Η περίοδος του Τριωδίου, της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά και της Εβδομάδας των Σεπτών Παθών του Κυρίου μας, η φιλόστοργος εκκλησία έρχεται να μας δώσει και φέτος την ελπίδα που φαίνεται ότι ξεθώριασε μέσα μας από την προηγούμενη Σαρακοστή. Γι’ αυτό άλλωστε σοφά οι Άγιοι Πατέρες έχουν θεσπίσει κάθε χρόνο να επαναλαμβάνεται το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα, με την ίδια σειρά δίνοντας έτσι την ευκαιρία σε όλους μας να αναγεννηθούμε και να αναβαπτιστούμε. Η κοπιαστική αυτή πορεία που στο τέλος οδηγεί στην «λαμπράν» και «σωτήριον» Ανάσταση.
Η πορεία μας ξεκινά με τη «Συγγνώμη» που βγαίνει απ’ την καρδιά μας το βράδυ της Κυριακής της Τυρινής και ολοκληρώνεται μέσα μας με το «Χριστός Ἀνέστη» την Κυριακή της Ανάστασης. Στη μεγάλη αυτή πορεία συναντάμε πολλούς σταθμούς οι οποίοι έχουν ως σκοπό να προγευτούμε μέσα στην καρδιάς μας την χαρά της Αναστάσεως. Ο πρώτος μεγάλος σταθμός είναι το κατανυκτικό Τριώδιο. Ο άνθρωπος μέσω της μετανοίας όπως ο τελώνης, της επιστροφής του στο Θεό Πατέρα όπως ο Άσωτος υιός, της συνάντησης του με τον συνάνθρωπο στην παραβολή της τελικής κρίσης αλλά και την άρνηση του ίδιου του εαυτού μέσα από την νηστεία κατά την Κυριακή της Τυρινής, έμαθε να αρνείται το δικό του θέλημα και να δέχεται το σωτήριο θέλημα του Θεού.
Δεύτερος σταθμός στην πορεία μας προς το Πάσχα είναι η Αγία Τεσσαρακοστή. Μέσα από την θεολογία και τους αγώνες της εκκλησίας σπουδάσαμε την ορθή πίστη στο πρόσωπο του Χριστού που αναζητούμε κατά την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Ο απρόσιτος στην ουσία Τριαδικός Θεός γίνεται προσιτός με τις θείες ενέργειες του ώστε ο άνθρωπος να μπορεί να συναντηθεί και να ενωθεί μαζί του κατά την Δεύτερη Κυριακή των Νηστειών. Ατενίζοντας και προσκυνώντας ευλαβικά το Σταυρό του Κυρίου αρχίζουμε να διακρίνουμε το φως της Αναστάσεως του κατά την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως. Μέσα από την προσωπική άσκηση και τον αγώνα θα μάθουμε να ανεβαίνουμε τα σκαλοπάτια της πνευματικής ζωής όπως τα συνέθεσε ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος κατά την Τέταρτη Κυριακή των Νηστειών. Τέλος καλούμαστε να μιμηθούμε το παράδειγμα μετανοίας της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας και να έρθουμε πιο κοντά στον σωτήρα Χριστό μετανοώντας ειλικρινά για τις αμαρτίες μας.
Τρίτος και τελευταίος σταθμός στην μακρά πορεία μας προς το Πάσχα είναι η Μεγάλη Εβδομάδα. «Τὴν ψυχωφελῆ, πληρώσαντες Τεσσαρακοστήν, καὶ τὴν Ἁγίαν Ἑβδομάδα τὸ σόν πάθος, αἰτοῦμεν κατιδεῖν Φιλάνθρωπε». Ή Εκκλησία μας υπενθυμίζει ότι αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα, ονομάζεται «Μεγάλη», όχι γιατί είναι μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια, αλλά γιατί περιλαμβάνει μεγάλα και σωτηριώδη γεγονότα. Ο χριστιανός όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα έχει να διανύσει ένα μεγάλο και κοπιαστικό δρόμο που πρώτος περπάτησε ο Χριστός δίνοντας και σε εμάς το παράδειγμα να τον ακολουθήσουμε. Για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς η Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα είναι σταθμός στη ζωή και το κέντρο της πίστης μας. Μια εβδομάδα αλλιώτικη λοιπόν πλήρης από μηνύματα και η Εκκλησία ως καλή μητέρα μας απευθύνει πρόσκληση να κατακλείσουμε τους ιερούς ναούς ως «κεκαθαρμέναις διανοίαις» να συμπάσχουμε καρδιακά στην πορεία προς το Σταυρό «συμπορευθῶμεν αὐτῷ, καὶ συσταυρωθῶμεν, καὶ νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς» και τελός να αναστηθούμε και εμείς και να συναντήσουμε το λυτρωτή μας Χριστό «εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶ».
H Εκκλησία μας διδάσκει να την ακολουθήσουμε για να καταφέρουμε να ζήσουμε όσο πιο καρδιακά μπορούμε την Ανάσταση του Χριστού. Ο καθένας φυσικά το κατορθώνει σύμφωνα πάντα με τις δυνάμεις του, την ηλικία, την υγεία, αλλά και τη θέλησή του. Έστω και την τελευταία στιγμή, μπορεί ο καθένας με ταπείνωση, πίστη και μετάνοια να νιώσει έστω και κάτι από τη χάρη που πηγάζει από το αναστημένο πρόσωπο του Χριστού την ημέρα της Αναστάσεως. Γιατί στην ουσία η Ανάσταση είναι εορτή συλλογική διότι πρώτα ενωνόμαστε μεταξύ μας ώστε στη συνέχεια να καταφέρουμε να ενωθούμε με το Χριστό και στην παρούσα ζωή και στη μέλλουσα.
της Μαρίας Χατζησταμάτη
