Την Πέμπτη της Διακαινησίμου (6η Μαΐου) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στον πανηγυρίζοντα, επί τη εορτή των Αγίων Πέντε Ιερομαρτύρων, στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναούσης.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος τόνισε:
«Γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καί ἐγώ μάρτυς Κύριος ὁ Θεός»
Μέσα στή χαρμόσυνη ἀτμόσφαιρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας ἡ τοπική μας Ἐκκλησία καί ἰδιαιτέρως ἡ ἡρωϊκή πόλη τῆς Ναούσης ἑορτάζει καί πανηγυρίζει σήμερα, Πέμπτη τῆς Διακαινησίμου, τήν ἀπαρχή τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων της, τούς πέντε ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι σάν σήμερα ἐτελειώθησαν μαρτυρικῶς, ἐνῶ τελοῦσαν τή θεία Λειτουργία μέσα σέ αὐτόν τόν ναό. Τιμᾶ τά ἱερά σφάγια, τά ὁποῖα προσέφεραν τόν ἑαυτό τους στόν προσφερόμενο στούς πιστούς κατά τήν τέλεση τῆς θείας Εὐχαριστίας Χριστό. Καί ἔτσι ἔγιναν καί αὐτοί μιμητές τοῦ Χριστοῦ, ὡς προσφέροντες καί προσφερόμενοι τήν δική τους θυσία μαζί μέ τήν ἀναίμακτο θυσία.
Τό Σύμβολο τῆς Πίστεως πού ἀπήγγειλαν κατά τή διάρκεια τῆς θείας Λειτουργίας τό ἐπισφράγισαν μέ τήν ὁμολογία τους, ὅταν οἱ Τοῦρκοι πού εἰσῆλθαν μαινόμενοι στόν ναό καί τούς ζήτησαν νά διακόψουν τήν ἀναίμακτη μυσταγωγία καί νά τούς ἀκολουθήσουν, ἀρνούμενοι τήν πίστη τους στόν Χριστό.
Ὅμως ἐκεῖνοι δέν δέχθηκαν νά ἐγκαταλείψουν τό ἱερό θυσιαστήριο καί προτίμησαν νά γίνουν μάρτυρες γιά τήν ἀγάπη τους πρός τόν Χριστό, πού ἔγινε ὁ πρῶτος μάρτυρας προκειμένου νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τήν ἁμαρτία, πού θυσιάσθηκε καί θυσιάζεται εἰς τόν αἰώνα ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καί σωτηρίας.
Ἐνώπιον τοῦ οὐρανίου ἀμνοῦ, πού σέ λίγο θά μελιζόταν καί θά διαμελιζόταν γιά νά διαδοθεῖ στούς πιστούς, ἐπέλεξαν οἱ πέντε ἱερεῖς νά μήν τόν ἀρνηθοῦν, ὅπως ὁ Ἰούδας, γιά νά σώσουν τή ζωή τους, ἀλλά νά γίνουν καί αὐτοί σφάγια ἱερά πρός χάριν τοῦ αἴροντος τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου Χριστοῦ.
Μπροστά στήν ἁγία Τράπεζα τούς συνέλαβαν οἱ ἀλλόθρησκοι καί τούς ὁδήγησαν στό μαρτύριο. Καί ἐκεῖνοι παρέμειναν σταθεροί μέχρι τήν τελευταία στιγμή στήν πίστη, στήν ὁποία καθοδηγοῦσαν τόσα χρόνια τούς συμπολίτες τους Ναουσαίους, στήν πίστη τοῦ Χριστοῦ πού εἶχε γίνει τό στήριγμα καί ἡ καταφυγή τῶν ὑποδούλων Ἐλλήνων στά πεντακόσια χρόνια τῆς ἀφόρητης δουλείας.
Τό μαρτύριό τους δέν ἐπιβεβαίωσε μόνο τήν πίστη τους, ἀλλά καί ἐνίσχυσε τήν πίστη τῶν Ναουσαίων, πολλοί ἀπό τούς ὁποίους ἐπρόκειτο σέ λίγες ἡμέρες νά βρεθοῦν στήν ἴδια θέση μέ αὐτούς καί νά κληθοῦν νά ἐπιλέξουν ἀνάμεσα στήν ἄρνηση τοῦ Χριστοῦ καί στό μαρτύριο.
Τό μαρτύριο τῶν ἁγίων ἱερέων τῆς Ναούσης ἔγινε παράδειγμα γιά τό μαρτύριο τῶν ὑπερχιλίων μαρτύρων πού ἐπρόκειτο νά ἀκολουθήσουν τόν δρόμο πού χάραξαν οἱ ποιμένες τους. Καί οἱ ἅγιοι ἱερομάρτυρες ἔγιναν προπομποί στόν οὐρανό γιά τή χορεία τῶν ἁγίων μαρτύρων τοῦ χαλασμοῦ τῆς πόλεώς μας πού ἔσπευσαν νά τούς συναντήσουν στή δόξα τοῦ ἀναστάντος Κυρίου, ἐκεῖ ὅπου περιμένει ὅλους ὅσους τόν πίστευσαν «ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καί ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καί ἐξ ὅλης τῆς διανοίας» τους, καί δέν θέλησαν νά τόν ἀρνηθοῦν, ἔστω καί ἐάν ἡ ἐμμονή τους στήν πίστη θά τούς κόστιζε τή ζωή.
Ἔτσι οἱ ἅγιοι ἱερομάρτυρες τῆς Ναούσης ἔδωσαν τή δική τους μαρτυρία γιά τόν Χριστό ἀκολουθώντας τή προτροπή τοῦ Θεοῦ «γίνεσθέ μοι μάρτυρες», καί ἀξιώθηκαν νά ἀπολαύσουν τήν ἀναγνώρισή του, πού τήν ὑποσχέθηκε σέ ὅλους τούς μάρτυρές του, καί στή γῆ καί στόν οὐρανό.
Τιμώντας σήμερα τήν ἱερά μνήμη τῶν ἁγίων ἱερομαρτύρων κληρικῶν, τοῦ Ἰωάννου ἀπό τήν Πέτρα τοῦ Ὀλύμπου, τοῦ Γερασίμου τοῦ πνευματικοῦ, τοῦ σακελλαρίου Δημητρίου, καί τῶν ἄλλων δύο ἱερέων, πού συλλειτουργοῦσαν μαζί τους, καί οἱ ὁποῖοι μέ τή θυσία τους ἁγίασαν τήν Νάουσα, ἔχουμε δικαίωμα νά καυχώμεθα γι᾽ αὐτούς ὡς συμπολίτες τους, ἀλλά ἔχουμε καί χρέος ἀκολουθώντας τό παράδειγμά τους νά γινόμεθα καί ἐμεῖς μάρτυρες τῆς πίστεως στόν Χριστό, μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεώς του, μέ τά ἔργα καί τή ζωή μας.
Ὁ σύγχρονος κόσμος καί ἡ κοινωνία μέσα στήν ὁποία ζοῦμε ἔχει ἀνάγκη ἀπό τό μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως· ἔχει ἀνάγκη ἀπό τή χαρά τῆς Ἀναστάσεως· ἔχει ἀνάγκη ἀπό τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως· ἔχει ἀνάγκη ἀπό τήν ἐλπίδα τῆς Ἀναστάσεως, ἰδιαιτέρως μετά τή μεγάλη δοκιμασία τῆς πανδημίας, πού μᾶς ταλαιπωρεῖ περισσότερο ἀπό ἕνα χρόνο.
Αὐτό, λοιπόν, τό φαιδρό τῆς Ἀναστάσεως μήνυμα, πού περιμένει καί ἀπό ἐμᾶς, τά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας, τά τέκνα τῆς Ἀναστάσεως, ὁ κόσμος, ἄς τό μεταφέρουμε, καί συγχρόνως ἄς μεταφέρουμε τήν ἐλπίδα, τή χαρά καί τό φῶς, τά ὁποῖα τό συνοδεύουν καί ἀπολαμβάνουμε μέσα στήν Ἐκκλησία, σέ ὅλους ὅσους τά ἀγνοοῦν καί τά στεροῦνται. Διότι ἔτσι θά λάβουμε καί ἐμεῖς περισσότερο φῶς, περισσότερη χαρά καί περισσότερη ἐλπίδα ἀπό τόν δι᾽ ἡμᾶς Ἀναστάντα Χριστό, τόν σωτήρα καί λυτρωτή μας, καί θά τιμήσουμε ἐπάξια τοῦ ἁγίους ἱερομάρτυρες συμπολίτες μας.
