Θείᾳ εὐδοκίᾳ ξεκίνησαν σήμερα τὰ 3α ΥΠΑΠΑΝΤΙΑ 2026 γιὰ τὴν ἐνορία τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου-ὁδοῦ Ἀχαρνῶν, μιᾶς καὶ ὁ ναὸς κάτωθεν τοῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου τιμᾶται στὴν Ὑπαπαντὴ τοῦ Κυρίου Ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Μὲ τὶς εὐλογίες καὶ τὴν ἄδεια τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ.κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ τοῦ Β΄, ἄρχισαν οἱ 8ήμερες ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις μὲ τὴν Κυριακάτικη θεία Λειτουργία, κατὰ τὴν ὁποία ἱερούργησαν οἱ ἐφημέριοι τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ, ὁ Προϊστάμενος τοῦ Ναοῦ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεμιστοκλῆς Στ. Χριστοδούλου, ὁ Αἰδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Καλποῦζος καὶ οἱ πρεσβύτεροι π. Σπυρίδων Βίτσης καὶ π. Θωμᾶς Μάντζιος. Συλλειτούργησε καὶ ὁ Πρεσβύτερος π. Γεώργιος Ἀνεστόπουλος, κληρικὸς τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καὶ Σουφλίου.
Ἀφοῦ κοινώνησε ὁ πιστὸς λαὸς τοῦ Θεοῦ, λιτανεύθηκαν ἐντὸς τοῦ Ἱ.Ναοῦ λείψανα τοῦ Ἁγίου Δημητρίου Γκαγκαστάθη, τῆς Ὁσίας Γαβριηλίας καὶ τοῦ Ἁγίου Ἐλευθερίου, τὰ ὁποῖα φυλάσσονται στὸ ἱερὸ Σκευοφυλάκιο τοῦ Ναοῦ. Τὰ λείψανα ἐναπετέθησαν ἐντὸς ὑαλίνης προθήκης πρὸς προσκύνηση τῶν πιστῶν καὶ θὰ παραμείνουν ἐκεῖ ἕως τὴν Κυριακὴ 8 Φεβρουαρίου 2026.
Τὸν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ π. Θεμιστοκλῆς Χριστοδούλου, ὁποῖος ἀναφερόμενος στὴν ἔναρξη τοῦ Τριωδίου ἐξήγησε τί σημαίνει ἡ λέξη καί, κυρίως, ποιά ἡ σημασία τῆς περιόδου ποὺ αὐτὴ προσδιορίζει. Χαρακτηριστικὰ ἐπεσήμανε ὅτι αὐτὴ ἡ περίοδος γιὰ τὴν Ἐκκλησία εἶναι περίοδος προετοιμασίας, ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ὡστόσο οἱ χριστιανοί, ὅπως ἀνέφερε, «συνδυάζουν τὸ Τριώδιο μὲ παραδόσεις ἀπὸ τὸ εἰδωλολατρικὸ παρελθὸν τῶν Ἑλλήνων καὶ ποὺ δὲν ἔχουν καμμία σχέση μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Τριωδίου, ὅπως τὸ ὁρίζει ἡ Ἐκκλησία μας. Οἱ χριστιανοί, ὅταν ἀρχίζει τὸ Τριώδιο, σκεφτόμαστε ὅτι ἔρχεται ὁ καιρὸς τῆς νηστείας, γιὰ τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μᾶς προετοιμάζει σταδιακά».
Ὑπογράμμισε ὅτι στὴν νηστεία εἰσέρχεται κάποιος ἐξ ἰδίας θελήσεως καὶ ὄχι κατόπιν ἐξαναγκασμοῦ. Ἡ νηστεία, τόνισε, εἶναι ἄσκηση καὶ ἀφορᾶ τὸν προσωπικὸ ἀγώνα τοῦ καθενός. «Θέλεις νὰ γίνεις ἅγιος; Πρέπει νὰ μάθεις νὰ ἀσκεῖσαι. Δὲν θέλεις νὰ γίνεις ἅγιος; Κάνε ὅ,τι θέλεις. Ἡ Ἐκκλησία γιὰ νὰ κάνει ἁγίους ἔχει τὰ δικά της ἐργαλεῖα, τοὺς δικούς της τρόπους», ἀνέφερε ὁ π. Θεμιστοκλῆς.
Στὴν συνέχεια ἀναφέρθηκε στὴν σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπή, στὴν παραβολὴ τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου, μέσα ἀπὸ τὴν ὁποία προβάλλονται δύο τύποι ἀνθρώπων. Ἀπὸ τὴν μία αὐτοὶ ποὺ αἰσθάνονται τὴν ἔλλειψή τους ἀπέναντι στὸν Θεὸ καὶ ταπεινώνονται κι ἀπὸ τὴν ἄλλη οἱ ὑποκριτές, ποὺ ἐξωτερικὰ τηροῦν κάποιους τύπους, ἐσωτερικὰ ὅμως κατακρίνουν τοὺς ἄλλους καὶ προβάλλουν τὸν ἑαυτό τους ὡς πρότυπο ζωῆς. Ἀπὸ τὴν μία, δηλαδή, ἔχουμε τὸ χριστοκεντρικὸ πρότυπο ζωῆς, ὅπου τὸ κέντρο τῆς ζωῆς εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ ἀνθρωποκεντρικό, ὅπου ο κέντρο εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Ἐπεσήμανε ὅτι στὸν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχουν καὶ οἱ δύο τύποι ἀνθρώπων, ὡστόσο δὲν θὰ πρέπει κανεὶς νὰ χάσει τὸν δρόμο του ἐξ αἰτίας αὐτοῦ. Ἀναφερόμενος στὴν κατάκριση τόνισε ὅτι αὐτὴ εἶναι μιὰ μεγάλη παγίδα γιὰ τοὺς χριστιανοὺς καὶ ἀποτελεῖ τὸ μέγιστο τῶν ἁμαρτημάτων καὶ μάλιστα θανάσιμο.
Κατέληξε λέγοντας ὅτι τὶς τέσσερις πρῶτες Κυριακὲς τοῦ Τριωδίου ἡ Ἐκκλησία μᾶς προετοιμάζει γιὰ νὰ εἰσέλθουμε στὸ στάδιο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, κατὰ τὴν ὁποία πρέπει νὰ ἀσκηθοῦμε ὅλοι.
Στὶς 12 τὸ μεσημέρι ἐψάλη Ἱερὰ Παράκληση στὸν Ἅγιο Δημήτριο Γκαγκαστάθη.
Τὸ ἀπόγευμα στὸν Ναὸ τῆς Ὑπαπαντῆς τελέσθηκε Μέγας Πανηγυρικὸς Ἀρχιερατικὸς Ἑσπερινὸς χοροστατοῦντος τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Ρωγῶν κ. Φιλοθέου, συμπαραστατουμένου ἀπὸ τοὺς ἐφημερίους τοῦ Ναοῦ καὶ τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμ. π. Ἰακώβου Ψαραδέλλη, ἐφημερίου τοῦ Ἱ. Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἄνω Σουλίου Μαραθῶνος, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κηφησίας, Ἀμαρουσίου, Ὠρωποῦ καὶ Μαραθῶνος.
Στὸν Πανηγυρικὸ Ἑσπερινὸ παρέστη ὁ Πρόεδρος καὶ μέλη τῆς ἐν Ἀθήναις Παμμεσηνιακῆς Ἑνώσεως καὶ πλῆθος πιστῶν.
Τὸν θεῖο λόγο ἐκήρυξε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ρωγῶν κ. Φιλόθεος. Ἀναφερόμενος στὴν ἑορτὴ τῆς Ὑπαπαντῆς, εἶπε ὅτι πρόκειται γιὰ μία ἀπὸ τὶς κορυφαῖες τῆς πίστεώς μας. Στὸ γεγονὸς τῆς Ὑπαπαντῆς ἐκτὸς τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ συμβάλλει ἡ Θεοτόκος, ἀλλὰ σημαντικὸ ρόλο διαδραματίζει κι ἕνας ἄνθρωπος, ὁ προωρισμένος ἀπὸ τὸν Θεὸ πρεσβύτης Συμεών. Ἡ σκηνὴ καὶ ἡ στιγμὴ τοῦ ἐναγκαλισμοῦ τοῦ βρέφους Ἰησοῦ ἀπὸ τὸν Συμεὼν εἶναι ἀπερίγραπτη. Πῶς ὁ ἄνθρωπος μπὀρεσε νὰ κρατήσει στὰ χέρια του τὸν Θεάνθρωπο! Τὴν σκηνὴ αὐτή, τόνισε ὁ Θεοφιλέστατος, προφήτευσε αἰῶνες πρὶν ὁ προφήτης Ἠσαΐας, ποὺ σημαίνει ὅτι ἀνέμεναν τὸν Χριστὸ καὶ γνώριζαν ποιόν ἐσταύρωναν. Ὁ ἄπιστος λαός, ἐπισημαίνει ὁ Θεοφιλἐστατος, δὲν εἶναι μόνο αὐτοὶ ποὺ Τὸν σταύρωσαν ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι ἀνὰ τοὺς αἰῶνες Τὸν γνώρισαν ἀλλὰ τὸν ἀπέρριψαν, ἢ ἀδιαφόρησαν γι΄ Αὐτόν, ἢ λοιδόρησαν καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν Θεάνθρωπο. Αὐτὸ ἐννοοῦσε ὁ προφήτης Συμεών, ὅταν εἶπε: «Οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον».
Καταλήγοντας διαπιστώνει ὅτι στὴν πάλαι ποτὲ ὀρθόδοξη Ἑλλάδα μας, οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀδιάφοροι καὶ ψυχροὶ καὶ πολλὲς φορὲς ἐπιθετικοὶ ἀπέναντι στὴν Παναγία καὶ τὸν Χριστό, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ λαός μας νὰ ἔχει κατρακυλήσει στὰ βάραθρα καὶ νὰ βασιλεύει ἡ παρανομία, ἡ ἐγκληματικότητα, ἡ ἀσχημοσύνη. Ἡ Ἑλλάδα μας κατάντησε μιὰ ἄθεη, ἀκυβέρνητη χώρα, γιατὶ ἔβγαλε μέσα ἀπὸ τὴν καρδιά της τὸν Χριστό καὶ προσκυνᾶ τὶς σκοτεινὲς δυνάμεις τοῦ κόσμου τούτου.
Τέλος προέτρεψε νὰ παρακαλέσουμε τὸν δίκαιο Συμεὼν νὰ μᾶς δώσει λίγη ἀπὸ τὴν χάρη του, λίγη ἀπὸ τὴν εὐλογία ποὺ ἔλαβε καὶ λίγη ἀπὸ τὴν ἰσχύ του, γιὰ νὰ ξανασηκωθοῦμε.
Ἡ ἡμέρα ἔκλεισε μὲ Ἀπόδειπνο μετὰ Χαιρετισμῶν στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ τὴν μονολόγιστη εὐχή.
