Ο Άγιος Χρυσόστομος ήτανε μια εκκλησιαστική προσωπικότητα η οποία αναμόρφωσε την Εκκλησία. Προσπίπτουμε στην αγάπη του, στη φιλανθρωπία του που είναι αποτέλεσμα της φιλανθρωπίας του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου ((Ιωάννου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Αλέξιος Ιστρατόγλου, Αντισυνταγματάρχης, Στρατιωτικός Ιερέας Ναυστάθμου Σαλαμίνας.
Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…».
Ο π. Αντώνιος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στη μεγάλη εκκλησιαστική προσωπικότητα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, την αγιότητα, την πνευματική προσφορά και το σπουδαίο εκκλησιαστικό έργο του, παρουσιάζοντας τον Άγιο ως μία από τις σημαντικότερες μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Αρχικά, τόνισε ότι η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου αποτελεί ένα θεόπνευστο έργο, μέσα από το οποίο εκφράζεται η βαθιά αγάπη και η λατρεία του προς τον Θεό. Ο Άγιος υπήρξε μια εκκλησιαστική προσωπικότητα που αναμόρφωσε την Εκκλησία και συνέβαλε καθοριστικά στην πνευματική της ανανέωση. Η περίοδος κατά την οποία διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως χαρακτηρίζεται ως «χρυσούς αιώνας της Εκκλησίας», εξαιτίας των μεγάλων πνευματικών και εκκλησιαστικών έργων που πραγματοποιήθηκαν.
Στη συνέχεια, έκανε αναφορά στον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη, ο οποίος στο εγκώμιό του δυσκολεύεται να περιγράψει το μεγαλείο του Χρυσοστόμου. Ο Άγιος Νικόδημος αποδίδει στον Χρυσόστομο πολλούς χαρακτηρισμούς. Τον ονομάζει πρώτα «άγγελο», επειδή η ζωή του χαρακτηριζόταν από αγγελική καθαρότητα, άσκηση και συνεχείς πνευματικούς αγώνες από τη νεότητά του έως τον θάνατό του. Τον αποκαλεί επίσης «απόστολο», καθώς διέθετε αποστολικό φρόνημα και συνέβαλε στη διάδοση του Ευαγγελίου ακόμη και σε ειδωλολατρικούς λαούς, με τη βοήθεια άξιων συνεργατών.
Παράλληλα, χαρακτηρίζεται «προφήτης» και «μάρτυρας». Η μαρτυρική διάσταση της ζωής του συνδέεται με τη σύγκρουσή του με την αυτοκράτειρα Ευδοξία, η οποία οδήγησε στην εξορία του στα Κόμανα του Πόντου. Εκεί παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό το 407, στις 14 Σεπτεμβρίου, ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Παρά τις προσβολές των στρατιωτών, τις συκοφαντίες επισκόπων και τις αντιδράσεις ιερέων, αντιμετώπισε τις δοκιμασίες με υπομονή και ευχαριστία, λέγοντας: «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν». Ένας ακόμη χαρακτηρισμός είναι «θαυματουργός», καθώς τα ιερά λείψανά του αποτελούν πηγή χάριτος και ευλογίας.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο π. Αλέξιος στη φιλανθρωπία του. Πριν ακόμη γίνει Πατριάρχης, όταν βρισκόταν στην Αντιόχεια, φρόντιζε καθημερινά περίπου τρεις χιλιάδες ανθρώπους, προσφέροντάς τους τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους. Γι’ αυτό ονομάζεται «ελεήμων». Επιπλέον, χαρακτηρίζεται «κήρυκας της μετανοίας», επειδή το κήρυγμά του καλούσε τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν την αμαρτωλή ζωή και να ακολουθήσουν τον δρόμο της μετάνοιας και της συγχώρησης.
Ο Χρυσόστομος υπήρξε επίσης σπουδαίος ρήτορας και ερμηνευτής των Αγίων Γραφών. Οι λόγοι του αποτελούν αριστουργήματα, επειδή αποτυπώνουν τη βαθιά πίστη, τη μόρφωση και τον εσωτερικό του πλούτο. Ο δάσκαλός του, ο Λιβάνιος, αναγνώριζε το εξαιρετικό ταλέντο του, λέγοντας ότι θα τον επέλεγε διάδοχό του, αν δεν ήταν χριστιανός. Ως ερμηνευτής, ασχολήθηκε με πλήθος βιβλικών χωρίων, ιδιαίτερα με τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου, δημιουργώντας την εικόνα μιας πνευματικής σχέσης μεταξύ των δύο ανδρών. Τέλος, ο Άγιος Νικόδημος τον αποκαλεί «στόμα του Χριστού και του Παύλου» και «διδάσκαλο των διδασκάλων».
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αποτελεί πρότυπο αγιότητας, ασκητικότητας, αποστολικού ζήλου, φιλανθρωπίας, υπομονής και θεολογικής σοφίας. Η ζωή και το έργο του φανερώνουν πώς η αληθινή πίστη συνδέεται με την αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο.
«Ο Άγιος Χρυσόστομος ήτανε μια εκκλησιαστική προσωπικότητα η οποία αναμόρφωσε την Εκκλησία. Προσπίπτουμε στην αγάπη του, στη φιλανθρωπία του που είναι αποτέλεσμα της φιλανθρωπίας του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.»
