Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στη Νεάπολη τελέστηκαν, την Κυριακή 24 Ιανουαρίου 2021, δυο Θείες Λειτουργίες με σκοπό να αποφευχθεί ο συνωστισμός, να τηρηθούν με ακρίβεια τα υγειονομικά μέτρα, αλλά και να δοθεί συγχρόνως η δυνατότητα σε όσο γίνεται περισσότερους πιστούς να λατρεύσουν το Θεό.
Ο πρωτοπρεσβύτερος και καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. π.Βασίλειος Καλλιακμάνης, με τη μειλιχιότητα που τον διακρίνει και την ακραιφνή γνώση του πατερικού λόγου που κατέχει, ερμήνευσε πολύ όμορφα το Αποστολικό απόσπασμα. Είπε, μεταξύ των άλλων, τα εξής: «η επιστολή απευθύνεται στον Απόστολο Τιμόθεο, το γνήσιο τέκνο του Αποστόλου των Εθνών Παύλου. Ο Απόστολος Παύλος είχε πάει στα Λύστρα, για να κηρύξει το Ευαγγέλιο. Εκεί, έγινε αποδέκτης της εχθρικής συμπεριφοράς των πολιτών, στην οποία όμως ανταπάντησε με την πραότητα και την ανεξικακία του. Ο νεαρός τότε Τιμόθεος εντυπωσιάστηκε από τούτη τη στάση ζωής και έγινε αμέσως μαθητής του Αποστόλου.
Ο Μέγας Απόστολος γράφει στο μαθητή του ότι ο λόγος που του μεταφέρει είναι το Ευαγγέλιο βαμμένο με το αίμα του Χριστού, με το αίμα της θυσίας Του και για τούτο το λόγο «είναι πιστός». Είναι λόγος αξιόπιστος. Είναι λόγος σφραγισμένος με τη θυσία του Χριστού.
Ο πρώτος των Αποστόλων, στα μάτια του Θεού, ομολογεί ότι είναι ο πρώτος των αμαρτωλών που του χαρίστηκε δωρεάν η σωτηρία.
«Όταν κάποιος έχει συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του, υπογράμμισε ο ομιλητής, δεν κρίνει, δεν κατακρίνει. Ο Απόστολος προβαίνει σε τούτη την ομολογία όχι μόνο για να ομολογήσει την αναξιότητα του, αλλά κυρίως για να τονίσει τη μεγαθυμία και το άπειρο έλεος του Θεού».
Στο τέλος, ο π.Βασίλειος επιστράτευσε απόψεις του οσίου π. Παϊσίου, στις οποίες καταδεικνύεται η δύναμη της μετάνοιας και της αυτογνωσίας στην πνευματική ζωή:
«η πνευματική ζωή δεν θέλει μπράτσα, θέλει ταπείνωση, αυτογνωσία, μετάνοια, φιλότιμο».
«Σήμερα, καταντήσαμε λεκτικοί ροπαλοφόροι, κρίνουμε και κατακρίνουμε τους πάντες. Είναι γεγονός, περνάμε μια μεγάλη κρίση, είπε κλείνοντας το λόγο του ο π.Βασίλειος, δοκιμάζεται η πίστη μας ως χρυσός εν χωνευτηρίω. Μακάρι η πανδημία να γίνει ευκαιρία αυτεπίγνωσης. Τότε θα ζούμε την πανδημία ως ευλογία»!
