Βρισκόμαστε μέσα στην Πασχαλινή περίοδο όπου ψάλλουμε τον ύμνο της Αναστάσεως ,δίνουμε τον πασχαλινό χαιρετισμό ,βιώνουμε ακόμα περισσότερο το μήνυμα της Αναστάσεως και μεσα από τις εορτές των Αγίων μας και του σημερινού τιμώμενου Αγίου στου οποίου τον ναό βρισκόμαστε, όπου απόκειται το Ι.Λειψανό του για να μας θυμίζει διαρκώς την παρουσία και την ευλογία την οποία σκορπίζει στους εγγύς και στους μακράν. Ο Άγιος Οσιομάρτυρας Νικόλαος ο Νέος ο εν Βουνένοις μας επιβεβαιώνει ότι το μήνυμα της Αναστάσεως όσο και αν πολεμήθηκε όσο και αν συκοφαντήθηκε ,όσον και αν κάποιοι προσπάθησαν να διαστρεβλώσουν, παρά ταύτα κηρύσσεται ,διαδίδεται και εδραιώνεται παρ’ όλη την πολεμική παρ’ όλη την συκοφαντική δυσφήμιση η οποία γίνεται ,γινόταν και θα γίνεται. Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι όταν πληροφορήθηκαν ότι ο Χριστός Αναστήθηκε προσπάθησαν, και το έκαναν, να δωροδοκήσουν τους στρατιώτες τους οποίους είχε ορίσει ο Πιλάτος να φυλάξουν τον Τάφο του Χριστού και όπως μας πληροφορεί ο Ευαγγελιστής Ματθαίος τους κάλεσαν τους στρατιώτες και τους είπαν: Κοιτάτε θα πείτε ότι το βράδυ σας πήρε ο ύπνος και ενώ κοιμόσασταν ήρθαν οι μαθητές κρυφά και έκλεψαν το σώμα του Δασκάλου τους και αυτό λέει θα ακουστεί στα αυτιά του Ηγεμόνος. Μην φοβάστε εμείς θα τακτοποιήσουμε την υπόθεση. Όσα χρήματα και αν έπεσαν πάνω ή από κάτω από το τραπέζι ο Χριστός μας Αναστήθηκε και οι Άγιοι μας μέσα από την μαρτυρία τους , μέσα από το μαρτύριο τους μέσα από την ομολογία τους απέδειξαν και αποδεικνύουν στο διάβα των αιώνων ότι ο Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν, ζωήν χαρισάμενος .
Ο Αιματοβλύτης Άγιος ο οποίος τιμάται ιδιαίτερα σε αυτήν εδώ την ενορία και που ήλθαμε σήμερα να τιμήσουμε και να τον παρακαλέσουμε να στάξει λίγο από το αίμα του στις πληγωμένες και κατά ταλαιπωρημένες ψυχές εξαιτίας των προβλημάτων που μας περιτριγυρίζουν ,εξαιτίας των λανθασμένων επιλογών που κάνουμε , εξαιτίας των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε , είναι ο Άγιος εκείνος ο οποίος θα μας δώσει που θα μας προσφέρει ανόθευτο και καθαρό το μήνυμα της Αναστάσεως , το μήνυμα εκείνο το οποίο το έχουμε πάρα πολύ ανάγκη σε αυτή την εποχή και σε κάθε εποχή. Η κάθε εποχή έχει τα δικά της προβλήματα , η κάθε εποχή έχει τους δικούς της ανθρώπους που αγωνίζονται ή που δεν αγωνίζονται , η κάθε εποχή έχει εκείνους οι οποίοι προσπαθούν να βάλουν δυσκολίες και προβλήματα στην ανθρωπότητα γενικότερα την πορεία προς τον αγιασμό και προς την τελείωση αλλά μπροστά σε όλα αυτά τα μικρά και ασήμαντα πρόσωπα τα οποία εξαφανίζονται, χάνονται έρχονται οι Άγιοι μας να υψώσουν το ανάστημα τους , έρχονται οι Άγιοι μας να μας πούν κοιτάξτε εμείς είμαστε μπροστά, εμείς καταφέραμε κάτι το οποίο μπορείτε να καταφέρετε και εσείς , στη δική σας καθημερινότητα δίδοντας την μαρτυρία και την ομολογία Χριστού . Και αυτή η μαρτυρία και η ομολογία Χριστού δεν δίνεται μόνο με τα λόγια , δίνεται με τις πράξεις ,δίνεται με το καθημερινό τρόπο ζωής, δίνεται με αυτό το οποίο είμαστε και με αυτό το οποίο κάνουμε και γι αυτό χρειάζεται να έχουμε μια ταυτότητα στα λόγια με τις πράξεις μας, δεν μπορούμε να λέμε άλλα και να κάνουμε άλλα , δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε άλλα και να ενεργούμε διαφορετικά ,δεν μπορούμε να δείχνουμε μια άλφα εικόνα και στην πραγματικότητα αυτή την εικόνα να την αφήσουμε να ξεθωριάσει και να αποκαλύπτεται κάτι πολύ διαφορετικό που θα απογοητεύσει είτε τα παιδιά μας εάν έχουμε οικογένεια, είτε εάν έχουμε μία θεση τους ανθρώπους που βρίσκονται κοντά μας ,είτε τους προϊσταμένους ανάλογα που βρισκόμαστε .
Γι αυτό χρειάζεται να είμαστε μια και μοναδική εικόνα του Αναστημένου ανθρώπου την εικόνα εκείνη που παίρνει φώς από την πηγή της ζωής από τον Σωτήρα και Αναστημένο Χριστό . Γνωρίζετε και ξέρετε ότι το κέντρο της ζωής μας ,ο κέντρο της Λειτουργικής ζωής της Εκκλησίας είναι η Αγία Τράπεζα πάνω σε αυτή τελούμε τα Μυστήρια ,μπροστά σε αυτή ο ιερέας λέει Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν …ή Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος αν πρόκειται περί ενός Μυστηρίου και κατ εξοχήν του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας και πάλι μπροστά σε αυτήν ολοκληρώνει τις ευχές και τις δεήσεις που αναπέμπονται προς τον Άγιο Θεό <υπέρ των ημετέρων αμαρτημάτων και των του λαού αγνοημάτων>. Το κέντρο της ζωής μας είναι η Αγία Τράπεζα και από εκεί αντλούμε δύναμη από εκεί ο ιερέας το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου άναψε τη λαμπάδα του και μας μετέδωσε το Φώς της Αναστάσεως, το Φώς εκείνο το οποίο το πήγαμε το σπίτι μας όσο και αν φαίνεται τυποποιημένη αυτή η κίνηση της μεταφοράς του Άγίου Φωτός από την εκκλησία στο σπίτι, στην πραγματικότητα φανερώνει κάτι άλλο, κάτι πιο ουσιαστικό, κάτι πιο βαθύ που μας λέει η Εκκλησία . Άνθρωπε , δεν είσαι ένας τυχαίος άνθρωπος ,δεν είσαι ένας άνθρωπος που δεν έχει όνομα. Το όνομα σου έχεις πάρει την ημέρα της Βαπτίσεως σου, είσαι ένας άνθρωπος που είσαι μέσα στην Ανάσταση γιατί βρέθηκες στο γεγονός της Αναστάσεως. Βαδίζεις σε δρόμους που δεν είναι σκοτεινοί ή που δεν θέλεις να είναι σκοτεινοί γιατί κρατάς το φώς της ζωής και οι δρόμοι τους οποίους πορεύεσαι έχουν προορισμό ,έχουν στόχο, έχουν κάτι το οποίο θα σου δώσει την γλύκα και την απόλαυση στον κόπο σου και στις επιδιώξεις σου.
Έτσι λοιπόν με το φώς που πήγαμε στο σπίτι μας ανάψαμε το καντήλι μας ,μπορεί να το διατηρήσαμε μπορεί να μην το διατηρήσαμε μέχρι και σήμερα , δεν έχει σημασία ,σημασία έχει κάτι άλλο σημασία έχει εάν το διατηρούμε στην καθημερινότητα μας , στα λόγια μας, στις σκέψεις μας, στις κινήσεις μας , αν είμαστε άνθρωποι της Αναστάσεως , αν ζούμε με το Φώς της Αναστάσεως και εμπνεόμαστε από αυτό το γεγονός. Ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος μέχρι σήμερα ζεί και τον θυμόμαστε και τον τιμούμε και τον αγαπάμε και τον παρακαλούμε και προσπίπτουμε στην Χάρη Του γιατί; Γιατί διατήρησε στην καθημερινότητα του και ζει στο φώς της Αναστάσεως. Δεν τον ένοιαξαν ούτε οι διώξεις , ούτε ο θάνατος αλλά διατήρησε, προσπάθησε να δώσει μαρτυρία Χριστού και αυτό το αίμα του ,που πότισε τον τόπο του μαρτυρίου του προστέθηκε στο αίμα των χιλιάδων, εκατομμυρίων μαρτύρων της πίστεως μας αλλά και με τα δάκρυα και τους ιδρώτες των Αγίων ασκητών που έδωσαν την μαρτυρία τους και την ομολογία τους στο Χριστό και όλα αυτά γιατί ; Γιατί το ήθελε ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος γιατί ήταν στο χέρι του να διατηρήσει αναμμένο ή να σβήσει το φώς της Αναστάσεως. Και αυτό θα πρέπει να μας απασχολήσει αδελφοί μου και αυτό πρέπει να θέσουμε σαν ερώτημα σήμερα. Εμείς το φώς της Αναστάσεως το έχουμε αναμμένο στην καθημερινότητα μας ,το διατηρούμε; Το θέλουμε; Στο χέρι μας είναι από εμάς εξαρτάται όχι από τους άλλους ας μη κοιτάζουμε τους άλλους, ας μη σχολιάζουμε τους άλλος τον εαυτό μας να σχολιάζουμε, τον εαυτό μας να ερευνήσουμε, τον εαυτό μας να εξετάσουμε στο βάθος ,πόσο βαθιά είναι ριζωμένη αυτή η αγάπη μας για το Χριστό, όπως ήταν η αγάπη του Αγίου Νικολάου του Νέου που τον έκανε να μαρτυρήσει. Επομένως τα πάντα είναι στο χέρι μας , τα πάντα εξαρτώνται από εμάς εάν θέλουμε ή δεν θέλουμε .
Στο χέρι μας είναι λοιπόν εάν διατηρήσομε το φώς της Αναστάσεως ή θα το σβήσουμε. Από εμάς εξαρτάται γι αυτό και ο Άγιος Νικόλαος ο Νέος τον οποίον σήμερα παρακαλούμε να δώσει και να απλώσει το χέρι του και την αγάπη του και την ευλογία του στον καθένα ξεχωριστά και σε όλους μαζί στα σπίτια και στις οικογένειες μας ,στην ενορία αυτή να απλώσει το χέρι του και να μας δώσει την χάρη την οποία έχει αλλά και την ευλογία να διατηρούμε την Αναστάσιμη χαρά και να δίδουμε πάντοτε τον Αναστάσιμο χαιρετισμό που μας κάνει να είμαστε μέλη της Εκκλησίας της Αναστάσεως.
Aρχιμ.π.Αλέξιος Ιστρατόγλου
Ιεροκήρυξ Πολεμικού Ναυτικού
Απομαγνητοφωνημένο κήρυγμα που εκφωνήθηκε στις 8 Μαίου 2017 στον Ι.Ναό Αγίου Νικολάου του Νέου Θηβών κατά την διάρκεια του Πανηγυρικού Εσπερινού.
