Ξεχωριστή και λαμπρή η A΄ Κυριακή των Νηστειών για την Ορθοδοξία και την Αγία μας Εκκλησία ανά τον κόσμο. Και αυτό διότι παρά το κατανυκτικό κλίμα της Μεγάλης και Αγίας Τεσσαρακοστής, ανάμνηση ποιούμε του κορυφαίου εκείνου γεγονότος της Εκκλησιαστικής μας Ιστορίας, την Θριαμβευτική νίκη της Ορθοδοξίας και την οριστική λήξη της μακράς περιόδου της Εικονομαχίας, με την αναστήλωση των Ιερών Εικόνων, στο Βυζάντιο επί Πατριαρχίας Μεθοδίου του Ομολογητού, από την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα την Αυγούστα και τον υιόν της Μιχαήλ τον Γ΄.
Είναι εορτή θριάμβου, γιατί την ημέρα αυτή, έπαυσε ο μακροχρόνιος αιματηρός διχασμός του Ορθοδόξου πληρώματος, που είχε δημιουργηθεί, μεταξύ «εικονοκλαστών» ή «εικονομάχων» και «εικονολατρών» ή «εικονοδούλων». Η περίοδος αυτή υπήρξε μεγάλης χρονικής διάρκειας, από το 726 μ.Χ. (Λέων ο Γ΄), έως το 842 μ.Χ. (Θεοδώρα η Αυγούστα). Κατά τη διάρκεια των 116 ετών της εικονομαχικής περιόδου, εξαπελύθη απηνής διωγμός, κατά των εικόνων και των μοναχών, συνεκλήθη η σύνοδος της Ιερείας (754 μ.Χ.), κατά την οποία καταδικάστηκαν οι θρησκευτικές απεικονίσεις. Μεσολάβησε ένα μικρό διάστημα επί Αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθηναίας, με την σύγκληση της εν Νικαία Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου (787 μ.Χ.), η οποία διατύπωσε τη διδασκαλία που έχει και σήμερα η Εκκλησία και διακηρύσσει την τιμητική προσκύνηση των Εικόνων. Όμως ακολούθησε και πάλι ταραχώδης και δύσκολη, για την Ορθοδοξία περίοδος. Η Εικονομαχία συνεχίσθηκε μέχρι το 842, οπότε και έληξε οριστικά με την αναστήλωση των Ιερών Εικόνων το 843 μ.Χ.
Στην Eνορία μας, εν «πληθούση Εκκλησία», με περισσή ευλάβεια, ιερή κατάνυξη, καθώς επίσης την αρμόζουσα Εκκλησιαστική ευταξία και ιεροπρέπεια εορτάσαμε αυτό το μεγάλο και σημαντικό γεγονός για την Ορθοδοξία μας, που Ορθοδοξία σημαίνει η αληθινή πίστη και η αληθινή δοξολογία του Θεού!
Στο τέλος της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας του Μεγάλου Βασιλείου, πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση των Ιερών Εικόνων πέριξ του Ιερού Ναού μας και αναγνώσθηκε μετά τις εκτενείς δεήσεις, το «Συνοδικόν της Ορθοδοξίας», που είναι ένα υπέροχο πολὺ συνοπτικὸ κείμενο και αποτελεί την περίληψη όλης της Ορθόδοξης διδασκαλίας της Εκκλησίας μας!
Γι᾿ αυτὸ και η Εκκλησία το ενέταξε μέσα στην Θεία λατρεία Της, την Κυριακὴ της Ορθοδοξίας και διαβάζεται σε στάση προσοχής και προσευχής. Είναι κείμενο Ιερό και πρέπει να προσαρμόζουμε όλη μας την σκέψη και προ παντὸς την ζωή μας σ᾿ αυτό. Χρειάζεται να το μελετούμε τακτικώς και επισταμένως, για να γνωρίζουμε σε τι συνίσταται η Ορθόδοξη Πίστη και η Ορθόδοξη Χριστιανική Ζωή.
Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας, ότι είναι επιτακτική πλέον η ανάγκη να εισέλθουμε στην Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία, για να μπορέσουμε έτσι να αλλάξουμε τον εαυτό μας, αλλά και τους συναθρώπους μας, να ενωθούμε επίσης με τον Σωτήρα και Ζωοδότη Ιησού Χριστό, προκειμένου να ξεπεράσουμε τα διάφορα δυσεπίλητα και ζοφερά προβλήματα που μας απασχολούν ως άτομα, ως οικογένειες, ως κοινωνία, αλλά και ως Έθνος, διότι εκτός ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ δεν υπάρχει ΣΩΤΗΡΙΑ… Και η αλήθεια είναι μόνον στην ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ! Ένα είναι το Φως το αληθινόν… Ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός και η Αγία Του Εκκλησία!
