Την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγοστον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Νεοκάστρου επί τη εορτή του Αγίου Μοδέστου.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα».
Λίγες ἡμέρες μόνο μένουν ἀκόμη μέχρι τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, καί ὅλοι προετοιμαζόμεθα γι᾽ αὐτήν τή μεγάλη ἑορτή τῆς Ἐκκλησίας μας καί τοῦ κόσμου, ὁ καθένας μέ τόν τρόπο πού κρίνει καί νομίζει ὡς ὀρθό. Εἶναι ὅμως ὀρθός ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο προετοιμαζόμεθα καί θά μᾶς ὁδηγήσει στό ἐπιθυμητό ἀποτέλεσμα;
Ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς προσφέρει σήμερα τή δυνατότητα νά ἐλέγξουμε τήν ποιότητα καί τήν ἀποτελεσματικότητα τῆς προετοιμασίας μας αὐτῆς μέσα ἀπό τό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα πού ἀκούσαμε, μέσα ἀπό τήν παραβολή τοῦ Μεγάλου Δείπνου. Γιατί δέν εἴμεθα μόνο ἐμεῖς πού προετοιμαζόμεθα γιά τά Χριστούγενννα, μόνο ἐμεῖς πού προετοιμαζόμεθα γιά τή συνάντησή μας Χριστό, ἀλλά καί ὁ Θεός πού προετοιμάζεται γιά τή συνάντησή μας μαζί του, γιά τή συνάντησή του μέ τό πλάσμα του. Καί, ὅπως ἀκούσαμε στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, εἶναι ἤδη ἕτοιμος γιά τό Μεγάλο Δεῖπνο πού προετοιμάζει γιά χάρη μας. Εἶναι ἤδη ἕτοιμος καί μᾶς προσκαλεῖ νά συμμετάσχουμε σέ αὐτό.
«Ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα». Ἐλᾶτε, μᾶς λέει, γιατί ὅλα εἶναι ἕτοιμα. Καί τί συμβαίνει τώρα; Πῶς ἀνταποκρίνονται οἱ προσκεκλημένοι στό κάλεσμά του;
Θά περίμενε κανείς, ἀδελφοί μου, νά σπεύσουν ὅλοι νά ἀνταποκριθοῦν στήν πρόσκληση καί μάλιστα μέ πολλή χαρά γιά τήν τιμή πού τούς γίνεται. Θά περίμενε κανείς νά ὑπάρχει συνωστισμός στήν εἴσοδο. Ὅμως ἡ εἰκόνα πού μᾶς περιγράφει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής εἶναι ἐντελῶς διαφορετική. «Ἤρξαντο πάντες ἀπό μιᾶς παραιτεῖσθαι». Ἄρχισαν ὅλοι ἀμέσως νά παραιτοῦνται ἀπό τήν πρόσκληση. Ὄχι γιά σοβαρούς λόγους, ἀλλά προβάλλοντας διάφορες εὐτελεῖς, θά ἔλεγα, δικαιολογίες. Ὁ ἕνας εἶχε ἀγοράσει ἕνα χωράφι καί ὁ ἄλλος ἕνα ζευγάρι βόδια, καί γι᾽ αὐτό δέν μποροῦσαν νά ἀνταποκριθοῦν στήν πρόσκληση καί νά συμμετάσχουν στό δεῖπνο. Καί ὁ τρίτος δικαιολογεῖται ὅτι παντρεύτηκε καί δέν μποροῦσε νά ἀφήσει μόνη της τή σύζυγό του.
Προφάσεις καί δικαιολογίες εἶναι ὅλα αὐτά, γιατί δέν ὑπάρχει τίποτε πιό σημαντικό ἀπό μία τόσο τιμητική πρόσκληση σάν αὐτή πού ἀπηύθυνε ὁ Χριστός πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους. Καί ὅμως αὐτοί ἀρνήθηκαν καί θεώρησαν τίς κοσμικές τους ὑποχρεώσεις περισσότερο σημαντικές ἀπό τήν πρόσκληση τοῦ Κυρίου, καί ἔχασαν ἔτσι τήν εὐκαιρία καί δέν ἀξιώθηκαν ποτέ νά παρακαθήσουν στό μεγάλο καί οὐράνιο Δεῖπνο.
Νά, λοιπόν, ἀδελφοί μου, ποιό εἶναι τό κριτήριο καί γιά τή δική μας προετοιμασία: τό μέτρο τῆς ἀνταποκρίσεώς μας στήν πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἱεράρχηση τῶν προτεραιοτήτων μας.
Ἄς ἐξετάσουμε τόν ἑαυτό μας καί ἄς δοῦμε καί ἐμεῖς τί κάναμε καί τί κάνουμε, ὅταν ὁ Χριστός μᾶς καλεῖ διά τῆς Ἐκκλησίας του νά προετοιμασθοῦμε γιά νά ἑορτάσουμε τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων καί νά ἀνοίξουμε τήν καρδιά μας γιά νά τόν δεχθοῦμε. Ἀνταποκρινόμασθε σέ αὐτήν, συμμετέχοντας μέ τή νηστεία, μέ τήν προσευχή, μέ τήν ἐξομολόγηση ἤ προφασιζόμασθε τίς ἄλλες ὑποχρεώσεις μας καί θεωροῦμε πιό σημαντικές τίς ἀνθρώπινες προετοιμασίες μας γιά τή μεγάλη ἑορτή τῆς Γεννήσεώς του ἀπό τήν προετοιμασία τῆς ψυχῆς μας;
Ἄς σκεφθοῦμε τί θά ἀπαντήσουμε, ὅταν ὁ Χριστός θά μᾶς καλέσει τήν ἡμέρα τῶν Χριστουγέννων νά πᾶμε νά τόν προσκυνήσουμε στή φάτνη, νά τοῦ ψάλλουμε μαζί μέ τούς ἀγγέλους, νά τόν δεχθοῦμε στήν ψυχή μας. Θά ἐπιλέξουμε νά βρεθοῦμε κοντά του ἤ μήπως θά προτιμήσουμε μέ διάφορες προφάσεις νά μείνουμε μακριά του;
Πρίν νά ἀποφασίσουμε, ἀδελφοί μου, τί θά ἐπιλέξουμε καί τί ἀπάντηση θά δώσουμε στόν Χριστό, ἄς σκεφθοῦμε ποιά ἦταν ἡ ἐπιλογή καί ποιά ἡ ἀπάντηση τοῦ ἁγίου πού τιμοῦμε σήμερα, ἰδιαιτέρως ἐδῶ στό Νεόκαστρο, τοῦ ἁγίου Μοδέστου, ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων. Ἄς ἀναλογισθοῦμε πόσο μεγάλη ἦταν ἡ ἀγάπη του γιά τόν Χριστό, ὥστε ὄχι μόνο προσέφερε τόν ἑαυτό του στήν ἀγάπη καί τή διακονία τοῦ Χριστοῦ καί τῶν ἀδελφῶν του, θεραπεύοντας τόσο τούς ἴδιους ὅσο καί τά ζῶα τους ἀκόμη ἀπό τίς ἀσθένειες, ἀλλά καί ἐργάσθηκε γιά τήν ἀνακαίνιση τῶν ἱερῶν προσκυνημάτων στούς Ἁγίους Τόπους, τά ὁποῖα εἶχαν καταστρέψει οἱ Πέρσες, καί στό τέλος ὑπέμεινε γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ καί τόν μαρτυρικό θάνατο.
Ἡ ἀγάπη, λοιπόν, τοῦ ἁγίου Μοδέστου γιά τόν Χριστό μᾶς προσφέρει ἕνα ἀκόμη κριτήριο γιά νά σταθμίσουμε τή δική μας ἀγάπη καί νά ἐλέγξουμε πόσο ἕτοιμοι εἴμεθα νά ἀκολουθήσουμε τήν πρόσκλησή του γιά νά τόν δεχθοῦμε στήν ψυχή μας καί γιά νά παρακαθίσουμε ἐν τέλει καί στό μεγάλο δεῖπνο τῆς βασιλείας του.
Ἡ σημερινή μνήμη τοῦ ἁγίου Μοδέστου μᾶς δίδει μία ἀκόμη εὐκαιρία, ἀδελφοί μου. Ἄς τήν ἀξιοποιήσουμε, γιά νά ἑορτάσουμε καί ἐμεῖς τή Γέννηση τοῦ Χριστοῦ ὄχι μόνο μέ φῶτα καί στολίδια ἀλλά καί μέ τόν Χριστό μέσα στήν καρδιά μας. Ἄς προετοιμασθοῦμε ἀπό τώρα. Ἡ Ἐκκλησία μᾶς δίδει μέ τίς ὁμιλίες αὐτές ἀπό τά Εὐαγγέλια ἀλλά καί ἀπό ὅλη τήν παράδοσή της, τή δυνατότητα νά ἑτοιμασθοῦμε πνευματικά, γιά νά μήν ἔρθει ἡ ὥρα καί ποῦμε «ἄ, ἐμεῖς εἴχαμε χθές ρεβεγιόν, καί δέν μπορῶ νά πάω τώρα πρωί-πρωί στήν Ἐκκλησία γιά νά κοινωνήσω, νά λάβω τόν Χριστό μέσα στήν ψυχή μου» ἤ ὅ,τι ἄλλο, ἀλλά γιά νά ἀπαντήσουμε στήν πρόσκληση πού θά μᾶς ἀπευθύνει τήν ἡμέρα ἐκείνη τῶν Χριστουγέννων «μετά φόβου Θεοῦ, πίστεως καί ἀγάπης προσέλθετε», καί γιά νά πάρουμε μέσα μας, στή φάτνη πού θά ἔχουμε ἤδη φτιάξει μέσα μας, τόν Χριστό. Ἄς προβληματισθοῦμε, ἀδελφοί μου, καί ἄς μή μείνουμε μόνο στά ὑλικά, καί αὐτά χρειάζονται, ἀλλά πάνω ἀπό ὅλα ἡ ψυχή μας ζητᾶ τά πνευματικά, ζητᾶ τόν Χριστό γιά νά ζήσουμε αἰώνια μαζί του. Ἀμήν.
