Την Κυριακή 14 Αυγούστου, παραμονή της εορτής της Κοιμήσεως Θεοτόκου, τελέστηκε στον μητροπολιτικό ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αλεξανδρείας Αρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ. Χρυσοστόμου και συλλειτουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελήμονος, ο οποίος κήρυξε και το θείο Λόγο.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε:
«Καί ἀπολύσας τούς ὄχλους ἀνέβη εἰς τό ὄρος κατ᾽ ἰδίαν προσεύξασθαι».
Στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε τή συνέχεια τῆς εὐαγγελικῆς περικοπῆς τῆς περασμένης Κυριακῆς. Μετά τό θαῦμα τοῦ χορτασμοῦ τῶν πεντακισχιλίων ἀνδρῶν μέ πέντε ἄρτους καί δύο ἰχθύας, πού μᾶς εἶχε περιγράψει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής Ματθαῖος, ὁ Χριστός εἶπε στούς μαθητές του νά μποῦν στό πλοιάριο πού εἶχαν καί νά ἀπομακρυνθοῦν ἀπό τόν τόπο, μέχρις ὅτου Ἐκεῖνος διαλύσει τό πλῆθος.
Στό σημερινό ἀνάγνωσμα ὁ ἱερός εὐαγγελιστής μᾶς περιγράφει ἕνα ἀκόμη θαῦμα τοῦ Χριστοῦ, τήν ἐμφάνισή του ἐπάνω στά κύματα, προκειμένου νά σώσει τούς μαθητές του ἀπό τήν τρικυμία πού συνάντησαν μέσα στή νύκτα καί ἀπείλησε νά ἀνατρέψει τό σκάφος τους καί νά τό βυθίσει μέ τραγικές συνέπειες γιά αὐτούς.
Τό θαῦμα εἶναι γνωστό καί ἔτσι, ἀντί νά ἀναφερθοῦμε σέ αὐτό, ἄς ἑστιάσουμε σέ ὅ,τι συνέβη ἀνάμεσα στά δύο θαύματα, κάτι τό ὁποῖο περνᾶ συνήθως ἀπαρατήρητο.
Ποιό εἶναι αὐτό; Εἶναι ἡ προσευχή τοῦ Ἰησοῦ. «Καί ἀπολύσας τούς ὄχλους ἀνέβη εἰς τό ὄρος κατ᾽ ἰδίαν προσεύξασθαι», σημειώνει ὁ ἱερός εὐαγγελιστής.
Ὁ Χριστός, ἀφοῦ ὁλοκλήρωσε τό ἔργο τῆς ἡμέρας, ἀποσύρθηκε γιά νά προσευχηθεῖ. Ἀποσύρθηκε γιά νά ἐπικοινωνήσει μέ τόν Θεό-Πατέρα του, ὅπως εἶχε κάνει καί πρίν νά συναντήσει τά πλήθη τῶν ἀνθρώπων πού χόρτασε στή συνέχεια.
Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὁ Χριστός ὡς ἑνωμένος κατά τήν οὐσία μέ τόν Θεό, ἀκόμη καί ὡς σεσαρκωμένος Θεάνθρωπος, βρίσκεται σέ διαρκῆ ἐπικοινωνία μέ τόν Θεό. Συνομιλεῖ μαζί του καί ὅταν κηρύσσει καί ὅταν θαυματουργεῖ. Συχνά ὅμως οἱ ἱεροί εὐαγγελιστές ἀναφέρουν ὅτι ὁ Χριστός ἀποσύρεται γιά νά προσευχηθεῖ κατ᾽ ἰδίαν, καί τό κάνουν γιατί καί ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας θέλει νά μᾶς διδάξει ὄχι μόνο διά τῶν λόγων του ἀλλά καί διά τοῦ παραδείγματός του τό μέγα μάθημα τῆς προσευχῆς.
Ὁ ἄνθρωπος πλάσθηκε ἀπό τόν Θεό κατ᾽ εἰκόνα του καί ζεῖ μέσα σέ ἕναν κόσμο, ὁ ὁποῖος εἶναι δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ἀγωνιζόμενος νά φθάσει στό καθ᾽ ὁμοίωσιν, νά φθάσει ἐκεῖ ἀπό ὅπου ἐξέπεσε μέ τήν παρακοή τῶν πρωτοπλάστων, στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Καί παρότι φαινομενικά ὁ ἄνθρωπος ζεῖ καί ἀγωνίζεται μόνος στή γῆ, στήν πραγματικότητα ζεῖ καί ἀγωνίζεται μέσα στήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Καθώς μάλιστα εἶναι πλάσμα τοῦ Θεοῦ ἔχει ἀνάγκη, ὅσο καί ἄν ἡ μεταπτωτική φύση του δέν τοῦ ἐπιτρέπει νά τό συνειδητοποιήσει, νά ἀναφέρεται στόν Θεό, νά ἐπικοινωνεῖ μαζί του, νά τόν εὐχαριστεῖ γιά τίς δωρεές καί τίς εὐεργεσίες του, νά ἀναθέτει στήν ἀγάπη του τά προβλήματα πού τόν ἀπασχολοῦν, νά ζητᾶ τή χάρη καί τή βοήθειά του.
Ἡ προσευχή εἶναι ὄχι μόνο ἀνάγκη ἀλλά καί προνόμιο γιά τόν ἄνθρωπο, γιατί τοῦ δίδει τήν εὐκαιρία νά συνομιλεῖ μέ τόν Θεό, νά συναντᾶται μαζί του, νά ἀκούει τή φωνή του καί νά προγεύεται μέ τή χάρη του οὐρανίων ἐμπειριῶν.
Γι᾽ αὐτό καί ὁ Χριστός μᾶς συνέστησε τήν προσευχή. Γι᾽ αὐτό καί μᾶς δίδαξε νά ἀναφερόμεθα στόν Θεό ὡς πατέρα μας, ὥστε νά αἰσθανόμεθα τήν οἰκειότητα αὐτῆς τῆς σχέσεως καί νά τοῦ ἐμπιστευόμεθα τά μύχια τῆς ψυχῆς μας, ἀλλά καί γιά νά ἔχουμε τή βεβαιότητα ὅτι, ὅπως κανένας πατέρας δέν ἀρνεῖται κάτι πού τοῦ ζητοῦν τά παιδιά του, ἐφόσον αὐτό εἶναι γιά τό καλό του, τό ἴδιο κάνει καί ὁ Θεός, πού εἶναι ὁ οὐράνιος πατέρας μας, γιά ὅλους ἐμᾶς.
Συγχρόνως ὅμως μέ τό παράδειγμα τῆς προσευχῆς τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖο μᾶς παρουσίασε τό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς προβάλλει σήμερα, παραμονή τῆς πανσέπτου καί ἐνδόξου Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καί τό παράδειγμα τῆς Παναγίας μας, ἡ ὁποία ὄχι μόνο διῆλθε προσευχομένη τά παιδικά καί νεανικά χρόνια τῆς ζωῆς της μέσα στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, ἀλλά καί ἀργότερα, καί ἰδίως μετά τή Σταύρωση καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Υἱοῦ της, συχνά ἀποσυρόταν, σύμφωνα μέ τήν παράδοση, στό ὄρος τῶν Ἐλαιῶν καί προσευχόταν στόν Υἱό καί Θεό της, καί ἐκεῖ μάλιστα ἔλαβε τήν πληροφορία ὅτι σέ τρεῖς μέρες θά ἀναχωρήσει ἀπό τή γῆ.
Καί καθώς αὐτές οἱ ἡμέρες εἶναι κατ᾽ ἐξοχήν ἀφιερωμένες στήν Παναγία μητέρα μας καί ἔχουμε τήν εὐκαιρία νά φιλοξενοῦμε στόν ἱερό ναό τήν ἱστορική καί θαυματουργό εἰκόνα τῆς Παναγίας ἀπό τή Μονή τῆς Πέτρας τοῦ Ὀλύμπου, ἄς μιμηθοῦμε τό παράδειγμα τοῦ Υἱοῦ της ἀλλά καί τό δικό της παράδειγμα προσευχῆς, διότι δι᾽ αὐτῆς μποροῦμε νά λαμβάνουμε καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί τή χάρη τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ὥστε νά προαγόμεθα στήν ἐν Χριστῷ ζωῇ καί νά ἁγιαζόμεθα, ὅπως ἁγιάσθηκε καί Ἐκείνη.
Σήμερα εἴχαμε τή χαρά νά προεξάρχει τῆς θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ἱστιαίας καί Βορείων Σποράδων κ. Χρυσόστομος, προσφιλής ἐν Χριστῷ ἀδελφός καί πολυσέβαστος, ὁ ὁποῖος βρίσκεται ἀπό χθές στήν Ἱερά μας Μητρόπολη γιά νά συνεορτάσει μαζί μας τή μεγάλη πανήγυρη τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου στό Ἱερό Προσκύνημα τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, στήν Παναγία Σουμελᾶ. Ἔτσι ἀξιοποιήσαμε τήν εὐκαιρία νά τόν παρακαλέσουμε νά λαμπρύνει μέ τήν παρουσία του στή θεία Λειτουργία καί μέ τή χοροστασία του στόν Ὄρθρο καί τόν πανηγυρίζοντα αὔριο ἱερό ναό Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου τῆς Ἀλεξανδρείας, καθώς καί αὔριο τό ἀπόγευμα μαζί μέ τούς ἄλλους θά ἔρθουμε νά ψάλουμε τά Ἐγκώμια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἐδῶ στόν ναό τῆς Παναγίας τῆς Ἀλεξανδρινῆς.
Τόν εὐχαριστῶ ἀπό καρδίας καί τοῦ ἐκφράζω τήν εὐγνωμοσύνη μου, γιατί πάντοτε ἀνταποκρίνεται μέ πολλή ἀγάπη στίς προσκλήσεις τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, καί εὔχομαι ταπεινά ἡ χάρη τῆς Παναγίας μας νά τόν ἐνισχύει καί νά τοῦ ἀνταποδίδει τούς κόπους τους καί τήν ἀγάπη τήν ὁποία ἔχει καί πρός τήν Κυρία Θεοτόκο ἀλλά καί πρός τό ποιμαντικό του ἔργο καί πρός τό ποίμνιό του. Αὐτή ἡ χάρη νά εἶναι πλούσια στή ζωή του μέ τίς εὐχές τῆς Κυρίας Θεοτόκου.
