H δοξολογία των Αγγέλων για τη γέννηση του Σωτήρος Χριστού κορυφώθηκε με τη διαπίστωση και την ευχή για ουράνια πανήγυρη και επίγεια ειρήνη.
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη».1
Ο Θεός, «Θεὸς ων ειρήνης» καί «Πατὴρ οικτιρμών»2 κενώνεται, αναλαμβάνει την ανθρώπινη φύση χωρίς την αμαρτία, για να θεοποιηθεί ὁ άνθρωπος.3
Ωστόσο είναι στο πεδίο ακριβώς της ανθρώπινης Ιστορίας που το κακό δείχνει τη δύναμή του. Αθέμιτες επιδιώξεις, εκμετάλλευση και αδικία, πόλεμοι και πόνος. Θύμα πάντα ο άνθρωπος.
Παρακολουθούμε με οδύνη την αιματοχυσία στα διάφορα σημεία του πλανήτη, την αβάσταχτη συμφορά. Γευόμαστε εξ άλλου το κακό στην καθημερινή του διάσταση. Μοναξιά, αδιαφορία για τον συνάνθρωπο, θλίψη, απουσία νοήματος. Το ερώτημα γίνεται κάποτε κραυγή. Γιατί το κακό στον κόσμο;
Καλούμαστε επιτακτικά να ανατρέψουμε τον παραλογισμό σε κάθε επίπεδο της ζωής. Οφείλουμε να δράσουμε. Πρωτοπόροι σε κάθε προσπάθεια για την ειρήνη, σε δράσεις κοινωνικές, σε κάθε ευγενή ανθρώπινη διάθεση, σε κάθε φιλανθρωπία. Στο πρόσωπο του Χριστού ο άνθρωπος γίνεται αποδέκτης άπειρης δωρεάς.
Στην καρδιά αυτής της δωρεάς βρίσκεται η ειρήνευση με το Θεό. Μπορεί πλέον ο άνθρωπος να υπάρξει ως ξένος της ιδιοτέλειας, της φιλαυτίας, της επιθετικότητας. Ο δρόμος για την ειρήνευση με τον αδελφό είναι ανοικτός. Σε αυτή την προοπτική το όραμα μιας παγκόσμιας ειρήνης μπορεί να θεωρείται ως ο μεγάλος και προσδοκώμενος καρπός των Χριστουγέννων.
Η προσευχή και η πνευματική ζωή είναι το επιστέγασμα της δράσης μας. Τούτη την ώρα αποτελεί το μεγάλο καθήκον μας. Ο πόλεμος με το κακό στον κόσμο απαιτεί να ζήσουμε με τον τρόπο του Χριστού. Είναι ο τρόπος που μαρτυρείται από το ευτελές σπήλαιο και τα ταπεινά σπάργανα.4 Από την εχθρότητα της κοσμικής εξουσίας της εποχής και το δρόμο της προσφυγιάς. Τρόπος ταπείνωσης και έσχατης αδυναμίας, ανάληψης της οδύνης του αδελφού. Αυτός είναι ο δρόμος της πληρότητας της υπάρξεως, αυτό είναι το έργο του πιστού μέσα στην πορεία της Δημιουργίας προς τα Έσχατα και τη Βασιλεία του Θεού. «Δεύτε ίδωμεν», λοιπόν αδελφοί μου, «που εγεννήθη ο Χριστός».5
Ἀδελφοί και παιδιά μου εν Κυρίῳ αγαπητά,
Ας συστρατευτούμε στον αγώνα κατά του παραλόγου. Ας είναι αιχμή της συμπόρευσής μας η προσευχή μας και η εν Πνεύματι ζωή. Η όντως ειρήνη πηγάζει από το Σπήλαιο της Βηθλεέμ. Εύχομαι σε όλους αληθινά και ευλογημένα Χριστούγεννα!
Χριστός γεννάται δοξάσατε!
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
† ο Αθηνών Ιερώνυμος Β΄
1 Λκ. 2, 14
2 Ωδὴ ε΄ Κανόνος Χριστουγέννων
3 βλ. «Αυτὸς γὰρ ενηνθρώπησεν, ινα ημείς θεοποιηθώμεν», Μ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Περὶ
ενανθρωπήσεως, PG 25, 192
4 βλ. Υπακοὴ Όρθρου Χριστουγέννων
5 Κάθισμα Όρθρου Χριστουγέννων
