To Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Ιερέως Πρωτ. Γεωργίου Σαράφη

Το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε και το θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Πρασινάδας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε το Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Ιερέως Πρωτ. Γεωργίου Σαραφη, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 38 ετών.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

«Μήτηρ μου καί ἀδελφοί μου οὗ­τοί εἰσιν οἱ τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκού­οντες καί ποιοῦντες αὐτόν».

Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τή σύλληψη τῆς ἁγί­ας Ἄννης, τῆς μητρός τῆς Θεο­τό­κου, καί τιμᾶ τό γεγονός αὐτό, διότι ἀποτελεῖ τό προάγγελμα τοῦ με­γάλου καί κοσμοσωτηρίου γεγο­νότος τῆς θείας ἐνανθρω­πήσεως, τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, πού θά ἑορτάσουμε σέ λίγες ἡμέρες.

Ἡ στείρα Ἄννα, μετά ἀπό ἐπίμο­νες καί μακροχρόνιες προσευχές μαζί μέ τόν εὐλαβῆ σύζυγό της, τόν Ἰωακείμ, συλλαμβάνει «καρ­πόν κοιλίας», καί ἀρχίζει νά ζεῖ αὐ­τό πού χρόνια περίμενε καί ἐπι­θυμοῦσε, αὐτό γιά τό ὁποῖο προ­σευ­χόταν. Ἀρχίζει νά ζεῖ ὅμως συγ­χρόνως καί αὐτό τό ὁποῖο δέν μποροῦσε οὔτε κἄν νά διανοηθεῖ, ὅτι δηλαδή τό παιδί πού ἔφερνε στά σπλάγχνα της ἐπρόκειτο νά γί­νει ἡ Μητέρα τοῦ Υἱοῦ καί Λό­γου τοῦ Θεοῦ καί ἡ ἴδια ἐπρόκειτο νά γίνει καί νά ὀνομασθεῖ «Θεο­προ­μήτωρ».

Εἶναι δύσκολο, ἀδελφοί μου, νά συλλάβει ὁ ἀνθρώπινος νοῦς αὐτή τή μεγάλη τιμή. Εἶναι δύσκολο νά συνειδητοποιήσει ὅτι ἡ ἅγια Ἄννα παρακαλοῦσε τόν Θεό νά ἀποκτή­σει ἕνα παιδί, γιά νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τόν ψόγο τῆς ἀτεκνίας, καί ὁ Θεός τῆς χάρισε Ἐκείνη ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νά ἀναδειχθεῖ ἀνώτερη ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους, νά ἀπο­δειχθεῖ κεχαριτωμένη καί πλα­­τυτέρα τῶν οὐρανῶν, καί νά γί­νει ἔτσι συγγενής τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ.

Πῶς ὅμως συνέβη αὐτό τό μέγα θαῦμα καί πῶς ἡ ἁγία Ἄννα ἀξιώ­θηκε αὐτή τή μεγάλη τιμή, νά γί­νει δηλαδή μητέρα τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ;

Μᾶς τό ἐξηγεῖ ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ἀδελφοί μου, στό σημερινό εὐαγ­γε­­λικό ἀνάγνωσμα. «Μήτηρ μου καί ἀδελφοί μου οὗτοί εἰσιν οἱ τόν λόγον τοῦ Θεοῦ ἀκούοντες καί ποι­οῦντες». Μητέρα μου καί ἀδελ­φοί μου εἶναι ἐκεῖνοι, λέγει ὁ Χρι­στός, οἱ ὁποῖοι ἀκοῦν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τόν κάνουν πράξη στή ζωή τους.

Αὐτό ἔκανε σέ ὅλη της τή ζωή ἡ ἁγία Ἄννα. Ἦταν μία εὐλαβής γυ­ναίκα πού περνοῦσε τή ζωή της μέ τήν προσευχή καί τή μελέτη τοῦ λό­γου τοῦ Θεοῦ· μία γυναίκα πού ἀγωνιζόταν νά ζεῖ σύμφωνα μέ τόν νόμο καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ· μία γυναίκα ἡ ὁποία μέ ὑπομονή καί ταπείνωση βίωνε τό πρόβλημα τῆς ἀτεκνίας, ἀντιμετώπιζοντάς το μέ προσευχή, χωρίς νά διαμαρ­τύ­­ρεται καί νά γογγύζει κατά τοῦ Θεοῦ πού δέν ἄκουε τήν προσευχή της. Γι᾽αὐτό καί τῆς ἔδωσε ὁ Θεός αὐτή τή μεγάλη εὐλογία καί τήν ἀξίωσε νά γίνει ἡ προμήτωρ τοῦ Υἱοῦ του.

Ὁ λόγος ὅμως τοῦ Χριστοῦ δέν ἰσχύει, ἀδελφοί μου, μόνο γιά τήν ἁγία Ἄννα, ἰσχύει γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους, γιά ὅλους τούς πι­στούς· ἰσχύει γιά τόν κάθε ἕνα ἀπό ἐμᾶς. Οἱ ἄνθρωποι ζητοῦμε συχνά ἐπαφές καί γνωριμίες μέ ὑψηλά ἱστάμενα πρόσωπα· ἐπιδιώκουμε σχέ­σεις καί φιλίες μέ τούς ἰσχυ­ρούς τοῦ κόσμου· κοπιάζουμε καί μοχθοῦμε καί δέν διστάζουμε πολ­λές φορές νά ὑποβληθοῦμε σέ κά­θε εἴδους θυσίες γιά νά ἐπιτύ­χου­με τόν σκοπό μας. Πόσο ἐνδια­φέ­ρον ὅμως δείχνουμε γιά τήν προσ­φορά πού μᾶς κάνει ὁ Χρι­στός; Μέ πόσο ζῆλο καί διάθεση ἀνταποκρι­νόμασθε στήν τιμή πού μᾶς κάνει νά μᾶς θεωρεῖ ἀδελφούς του;

Καί δέν μᾶς προσφέρει αὐτή τήν τιμή ὁ Χριστός ζητώντας ἀνταλλάγματα ἤ θέ­­τοντας ὅρους καί προϋποθέσεις, ὅπως συχνά κάνουν οἱ ἄνθρωποι γιά νά μᾶς θεωρήσουν μέλος μιᾶς ὁμάδας ἤ ἑνός συλλόγου. Τήν ἐφαρμογή τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ δέν τή ζητᾶ ὁ Χριστός γιά τό δικό του ὄφε­λος ἤ συμφέρον, ἀλλά γιά τό δικό μας, γιατί αὐτή μᾶς ἐξασφα­λίζει τήν οἰκειότητα μέ τόν Θεό ὄχι μόνο σέ αὐτή τή ζωή ἀλλά καί στήν αἰώνια ζωή.

Αὐτήν, ἀδελφοί μου, προσευχη­θή­­καμε καί ἐμεῖς σήμερα, τελώ­ντας τό τεσσαρακονθήμερο μνη­μό­­συνο τοῦ μακαριστοῦ π. Γεωρ­γίου Σαράφη, νά ἀπολαμβάνει καί ἐκεῖνος στόν οὐρανό, γιατί ἔζησε τόν σύντομο χρόνο τῆς ζωῆς πού τοῦ χάρισε ὁ Θεός ὄχι μόνο ἀκού­οντας τόν λόγο του, ἀλλά καί κά­νο­ντάς τον πράξη στή ζωή του, μέ τή διακονία του ὡς ἱερέας καί λει­τουργ­ός τοῦ Ὑψίστου, ἀλλά καί ὡς πατέρας καί σύζυγος, μέ τήν ὑπομονή καί τήν καρτερία του στήν ἀσθένεια, μέ τήν πίστη καί τήν ἀγάπη του γιά τούς ἀν­θρώ­πους καί τήν Ἐκκλησία. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός τόν κάλεσε κοντά του γιά νά τόν ἀναπαύσει ἀπό τούς κό­πους καί τίς ταλαιπωρίες τῆς πα­ρούσης ζωῆς, ἀπό τήν ὀδύνη καί τόν πόνο τῆς ἀσθενείας. Καί ἐλπί­ζουμε καί προσευχόμασθε νά τόν ἀξιώσει καί τῆς παραστάσεως τοῦ ἐπουρανίου θυσιαστηρίου, ὥστε νά προσεύχεται καί ἐκεῖνος καί νά δέεται καί γιά τούς οἰκείους του, τήν εὐλαβῆ πρεσβυτέρα καί τά προσφιλῆ τέκνα του, ἀλλά καί γιά τήν ἐνορία στήν ὁποία διακόνησε καί τούς ἀνθρώπους της.

Ἡ σημερινή ὅμως ὑπόσχεση τοῦ Κυρίου μας ὅτι μητέρα καί ἀδελ­φοί του εἶναι αὐτοί πού ἀκοῦν καί ἐφαρμόζουν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἰσχύει καί γιά τούς οἰκείους τοῦ μα­­καριστοῦ π. Γεωργίου, ἰδιαιτέ­ρως γιά τήν πρεσβυτέρα καί τά παι­διά του, τούς ὁποίους καί θά πρέπει νά παρηγορεῖ ἡ σκέψη ὅτι δέν εἶναι μόνοι καί ἀπορ­φα­νισμέ­νοι, ἀλλά εἶναι οἰκεῖοι καί συγγε­νεῖς τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἀ­δελ­φοί του, γιά τούς ὁποίους με­ριμνᾶ καί θά μεριμνᾶ ὁ ἴδιος· καί αὐτό εὔ­χομαι νά τό ζεῖτε καί νά τό αἰσθά­νεσθε καθη­με­ρινά γιά νά ἁπαλύ­νει τόν πόνο σας γιά τή στέρηση τοῦ ἀγαπητοῦ σας καί ἀγαπητοῦ μας π. Γεωρ­γίου καί νά ἀναπλη­ρώνει τή ἔλλειψη τῆς σωματικῆς του παρουσίας.