Επί τη ευκαιρία της μεγάλης εορτής των Αγίων ενδόξων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, τελέσθηκε το πρωί Σαββάτου 29 Ιουνίου 2019, η Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία εις το Ιερό Προσκύνημα του Αποστόλου Παύλου και των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, το οποίο ευρίσκεται εις την περιοχήν του Δερβενίου του Δημοτικού Διαμερίσματος Λαγυνών-Λαγκαδά.
Της Αναιμάκτου Ιερουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννης, πλαισιούμενος από πολλούς Ιερείς και Διακόνους της Ιεράς μας Μητροπόλεως, ενώ το αναλόγιο του Προσκυνήματος λάμπρυναν με την παρουσία τους μέλη της Βυζαντινής Χορωδίας «ο Απόστολος Παύλος» υπό την άριστη διεύθυνση του Άρχοντα Υμνωδού της Αγίας και Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας κ. Γεωργίου Φερεντίνου.
Τον πανηγυρικό λόγο της ημέρας εκφώνησε ο Ιεροκήρυκας και Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Σκρέττας, ο οποίος και αναφέρθηκε εκτενώς στις δύο μεγάλες μορφές που τιμούνται σήμερα από την Αγία μας Εκκλησία, τονίζοντας μεταξύ των άλλων ότι «ο Χριστός εκάλεσε του Αγίους Αποστόλους, αλλά και καλεί τους πάντες στην Σωτηρία, χωρίς εξαιρέσεις. Εκείνοι «ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ», για να γίνουν υποδείγματα πιστότητας και ακολουθίας στους μαθητές όλων των αιώνων, δίχως υπαρξιακούς διαχασμούς, δίχως κλάσματα, μερισμούς και κοσμικά κρατούμενα».
»Εμείς είναι ανάγκη, τροπικά και πνευματικά, να συνοδοιπορήσουμε στην περιπέτεια του Ευαγγελίου, μαρτυρικά να ομολογήσουμε την αποκαλυφθείσα πίστη, αλλά εκστατικά να μαρτυρήσουμε «την πᾶσαν ἀλήθειαν» της αγίας Πεντηκοστής, στου Χριστού τα «ἴχνη» περιπατούντες και τα «στίγματα» αυτού αυτοθέλητα «περιφέροντες».
Αναφερόμενος ειδικότερα στο πρόσωπο του Αποστόλου Παύλου, ο π. Νικόδημος σημείωσε ότι «από διώκτης των πιστών έγινε μύστης εξεχούσης θεοφανείας, δούλος ταπεινός και υπήκοος του Χριστού, διά της παιδαγωγίας και της εκστατικής αναστάσεως της μετανοίας, μιμούμενος το πικρό κλαύμα και το λυτρωτικός πενθικό του συναποστόλου του Πέτρου. Θεραπευμένοι και οι δύο από την αγάπη του Χριστού, αποκαταστάθηκαν στο άγιο σώμα της Εκκλησίας ως αδελφοί και απόστολοι, ως αγωνιστές των διωγμών, των φυλακίσεων και των εξοριών, ως οδηγοί και διάκονοι ανύστακτοι, αναλισκόμενοι στη φροντίδα πασών των εκκλησιών».
Επιπροσθέτως συμπλήρωσε ότι «η κατά Παύλος «λογική λατρεία» υπερβαίνει, χαρισματικά και αγιοπνευματικά, αφενός τον εναγκαλισμό της ιουδαϊκής τυπολατρείας και αφετέρου τον συγλεισμό της ειδωλικής δεισιδαιμονίας. Η αναίμακτος αληθής λατρεία της Εκκλησίας, θεμελιωμένη στον Κυριακό «Μυστικό Δείπνο» και στην ευχαριστιακή παράδοση των Αγίων Αποστόλων, ούτε λατρεία αιματηρών θυσιών και ολοκαυτωμάτων θα μπορούσε να είναι, ούτε πολύ περισσότερο μαγική «λατρεία δαιμονίων», με την οποία καμία απολύτως «συγκατάθεσις» ή «συμφώνησις» θα ήταν δυνατόν να υπάρξει».
»Η αποτύπωση των Επιστολών του Παύλου περί της «λογικής λατρείας», ως τρόπου της αποστολικής παραδόσεως για την συγκρότηση του σώματος του Χριστού, σηματοδοτεί πνευματικά και τη λειτουργική πορεία των μετέπειτα αιώνων και αιμοδοτεί χαρισματικά το πνεύμα της θείας, αναιμάκτου, καινοποιού, αληθούς και πνευματικής λατρείας της Εκκλησίας μέχρι της συντελείας των αιώνων».
Καταλήγοντας τον πανηγυρικό λόγο του ο π. Νικόδημος επεσήμανε ότι «οι πιστοί καλούνται να μιμηθούν του αγίους αποστόλους και τους αρχαίους αδελφούς, στην αγάπη και την αδελφωσύνη, στη σύμπνοια της ζωής του Αγίου Πνεύματος, στην αληθινή και στερεή ομολογία τους, στην απλότητα, τη γνησιότητα και την ευλάβεια τους, στον θείο εν Χριστῷ ενωτικό αλληλοστηριγμό τους, στην μετά πόθου υπαρξιακή προσκαρτέρηση της προσευχής και της ευχαριστίας».
»Το κήρυγμα της Βασιλείας του Θεού και η εμπειρία της αναστάσεως του Χριστού διέβη τα πέρατα του γνωστού κόσμου και έφθασε μέχρι την αυτοκρατορική Ρώμη, εκπληρώνοντας τους αποστολικούς οραματισμούς των Πρωτοκορυφαίων Πέτρου και Παύλου. Η νέα αυτή πραγματικότητα στηρίχθηκε, κατ΄ εξοχήν, στον μαρτυρικό ευαγγελισμό του αναστασίμου βιώματος της Εκκλησίας. Μέσα στο αναστάσιμο αυτό βίωμα, ο λόγος γίνεται βίος και ο βίος λόγος. Λόγος ζωηφόρος, έμπρακτος και βιωματικό, γιατί δεν πήγασε και δεν πηγάζει από τα οποιαδήποτε ανθρώπινα διανοήματα, αλλά από την αγαθώς και μαρτυρικώς ευαγγελιζόμενη εμπειρία της θείας ζωής των αποστόλων, των μαρτύρων και των αγίων πάντων της Εκκλησίας του Χριστού».
Προ της Απολύσεως ο Σεβασμιώτατος αφού συνεχάρη τον π. Νικόδημο Σκρέττα για την κατά πάντα άριστη ομιλία του με την οποία και παρουσίασε συνοπτικά όλα εκείνα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του βίου και του έργου των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου καθώς επίσης τις έννοιες και τις αλήθειες που είναι απαραίτητες για τον κάθε πιστό, ευχήθηκε τα Χρόνια Πολλά στους εορτάζοντες και ιδιαιτέρως στον Ιερατικό Προϊστάμενο της ενορίας του Αγίου Νικολάου Λαγυνών, π. Παύλο Καντίνα, ο οποίος έχει και την μέριμνα του Ιερού Προσκυνήματος, ενώ παράλληλα ανακοίνωσε και την τέλεση του μεθεόρτιου Πανηγυρικού Εσπερινού που θα πραγματοποιηθεί το απόγευμα εις το Ιερό Προσκύνημα του Αποστόλου Παύλου και των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου Δερβενίου.
