Την Δευτέρα 14 Μαΐου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Θεράποντος την Συκιά Ημαθίας.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :
«Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος».
Ἑορτάζει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας καί τιμᾶ ἰδιαιτέρως ἡ ἐνορία σας ἕναν ἅγιο ἱερομάρτυρα, τόν ἅγιο ἱερομάρτυρα Θεράποντα. Ἑορτάζει καί τιμᾶ ἕναν ἀπό τούς πολλούς ἐκείνους ἱερεῖς καί κληρικούς πού ὄχι μόνο ἀφιέρωσαν τή ζωή τους στή διακονία τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας του, ἀλλά ἔδωσαν καί τή ζωή τους γιά τήν πίστη καί τήν ἀγάπη του, μένοντας πιστοί στήν ὁμολογία τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου.
Μπορεῖ οἱ μαρτυρίες πού ἔχουμε γιά τή ζωή τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Θεράποντος νά εἶναι ἐλάχιστες καί μερικές φορές καί ἀποκλίνουσες μεταξύ τους, ἀλλά ἕνα εἶναι βέβαιο: ἡ ὑπόσχεση τοῦ Χριστοῦ ὅτι ὅποιος τόν ὁμολογήσει ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων, θά τόν ὁμολογήσει καί Ἐκεῖνος ἐνώπιον τοῦ Πατρός του τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Καί ἡ ὁμολογία αὐτή τοῦ Χριστοῦ γιά τόν ἅγιο ἱερομάρτυρα Θεράποντα ἀποδεικνύεται ἀληθινή, γιατί διαφορετικά δέν θά ἦταν δυνατόν νά μνημονεύεται καί νά τιμᾶται ἕνας ἅγιος γιά τόν ὁποῖο γνωρίζουμε ἐλάχιστα στοιχεῖα, ὅταν ξεχνοῦμε καί λησμονοῦμε σπουδαῖες προσωπικότητες, πρόσωπα μέ ὑψηλά ἀξιώματα καί θέσεις στήν κοινωνία μας, πού ἔζησαν μερικές μόλις δεκαετίες πρίν ἀπό τήν ἐποχή μας.
Γιατί, μπορεῖ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι ξεχνοῦμε καί νά μή θυμόμαστε ἀκόμη καί ἐκείνους στούς ὁποίους ὀφείλουμε τήν τιμή καί τή μνήμη, ὁ Θεός ὅμως δέν ξεχνᾶ, ἀλλά βρίσκει τρόπους νά ἀναδεικνύει καί νά τιμᾶ τούς ἁγίους του· νά ἀναδεικνύει καί νά τιμᾶ ἐκείνους πού ὁμολόγησαν τό ὄνομά του «ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων» καί τόν τίμησαν θυσιάζοντας τή ζωή τους γιά τήν ἀγάπη του, θυσιάζοντας τήν ἐπίγεια ζωή γιά νά μήν χωρισθοῦν ἀπό κοντά του ἀλλά γιά νά ζοῦν καί νά εὐφραίνονται αἰώνια μαζί του στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Ἔτσι, λοιπόν, ἀνέδειξε ὁ Θεός καί τόν ἅγιο Θεράποντα καί τόν κράτησε ζωντανό στή μνήμη καί τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων μέ τά θαύματά του, μέ τά θαύματα πού ἐπιτελοῦσε καί ἐπιτελεῖ ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος χάριν ἐκείνων πού ἐπικαλοῦνται τή βοήθεια καί τή μεσιτεία του.
Τόν τίμησε ὁ Θεός μέ αὐτή τή χάρη, ἡ ὁποία εἶναι ἀπόδειξη τῆς θείας χάριτος πού ἐνοικοῦσε στήν ψυχή του, ἀπόδειξη τῆς θείας χάριτος τήν ὁποία ἔλαβε ἀπό τόν Θεό, γιατί ἡ ζωή του ἦταν ἕνας διαρκής ἀγώνας νά εἶναι «θεράπων» τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἦταν καί τό ὄνομά του, νά εἶναι δηλαδή δοῦλος πιστός τοῦ Κυρίου.
Καί τί σημαίνει νά εἶναι κανείς δοῦλος τοῦ Κυρίου; Σημαίνει αὐτό πού δηλώνει καί ἡ δεύτερη σημασία τοῦ ὀνόματος τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου. Θεράπων εἶναι αὐτός πού λατρεύει καί τιμᾶ κάποιον. Αὐτό σημαίνει, ἑπομένως, νά εἶναι κανείς δοῦλος τοῦ Χριστοῦ: νά τόν τιμᾶ καί νά τόν λατρεύει, καί νά μήν θέλει νά κάνει ὁτιδήποτε ἄλλο παρά νά προσπαθεῖ νά τηρεῖ τό θέλημα καί τίς ἐντολές του, γιά νά εἶναι εὐάρεστος στόν Χριστό.
Γιατί ἡ ἔκφραση τιμῆς καί λατρείας πρός τόν Χριστό δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν τήρηση τῶν ἐντολῶν του, ὅπως ὁ ἴδιος μᾶς διδάσκει λέγοντας: «ὁ τηρῶν τάς ἐντολάς μου, ἐκεῖνος ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με».
Ἄν, λοιπόν, ἀδελφοί μου, θέλουμε καί ἐμεῖς νά τιμήσουμε πραγματικά τόν ἅγιο Θεράποντα, τόν ὁποῖο τίμησε ὁ Θεός, δέν ἔχουμε παρά νά ἀκολουθήσουμε τό παράδειγμα τῆς ζωῆς του, νά γίνουμε καί ἐμεῖς «θεράποντες» τοῦ Χριστοῦ. Νά γίνουμε ἄνθρωποι πού θά ρυθμίζουμε τή ζωή μας ὄχι σύμφωνα μέ τίς ἐπιθυμίες μας καί τίς ἀδυναμίες μας, ὄχι σύμφωνα μέ ὅ,τι μᾶς εἶναι εὐχάριστο καί ἄνετο, ὄχι σύμφωνα μέ ὅ,τι δέν ἀντιτίθεται στόν ἐγωισμό μας, στή φιλαυτία μας, στή φιλαρέσκειά μας ἤ στό συμφέρον μας, ἀλλά σύμφωνα μέ αὐτά πού ἀρέσουν στόν Χριστό, σύμφωνα μέ αὐτά πού μᾶς διδάσκει καί ζητᾶ ἀπό ἐμᾶς μέ τό Εὐαγγέλιό του.
Γιατί ὁ Χριστός δέν μᾶς ἔδωσε τίς ἐντολές του γιά νά ἱκανοποιεῖται ὁ ἴδιος ἀπό τήν ὑπακοή μας. Μᾶς τίς ἔδωσε γιά νά μᾶς βοηθήσει νά ἐπιτύχουμε τόν σκοπό τῆς ζωῆς μας, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τό νά φθάσουμε κοντά του, νά τόν πλησιάσουμε καί νά τόν οἰκειωθοῦμε. Νά ἔχουμε τήν παρουσία του ζωντανή στήν ψυχή μας καί τή ζωή μας καί νά τόν ἀκολουθοῦμε πάντοτε.
Αὐτή εἶναι, ἀδελφοί μου, ἀληθινή τιμή καί ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ· αὐτή πού τοῦ ὀφείλουμε καί ἐμεῖς, ἐάν θέλουμε νά εἴμεθα θεράποντές του, ἐάν θέλουμε νά εἴμεθα δοῦλοι του, ὅπως ὁ Χριστός ὁρίζει τούς δούλους του, ὅτι εἶναι αὐτοί πού εἶναι πάντοτε μαζί του καί γνωρίζουν ποῦ πηγαίνει καί πού εἶναι φίλοι του, ὅπως δηλαδή ἦταν καί ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Θεράπων.
Ἄς ζητήσουμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς σήμερα, ἀδελφοί μου, τιμώντας τόν ἅγιο Θεράποντα, ἄς τοῦ ζητήσουμε τίς πρεσβεῖες του καί τή μεσιτεία του γιά νά ἀξιωθοῦμε νά γίνουμε γνήσιοι θεράποντες καί φίλοι τοῦ Χριστοῦ καί νά ἀπολαύσουμε μαζί του καί τά ἀγαθά τῆς ἐπουρανίου βασιλείας του στήν ὁποία μᾶς ἀναμένει.
