Την Αμβρακιά Θέρμου, ένα από τα ωραιότερα και πιο γραφικά χωριά του Δήμου Θέρμου επισκέφθηκε την Κυριακή 9 Αυγούστου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός. Η ορεινή κοινότητα Αμβρακία βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Παναιτωλικό, πνιγμένη στο πράσινο, περιτριγυρισμένη από απέραντα δάση και πηγές. Ανήκει στα χωριά της ορεινής Τριχωνίδας που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα ορεινών όγκων Leader Plus. Το φυσικό περιβάλλον δένει αρμονικά με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική: σπίτια με στέγες από πέτρινες πλάκες ή κεραμίδια, καλντερίμια, πέτρινες στέρνες και υδραύλακες, συνθέτουν μια εικόνα αυθεντικού ορεινού οικισμού.
Την Κυριακή, πριν την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οι κάτοικοι της Αμβρακιάς τιμούν την θαυμαστή διάσωση από την καταστροφή του Ενοριακού Ιερού Ναού των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και ολοκλήρου του χωριού, τον Αύγουστο του έτους 1944, όταν το γερμανικό απόσπασμα που ήρθε στο χωριό, μετά την μάχη του Χαλικιού (9 και 10 Αυγούστου) είχε εντολή να κάψει την Εκκλησία με το αιτιολογικό ότι είχε χρησιμοποιηθεί ως προσωρινή αποθήκη σιταριού προοριζόμενου για τις ανάγκες του ΕΑΜ.
Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και προεξήρχε στην αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών.
Κατά το κήρυγμά του ανέλυσε το βαθύ πνευματικό περιεχόμενο της πίστης, συνδέοντας το Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας με την ιστορική και θαυματουργική διάσωση της Αμβρακιάς. Ξεκινώντας από την ευαγγελική περικοπή που περιγράφει τη θεραπεία του δαιμονιζομένου νέου, τόνισε ότι «η πίστη είναι η προϋπόθεση για να πραγματοποιηθεί ένα θαύμα».
Αναφερόμενος στη στάση του πονεμένου πατέρα του Ευαγγελίου, εξήρε την υπομονή και την επιμονή του, σημειώνοντας πως, παρά την αρχική αδυναμία των μαθητών να θεραπεύσουν το δαιμονισμένο γιό του, εκείνος «δεν απελπίζεται, δεν χάνει το θάρρος του, αλλά ούτε και την ελπίδα του». Η πίστη αυτή δεν ήταν επιφανειακή, αλλά δοκιμασμένη στις δυσκολίες της ζωής. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «αυτός ο πατέρας, μέσα στο καμίνι του πόνου του, μέσα στο καμίνι της θλίψεώς του, γέννησε την πίστη του προς τον Θεό. Και μέσα στο καμίνι του πόνου, η πίστη γίνεται φωτεινή, λαμπερή όπως το χρυσάφι».
Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι ο Χριστός δεν επιτελεί θαύματα για λόγους εντυπωσιασμού, αλλά για να «θεραπεύσει και να αποκαταστήσει στην αρχική του κατάσταση το αγαπημένο Του δημιούργημα, που είναι ο άνθρωπος». Αυτή η πνευματική απελευθέρωση αποτελεί και τον πυρήνα της Θείας Ενανθρωπήσεως, καθώς «μόνο ο Χριστός μπορεί να μας απαλλάξει από τα δεσμά της αμαρτίας, του διαβόλου και του θανάτου».
Συνεχίζοντας την ομιλία του ο Μητροπολίτης κ. Δαμασκηνός επικεντρώθηκε στην τοπική εορτή και την ανάμνηση του θαύματος των Αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ στο χωριό. Ανακάλεσε στη μνήμη των πιστών τη ζοφερή περίοδο της ναζιστικής κατοχής, όταν «οι ναζιστικές δυνάμεις κατοχής ανεξέλεγκτα σκόρπιζαν τον τρόμο, τον πανικό, την καταστροφή και τον θάνατο».
Σε εκείνη την κρίσιμη στιγμή, η επέμβαση των Αρχαγγέλων έθεσε ένα όριο στην ανθρώπινη βαρβαρότητα, αποδεικνύοντας ότι «πάνω από εμάς τους ανθρώπους, πάνω από τη δύναμη και τα όπλα, πάνω από οποιαδήποτε άλλη δύναμη, είναι η δύναμη του Θεού». Το θαύμα αυτό, που απέτρεψε την καταστροφή του Ναού και του χωριού, «συγκλόνισε τότε τους προγόνους σας και διαδόθηκε αστραπιαία και παρέμεινε πάντοτε μια ζωντανή ιστορία και μια ζωντανή παράδοση».
Ο Σεβασμιώτατος δεν παρέλειψε να αναφερθεί στους κινδύνους που ελλοχεύουν, όταν ο άνθρωπος απομακρύνεται από τον Θεό. Χρησιμοποιώντας το παράδειγμα των ολοκληρωτικών καθεστώτων του παρελθόντος, εξήγησε ότι οι Ναζιστές της Γερμανίας και οι Φασίστες της Ιταλίας «θέλησαν να δημιουργήσουν έναν νέο κόσμο, μέσα στον οποίο δεν θα υπήρχε πλέον ούτε η πίστη ούτε και η αγάπη προς τον Θεό».
Τόνισε, ότι ο άνθρωπος χωρίς την πίστη μπορεί να μετατραπεί σε «ένα άγριο θηρίο, που θα προκαλεί τον όλεθρο και την καταστροφή», ή ταυτόχρονα να οδηγηθεί «στην απελπισία, στην απαισιοδοξία, στην απόγνωση και να συντριβεί κάτω από το βάρος των δοκιμασιών της ζωής».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του κάλεσε τους πιστούς να διατηρήσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τους Αρχαγγέλους: «Ας διατηρήσουμε την πίστη μας και την ευγνωμοσύνη μας στους Αρχαγγέλους. Να τους ευχαριστούμε, γιατί τότε προστάτευσαν αυτόν τον Ιερό Ναό και να τους παρακαλούμε να στέκονται φρουροί έξω από την πύλη του ναού του σώματός μας, που είναι η ψυχή μας, και να πολεμούν τον πειρασμό του διαβόλου να μην εισέλθει μέσα στην ψυχή μας και μας δεσμεύσει στα σκοτεινά μονοπάτια του Άδου και μας οδηγήσει στον πνευματικό θάνατο».
Εξέφρασε την ιδιαίτερη χαρά του για την παρουσία του στην ορεινή κοινότητα της Αμβρακιάς και ευχαρίστησε όλους όσοι προσήλθαν για να συμμετάσχουν στην Θεία Λειτουργία, τους Ιερείς, τους Ιεροψάλτες, τον Πρόεδρο του Συλλόγου Απανταχού Αμβρακιωτών «Οι Παμμέγιστοι Ταξιάρχες» κ. Αλέξανδρο Τράικο, τον Συνταξιούχο Δάσκαλο και πρώην Πρόεδρο της Χριστιανικής Ενώσεως Αγρινίου κ. Αθανάσιο Πυρπίλη, τον Δήμαρχο Θέρμου κ. Σπυρίδωνα Κωνσταντάρα και όλους τους κατοίκους και τους παραθεριστές.
Η Θεία Λειτουργία ολοκληρώθηκε με την λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας των Ταξιαρχών πέριξ του Ναού, ενώ ακολούθησε παραδοσιακό κέρασμα στο προαύλιο του Ιερού Ναού.
