Ο εορτασμός του Αγίου Πολυκάρπου στην Πρασινάδα

Το Σάββατο 24 Φεβρουαρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε και το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα επί τη μνήμη του Αγίου Πολυκάρπου Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Πρασινάδας.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Ιερέως του χωριού Πρωτ. Γεωργίου Σαράφη.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :

«Καρπούς τούς λογικούς, τῷ Κυ­ρίῳ προσφέρων, Πολύκαρπε σοφέ, ἀρετῶν δι᾽ ἐνθέων, ἐδείχθης ἀξιό­θεος, ἱεράρχα μακάριε».

Ἑόρτασε χθές ἡ ἁγία μας Ἐκ­κλη­σία τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερο­μάρ­τυρος Πο­­­­λυκάρπου, ἐπισκόπου Σμύρ­νης. Καί ἐμεῖς τόν τι­μοῦμε σήμερα με­θέ­ορτα ἐδῶ στήν ἐνορία σας, τῆς ὁποίας εἶναι προστάτης μα­ζί μέ τήν ἁγία μεγαλομάρτυρα Πα­­ρα­σκευή, ἀλλά καί πρότυπο ἀ­γῶνος καί ἐν Χριστῷ ζωῆς γιά ὅλους μας.

Διότι, ἀδελφοί μου, ὁ ἅγιος Πο­λύ­­καρπος δέν ἦταν μόνο κατά τό ὄνομα πολύκαρπος, ἀλλά καί στήν πραγματικότητα, καθώς, ὅπως ἀ­κούσαμε σήμερα τόν ἱερό ὑμνο­γρά­­φο νά ψάλλει, προσέφερε στόν Θεό πολλούς καρπούς λογικούς. Προσέφερε τούς καρπούς τοῦ πνευματικοῦ του ἀγῶνος πού δέν εἶναι ἄλλοι ἀπό τίς ἀρετές, τίς ὁ­ποῖες καλλιέργησε στήν ψυχή του, καί τά ἔργα τά ὁποῖα ἦταν ἀπό­­το­κα τῶν ἀρετῶν του.

Προ­σέφερε τήν πίστη του, τήν ἀγάπη του καί τήν ἀφοσίωσή του στόν Χριστό. Προσέφερε τόν ἴδιο του τόν ἑαυτό καί τή ζωή του γιά νά μήν ἀρνηθεῖ τήν πίστη του καί νά μήν χωρισθεῖ ἀπό τόν Χριστό.

Προ­­σέφερε ἀκόμη στόν Χριστό ὅ­λες ἐκεῖνες τίς ψυ­χές πού ἑλ­κύ­σθη­καν ἀπό τόν λόγο του καί τό κή­ρυγμά του καί ἐγκα­τέλειψαν τίς αἱρετικές διδα­σκα­λίες πού ἀκο­λου­­θοῦσαν καί ἐπέ­στρε­ψαν στήν ὀρθόδοξη πίστη· ἀλ­λά καί ἐκεῖνες τίς ψυχές πού πίστευσαν στόν Χρι­στό τήν ὥρα τοῦ μαρ­τυ­ρίου του, ὅταν ὁ Ρω­μαῖος ἀν­θύ­πα­τος διέτα­ξε νά τόν ρίξουν στή φω­­τιά, ἐπει­δή δέν ἤθελε νά ἀρ­νη­θεῖ τήν πί­στη στόν Χριστό, καί μέ θεία ἐπέμ­βαση ἡ φω­τιά δέν ἄγγιζε τό σῶμα του ἀλ­λά σχημάτιζε ἕνα τό­ξο γύ­ρω ἀπό τόν μάρτυρα χωρίς νά τόν κα­τα­καίει, γεγονός πού ἔκ­ανε ὅσους ἔ­βλε­­παν τό θαῦμα αὐτό νά ὁμολο­γήσουν ὅτι πιστεύ­ουν καί αὐτοί στόν Χριστό.

Αὐτούς τούς καρπούς προσέφερε ὁ ἅγιος Πολύκαρπος στόν Χριστό καί γι᾽ αὐτούς ἀξιώθηκε καί τοῦ στεφάνου τοῦ μαρτυρίου ἀλλά καί τῆς αἰωνίου βασιλείας καί μακα­ριό­τητος, τήν ὁποία ὁ Χριστός ὑποσχέθηκε σέ ὅσους τόν ὁμολο­γή­­σουν ἀλλά καί σέ ὅσους κάνουν πράξη στή ζωή τους τόν λόγο καί τή διδασκαλία του.

Ὁ Χριστός, ἀδελφοί μου, ἀναφέ­ρε­ται πολλές φορές στήν ἀνάγκη τῶν ἔργων πού ἀποδεικνύουν τήν πίστη καί τήν ἀγάπη μας σέ Ἐκεῖ­νον. Δέν τοῦ ἀρκοῦν τά λόγια μας, δέν τοῦ ἀρ­κοῦν οἱ διαβεβαιώσεις. Θέλει ἔρ­γα, θέλει οἱ πράξεις μας νά ἀπο­δεικνύουν τά λόγια μας. Γιατί ἄν ἀρκοῦσαν τά λόγια μας, τότε ἡ δι­δα­σκαλία του καί ἡ πίστη μας θά ἦταν σάν ὅλα τά φιλο­σο­φι­κά καί ἠ­θικά συστήματα, πού δια­τυπώ­νουν ἀρχές καί θεωρίες ἀλλά δέν ἔχουν σχέση μέ τή ζωή καί τήν καθημερινότητα. Ὅμως τό Εὐ­αγ­γέ­λιο τοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι θεω­ρία, εἶναι ζωή, εἶναι πράξη. Ὅσα διδάσκει δέν εἶναι μόνο γιά νά τά μαθαίνει κανείς καί νά τά ἐπανα­λαμ­βάνει. Εἶναι γιά νά τά ζήσει, γιά νά τά βιώσει, γιατί μόνο τότε κατα­νο­οῦνται, μόνο τότε ἔχουν ἀ­ξία καί σημασία, ὅταν μετουσιώ­νο­νται σέ ζωή, ὅταν ἀλλάζουν τή ζωή μας καί τήν μεταβάλλουν σέ ἐν Χρι­στῷ ζωή.

Ἄλλωστε καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός δέν κήρυξε μόνο, ἀλλά δίδαξε καί μέ τή ζωή καί μέ τίς πράξεις του ὅλα αὐτά τά ὁποῖα ζητᾶ ἀπό ἐ­μᾶς νά κάνουμε στή ζωή μας «ἡ­μῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν, ἵνα ἐπακολουθήσωμεν τοῖς ἴχνε­σιν αὐτοῦ», ἀφήνοντάς μας δη­λα­δή πρότυπο, γιά νά ἀκολου­θή­σου­με τά ἴχνη του.

Καί ἀκόμη ὑπογράμμισε τήν ἀνα­γκαιότητα τῶν ἔργων καί τῶν πνευ­ματικῶν καρπῶν μέ τό παρά­δειγ­μα τῆς συκῆς ἐκείνης, τήν ὁποία, ὅταν βρῆκε χωρίς καρπούς, τήν ἐπετίμησε νά ξεραθεῖ, διδά­σκο­ντάς μας ὅτι εἶναι ἀπα­ραί­τητα καί γιά μᾶς τά ἔργα πού ἀπο­τε­λοῦν τήν ἔκφραση τῶν ἀρε­τῶν, τήν ἔκφραση τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης μας πρός αὐτόν· πού ἀπο­τε­λοῦν τήν ἀπόδειξη τῆς κα­λῆς ἀλ­λοιώσεως πού πραγματο­ποιεῖ­ται στήν ψυχή μας καί στή ζωή μας μέ τή χάρη του.

Ἀδελφοί μου, τιμώντας σήμερα τόν ὄντως πολύκαρπο καί καλλί­καρ­πο ἅγιο ἱερομάρτυρα Πολύ­καρ­­­πο, ἐπίσκοπο Σμύρνης, ἄς πα­ρα­­­δειγματισθοῦμε καί ἐμεῖς ἀπό τή δική του ζωή καί ἄς θελήσουμε νά ἀποκτήσουμε καί ἐμεῖς πολ­λούς καρπούς πνευματικούς γιά νά τούς προσ­φέ­ρουμε στόν Χριστό. Ἰδιαιτέρως μά­­­­­λιστα αὐτή τήν περίοδο τῆς Ἁ­γί­ας καί Μεγάλης Τεσσαρα­κο­στῆς, κατά τήν ὁποία καλούμεθα νά ἀ­γωνισθοῦμε συστηματικότερα, νά μετανοήσουμε γιά τά σφάλματα μας, γιά τίς ἀδυναμίες μας, καί νά καλ­λιεργήσουμε μέσα μας ἀντί γιά τά πάθη τίς ἀρετές, ἄς προσφέ­ρου­με καί ἐμεῖς στόν Χριστό καρπούς με­τα­νοίας, καρπούς ἀρετῶν, καρ­πούς ἔργων ἀγαθῶν, καρπούς τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης μας πρός αὐτόν, γιά νά ἀξιωθοῦμε διά τῆς χάριτός του νά εὐα­ρε­στή­σουμε ἐνώπιόν του, κατά τό μέ­τρο τῶν δυνάμεών μας, διά πρε­σβειῶν τοῦ τιμωμένου ἁγίου ἱερο­μάρ­τυρος Πολυκάρπου, ἐπι­σκό­­που Σμύρ­νης καί προστάτου σας, ἀλλά καί τοῦ τιμίου Προδρόμου, τοῦ ὁποίου ἑορτάζουμε σήμερα τήν εὕρεση τῆς τιμίας τοῦ κεφαλῆς καί τοῦ ἁγίου Θεοδώρου, τοῦ ὁποίου ἑορτάζουμε τό θαῦμα τῶν κολλύβων.