Την Τρίτη 29 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε τη θεία λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Τριλοφιάς επί τη εορτή της Αγίας Αναστασίας της Ρωμαίας.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
Ἑορτάζει καί τιμᾶ σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καί ἰδιαιτέρως ἡ ἐνορία σας τή μνήμη τῆς ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας, τῆς θαυματουργοῦ. Τιμᾶ τή μνήμη μιᾶς ὁσίας καί μάρτυρος, ἡ ὁποία ἔλαβε, ὅπως λέγει ὁ Συμεών ὁ Μεταφραστής στό ἐγκώμιό της, τριπλό τόν στέφανο τῆς δικαιοσύνης ἀπό τόν ἀθλοθέτη καί ἀγωνοθέτη Θεό, γιά τήν παρθενία της, γιά τήν ἄσκησή της καί γιά τό μαρτύριο καί τή θυσία της χάριν τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης στόν Χριστό.
Κόρη εὐγενοῦς καί ἀριστοκρατικῆς οἰκογενείας ἡ ἁγία Ἀναστασία δέν ἔκανε τίποτε ἀπό ὅσα ἔκαναν καί κάνουν οἱ νεαροί βλαστοί τῶν πλουσίων οἰκογενειῶν. Δέν ἔκανε οὔτε ὅσα κάνουν ἐκεῖνοι πού θέλουν νά διακριθοῦν καί νά ξεχωρίσουν στή ζωή τους. Ἀντίθετα ἔκανε ὅ,τι ἦταν δυνατό γιά νά μείνει ἀνεπηρέαστη ἀπό τά ὑλικά ἀγαθά καί τή δόξα τοῦ κόσμου, καί γι᾽ αὐτό ἐγκατέλειψε τά πάντα καί ἀφιερώθηκε σέ νεαρή ἡλικία στήν ἄσκηση καί στήν προσευχή.
Ζῶντας ὅμως σέ μία ἐποχή δύσκολη γιά τήν Ἐκκλησία, σέ μία ἐποχή διωγμῶν, δέν ἦταν δυνατό νά μείνει ἀνεπηρέαστη ἀπό τίς ἐξωτερικές συνθῆκες. Ἡ νεαρή παρθένος κατηγορήθηκε στόν αὐτοκράτορα ὡς χριστιανή καί τῆς ζητήθηκε νά θυσιάσει στά εἴδωλα, ἐάν ἤθελε νά μήν ὁδηγηθεῖ στό μαρτύριο.
Γιά τήν ἁγία Ἀναστασία δέν ὑπῆρχε καμία περίπτωση νά ἀρνηθεῖ τήν πίστη της. Εἶχε ἤδη ἀρνηθεῖ τόν κόσμο καί τά ἀγαθά του χάριν τοῦ Χριστοῦ. Εἶχε ἀρνηθεῖ τόν ἑαυτό της χάριν τῆς ἀγάπης του. Εἶχε ἤδη βιώσει μέσα ἀπό τήν ἄσκηση τά παθήματά του. Τῆς ἔμενε μόνο νά δεχθεῖ καί στό σῶμα της τά στίγματα τοῦ Ἰησοῦ, ὅπως λέει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος, γιά νά ἀναδειχθεῖ ὄντως τέκνο τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, πράγμα τό ὁποῖο συνέβη μέ τό μαρτύριό της.
Αὐτή ἦταν ἡ ζωή τῆς ἁγίας Ἀναστασίας, μία ζωή ἀντίθετη πρός τή ζωή τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς μας καί πρός τή δική μας ζωή. Γιατί πολλές φορές καί ἐμεῖς ἀναζητοῦμε τή διάκριση καί τήν προβολή στή συσσώρευση ἀγαθῶν, στή συγκέντρωση προσόντων καί τίτλων, στή διεύρυνση τῶν κοινωνικῶν ἐπαφῶν καί γνωριμιῶν. Καί γιά νά ἐπιτύχουμε τόν σκοπό αὐτό ἀγωνιζόμασθε καί ἀγωνιοῦμε, κοπιάζουμε καί μοχθοῦμε, δαπανοῦμε χρόνο καί χρήματα καί δαπανώμεθα πολλές φορές ψυχικά καί πνευματικά, καί στό τέλος δέν ἐπιτυγχάνουμε τόν σκοπό μας, γιατί ὅλα ὅσα κάνουμε εἶναι ἐπιδιώξεις κοσμικές καί γήινες πού ἔχουν ἕνα τέλος καί πού σβύνουν μέ μία ροπή τοῦ ἀνέμου, ὅπως λέγει ὁ ἱερός ὑμνογράφος.
Τήν πραγματικότητα αὐτή τή διαπιστώνουμε στίς χιλιάδες ἱστορικά παραδείγματα ἀνθρώπων σπουδαίων καί ἰσχυρῶν κατά κόσμο πού ξεχάστηκαν καί ἡ μνήμη τους ἔσβυσε, ἐνῶ ἀντίθετα παραμένει ἀνεξάληπτη ἡ μνήμη ἀνθρώπων πού δέν ἐπιδίωξαν οὔτε τή φήμη οὔτε τή δόξα οὔτε τή διάκριση καί προσπάθησαν μέ κάθε τρόπο νά ζήσουν ἀφοσιωμένοι στήν πίστη καί τήν ἀγάπη στόν Χριστό.
Εἶναι αὐτό ἀκριβῶς πού βλέπουμε καί στήν περίπτωση τῆς ἑορταζομένης σήμερα ἁγίας Ἀναστασίας, πού ὄχι μόνο δέν ἐπιδίωξε καμία κοσμική τιμή καί διάκριση, ἀλλά ἀρνήθηκε καί ὅσα εἶχε.
Τά ἀρνήθηκε ὄχι βεβαίως γιατί τά ὑποτιμοῦσε, ἀλλά γιατί πίστευε ἀκράδαντα στόν λόγο τοῦ Χριστοῦ «τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδίσῃ τόν κόσμον ὅλον καί ζημιωθῇ τήν ψυχήν αὐτοῦ;» Τά ἀρνήθηκε γιατί γνώριζε ὅτι ἡ ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ ἰσοδυναμοῦσε μέ τήν ἄρνηση τοῦ πιό πολύτιμου θησαυροῦ πού μπορεῖ νά ἔχει στήν κατοχή του ὁ ἄνθρωπος. Γι᾽ αὐτό καί ἐπέλεξε τό μαρτύριο· γιατί θά τῆς στεροῦσε ὅσα εἶχε οὕτως ἤ ἄλλως στερηθεῖ αὐτοβούλως, ἀλλά θά τῆς διασφάλιζε τόν πολύτιμο μαργαρίτη, θά τῆς διασφάλιζε τόν θησαυρό τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης στόν Χριστό. Καί μαζί μέ αὐτόν θά τῆς διασφάλιζε καί τή δόξα πού χαρίζει ὁ Θεός σέ ὅσους τόν ὁμολογοῦν.
Τιμῶντας σήμερα καί πανηγυρίζοντας τή μνήμη τῆς ἁγίας Ἀναστασίας τῆς Ρωμαίας, ἄς ἀκολουθήσουμε τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί ἄς ἀναθεωρήσουμε τήν «ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς» της, ἀναθεωρῶντας συγχρόνως καί τή δική μας ζωή. Ἄς ἐξετάσουμε ποιές εἶναι οἱ δικές μας προτεραιότητες καί ποιές οἱ δικές μας ἐπιδιώξεις. Ἄς ἐξετάσουμε ποιά εἶναι ἡ θέση πού κατέχει ὁ Θεός καί ἡ ἀγάπη του στή ζωή μας. Ἄς ἐξετάσουμε ἄν αὐτά πού μᾶς δημιουργοῦν ἄγχος καί ἀγωνία εἶναι ἡ ἐπιδίωξη τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν ἤ τῆς κοσμικῆς δόξης, καί ἄς προσπαθήσουμε νά ἐπαναπροσδιορίσουμε τή ζωή μας ζητῶντας τή χάρη καί τίς πρεσβεῖες τῆς ἁγίας Ἀναστασίας, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ στήν ὁποία χαίρει καί εὐφραίνεται καί ἡ ἴδια αἰωνίως.
