Αββάς Αντώνιος: Πολλοί βασάνισαν το σώμα τους με ασκήσεις, αλλά επειδή δεν κατόρθωσαν να αποκτήσουν διάκριση, βρέθηκαν μακριά από τον Θεό.
Αββάς Ισίδωρος ο πρεσβύτερος: Αν νηστεύετε κανονικά, μην υπερηφανεύεσθε, διαφορετικά καλύτερα να τρώτε κρέας. Γιατί περισσότερο συμφέρει τον άνθρωπο να τρώει κρέας, παρά να είναι υπερήφανος και αλλαζώνας.
Αββάς Ποιμήν: Ρώτησε ο αββάς Ιωσήφ τον αββά Ποιμένα πως πρέπει να νηστεύουμε. Και ο αββάς Ποιμήν του λέει:
– Εγώ θέλω να τρώει κανείς κάθε μέρα τόσο λίγο, ώστε να μη χορταίνει.
Του λέει τότε ο αββάς Ιωσήφ:
– Οταν ήσουν πιο νέος, αββά, δεν νήστευες δυο δυο μέρες;
Και ο γέροντας του απάντησε:
– Φυσικά, και τρεις και τέσσερεις μέρες κι εβδομάδα ακόμη. Και όλα αυτά τα δοκίμασαν οι πατέρες γιατι ήταν δυνατοί. Αλλά θεώρησαν καλύτερο να τρώει κανείς κάθε μέρα, αλλά λίγο• μας παρέδωσαν λοιπόν τη βασιλική οδό που είναι ελαφρή.
Αββας Δωρόθεος: Πρέπει επίσης να προσέχει να μη διακόπτει τη νηστεία, αν δεν υπάρχει μεγάλη ανάγκη, να μη ζητάει τα νόστιμα φαγητά και να μη φορτώνει τον εαυτό του με μεγάλες ποσότητες φαγητών και ποτών. Υπάρχουν δύο είδη γαστριμαργίας.
Ετσι, ενός ανθρώπου αντίπαλος είναι η νοστίμια και δεν ζητάει συνεχώς να τρώει πολύ, αλλά κυνηγάει τα νόστιμα φαγητά. Και συμβαίνει τότε να τρώει ένα φαγητό που του αρέσει και τόσο τον καταβάλλει η απόλαυση, που αισθάνεται ώστε κρατάει την τροφή στο στόμα του και τη μασάει αρκετή ώρα, χωρίς να αντέχει να την καταπιεί από την απόλαυση. Αυτό λέγεται λαιμαργία.
Μέγας Βασίλειος: Mην περιορίζεις όμως το καλό της νηστείας μόνο στην αποχή από το φαγητό. Γιατί πραγματική νηστεία είναι να μη κάνεις τίποτε άδικο. «Να λύνεις κάθε δεσμό αδικίας» (Ησ. 58,6). Συγχώρησε τον πλησίον σου για το κακό που σου έκανε και ξέχασε αυτό που σου χρωστάει. «Η νηστεία σας να είναι καθαρή απο δικαστικές πράξεις και προστριβές» (Ησ. 63,4). Κρέας δεν τρως, αλλά κατασπαράζεις τον αδελφό σου. Νηστεύεις το κρασί, αλλά είσαι σπάταλος σε αδικίες. Περιμένεις να έρθει το βράδυ για να φας, αλλα ξοδεύεις όλη την ημέρα σου στα δικαστηρια. «Αλίμονο σε κείνους που δεν μεθάνε από κρασί (αλλά από τις αδικίες)» (Ησ. 28,1).
Νομίζω λοιπόν ότι καμία συμβουλή δεν μπορεί να αγγίξει τόσο την ψυχή του λαίμαργου και να τον αλλάξει όσο και μια τυχαία μόνο συνάντηση με τον εγκρατή. Και μου φαίνεται πως αυτό σημαίνει να τρως και να πίνεις με τέτοιο τρόπο που να αποτελεί τιμή για τον Θεό, ώστε ακάμα και στο τραπέζι να λάμπει η ζωή μας ενα καλό έργο και να δοξάζεται ο ουράνιος Πατέρας μας.
Όσιος Μάρκος ο ασκητής: Εκείνος που θλίβεται με τον νου του και αναπαύει το σώμα του, είναι όμοιος με εκείνον που καταπονεί το σώμα του και διασκορπίζει τον νου του.
Όσιος Θαλάσσιος ο Λίβυος: Όταν νηστεύεις το κρασί, μη φουσκώνεις με νερό, γιατί αν το κάνεις, παρέχεις το ίδιο υλικό στην πορνεία.
Όσιος Ηλίας ο έκδικος: Μερικοί προσέχουν πολύ την είσοδο των φαγητών, αλλά αδιαφορούν για την έξοδο τον λόγων. Δεν έχουν μάθει να διώχνουν την οργή από την καρδιά τους (Εκκλησ. 11,10) και την επιθυμία από τη σάρκα τους, όπως λέει ο Εκκλησιαστής• όμως, έτσι μόνο κτίζεται η καθαρά καρδιά από το Πνεύμα που ανακαινίζει.
