυτιμότερο εφόδιο της ζωής μας , την πίστη μας στον Θεό και την ένωσή μας με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό».
