Μία πολύ ενδιαφέρουσα εσπερίδα πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 3 Μαΐου ε.ε., στην αίθουσα εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Βοιωτίας, με θέμα:«ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ-ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, στον αντίκτυπο της οικονομικής κρίσης». Η συγκεκριμένη εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας και το Επιμελητήριο Βοιωτίας.
Ο οικοδεσπότης και πρόεδρος του Επιμελητηρίου κ. Παναγιώτης Αγνιάδης στον σύντομο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στην δραματική κατάσταση της οικονομίας της χώρας μας λόγω της πολυετούς οικονομικής κρίσεως. Αδιάψευστοι μάρτυρες, τα στατιστικά στοιχεία που ανακοίνωσε, με αποτέλεσμα το κλείσιμο πολλών μικρομεσαίων επιχειρήσεων και την μεγάλη μείωση του κατά κεφαλήν εισοδήματος των πολιτών της πατρίδας μας.
Στη συνέχεια ο Σεπτός Ποιμενάρχης της Βοιωτικής Εκκλησίας κ. Γεώργιος, μεταξύ των άλλων, στην σύντομη προσλαλιά του, ανέφερε ότι η κρίση που βιώνει η χώρα μας αυτή την περίοδο είναι δύσκολη και ποικιλότροπη. Δεν είναι μόνον οικονομική κρίση αλλά προπάντων πνευματική, κοινωνική, πολιτισμική και ηθική…. Η Εκκλησία, στην δύσκολη αυτή περίοδο, οφείλει, εκτός από την διακονία της για τις υλικές ανάγκες του ανθρώπου, να αρθρώσει με σθένος λόγο προφητικό και ελπιδοφόρο…. Η Εκκλησία δεν καλείται να πράξει κάτι ευκαιριακά καινοφανές αλλά να αποκαλύψει αδιάκοπα αυτό, που στην ουσία της είναι, η ελπίδα και η προοπτική του κόσμου.
Στην πρώτη εισήγηση με θέμα: «Η οικονομική κρίση ως πρόκληση για την Ορθόδοξη Θεολογία και την Εκκλησία», ο π. Αλέξιος Σαμαρτζής, εφημέριος του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού Αγίου Ρηγίνου Λεβαδείας, αναφέρθηκε στην αρχή στον όρο της Οικονομίας, κάνοντας την διάκριση μεταξύ της Θείας Οικονομίας και της Πολιτικής Οικονομίας. Στο δεύτερο μέρος της εισηγήσεώς του ο π. Αλέξιος ανέφερε ότι η κρίση που βιώνουμε είναι πολυσχιδής (πνευματική, πολιτισμική, πολιτική, οικονομική, οικολογική, ηθική). Και τα δύο συστήματα οικονομίας, που ακολούθησαν οι σύγχρονες κοινωνίες-καπιταλιστικό και σοσιαλιστικό-, έχουν αποτύχει παταγωδώς για πολλούς και ποικίλους λόγους. Στο τρίτο μέρος ο ομιλητής προσέγγισε το θέμα μέσα από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας. Ανέφερε ότι η Π.Δ. έχει ρηξικέλευθη κοινωνικοοικονομική δεοντολογία προς χάριν των πτωχών και αδικουμένων, μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα της Βίβλου. Το ενδιαφέρον γενικά για τους πάσχοντες κορυφώθηκε στην Κ.Δ., η οποία προβάλλει την αγάπη… Πιστοί στη διδασκαλία της Α.Γ. περί δικαιοσύνης οι Πατέρες της Εκκλησίας μας πρωτοστάτησαν στον αγώνα για κοινωνική ισότητα και δικαιοσύνη, καλλιεργώντας κοινωνικό πνεύμα και πολεμώντας, με πάθος κάθε τάση ατομισμού ως διαστροφή της ουσίας της χριστιανικής κοινωνίας. Στο τέταρτο μέρος της εισηγήσεώς του ο π. Αλέξιος αναφέρθηκε στην ευθύνη της Ορθόδοξης Θεολογίας και της Εκκλησίας απέναντι στην σύγχρονη κρίση…Στην τρέχουσα κρίση η Θεολογία της Εκκλησίας οφείλει προφητικά και ευχαριστιακά να αντιτάξει στον ασύδοτο ανταγωνισμό της παγκόσμιας κυριαρχίας την αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη…Η πρώτη και βασικότερη μαρτυρία, που καλούμαστε να δώσουμε ως Εκκλησία στο σύγχρονο κόσμο, είναι η μαρτυρία της αγάπης…Αν στηριχθούμε στο Τριαδικό, Χριστολογικό και Εσχατολογικό δόγμα της Θεολογίας θα ακολουθήσουμε μία στάση ζωής με αληθινό κοινωνικό περιεχόμενο.
Στην δεύτερη εισήγηση με θέμα: “ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, στον αντίκτυπο της Οικονομικής Κρίσης. Οι παράγοντες τροφοδότησης του δραματικού φαινομένου και οι προτεινόμενες από την επιστήμη της Ψυχολογίας λύσεις & τρόποι διαχείρισης για την έξοδο από τη “μαύρη τρύπα”, στο εμφανιζόμενο ως αδιέξοδο.”
Η κα Κεχαγιά προσέγγισε το μείζον όσο και επίκαιρο θέμα της οικονομικής κρίσης, κάνοντας στην κυριολεξία τη ψυχανάλυση του φαινομένου αυτού και την “ανατομία” της Ελλάδας, που όπως χαρακτηριστικά ανέφερε “βγάζει συνεχώς συμπτώματα”. Ωστόσο τόνισε, ότι τα συμπτώματα – όπως είναι η οικονομική μας κατάρρευση – θα πρέπει μόνο να μας αφυπνίσουν ως προς τα αίτια που κρύβονται πίσω από αυτά, και όχι να μας απασχολήσουν αποκλειστικά.
Επιχείρησε με το πολύτιμο εργαλείο της επιστήμης της, της Ψυχολογίας να αναδείξει τους ψυχολογικούς κυρίως – αλλά και άλλους λόγους, συνειδητούς και ασυνείδητους, ορατούς και αθέατους, για τους οποίους φθάσαμε ως εδώ ως χώρα και παραμένουμε επί 8 έτη σχεδόν.
Ανέφερε ότι ο φόβος να παραμείνουμε σε αυτή τη δεινή κατάσταση, είναι ορατός, εάν δεν προβούμε σε βασικές αλλαγές στον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας και τους άλλους, που σκεπτόμαστε και αισθανόμαστε, που διαχειριζόμαστε το σπίτι μας, την οικογένειά μας, την επιχείρησή μας, τα πράγματα γύρω μας και την καθημερινότητά μας.
Παρομοίασε την κρίση ως την κορυφή του παγόβουνου και ως μόνο ένα σύμπτωμα μίας πολύ σοβαρότερης “ασθένειας”. Έκανε αναφορά στον τρόπο που γνωρίσματα του χαρακτήρα και της νοοτροπίας μας όπως ο εγωκεντρισμός, οι μηχανισμοί άμυνάς μας, ο χαμένος ρόλος του πατέρα στην κοινωνία και η λεγόμενη μαθημένη αβοηθησία, αποτελούν στοιχεία επιδείνωσης της κρίσης και παράτασής της.
Έγινε αναφορά στην αναζήτηση λύσεων με την αναγκαιότητα να τροποποιούμε με περισσότερη ωριμότητα τις επιλογές που απαιτεί η πραγματικότητα και η χώρα, για κάτι καλλίτερο που προσδοκούμε.
Ερωτήματα: Τα πράγματα είναι τόσο περίπλοκα όσο φαντάζουν ?
Απάντηση: Τα πράγματα για την ακρίβεια είναι πολύ πιο απλά – στην περίπτωση της Ελλάδας – ακόμη τουλάχιστον!
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
