Για φωτογραφικό υλικό πατήστε εδώ
Την Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου πανηγύρισε η ενορία Αγίας Βαρβάρας στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βέροιας επι τη εορτή του Αγίου Τρύφωνος.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε αρχιερατική θεία Λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο, ενώ στο τέλος ευλόγησε το κόλυβο του Αγίου και τέλεσε τον καθιερωμένο αγιασμό, διαβάζοντας και την σχετική ευχή του Αγίου Τρύφωνος για τους αγρούς.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου.
«Τρυφήν τήν ἀκήρατον ἰχνηλατῶν ἐκ παιδός, βασάνους ὑπήνεγκας ὑπέρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ», ἔψαλε σήμερα, ἀδελφοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας πρός τιμήν τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου μάρτυρος Τρύφωνος, συνδυάζοντας τό ὄνομά του μέ αὐτό τό ὁποῖο ἐπεζήτησε ὁ τιμώμενος ἅγιος ἀπό τήν παιδική του ἡλικία.
Τρύφων ὀνομαζόταν, καί αὐτό πού ἐπεδίωκε, καί αὐτό πού ἐπιζητοῦσε, ἦταν ἡ τρυφή, δηλαδή ἡ ἀπόλαυση καί ἡ χαρά. Ὄχι ὅμως ἡ ἀπόλαυση καί ἡ χαρά τοῦ κόσμου, ἡ ἀπόλαυση καί ἡ χαρά πού προσφέρει ὁ πλοῦτος, οἱ ἀνέσεις καί οἱ διασκεδάσεις, ἀλλά, ὅπως γράφει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, ὁ ἅγιος Τρύφων ἐπιδίωκε τήν τρυφήν τήν ἀκήρατον, τήν εὐχαρίστηση δηλαδή καί τήν ἀπόλαυση πού εἶναι καθαρή καί ἁγνή, πού εἶναι ἀπαλλαγμένη ἀπό κάθε κηλίδα ἁμαρτίας καί πάθους, πού εἶναι ἀμώμητη καί θεία. Διότι αὐτό πού στήν πραγματικότητα ἐπεδίωκε ὁ ἅγιος μάρτυς Τρύφων, καί τό ἐπεδίωκε ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς του καί χωρίς νά τό δείχνει ἤ νά τό διαφημίζει, ἦταν ὁ Θεός καί ἡ ἀπόλαυση πού προσφέρει στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου ἡ παρουσία του.
Δέν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες γιά τή ζωή του καί ἴσως δέν ἔχουν καί σημασία, γιατί ἡ ζωή του δέν εἶχε κατ᾽ ἄνθρωπον κάποιο ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον.
Ἕνας νέος ἄνθρωπος ἦταν ὁ ἅγιος Τρύφων, πού ζοῦσε στή Λάμψακο, στή Μικρά Ἀσία καί ἔβοσκε χῆνες. Ἕνα ταπεινό ἐπάγγελμα εἶχε, καί μαζί μέ αὐτό ἀσκοῦσε καί τήν ταπείνωση τῆς ψυχῆς του. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός ἐπέβλεψε ἐπ᾽ αὐτόν. Γι᾽ αὐτό καί, ὅπως φαίνεται ἀπό τά περιστατικά τῆς ζωῆς του, τοῦ χάρισε τήν ἀπόλαυση πού ἐπεδίωκε, τοῦ χάρισε τήν παρουσία του στήν ψυχή του, τοῦ χάρισε τήν τρυφή πού ἀναζητοῦσε.
Καί πῶς τό διαπιστώνουμε αὐτό, ἀδελφοί μου; Τό διαπιστώνουμε μέ βάση δύο στοιχεῖα τῆς ζωῆς του. Τό πρῶτο εἶναι ὅτι εἶχε λάβει ἀπό μικρός τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά θεραπεύει τίς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων καί νά ἐκβάλλει τά δαιμόνια πού τούς ταλαιπωροῦσαν. Ἔτσι προσέτρεχαν σ᾽αὐτόν οἱ ἄνθρωποι, προσέτρεξε σ᾽ αὐτόν μέχρι καί ὁ Ρωμαῖος αὐτοκράτορας Γορδιανός, προκειμένου νά τοῦ θεραπεύσει τή θυγατέρα του ἀπό τό δαιμόνιο πού τή βασάνιζε.
Καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δίνεται, ἀδελφοί μου, σέ ὅσους ἔχουν καί αἰσθάνονται τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή τους. Καί ἡ παρουσία αὐτή τούς γεμίζει μέ τόση ἀγαλλίαση καί εὐφροσύνη, ὥστε δέν ἐπιθυμοῦν τίποτε ἄλλο ἀπό τήν παροῦσα ζωή παρά μόνο τό νά βρίσκονται διαρκῶς μαζί μέ τόν Χριστό, ὅπως διακηρύσσει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν ἐπιστολή του πρός τούς Φιλιππησίους, λέγοντας: «ἐπιθυμίαν ἔχω εἰς τό ἀναλῦσαι καί σύν Χριστῷ εἶναι».
Αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἐπιθυμία εἶχε καί ὁ ἅγιος Τρύφωνας, καί αὐτή ἀποτελεῖ τό δεύτερο τεκμήριο τῆς τρυφῆς καί τῆς ἀπολαύσεως πού αἰσθανόταν ἀπό τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στή ζωή του καί τήν ψυχή του.
Αὐτή τήν ἐπιθυμία τόν ὁδήγησε στό νά ἐπιδιώξει τό μαρτύριο γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ. Τόν ὁδήγησε στό νά ὁμολογήσει μέ θάρρος τήν πίστη του, καί ἐνῶ εἶχε τή δυνατότητα νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό καί νά ζήσει μία ζωή γεμάτη τρυφή ὑλική καί ἀπολαύσεις κοσμικές, ἐκεῖνος προτίμησε τό μαρτύριο, προτίμησε τή ζωή μαζί μέ τόν Χριστό, προτίμησε τήν αἰώνια τρυφή καί ἀπόλαυση πού προσφέρει ἐκεῖνος σέ ὅσους τόν πιστεύουν καί τόν ἀκολουθοῦν, σέ ὅσους θυσιάζουν τή ζωή τους γιά τήν ἀγάπη του.
Ἀδελφοί μου, ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος ἀναζητᾶ ἴσως περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη φορά τήν τρυφή καί τήν ἀπόλαυση στά ἀγαθά τοῦ κόσμου. Τήν ἀναζητᾶ θυσιάζοντας χρόνο καί χρήματα καί δυνάμεις. Τήν ἀναζητᾶ σέ καταστάσεις πού δέν βλάπτουν μόνο τήν ψυχή του, ἀλλά καταστρέφουν καί διαλύουν καί τό σῶμα καί τήν ὕπαρξή του. Τήν ἀναζητᾶ μέ πάθος, ἐνῶ γνωρίζει ὅτι ἡ τρυφή καί ἡ ἀπόλαυση τῶν γηΐνων καί ἐγκοσμίων πραγμάτων εἶναι ἐφήμερη καί προσωρινή, καί ἀγνοεῖ ἐσκεμμένα καί ξεχνᾶ ὅτι ὁ Θεός τοῦ προσφέρει τή μοναδική καί ἀνεπανάληπτη τρυφή τῆς παρουσίας του στή ζωή του. Τοῦ προσφέρει τή μοναδική καί ἀνεπανάληπτη τρυφή τῆς ἐπικοινωνίας μαζί του. Τή μοναδική καί ἀνεπανάληπτη τρυφή τῆς συμμετοχῆς του στήν αἰώνια βασιλεία του.
Καί ὅλα αὐτά χωρίς νά φθείρει τόν ἑαυτό του καί χωρίς νά δαπανᾶ τίς δυνάμεις του. Καί ὅλα αὐτά τά προσφέρει ὁ Θεός δωρεάν καί ἀπό ἀγάπη στό πλάσμα του, στόν ἄνθρωπο, τόν ὁποῖο δημιούργησε ἐξ ἀρχῆς γιά νά ἀπολαμβάνει αἰωνίως ὅσα δημιούργησε γιά χάρη του.
Ἄς μήν ἀδιαφοροῦμε, λοιπόν, γιά αὐτή τή μεγάλη προσφορά τοῦ Θεοῦ. Ἄς ἐπιδιώξουμε νά τήν κερδίσουμε, ἀντιπροσφέροντάς του καί ἐμεῖς, ὅπως καί ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος Τρύφων, τήν πίστη καί τήν ἀγάπη μας.
