Την ολιγάριθμη ενορία της Νέας Μάκρυσης Δήμου Δομοκού και την πολυπληθή ενορία στο Παγκράτι του Δήμου Λαμιέων επέλεξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, για να ιερουργήσει χθες στον Πανηγυρικό Εσπερινό και σήμερα στην Θεία Λειτουργία για την Πανήγυρη των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών επισκέφτηκε για δεύτερη μεν φορά τον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο μικρό αλλά ευλογημένο χωριό Νέα Μάκρυσι του Δήμου Δομοκού, αυτή ήταν όμως η πρώτη φορά στην ιστορία του χωριού, όπου η πανήγυρις της Ενορίας τελέστηκε με χοροστασία του οικείου Επισκόπου. «Γεγονός ιστορικό η παρουσία Επισκόπου στην πανήγυρη του χωριού μας», όπως ανέφερε ο Πρόεδρος της Κοινότητος κ. Βασίλειος Καρανικόλας στην εγκάρδια προσφώνησή του προς τον Σεβασμιώτατο κ. Συμεών.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών στον λόγο του αναφέρθηκε στο μήνυμα της ενότητος, που αποπνέει η εορτή των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, με αφορμή την περιγραφική φράση του ιερού υμνωδού για τους Αγίους Αποστόλους, οι οποίοι ήταν «διηρημένοι τῷ σώματι, ἡνωμένοι τῷ πνεύματι», τόνισε χαρακτηριστικά:
«Η Εκκλησία είναι το σημείο της ενότητος κάθε διαφορετικότητας. Η Εκκλησία δεν φοβόταν τη διαφωνία, δεν φοβόταν τη διαφορετικότητα, δεν φοβόταν την διαφορετική άποψη. Αυτό που φοβάται πάντα η Εκκλησία είναι τον διχασμό, αυτό που φοβάται είναι την σύγκρουση και το σχίσμα που οδηγεί στην απόσχιση . Οι Απόστολοι διαφωνούσαν, αλλά δεν εσχίστηκαν, δεν διαχωρίστηκαν, παρέμειναν ενωμένοι γιατί είχαν ακριβώς πνεύμα εκκλησιαστικό.
Σήμερα ζούμε μια παράνοια. Διαφωνώ; Αποχωρίζομαι. Φεύγω. Διαφωνία χαρακτήρων. Ασυμφωνία χαρακτήρων, λες και πρέπει να συμφωνούμε σε όλα, λες και δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε σε μία σχέση, σε μία αγάπη, σε μία οικογένεια, σε μία φιλία, σε μία δουλειά, σε μία συνεργασία διαφωνώντας. Πρέπει οπωσδήποτε να συμφωνούμε; Πρέπει οπωσδήποτε στο χωριό να συμφωνούμε όλοι για όλα; Επειδή διαφωνούμε δε θα μιλάει ο ένας στον άλλον; Επειδή διαφωνούμε για ένα θέμα δεν θα θέλει να δει ο ένας τον άλλον; Οφείλουμε να αγαπάμε, να συνεργαζόμαστε και να ομονοούμε όλοι μεταξύ μας και στα χωριά μας το σημείο της ομόνοιας είναι η Εκκλησία μας, είναι η Ενορία μας».
Ακολούθησε Ιερά Λιτανεία της Εικόνος και μετά το πέρας των Ιερών Ακολουθιών ο Σεβασμιώτατος παρέμεινε στο όμορφο αυτό χωριό και είχε την ευκαιρία για μία όμορφη και πνευματική επικοινωνία με όλους.
Σήμερα το πρωί ο κ. Συμεών ιερούργησε στην μεγαλώνυμη και υπερδραστήρια Ενορία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Παγκράτι της Λαμίας, η οποία υπό την καθοδήγηση του Προϊσταμένου της, Πρωτ. π. Βασιλείου Καραμέρη, διακρίνεται ιδιαίτερα για το κοινωνικό και προνοιακό της έργο για ευάλωτες κατηγορίες συμπολιτών και ενοριτών της.
Οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τηλεοράσεως, ραδιοφώνου και διαδικτύου.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος, μεταξύ άλλων, ανέφερε:
«Σήμερα σύμπασα η Ορθοδοξία, αλλά και σύμπασα η Χριστιανοσύνη εορτάζει το μαρτύριο των Αγίων Ενδόξων Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, καθώς ο μεν το 64 μ.Χ., ο δε 67 μ.Χ., μαρτύρησαν για την αγάπη του Χριστού, ομολόγησαν τον Χριστό με το αίμα του μαρτυρίου τους και σφράγισαν έτσι μία πορεία, η οποία μεν ήταν από διαφορετική αφετηρία, από διαφορετικές προϋποθέσεις και φιλοσοφικές και ιδεολογικές και αξιακές, μία πορεία από διαφορετικούς κόσμους, η οποία όμως οδήγησε στην ενότητα της πίστεως, στο πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και αποτελούν οι δύο Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος τον τύπο της αποστολικής ιδιότητας, αποτελούν την κορυφαία ξυνωρίδα των Αποστόλων και η αποστολική διαδοχή την οποία φέρουν μέσα στην ιστορία οι Επίσκοποι, οι οποίοι χειροτονήθηκαν από τους Αγίους Αποστόλους και δι’ αυτών οι Επίσκοποι του σήμερα φέροντας την αποστολική διαδοχή και δια των Επισκόπων όλοι οι Ποιμένες της Εκκλησίας οφείλουν να ακολουθούν αυτά τα χαρακτηριστικά, οφείλουμε να ακολουθούμε αυτά τα χαρακτηριστικά, τα οποία ανέδειξε ο Απόστολος Παύλος κι ο Απόστολος Πέτρος.
Τα αναγνώσματα της ημέρας μας τα αποδίδουν με έναν τρόπο πολύ σύντομο, αλλά συγχρόνως πολύ περιεκτικό. Το πρώτο και κύριο είναι το περιεχόμενο της αποστολικής ζωής. Τι είναι αυτό το οποίο οι Απόστολοι αναγγέλλουν μέσα στον κόσμο, με μία λέξη ποια είναι η αποστολή τους μέσα στον κόσμο εξ ου και Απόστολοι. Είναι απεσταλμένοι, για να μεταφέρουν ένα μήνυμα.
Αυτό το βλέπουμε χαρακτηριστικά στο διάλογο του Χριστού με τον Απόστολο Πέτρο. Ο Χριστός θέτει ένα ερώτημα: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου»;
Η ερώτηση αυτή κατάφερε να αναδείξει έναν ομολογητή, να αναδείξει μία πέτρα, ένα λίθο, ήθελε να αναδείξει έναν γίγαντα της πίστεως, τον Απόστολο Πέτρο, γιατί ο Πέτρος έδωσε τη μοναδική σωστή απάντηση, έδωσε την απάντηση στον Χριστό ότι «Σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος».
Αυτό που αναζητούσε αυτό και ομολόγησε και αυτό ομολόγησαν όλοι οι Απόστολοι, αυτό ομολογούν όλοι οι άνθρωποι, οι οποίοι αγαπούν τον Χριστό, ότι ο Χριστός ναι, είναι ο Υιός του Θεού, ο Σωτήρας και Λυτρωτής του κόσμου, αυτός που δεν χαρίζει μία πρόσκαιρη επίλυση ή ανακούφιση από τα προβλήματά μας, αλλά αυτός ο οποίος μπορεί να χαρίσει την αιώνια ζωή.
Και από την άλλη πλευρά ο Απόστολος Παύλος μέσα από το απόσπασμα, που μας παραθέτει η Εκκλησία μας, μας δίνει με αυτοβιογραφικό τρόπο τις προδιαγραφές της αποστολικής ζωής.
Πρώτιστα ο Απόστολος του Χριστού γίνεται «τοῖς πᾶσι τὰ πάντα», με λίγα λόγια αυτό που σήμερα ονομάζεται ή γίνεται προσπάθεια να πουληθεί ως συμπερίληψη, ως ανοιχτότητα, ως ορατότητα, ως προσβασιμότητα, αυτά τα στοιχεία τα έχει πάνω του ένας Απόστολος του Χριστού: «Τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα, ἵνα πάντως τινὰς σώσω». Γίνομαι ό,τι είναι ο αδερφός μου, κατεβαίνω στον κόσμο του, μπαίνω στη ζωή του, αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητά του, έχω τη μέγιστη ενσυναίσθηση, βλέπω τον κόσμο με τα μάτια τα δικά του, ακούω τον κόσμο με τα αυτιά τα δικά του, νιώθω τον κόσμο με την ψυχή τη δική του. Αυτό πράττει ένας Απόστολος του Χριστού, δεν έρχεται να επιβάλλει ιδέες, δεν έρχεται να επιβάλλει ατζέντες με το έτσι θέλω, δεν έρχεται να μεταβάλλει βίαια και στανικά τις αξίες, τις αρχές, τα ήθη, τα έθιμα, τα ιδανικά, την ταυτότητα των ανθρώπων. Δεν έρχεται να δημιουργήσει πολυκερματισμένες ταυτότητες, ώστε τελικά ο άνθρωπος να μείνει χωρίς ταυτότητα και χωρίς προσωπικότητα και να εγκλωβιστεί σε μία άκρατη σχετικοποίηση, η οποία θα τον οδηγήσει στην απόλυτη ανελευθερία και στην απόλυτη υποδούλωση. Αντίθετα έρχεται να ταυτιστεί με την ετερότητα του καθενός, έρχεται να ταυτιστεί με τη μοναδικότητα του καθενός, έρχεται πραγματικά να την σεβαστεί και να την μεταμορφώσει εις Χριστόν.
Δεύτερο, για αυτήν τους την επιλογή οι Απόστολοι υποφέρουν, ταλαιπωρούνται. Περιγράφει ο Απόστολος Παύλος πόσες φορές βρέθηκε στη φυλακή, πόσες φορές μαστιγώθηκε, πόσες φορές εκδιώχθηκε, πόσες φορές εκδικάστηκε. Δεν είναι δυνατόν, αν πραγματικά είμαστε μαθητές του Χριστού, είναι αδιανόητο το να μην υποφέρουμε, είναι αδιανόητο να έχουμε αποδοχή από όλους, γιατί ο Χριστός ο ίδιος ήρθε και μας διαβεβαίωσε «καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου». Η αγάπη περνάει και μέσα από την αμφισβήτηση, η αγάπη περνάει και μέσα από την αμφιβολία. Δεν σημαίνει ότι όποιος μας αμφισβητεί ότι δεν μας αγαπά, δεν σημαίνει ότι όποιος διαφωνεί μαζί μας ότι δεν μας αγαπά, δεν σημαίνει ότι όποιος βλέπει τον κόσμο με άλλα μάτια από ό,τι τον βλέπουμε εμείς ότι είναι εχθρός μας. Πολλές φορές οι εχθροί μας μπορεί να κρύβονται στις απόλυτες συμφωνίες, οι εχθροί μας μπορεί να κρύβονται στην απόλυτη αποδοχή.
Τρίτον, ο Θεός τον παρηγορεί τον Απόστολο στη ζωή του. Περιγράφει ο Απ. Παύλος το πώς ο Χριστός του εμφανίστηκε στη ζωή του, πώς ο Χριστός έρχεται μέσα σε αυτές τις δυσκολίες να του δείξει την αγάπη του, το χάδι του, γιατί πράγματι ο Θεός μας παρηγορεί κι όσο περισσότερο οι άνθρωποι μας εγκαταλείπουν και μας πληγώνουν τόσο περισσότερο φανερώνεται το χάδι του Θεού. Κι αν ακόμα βιώσουμε την απόλυτη εγκατάλειψη και την απόλυτη μοναξιά, αν αγαπάμε το Χριστό, τότε θα αφεθεί περισσότερος χώρος, για να φανεί η αγάπη Του στη ζωή μας. Πολλές φορές νιώθουμε ότι ο Χριστός είναι απών στη ζωή μας, γιατί ακριβώς έχουμε γεμίσει τη ζωή μας από άλλες εικόνες, από άλλα πρόσωπα και από άλλες καταστάσεις. Πολλές φορές δυστυχώς προτιμούμε να γεμίσουμε τη ζωή μας από υποκατάστατα ακριβώς για να διασκεδάσουν το εσωτερικό μας κενό, την έλλειψη αυτοπεποίθησης, τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, ένα παράπονο το οποίο περιφέρουμε μέσα στον κόσμο ότι τάχατες οι άλλοι δεν μας αγαπούν, οι άλλοι δεν μας καταλαβαίνουν, οι άλλοι δεν μας νιώθουν. Αν αντίθετα αποφασίσουμε να διακινδυνεύσουμε λίγο να αφήσουμε τα περιτυλίγματα και τα υποκατάστατα και να αφεθούμε στην αλήθεια των πραγμάτων, τότε θα δώσουμε πολύ χώρο στο Θεό για να μας φανερώσει ότι είναι παρών στη ζωή μας.
Τέταρτο χαρακτηριστικό των Αγίων Αποστόλων, το οποίο αποκαλύπτει ο Απόστολος Παύλος: «ἵνα μὴ ὑπεραίρωμαι, ἐδόθη μοι σκόλοψ τῇ σαρκί». Ο μεγαλύτερος κίνδυνος της δημόσιας ζωής και της προσωπικής ζωής, όταν άνθρωπος αποκτήσει ίαση, αισθανθεί ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, ότι είναι αναμφισβήτητος, ότι είναι απόρθητο φρούριο που δεν μπορεί κανείς να τον αμφισβητήσει ή να τον πειράξει, αυτό τον οδηγεί σε αυθαιρεσίες, σε καταχρήσεις, αυτό τον οδηγεί σε εξουσιαστικότητα, ακόμη και στη βία. Τότε έρχεται ο Θεός και παρηγορεί τον άνθρωπο: «ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου». Σου αρκεί η χάρις μου. Εφόσον έχεις τη χάρη μου, έχεις τα πάντα και δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα.
Αυτή είναι η παρηγοριά των χριστιανών, αυτή είναι η παρηγοριά των Ποιμένων, αυτή είναι η παρηγοριά των Αποστόλων, αυτή είναι η παρηγοριά των ανθρώπων που υποφέρουν για οποιοδήποτε λόγο μέσα στον κόσμο. Έρχεται ο Χριστός και μας απαντά μέσα στο πόνο μας, μέσα στη θλίψη μας, μέσα στην απορία και στο αδιέξοδο μας, μέσα στην απελπισία πολλές φορές και στην απογοήτευσή μας «ἀρκεῖ σοι ἡ χάρις μου»!».
Τα Ιερά Αναλόγια διηκόνησαν ο Πρωοψάλτης της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης ιστορικής Επισκοπής Θαυμακού κ. Γεώργιος Αργυρός μετά της συνοδείας του, ο Πρωτοψάλτης της Λαμίας και Καθηγητής του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Ευθύμιος Τσούμας και ο Λαμπαδάριος και Πρόεδρος του Συνδέσμου Ιεροψαλτών Ν. Φθιώτιδος «Νικόλαος Δοχειαρίτης» κ. Γεώργιος Παλιούρας.
Στις Ιερές Ακολουθίες μεταξύ του πλήθους των πιστών παραβρέθηκαν: οι Βουλευτές Φθιώτιδος κ. Ιωάννης Οικονόμου, κ. Γεώργιος Κοτρωνιάς και κ. Ιωάννης Σαρακιώτης, Αντιδήμαρχοι του Δήμου Λαμιέων, ο τ. Δήμαρχος κ. Ευθύμιος Καραΐσκος και εκπρόσωποι του στρατού και των σωμάτων ασφαλείας και άλλων συλλόγων και φορέων του τόπου.
