Από το Ιερό Μοναστηριακό Παρεκκλήσιο του Αγίου Δημητρίου στο Ιερό Επισκοπείο της Ιεράς Μονής Γενεσίου της Θεοτόκου Δαμάστας ξεκίνησε ο εορτασμός του Αγίου Δημητρίου του στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος με την τέλεση την περασμένη Δευτέρα το βράδυ Ιεράς Ολονυκτίας από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Συμεών, ενώ το στο Ιερό Αναλόγιο προέστη η Οσιολογιωτάτη Αγία Καθηγουμένη της Μονής Γερόντισσα Ιωάννα μετά της συνοδείας της.
Την Παρασκευή το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών, συνοδευόμενος από τον Δήμαρχο Μακρακώμης κ. Γεώργιο Χαντζή, επισκέφτηκε προεορτίως τον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην μαρτυρική πόλη της Σπερχειάδος, όπου τέλεσε ικετήριο δέηση και στη συνέχεια μετέβη στο Γηροκομείο της Ιεράς Μητροπόλεως «Μέριμνα Γήρατος Αθανάσιος και Μαίρη Ακρίδα» στην Σπερχειάδα, για να ευχηθεί στους γέροντες και στις γερόντισσες και το προσωπικό.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών σήμερα το απόγευμα χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Αρχιερατικό Εσπερινό και την Ιερά Λιτανεία στο Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Κάτω Τιθορέα, όπου και προσκόμισε και το απότμημα του Ιερού Λειψάνου της Τιμίας Χειρός του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Λουκά, στο πλαίσιο της 5ης Παμφθιωτικής Λιτανείας, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη καθ΄όλο τον μήνα Οκτώβριο σε όλη την Φθιώτιδα.
Στο κήρυγμά του ο κ. Συμεών στην Κ. Τιθορέα χαρακτηριστικά επεσήμανε:
«Στο δεύτερο μέρος του απολυτικίου του Αγίου Δημητρίου, η δευτερεύουσα αναφορική πρόταση μας παραπέμπει σε ένα ιστορικό συγκεκριμένο γεγονός, που είναι το μεγαλύτερο ίσως θαύμα του Αγίου Δημητρίου, η νίκη του Νέστορα απέναντι στο Λυαίο. Αυτός ο μικρός και ασθενής Νέστορας αντιπαρατάχθηκε μπροστά στην έπαρση ενός γίγαντα, όχι γιατί ήθελε μία τέτοια αντιπαράθεση, όχι γιατί ήθελε μία σύγκρουση, όχι γιατί ήθελε μία μάχη, αλλά ήταν ακριβώς η αντίσταση του αδύνατου απέναντι στον δυνατό, ήταν η αντίσταση του ανίσχυρου απέναντι στον ισχυρό, ήταν η αντίσταση του αδικούμενου απέναντι στον αδικούντα και γι΄ αυτό, αυτό το θαύμα αποκτά και άλλες διαστάσεις και άλλες προοπτικές και άλλες προεκτάσεις, τις οποίες οφείλουμε να τις μελετήσουμε, γιατί αγγίζουν και το σήμερα της εποχής μας, αγγίζουν το προσωπικό μας τώρα, το εσωτερικό μας σήμερα, αγγίζουν τις δικές μας προσωπικές δυσκολίες καθώς πολλές φορές βλέπουμε και τον εαυτό μας απέναντι στα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, τον συλλαμβάνουμε να είναι πολύ αδύνατος, πολύ ανίσχυρος, πολύ ασθενής.
Έτσι λοιπόν αυτή η αναφορική πρόταση αναφέρεται σε αυτό το γεγονός και στη συνέχεια η κύρια πρόταση έρχεται να απευθύνει το αίτημα της προσευχής όπως δηλαδή: «Άγιε Δημήτριε έδωσες δύναμη στο Νέστορα, έδωσες έμπνευση στο Νέστορα, βοήθησες τον μαθητή σου το Νέστορα να νικήσει και να διαλύσει την έπαρση του Λυαίου, έτσι να πρεσβεύεις και στο Θεό να δώσει και σε όλους εμάς την ίδια δύναμη να αντιμετωπίσουμε την έπαρση, την οίηση της ισχύος την οποία έχουμε απέναντί μας και μπροστά στην οποία νιώθουμε τόσο αδύναμοι».
Νομίζω ότι αυτή η προσευχή όλων μας προς τον Άγιο Δημήτριο αγγίζει κάθε πτυχή της ζωής μας γι’ αυτό και ο Άγιος Δημήτριος άγγιξε όχι μόνο προσωπικές ευαισθησίες καθενός από εμάς αλλά και συλλογικές ευαισθησίες, έγινε ο προστάτης ελευθερωτής της Μακεδονίας όταν ακριβώς ένας λαός ένιωθε αιώνες ολόκληρους, πέντε αιώνες ένιωθε μία έπαρση να τον καταπλακώνει, ένιωθε έναν τύραννο να τον ηγεμονεύει, ένιωθε να είναι ένας Νέστορας αδύναμος κληθείς να φέρει την επανάσταση, την ελευθερία, την παλιγγενεσία και αυτό το αδύνατο η Χάρις του Αγίου Δημητρίου το έκανε δυνατόν και έτσι στις 26 Οκτωβρίου το 1912 υψώθηκε και πάλι η ελληνική σημαία στη Θεσσαλονίκη και από εκεί ξεκίνησε μία πορεία ελευθερίας με αποτέλεσμα, η μία μετά την άλλη οι πόλεις της Μακεδονίας να ελευθερώνονται για να υψώνεται η ελληνική σημαία και να ανατέλλει ο αέρας και ο ήλιος και ο ουρανός της ελευθερίας.
Ο λαός μας, ο βασανισμένος λαός, ο άνθρωπος που υπέφερε έβλεπε στον στρατιωτικό Άγιο το στήριγμα, έβλεπε την παρηγοριά, έβλεπε τον προστάτη των αδυνάτων και ο λαός μας ο οποίος καταπιέζεται,, ο οποίος υποφέρει, ο όποιος βιώνει αδικίες, ανισότητες κοινωνικές, οικονομικές, ταξικές, θεσμικές, ο οποίος βιώνει προβλήματα μέσα στην προσωπική του ζωή νιώθει στις σχέσεις του αυτή την έπαρση, αυτή την οίηση, αυτή την αλαζονεία, να γίνεται τείχος, να δυσκολεύει ή μάλλον να απαγορεύει την επικοινωνία, όταν αυτό το βιώνει ο λαός μας και σε ευρύτερο επίπεδο κι αυτό είναι το έλλειμμα δημοκρατίας, αυτό είναι το έλλειμα ποιότητας στον πολιτισμό μας, αυτό είναι ένα έλλειμμα υγιών σχέσεων που γεννά βία μέσα στην οικογένεια, μέσα στο σχολείο, μέσα στην εργασία, μέσα στην κοινωνία κι όχι μόνο σωματική, ψυχολογική, συναισθηματική, λεκτική, ουσιαστικά τη βία του ισχυρού απέναντι σε αυτόν που φαίνεται ανίσχυρος, σε αυτόν που φαίνεται ανίσχυρος όχι μόνο οικονομικά αλλά και συναισθηματικά και ψυχολογικά και είναι ευάλωτος.
Ο Άγιος Δημήτριος έρχεται να δώσει πολλή παρηγοριά και πολλή δύναμη σε όλους εμάς που νιώθουμε και είμαστε ευάλωτοι. Μέσα στην αδυναμία μας προστρέχουμε στον πραγματικά δυνατό Άγιο Δημήτριο. Υπήρξε δυνατός ο Άγιος Δημήτριος, γιατί εκουσίως θέλησε να γίνει αδύναμος για την αγάπη του Χριστού. Αυτόν λοιπόν τον μεγάλο Άγιο τιμά η Ορθοδοξία, αυτόν τον Άγιο τιμά σχεδόν κάθε ελληνικό σπίτι δίνοντας το όνομά του σε αγόρια και κορίτσια που φέρουν το όνομα Δημήτριος και Δήμητρα, αυτόν τον Άγιο τιμά η Κάτω Τιθορέα». Στις Ιερές Ακολουθίες στην Κάτω Τιθορέα παραβρέθηκαν οι Βουλευτές Φθιώτιδος κ. Χρήστος Σταϊκούρας και κ. Ιωάννης Σαρακιώτης, η Δήμαρχος Αμφίκλειας – Ελάτειας κ. Αθανασία Στιβακτή και εκπρόσωποι στρατιωτικών, αστυνομικών και αυτοδιοικητικών αρχών.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους τους εορτάζοντες, ιδιαίτερα όμως στον Διευθυντή του Ιερού Επισκοπείου Ταλαντίου και Λοκρίδος, Αρχιμ. π. Δημήτριο Ζελιαναίο, τον ιερέα π. Δημήτριο Καλλιακούδα και τον φωτογράφο της Ιεράς Μητροπόλεως κ. Δημήτριο Ανάγνου, ενώ επαίνεσε για το έργο του τον Προϊστάμενο του Ναού και μέλος του Μητροπολιτικού Συμβουλίου Πρωτ. π. Ευάγγελο Τσαπρούνη.
