Εόρτιο βραδινό με σκοπό η Ι. Μητρόπολη Πειραιώς να εκφράσει στις Πρεσβυτέρες της τοπικής μας Εκκλησίας βαθιά ευγνωμοσύνη για το μεγάλο έργο που προσφέρουν στην Αγία μας Εκκλησία διοργανώθηκε χθες Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026, στο Συνεδριακό Κέντρο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου, παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Τον Σεβασμιώτατο πλαισίωναν ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Αχελώου κ. Νήφων, βοηθός Επίσκοπος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Παναγιώτου, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της τοπικής μας Εκκλησίας.
Στο εισαγωγικό καλωσόρισμά του ο Σεβασμιώτατος, δοξολογώντας τον Πανάγιο Θεό, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στον ιδιαίτερο ρόλο της Πρεσβυτέρας στην ιερατική οικογένεια, στη συμβολή της στη διακονία του ιερέως, αλλά και στις θυσίες που συνεπάγεται η κοινή πορεία της ιερατικής συζυγίας, υπογραμμίζοντας την σημασία της πνευματικής ενότητας και της κοινής μαρτυρίας του Ευαγγελίου μέσα από την ζωή της ιερατικής οικογένειας.
Εκφράζοντας για μία ακόμη φορά την Δοξολογία του προς τον Πανάγιο Θεό μας για αυτή την «συνάντηση συμπνευματισμού και ανταλλαγής απόψεων και θεμάτων», τόνισε ότι οι Πρεσβυτέρες, με την αγάπη, την στοργή και την προσωπική τους θυσία, αποτελούν πολύτιμο στήριγμα στην ιερατική διακονία και στην ευθύνη που αναλαμβάνει ο κάθε ιερέας. «Μέσα στην πορεία του κόσμου είστε οι φωτεινοί σηματοδότες της Ιερωσύνης, εφόσον οι Πρεσβύτεροί σας στερεώνονται και εδραιώνονται μέσα στο δικό σας υπήνεμο λιμάνι της οικογενειακής σας αναστροφής», είπε χαρακτηριστικά.
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε και στην πρόσκληση της Πρεσβυτέρας Ελένης Ανοικτομάτη, προκειμένου «να μας εισφέρει από την προσωπική της εμπειρία, ως πρεσβυτέρα, ως σύζυγος, ως μητέρα, ως διάκονος της Εκκλησίας», όπως χαρακτηριστικά είπε, καθώς και τη συμβολή της στο εκλεκτό έργο του συζύγου της π. Ελισσαίου Κυνούση.
Στη συνέχεια, με αφορμή προσωπικά βιώματα από την οικογενειακή του ζωή, μοιράστηκε με τις Πρεσβυτέρες μία ιδιαίτερη εικόνα από την εκκλησιαστική παράδοση και την πνευματική ζωή της παλαιότερης Αθήνας. Αναφέρθηκε στη σχέση της μακαριστής μητέρας του με τον πνευματικό της πατέρα, «τον αείμνηστο Πρωθιερέα των Αθηνών Άγγελο Νησιώτη», ο οποίος «είχε πυργώσει ένα υπέροχο πνευματικό ιεραποστολικό έργο μέσα στην Αθήνα της τότε ωραίας εποχής», όπως χαρακτηριστικά είπε, με μεγάλο αριθμό πνευματικών τέκνων.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην Πρεσβυτέρα του Παναγούλα, η οποία «ήταν ο προθάλαμος για να εισέλθει κανείς στην εξομολόγηση με τον μακαριστό π. Άγγελο». Ανέφερε, μάλιστα, ότι η μακαριστή μητέρα του στην κατά μήνα εξομολόγησή της λάμβανε προηγουμένως την ευχή της Πρεσβυτέρας, η οποία υποδεχόταν και καθοδηγούσε όσους αναζητούσαν την πνευματική στήριξη του ιερέως.
Αναφερόμενος στον ρόλο της, ο Σεβασμιώτατος σημείωσε χαρακτηριστικά: «Συμβούλευε, παρακαλούσε, φώτιζε με το προσωπικό της παράδειγμα και τον υπέροχο λόγο της, και μετά, ώριμες οι ψυχές κατευθύνονταν στο πετραχήλι του αοιδίμου π. Αγγέλου».
«Παρότι εγώ δεν υπήρξα παιδί ιερατικής οικογένειας, ωστόσο έχω ζήσει αυτή τη Χάρη που έχει η ιερατική οικογένεια και η Ιερωσύνη του Πρεσβυτέρου, που ενσωματώνεται πνευματικά και οντολογικά και στην Πρεσβυτέρα του. Και έτσι, οι δύο, σαν ένας άνθρωπος, εν Χριστώ, διακονούν το έργο της σωτηρίας, το έργο του Ευαγγελίου», πρόσθεσε.
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε, επίσης, και στις πολλές «θυσίες που απαιτούνται για να γίνει αυτό το έργο και στην κοσμική διάσταση, και στην οικονομική, και σε όλα τα επίπεδα, διότι η Ιερωσύνη είναι σταυρός και μαρτύριο και μαρτυρία. Δεν είναι μια τρυφηλή πορεία μέσα σε έναν ανθώνα υλικής ευδαιμονίας, αλλά είναι η συμπόρευση με τον Σταυρωμένο Κύριο, συσταύρωση και, βέβαια, ευλογία και συνανάσταση».
«Παρακαλώ για τις προσευχές σας. Έχουμε τόση ανάγκη για προσευχή και για την κοινωνία με τον Ζωντανό Θεό σε μια εποχή βαθιάς πνευματικής υποθερμίας και μεγάλης πνευματικής αποϊεροποιήσεως των πραγμάτων, την οποία ζούμε», σημείωσε σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος, αναφερόμενος παράλληλα στις προσδοκίες που είχαν συνοδεύσει την είσοδο της ανθρωπότητας στην τρίτη χιλιετία, πριν από 26 χρόνια, και στη διάψευση πολλών από αυτές μέσα από τις πολεμικές συγκρούσεις, την ανέχεια, την ανασφάλεια και τις αντινομίες που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα.
«Σε μία τέτοια εποχή κατακλυσμιαίων αλλαγών χρειάζεται ο νηφάλιος, πνευματικός, εξισορροπιστικός και ουσιώδης λόγος της Εκκλησίας, που τότε μόνο γίνεται άλκιμος και δυνατός όταν κοινωνείται με τη ζωή του Κυρίου», επεσήμανε, υπογραμμίζοντας πως αυτή η ουσιαστική σχέση πραγματώνεται όταν ο άνθρωπος ενώνεται πνευματικά με τον Θεό και γίνεται κοινωνός της Θείας Χάριτος.
«Σας συγχαίρω για το έργο που κάνατε», είπε ολοκληρώνοντας ο Σεβασμιώτατος, καλώντας την Πρεσβυτέρα Ελένη Ανοικτομάτη να καταθέσει την προσωπική της μαρτυρία και εμπειρία.
Στη συνέχεια, η Πρεσβυτέρα Ελένη Ανοικτομάτη, ευχαριστώντας θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ανέπτυξε το θέμα «Οι ευλογίες και οι δυσκολίες στην ιερατική οικογένεια».
Κατά τη διάρκεια της συνάξεως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ εξέφρασε τις ευχαριστίες και τα συγχαρητήριά του προς τους Ιερείς και τα στελέχη του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Νέου Φαλήρου για την φιλοξενία και την υποδοχή της συνάξεως, καθώς και για την προσφορά του γεύματος και την μέριμνα για την δημιουργική απασχόληση των παιδιών κατά τη διάρκεια της συνάξεως.
Δείτε σχετικό φωτογραφικό υλικό ΕΔΩ.
