Η εορτή των εν Νικομηδεία Δισμυρίων Μαρτύρων στην Νέα Νικομήδεια

Την Πέμπτη 28 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ.Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στην Νέα Νικομήδεια Ημαθίας επί τη εορτή των εν Νικομηδεία Δισμυρίων Μαρτύρων.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Ἐν ἀσθενείᾳ τῆς φύσεως, ἀήτ­τη­­­τοι Μάρτυρες, τόν ἀρχέκακον ἐχθρόν, κραταιῶς ἐνικήσατε».

Χθές ἑορτάσαμε τή μνήμη τοῦ ἁ­γίου πρωτομάρτυρος καί ἀρχι­δια­κόνου Στεφάνου, τοῦ πρώτου στή χο­ρεία τῶν ἁγίων μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας μας, πού θυσίασαν τή ζωή τους γιά τήν πίστη τους στόν Χρι­στό. Καί σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας δέν ἑορτάζει ἕνα μόνο μάρ­τυ­ρα, ἀλλά εἴκοσι χιλιάδες, πού τήν ἴδια ἡμέρα, στόν ἴδιο χῶρο, στόν ναό τοῦ Θεοῦ, ὅπου εἶχαν συγκε­ντρωθεῖ γιά νά προσευχηθοῦν, ἐπει­­δή οἱ εἰδωλολάτρες ἀπο­φά­σι­σαν νά πυρπολήσουν τόν ναό, για­τί νόμιζαν ὅτι μέ τρόπο αὐτό θά ἐξαφανίσουν τούς Χριστιανούς, θά ἐξαφανίσουν τήν πίστη στόν Χρι­στό.

Παράλογη ἐνέργεια ἀσφαλῶς.Ἄν σκεφθοῦμε ὅμως πόσο παράλογες εἶναι ὅλες οἱ ἐνέρ­γει­­ες τῶν κατά και­ρούς διω­κτῶν τοῦ Χριστοῦ καί τῆς πίστεώς του, πού ἀπό τήν ἐπο­χή τοῦ Ἡρώ­δου, πού ἔδωσε δια­τα­γή νά θανα­τω­θοῦν ὅλα τά νή­πια τά ὁποῖα ἦταν μικρότερα ἀπό δύο ἐτῶν, ἡλικία πού ὑπολόγιζε ὅτι θά εἶχε τότε ὁ Χριστός, προκει­μένου νά θανατώ­σει καί νά ἐξα­φα­­νίσει καί τόν ἴδιο, μέχρι καί σή­μερα, θά κα­τανοήσουμε καί τόν αἴ­τιο αὐ­τῶν τῶν παράλογων ἐπι­λο­­γῶν, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν ἀρ­χέκακο ἐχθρό, ἀπό τόν διά­βολο. Διό­τι, ἀδελφοί μου, εἶναι τό­σο με­γάλος ὁ φθόνος του ἐνα­ντίον τοῦ Χριστοῦ ἀλλά καί ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων πού ἀκολουθοῦν τόν Χριστό, γιατί ξεφεύγουν ἀπό τή δική του ἐπιρροή καί καταδυ­να­στεία, ὥστε θέλει μέ κάθε τρόπο νά τούς βλάψει καί νά τούς κατα­στρέψει, γιά νά μήν ἀπολαύσουν καί αὐτοί ὅσα ἔχασε ὁ ἴδιος μέ τήν ἀπομάκρυνσή του ἀπό τόν Θεό καί τήν αἰώνια καταδίκη του.

Καί μπορεῖ φαινομενικά νά ἐπι­τυγχάνει τόν σκοπό του, χρησιμο­ποι­ώντας ἄλλους ἀνθρώπους ὡς ὄργανά του, ὅπως συνέβη καί στήν περίπτωση τῶν ἑορταζομένων σή­με­ρα ἁγίων δισμυρίων μαρτύρων τῆς Νικομηδείας, ἀλλά αὐτός πού στό τέλος νικᾶ δέν εἶναι ὁ διά­βο­λος, ἀλλά εἶναι οἱ ἅγιοι μάρτυρες, εἶναι αὐτοί πού παρά τήν ἀσθένεια τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως καί τήν ἀδυναμία της νά νικήσει τόν θά­να­­το, στό τέλος ὑπερισχύουν, για­τί ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ, πού ἔχουν μαζί τους, εἶναι ἰσχυρότερη ἀπό αὐτή τοῦ ἀρχεκάκου διαβόλου, εἶ­ναι ἀήττητη καί δίνει σέ ὅσους πι­στεύουν στόν Χριστό τή δυνατό­τη­τα νά ὑπερνικοῦν τόν θάνατο μέ τήν αἰώνια ζωή πού τούς χα­ρίζει.

Γι᾽ αὐτό καί ὁ ἱερός ὑμνογράφος ψάλλει σήμερα πρός τιμήν τῶν ἁ­γίων δισμυρίων μαρτύρων πού ἑορ­τάζουμε: «Ἐν ἀ­σθενείᾳ τῆς φύ­σε­ως, ἀήτ­τη­­­τοι Μάρ­τυρες, τόν ἀρ­χέκακον ἐχθρόν, κραταιῶς ἐνική­σατε».

Πράγματι οἱ μάρτυρες νίκησαν ὄχι μόνο τόν Ρωμαῖο αὐτοκράτο­ρα· νίκησαν μέ τή θυσία καί τό μαρ­­τύριό τους τόν ἴδιο τόν διάβο­λο, πού τόν ταπεί­νω­σαν, γιατί δέν μπορέσει νά τούς κάνει νά ἀρνη­θοῦν τήν πίστη τους, γιατί δέν μπόρεσε νά τούς ἀπομα­κρύνει ἀπό τόν Χριστό.

Ἔμειναν σταθεροί καί μέσα ἀπό τή φωτιά πού ἄναψαν γύρω τους οἱ Ρωμαῖοι στρατιῶτες ἐκεῖνοι πέ­ρασαν στόν οὐ­ρανό θριαμβευτές γιά νά ζή­σουν αἰώνια στή βασι­λεία τοῦ Θεοῦ.

Ἀδελφοί μου, ἡ νίκη αὐτή τῶν ἁ­γίων δισμυρίων μαρτύρων εἶναι μία νίκη πού μποροῦμε νά κερ­δί­σουμε ὅλοι μας μέ τή δύναμη τοῦ Χριστοῦ. Γιατί ὅλοι βρισκό­μασθε σέ ἕναν πόλεμο μέ τόν ἀρχέκακο διά­βολο, ἴσως ὄχι τόσο μεγάλο, ὅσο οἱ ἑορταζόμενοι μάρτυρες, πού χρειάσθηκε νά θυσιάσουν τή ζωή τους, ἀλλά καθημε­ρι­νό, στόν ὁποῖο καλούμεθα νά τόν ἀντιμε­τω­­­­πίσουμε ὑπερνικώντας τούς πει­­ρασμούς καί τίς παγίδες πού μᾶς στήνει μέ διάφορους τρόπους προκειμένου νά μᾶς κάνει νά ὑπο­κύψουμε στά πάθη καί τίς ἀδυ­να­μίες μας, στά ἐλαττώματα καί τίς κακίες μας καί νά μᾶς μετατρέψει σέ ὑποχείριά του.

Μποροῦμε νά τόν νικήσουμε καί ἐμεῖς μέ τή βοήθεια καί τή δύναμη τοῦ Χριστοῦ, τήν ὁποία δίνει σέ ὅσους τόν πιστεύουν εἰλικρινά καί θέλουν νά μείνουν κοντά του. Μποροῦμε νά τόν νικήσουμε, ἐάν θελήσουμε πράγματι νά ἀγωνι­σθοῦ­­με ἀναγνωρίζοντας τήν ἀν­θρώπινη ἀδυναμία καί στηρίζο­ντας τή δύναμή μας στό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Γιατί μόνο ὅταν ἀναγνωρί­ζου­με τήν ἀδυναμία μας καί δέν ἐμπι­στευόμασθε στίς δικές μας δυ­νάμεις, τότε ὁ Θεός μᾶς ἐνισχύει μέ τή δύναμή του, ὅπως μᾶς βε­βαι­ώνει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος γράφοντας πρός τούς χριστιανούς τῆς Κορίνθου: «ὅταν ἀσθενῶ, τότε δυ­να­τός εἰμί». Εἶναι δυνατός, ὄχι μέ τή δική του δύνα­μη ἀλλά μέ τήν ἀήττητη δύναμη τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος συνέτριψε μέ τή Σταύ­ρωση καί τήν Ἀνάστασή του τόν διάβολο καί τή δίνει καί σέ μᾶς γιά νά τόν νικοῦ­με στόν προσωπικό μας ἀγώνα.

Ἄς προσπαθήσουμε, λοιπόν, ἀ­δελ­φοί μου, ὅλοι ὅσοι τιμοῦμε σή­μερα τούς ἁγίους δισμυρίους μάρ­τυρες τῆς Νικομήδειας, καί ἰδιαι­τέρως ἐσεῖς πού ἔχετε τήν τιμή καί τήν εὐλογία, νά τούς ἔχετε προ­στά­τες σας, λόγῳ τῆς κοινῆς σας κα­ταγωγῆς, νά ἀγωνιζόμασθε ἐνα­­ντίον τοῦ ἐχθροῦ τῆς ψυχῆς μας, γιά νά μποροῦμε καί νά τόν ὑπερνικοῦμε πάντοτε μέ τή δύνα­μη τοῦ Χρι­στοῦ.