Στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών του Νέου Ικονίου χοροστάτησε το απόγευμα του Σαββάτου 7 Νοεμβρίου 2026 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος, κατά την ακολουθία του Εσπερινού, με την ευκαιρία της εορτής της Συνάξεως των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ και πασών των επουρανίων Δυνάμεων.
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στη σημασία της εορτής και επιχείρησε να αναδείξει την ουσιαστική παρουσία του αγγελικού κόσμου στη ζωή της Εκκλησίας και του κάθε ανθρώπου, θέτοντας παράλληλα το ερώτημα κατά πόσο οι σύγχρονοι άνθρωποι κατανοούμε πραγματικά το μυστήριο των αγγελικών δυνάμεων και τη σχέση μας μαζί τους.
Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε, σε μια εποχή κατά την οποία η ανθρώπινη σκέψη επικεντρώνεται στα φυσικά φαινόμενα, στις επιστημονικές ανακαλύψεις, στην τεχνολογία και στην τεχνητή νοημοσύνη, είναι σημαντικό να αναλογιστούμε πόσο πιστεύουμε στην παρουσία των Αγγέλων και πόσο ουσιαστικά τους έχουμε εντάξει στην καθημερινότητά μας. Δεν αρκεί να τους συναντούμε ως όμορφες διακοσμητικές παραστάσεις και σύμβολα, αλλά χρειάζεται να κατανοήσουμε τη θέση και την αποστολή τους στη ζωή μας.
Αναφερόμενος στο Σύμβολο της Πίστεως και στην ομολογία ότι ο Θεός είναι «Ποιητής ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων», εξήγησε ότι ο αγγελικός κόσμος ανήκει στη δημιουργία των αοράτων, την οποία ο Θεός δημιούργησε πριν από τον υλικό κόσμο. Μνημόνευσε, μάλιστα, τις σχετικές μαρτυρίες από το βιβλίο του Ιώβ, καθώς και τη διδασκαλία του Μεγάλου Βασιλείου στην Εξαήμερο, σύμφωνα με τις οποίες οι αγγελικές δυνάμεις προϋπήρχαν της δημιουργίας του ορατού κόσμου και δοξολογούσαν τον Θεό για τα έργα Του.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο γεγονός ότι ο άνθρωπος ζει ανάμεσα σε δύο κόσμους, τον ορατό και τον αόρατο, τον υλικό και τον πνευματικό. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε στην πτώση του Εωσφόρου, ο οποίος, εξαιτίας του εγωισμού του, θέλησε να υπερβεί τη θέση του και να γίνει ανώτερος από τον Θεό. Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ κάλεσε τις ουράνιες δυνάμεις να επιλέξουν εάν θα ακολουθήσουν τον Εωσφόρο ή θα παραμείνουν στο θέλημα του Θεού, μέσα σε μια σχέση που οδηγεί στη θέωση.
Ο Σεβασμιώτατος συνέδεσε το γεγονός αυτό με την ανθρώπινη ύπαρξη, επισημαίνοντας ότι και ο άνθρωπος αντιμετωπίζει ανάλογα διλήμματα στην πορεία της ζωής του, καθώς αποτελεί το τελειότερο δημιούργημα του Θεού, συνδυάζοντας το υλικό και το πνευματικό στοιχείο. Κάθε άνθρωπος καλείται να αγωνιστεί εναντίον του εγωισμού του και να αναρωτηθεί πόσο πραγματικά επιθυμεί να βρίσκεται κοντά στον Θεό, αλλά και πόσο αντέχει να ζει σύμφωνα με το θέλημά Του.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις μαρτυρίες της Παλαιάς Διαθήκης για την ενεργό παρουσία των αγγελικών δυνάμεων στην ιστορία του λαού του Θεού. Ειδικότερα, στάθηκε στα αναγνώσματα από το βιβλίο του Ιησού του Ναυή, από το βιβλίο των Κριτών και από τον Προφήτη Δανιήλ, μέσα από τα οποία αναδεικνύεται η παρουσία και η βοήθεια των Αγγέλων σε κρίσιμες στιγμές, προκειμένου ο λαός του Θεού να παραμείνει ενωμένος μαζί Του.
Ανάλογη είναι η παρουσία των Αγγέλων και στην Καινή Διαθήκη, καθώς ο Αρχάγγελος Γαβριήλ αναγγέλλει στην Παναγία την ενανθρώπηση του Υιού του Θεού, ενώ κατά τη Γέννηση του Χριστού ουράνια στρατιά Αγγέλων δοξολογεί τον Θεό με τον ύμνο «Δόξα εν υψίστοις Θεώ». Οι αγγελικές δυνάμεις συνοδεύουν τον Κύριο σε όλη την επίγεια παρουσία Του, μέχρι και την Ανάληψή Του στους ουρανούς.
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε ακόμη στην αποστολή των Αγγέλων, οι οποίοι, όπως μαρτυρεί και ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή, είναι λειτουργικά πνεύματα που υπηρετούν τον Θεό και αποστέλλονται για τη σωτηρία των ανθρώπων. Επεσήμανε ότι οι Άγγελοι παραμένουν στην κατάσταση στην οποία δημιουργήθηκαν, δοξολογώντας αδιάλειπτα τον Θεό και διακονώντας το έργο της σωτηρίας του ανθρώπου.
Ιδιαίτερα υπογράμμισε ότι κάθε άνθρωπος, κατά το άγιο Βάπτισμά του, λαμβάνει έναν φύλακα Άγγελο, ο οποίος συνοδεύει την πορεία της ζωής του. Η παρουσία αυτή δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια, αλλά μια πραγματικότητα της εκκλησιαστικής εμπειρίας, όπως φανερώνεται και μέσα από τη ζωή των μεγάλων Αγίων της Εκκλησίας, οι οποίοι είχαν ουσιαστική σχέση και επικοινωνία με τους Αγγέλους.
Ερμηνεύοντας, μάλιστα, την ονομασία τους, σημείωσε ότι Άγγελος σημαίνει αγγελιαφόρος, απεσταλμένος του Θεού προς τον άνθρωπο, αλλά και απεσταλμένος του ανθρώπου προς τον Θεό. Με τον τρόπο αυτό ανέδειξε τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον Θεό, τον άνθρωπο και τις ουράνιες δυνάμεις, οι οποίες διακονούν το θείο θέλημα και την ανθρώπινη σωτηρία.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, ο Ποιμενάρχης μας στάθηκε ιδιαίτερα στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, η οποία, αν και άνθρωπος, αναδείχθηκε «Τιμιωτέραν τῶν Χερουβείμ καί ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ». Με την αναφορά αυτή ανέδειξε το υψηλό πνευματικό κάλεσμα του ανθρώπου και τις δυνατότητες που του προσφέρει η κοινωνία με τον Θεό.
Κατακλείοντας, κάλεσε τους πιστούς να βγάλουν τους Αγγέλους από τις διακοσμητικές παραστάσεις και τις εορταστικές εικόνες και να τους καταστήσουν ουσιαστικό μέρος της προσωπικής τους ζωής. Να επιλέξουν, δηλαδή, να πορεύονται μαζί με τον φύλακα Άγγελό τους, ενισχύοντας τη σχέση τους με τον Θεό και ακολουθώντας το παράδειγμα των Αγίων και των Οσίων της Εκκλησίας, ώστε να ζουν μια πραγματικά αγγελική ζωή.
Τέλος, ευχήθηκε όλοι να μπορέσουμε να κάνουμε πράξη αυτή την πνευματική πρόσκληση στην καθημερινότητά μας.
