Με λαμπρότητα εορτάσθηκε η μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης στους Ιερούς Ναούς και τα πολλά Εξωκλήσια της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας, που είναι αφιερωμένα στην Αγία, το διήμερο 16 και 17 Ιουλίου 2026.
Το απόγευμα της παραμονής, Πέμπτη 16 Ιουλίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός χοροστάτησε στην ακολουθία του Αρχιερατικού Εσπερινού και κήρυξε τον θείο λόγο, στο υπό ανέγερση Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας, που βρίσκεται στην Ενορία της Ματαράγκας Μακρυνείας.
Κατά την απόλυση του Εσπερινού ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε Αναγνώστη έναν ευλαβέστατο νέο της Ενορίας, τον κ. Άνθιμο Κούστα, Ιχθυολόγο.
Στην Ιερά Ακολουθία συμμετείχε πλήθος κόσμου μεταξύ των οποίων ο Βουλευτής κ. Θανάσης Παπαθανάσης και ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αγρινίου κ. Κωνσταντίνος Ζώης
Το πρωί της Παρασκευής, 17 Ιουλίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Δαμασκηνός χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον πανηγυρίζοντα Ενοριακό Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνης, που βρίσκεται στον οικισμό Ξηραίικα Μεσολογγίου.
Κηρύσσοντας τον θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος ανέλυσε το πώς ο σύγχρονος άνθρωπος μπορεί να βγει νικητής μέσα από τις δοκιμασίες, τα ερωτήματα και τα αδιέξοδα της καθημερινότητας. Τόνισε ότι η Αγία Μαρίνα προβάλλεται από την αγία μας Εκκλησία ως μια «νικήτρια γυναίκα», η οποία πέτυχε μια πολυεπίπεδη νίκη, που δεν επιβραβεύτηκε από ανθρώπινους οργανισμούς, αλλά από τον ίδιο τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.
Η πρώτη μεγάλη νίκη της Αγίας ήταν η υπέρβαση του φόβου. Παρά το γεγονός ότι έχασε τη μητέρα της σε βρεφική ηλικία και δεν γεύτηκε τη μητρική στοργή, παρέμεινε δυνατή χάρη στην πίστη που της εμφύσησε η χριστιανή τροφός της.
Κατόπιν, αντιμετώπισε με σθένος τη σκληρή απόρριψη και την οργή του πατέρα της, ο οποίος όχι μόνο την αποκλήρωσε αλλά και την παρέδωσε «ως πρόβατον επί σφαγήν» στον Έπαρχο της Πισιδίας της Αντιόχειας για να τιμωρηθεί σκληρά.
Η τρίτη νίκη που κατόρθωσε η Αγία Μαρίνα ήταν απέναντι στον σωματικό πόνο και τα βασανιστήρια. Σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών, αρνήθηκε τις υποσχέσεις για πλούτο και κοινωνική καταξίωση, επιδεικνύοντας «ανδρείο φρόνημα» παρά το γεγονός ότι το σώμα της καταξεσκίζεται και η γη βάφεται με το μαρτυρικό της αίμα.
Η τέταρτη και τελευταία νίκη της Αγίας ήταν ή αναμέτρησή της με τον ίδιο τον διάβολο, τον οποίο ταπείνωσε μέσα στο κελί της, χρησιμοποιώντας την δύναμη του Τιμίου Σταυρού.
Ο Σεβασμιώτατος στη συνέχεια του κηρύγματός του συνέδεσε τον βίο της Αγίας με τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, όπου οι άνθρωποι καλούνται να αντιμετωπίσουν ασθένειες, απώλειες προσώπων, επαγγελματικές αποτυχίες, τα πάθη, την αμαρτία και τον διάβολο, αφού δεν είμαστε ούτε τέλειοι ούτε αναμάρτητοι. Τόνισε ότι τα εγκόσμια μέσα, οι δυνάμεις μας, οι υποσχέσεις των άλλων, η τεχνολογία και ο σύγχρονος πολιτισμός, αν και προσφέρουν ενδυνάμωση, αδυνατούν να μας προσφέρουν την βέβαιη νίκη. Η πραγματική δύναμη πηγάζει από την πίστη μας στον Χριστό, από την ένωσή μας με τον Ιησού Χριστό μέσω της προσευχής, της εξομολόγησης και της μυστηριακής ζωής. «Όποιος είναι ενωμένος με τον Χριστό, αυτός πάντοτε θα είναι νικητής».
Η νίκη που προβάλλει η Εκκλησία δεν είναι η κοσμική επιβολή του ισχυρού, αλλά η «νίκη του Σταυρού», η οποία χαρακτηρίζεται από τη θυσία, τη συγχώρεση, την ειρήνη, την ενότητα και την καταλλαγή. «Αυτήν την νίκη να ποθούμε, να επιθυμούμε, να επιδιώκουμε και τότε πράγματι θα είμαστε πάντοτε νικητές» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος και ευχαρίστησε τον Πρωτοπρ. Γεώργιο Μπίμπο, ο οποίος εξυπηρετεί τις λατρευτικές ανάγκες της Ενορίας, για την προετοιμασία της ετήσιας πανηγύρεως, ανακοινώνοντας ότι του ανέθεσε τα καθήκοντα του Αρχιερατικού Επιτρόπου Μεσολογγίου και του ευχήθηκε καλή δύναμη στην νέα του διακονία.
Μεταξύ των πιστών που συμμετείχαν στην Θεία Λειτουργία ήταν και ο Δήμαρχος Μεσολογγίου κ. Σπύρος Διαμαντόπουλος.
