Την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Κουλούρας επί τη εορτή του Αγίου Σπυρίδωνος.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Ὡς τέκνα φωτός περιπατεῖτε».
Αὐτή τήν προτροπή πού ἀπευθύνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα πρός τούς χριστιανούς τῆς Ἐφέσου, ἀπευθύνει καί πρός ὅλους ἐμᾶς, πού ἤρθαμε σήμερα νά τιμήσουμε τόν ἑορταζόμενο ἅγιο καί θαυματουργό Σπυρίδωνα.
Τί ἐννοεῖ ὅμως μέ τήν προτροπή αὐτή ὁ ἀπόστολος Παῦλος; Καί τί σημαίνει «τέκνα φωτός»;
Φῶς καί σκότος εἶναι δύο ἔννοιες πού σχετίζονται μέ τήν παρουσία καί τήν ἀπουσία τοῦ Θεοῦ. Πρίν ἀπό τή δημιουργία τοῦ κόσμου κυριαρχοῦσε τό σκοτάδι καί ὁ Θεός ἦταν ἐκεῖνος πού ἔφερε τό φῶς μέ τήν παρουσία του, διότι, ὅπως διακηρύσσει καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, αὐτός εἶναι τό φῶς τοῦ κόσμου.
Ὅπου ἑπομένως βρίσκεται ὁ Θεός ὑπάρχει φῶς, ὅπου ἀπουσιάζει καί κυριαρχεῖ ὁ διάβολος καί ἡ ἁμαρτία, ἐκεῖ ἐπικρατεῖ τό σκοτάδι. Γι᾽αὐτό καί στήν Ἁγία Γραφή γίνεται λόγος γιά τούς «ἐν σκότει καί σκιᾷ θανάτου καθημένους», στούς ὁποίους «φῶς ἀνέτειλεν» μέ τή γέννηση τοῦ Χριστοῦ. Ὅλοι, δηλαδή, οἱ ἄνθρωποι πού ζοῦσαν στήν εἰδωλολατρεία, πού πίστευαν σέ ψεύτικους θεούς, ὅλοι αὐτοί ζοῦσαν στό σκοτάδι τῆς ἀγνωσίας, τῆς ἀγνοίας τῆς ἀληθείας καί τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, καί εἶδαν τό «φῶς τῆς γνώσεως», τό ὁποῖο εἶχαν στερηθεῖ μέ τήν παρακοή καί τήν πτώση τῶν πρωτοπλάστων, στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, πού γεννήθηκε στόν κόσμο.
Ὅσοι, λοιπόν, πιστεύουν στόν Χριστό, ὅσοι βαπτίσθηκαν στό ὄνομά του καί ὅσοι τόν ἀκολουθοῦν, αὐτοί ζοῦν καί περιπατοῦν στό φῶς. Αὐτό ἐννοεῖ καί ὁ μέγας ἀπόστολος λέγοντας πρός τούς χριστιανούς τῆς Ἐφέσου ὅτι κάποτε, πρίν δηλαδή νά γνωρίσετε τόν Χριστό καί τό εὐαγγέλιό του, βρισκόσασταν στό σκοτάδι. Τώρα ὅμως βρίσκεσθε μέσα στό φῶς τοῦ Κυρίου. Καί καθώς βρίσκεσθε μέσα σέ αὐτό τό φῶς, ἔχετε χρέος νά βαδίζετε ὡς τέκνα φωτός.
Ἐάν αὐτή ἡ προτροπή ἰσχύει γιά τούς χριστιανούς τῆς Ἐφέσου πού ἦταν προηγουμένως εἰδωλολάτρες καί γνώρισαν τόν Χριστό μέ τό κήρυγμα τοῦ ἀποστόλου, ἰσχύει, θά ἔλεγα, πολύ περισσότερο γιά μᾶς, οἱ ὁποῖοι γεννηθήκαμε μέσα στό φῶς τοῦ Χριστοῦ, γεννηθήκαμε μέσα σέ ἕνα χριστιανικό κόσμο καί ζοῦμε μέσα σέ αὐτό τό περιβάλλον τό χριστιανικό.
Γιά μᾶς, λοιπόν, πού διδαχθήκαμε, ὅπως γράφει καί πάλι ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιά τόν μαθητή του Τιμόθεο, «ἀπό βρέφους τά ἱερά γράμματα», δέν ὑπάρχει κανένας ἄλλος τρόπος νά ζοῦμε καί νά βαδίζουμε στόν κόσμο παρά μόνο «ὡς τέκνα φωτός». Νά ζοῦμε, δηλαδή, ὅπως θέλει νά ζοῦμε ὁ Χριστός, νά ζοῦμε σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τίς ἐντολές του καί νά μήν ἐμπλεκόμεθα μέ τά ἔργα τοῦ σκότους, μέ τά ἔργα τῆς ἁμαρτίας, τά ὁποῖα ἀπομακρύνουν τόν Θεό καί τή χάρη του ἀπό τή ζωή μας καί συγχρόνως ἀπομακρύνουν καί τό φῶς του, ἔτσι ὥστε νά μήν βλέπουμε ποῦ καί πῶς βαδίζουμε.
«Ὡς τέκνα φωτός περιπατεῖτε». Αὐτή τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀκολούθησε στή ζωή του καί ὁ ἅγιος Σπυρίδων, ἐπίσκοπος Τριμυθοῦντος, ὁ θαυματουργός, πού τιμοῦμε σήμερα ἰδιαιτέρως ἐδῶ στήν ἐνορία σας. Καί τήν ἀκολούθησε ζώντας μέ ταπείνωση καί ἁπλότητα, προσφέροντας τήν ἀγάπη του στούς ἀδελφούς του καί μένοντας σταθερός στήν πίστη καί στήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας.
Πολλές φορές νομίζουμε ὅτι εἶναι ἀρκετό τό ὅτι ἔχουμε βαπτισθεῖ στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ἤ ὅτι τηροῦμε ἴσως τά τυπικά μας χριστιανικά καθήκοντα γιά νά θεωροῦμε τόν ἑαυτό μας ὅτι περιπατεῖ «ὡς τέκνον φωτός». Δέν ἀρκεῖ ὅμως αὐτό, διότι μπορεῖ νά εἶσαι μέσα στό φῶς, ἀλλά νά μεταφέρεις μέσα σέ αὐτό τό σκοτάδι σου. Μπορεῖ νά ἀποφεύγεις τό φῶς καί νά ἐπιλέγεις τά σκιερά καί ἀνήλια μέρη, ὥστε νά μήν φαίνονται τά ἔργα τοῦ σκότους καί τῆς ἁμαρτίας τά ὁποῖα ἐργάζεσαι. Μπορεῖ νά εἶσαι μέσα στό φῶς, ἀλλά νά τό ἀρνεῖσαι καί νά μήν τό ἀντέχεις, γιατί σέ ἐνοχλεῖ καί σέ ἐλέγχει τό φῶς τοῦ Κυρίου.
Δέν ἀρκεῖ, λοιπόν, νά ἐπαναπαυόμεθα στό γεγονός ὅτι εἴμεθα μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Χρειάζεται καί νά προσπαθοῦμε καί νά ἀγωνιζόμεθα νά ζοῦμε ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, νά ζοῦμε ὡς τέκνα φωτός, νά ἐργαζόμεθα τά ἔργα τῆς ἀρετῆς καί τῆς ἀγάπης, τά ὁποῖα ζητᾶ ἀπό ἐμᾶς ὁ Χριστός.
Αὐτό ἔκανε καί ὁ ἅγιος Σπυρίδων καί ὅλοι οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἀγωνίσθηκαν, προσπάθησαν, πόνεσαν γιά νά βαδίσουν ὡς τέκνα φωτός, γιά νά ζήσουν τήν ἐν Χριστῷ ζωή, γιατί δέν εὔκολη οὔτε εἶναι χωρίς κόπο, γιατί ἔχει καί πειρασμούς καί δυσκολίες, καθώς ὁ διάβολος προσπαθεῖ νά μᾶς παρασύρει καί νά μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Χριστό καί τίς ἐντολές του. Ὅμως, ὅπως κανείς ἀπό ἐμᾶς δέν προτιμᾶ νά ζεῖ στό φυσικό σκοτάδι, ὅταν μπορεῖ νά ζεῖ στό φῶς, ἔτσι εἶναι αὐτονόητο ὅτι εἶναι προτιμότερο νά ζοῦμε μέσα στό πνευματικό φῶς τοῦ Χριστοῦ «ὡς τέκνα φωτός», παρά στό σκοτάδι. Καί αὐτό ἰσχύει ἀκόμη περισσότερο, γιατί τό πνευματικό φῶς εἶναι αἰώνιο, καί ὅσοι ζοῦν μέσα σέ αὐτό στή γῆ, θά ζοῦν μέσα στό ἴδιο φῶς καί ὅταν θά πᾶμε στόν οὐρανό. Σέ αὐτό τό φῶς ζεῖ καί αὐτό ἀπολαμβάνει καί ὁ ἅγιος Σπυρίδων καί σέ αὐτό καλεῖ καί ἐμᾶς ὅλους νά ζήσουμε, ἐπαναλαμβάνοντας σήμερα τήν προτροπή τοῦ ἀποστόλου Παύλου «ὡς τέκνα φωτός περιπατεῖτε». Ἄς τόν ἀκούσουμε καί ἄς τόν μιμηθοῦμε.
