Την Παρασκευή 8 Σεπτεμβρίου, εορτή του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, πανηγύρισε ο Ιερός Ναός Γενεσίου Θεοτόκου στό Πλατύ Ημαθίας.
Την πανηγυρική θεία λειτουργία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος κήρυκε και το θείο Λόγο.
Στη διάρκεια της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις διάκονο χειροτονία του κ. Αριστείδη Στόιου.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ἡ πηγή τῆς ζωῆς ἐκ τῆς στείρας τίκτεται· ἡ χάρις καρπογονεῖν λαμπρῶς ἀπάρχεται», ψάλλει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας πανηγυρικά τιμώντας τό Γενέσιο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τιμώντας τήν ἀρχή τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρωπίνου γένους.
Καί ἡ ἀρχή τοῦ μεγάλου αὐτοῦ θαύματος, τῆς σωτηρίας δηλαδή τῶν ἀνθρώπων, εἶναι ἕνα ξεχωριστό θαῦμα. Διότι θαῦμα εἶναι ἡ γέννηση τῆς Παναγίας μας ἀπό τόν Ἰωακείμ καί τήν Ἄννα, τούς δύο εὐσεβεῖς γονεῖς της, οἱ ὁποῖοι ἐπί πολλά χρόνια προσπαθοῦσαν νά ἀποκτήσουν ἕνα παιδί καί παρακαλοῦσαν γι᾽ αὐτό τόν Θεό.
Καί μπορεῖ ὁ Θεός φαινόταν νά καθυστεροῦσε στήν ἐκπλήρωση τῆς προσευχῆς τους καί τῆς διακαοῦς ἐπιθυμίας τους, ἀλλά ἐκεῖνοι δέν ἔπαυαν νά παρακαλοῦν, δέν ἔπαυαν νά προσεύχονται· καί ὅταν πλέον ἦταν ἀδύνατο, σύμφωνα μέ τούς νόμους τῆς φύσεως, νά ἀποκτήσουν παιδί, τότε ὁ Θεός τούς τό χάρισε, ὄχι μόνο γιά νά ἀποδείξει ὅτι τίποτε δέν εἶναι ἀδύνατο γιά τή δική του δύναμη, ἀλλά καί γιά νά ἀρχίσει, ὅπως εἴπαμε, τό θαῦμα τῆς θείας οἰκονομίας μέ αὐτό τό θαυμαστό γεγονός τῆς γεννήσεως τῆς Παναγίας μας ἀπό τήν στεῖρα Ἄννα.
Καί τό γεγονός αὐτό γίνεται ἀκόμη πιό, ἐάν σκεφθεῖ κανείς, ὅτι ἡ Ἄννα, ἐνῶ εἶναι στεῖρα, δέν φέρνει στόν κόσμο ἁπλῶς ἕνα παιδί, φέρνει τήν Παναγία, αὐτή πού ἐπρόκειτο νά γίνει ἡ ἀπαρχή τῆς ζωῆς γιά ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος, καθώς θά γινόταν ἡ Μητέρα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καί σωτῆρος τοῦ κόσμου.
«Ἡ πηγή τῆς ζωῆς ἐκ τῆς στείρας τίκτεται· ἡ χάρις καρπογονεῖν λαμπρῶς ἀπάρχεται». Πηγή ζωῆς ἡ Παναγία μας πού γεννᾶται σήμερα, ἀλλά ὄχι μιᾶς ὁποιασδήποτε ζωῆς, ὄχι τῆς φυσικῆς ζωῆς, ἡ ὁποία ὑπόκειται σέ ἀσθένειες καί θλίψεις καί ταλαιπωρίες καί ἐν τέλει στόν θάνατο καί περιορίζεται ἀπό τόν τόπο καί τόν χρόνο, ἀλλά πηγή τῆς ζωῆς τῆς χάριτος. Μιᾶς ζωῆς πού δέν ἔχει κανένα ἀπό τά χαρακτηριστικά τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς, πού δέν ἔχει τέλος καί δέν ὑπόκειται στή φθορά καί τόν θάνατο, γιατί δίδει στόν ἄνθρωπο τή δυνατότητα τῆς ζωῆς πού στερήθηκε μέ τήν ἁμαρτία καί τήν πτώση· τοῦ δίδει τή δυνατότητα νά ζήσει μέ τόν Χριστό αἰώνια.
Γίνεται μητέρα αὐτῆς τῆς ζωῆς διότι αὐτή ἡ ζωή προέρχεται ἀπό τόν Χριστό. Αὐτός εἶναι ἡ χάρη πού ἔρχεται στόν κόσμο μέ τήν Παναγία μας. Αὐτός εἶναι ἡ ζωή, πού θέλει νά τή μοιρασθεῖ μαζί μας. Θέλει νά μᾶς προσφέρει μία ζωή μέσα στή χάρη του, μέσα δηλαδή στήν παρουσία του.
Καί αὐτή ἡ δυνατότητα ἀρχίζει νά πραγματώνεται, ἀδελφοί μου, μέ τή γέννηση τῆς Παναγίας μας. Αὐτή εἶναι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος πού θά ζήσει τή ζωή τῆς χάριτος, γιατί θά ἀξιωθεῖ ἀφενός νά γίνει μέτοχος τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, καί ἀφετέρου νά φέρει στά σπλάγχνα της καί νά κρατήσει στίς μητρικές ἀγκάλες της τόν χορηγό τῆς χάριτος, τόν Χριστό.
Μέ τή γέννησή της, λοιπόν, ἡ Παναγία μας γίνεται πηγή τῆς ζωῆς, γίνεται ὅμως συγχρόνως καί ἡ ἀπαρχή τῶν καρπῶν τῆς θείας Χάριτος. Διότι αὐτή εἶναι ὁ πρῶτος καρπός τῆς θείας χάριτος, τῆς ὁποίας λαμβάνει τό πλήρωμα καί ἔτσι γίνεται ἀφορμή, διά τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, νά αὐξηθοῦν καί νά πληθυνθοῦν οἱ καρποί τῆς χάριτος στόν κόσμο καί στούς ἀνθρώπους.
Ἕνα νέο καρπό τῆς θείας χάριτος θά ἀποκτήσει σέ λίγο καί ἡ τοπική μας Ἐκκλησία μέ τή χειροτονία τοῦ νέου διακόνου μας.
Διότι ἡ ἱερωσύνη, τῆς ὁποίας τόν πρῶτο βαθμό θά λάβεις ἀπό τά χέρια τοῦ Ἐπισκόπου σου, δέν εἶναι ἀνθρώπινη δωρεά, εἶναι θεία, εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἐνεργείας τῆς θείας χάριτος, τήν ὁποία θά ἐπικαλεσθοῦμε σέ λίγο γιά νά κατέλθει καί νά σέ καταστήσει διάκονο τοῦ Ὑψίστου. Εἶναι καρπός τῆς θείας χάριτος, διότι χωρίς αὐτή οὔτε ἱερωσύνη ὑφίσταται, οὔτε μυστήρια, οὔτε Ἐκκλησία, καί ὡς τέτοιον θά πρέπει νά ἀντιμετωπίζεις καί σύ τή δωρεά ἀλλά καί τήν τιμή πού σοῦ κάνει σήμερα ὁ Θεός διά τοῦ Ἐπισκόπου σου, ἀναβιβάζοντάς στόν πρῶτο βαθμό τῆς ἱερωσύνης, στόν βαθμό τοῦ διακόνου.
Φρόντισε, λοιπόν, νά φανεῖς ἀντάξιος αὐτῆς τῆς τιμῆς καί τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ, μέ τόν ζῆλο σου, μέ τήν εὐσέβειά σου, μέ τήν προσοχή σου, μέ τόν φόβο τοῦ Θεοῦ πού θά πρέπει νά σέ διακρίνει, μέ τήν ἀγάπη σου πρός τήν Ἐκκλησία, μέ τήν ὑπακοή σου στόν Ἐπίσκοπό σου καί τήν Ἐκκλησία, μέ τήν ταπείνωση καί τήν καθαρότητα τῆς ζωῆς σου, μέ τή συμπαράσταση καί τή βοήθεια τῆς εὐλαβοῦς σου συζύγου καί τῆς οἰκογενείας σου, πού δέχθηκε μέ χαρά νά συμπορευθεῖ μαζί σου στήν ὁδό τῆς ἱερατικῆς κλήσεως, καί χαίρεται αὐτήν τήν πολύ σημαντική στιγμή τῆς ζωῆς σου ἀλλά καί τῆς ζωῆς ὅλης τῆς οἰκογενείας σου, φρόντισε νά αὐξήσεις καί νά πολλαπλασιάσεις αὐτόν τόν καρπό τῆς χάριτος πού σέ λίγο θά λάβεις.
Οἱ πατρικές εὐχές μου καί προσευχές μου καί ἡ ἀγάπη μου θά σέ συνοδεύουν καί θά σέ στηρίζουν πάντοτε στή διακονία σου, ὥστε νά εἶναι εὐάρεστη στόν Θεό, ὁ ὁποῖος βλέποντας τήν ἀγαθή σου διάθεση σέ ἐπέλεξε γιά νά σέ καταστήσει διάκονό του.
