Την Κυριακή Η’ του Λουκά ο Σεβ. Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό κοιμητηριακό Ναό της Αναστάσεως και του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου στην περιοχή της Γαρίτσας της πόλεως της Κέρκυρας. Μαζί με το Σεβ. λειτούργησαν ο π. Δοσίθεος Παπαμήτρος, Ιεροκήρυκας του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού, οι τρεις εκ περιτροπής εφημέριοι του Ιερού Ναού, με προϊστάμενο τον π. Σπυρίδωνα Κοσκινά, καθώς και ο πρωτοδιάκονός του π. Ευσέβιος Πανδής. Ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού τα τελευταία χρόνια ανακαίνισε εκ βάθρων τον εν λόγω ιστορικό Ιερό Ναό ο οποίος οικοδομήθηκε από το μακαριστό Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Χρύσανθο Μασέλο.
Στη Θεία Λειτουργία συμμετείχε πλήθος ανθρώπων οι οποίοι έσπευσαν να συμμετάσχουν στην εορτή του Αγίου Αρσενίου του Καππαδόκου καθώς ο τάφος του Αγίου είναι παρακείμενος του Ιερού Ναού. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι μετά την πρώτη ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του από τον Όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, ο τελευταίος προέτρεψε το μακαριστό Μητροπολίτη Κερκύρας κ. Τιμόθεο να κάνει και δευτέρα ανακομιδή, διότι κατά την πρώτη τον είχε ξεσπάσει βροχή και δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη συλλογή του συνόλου των Ιερών Λειψάνου του Αγίου Αρσενίου. Έτσι, η Ιερά Μητρόπολη κατέχει το ιερό θησαύρισμα των υπολοίπων Ιερών Λειψάνων του Οσίου Αρσενίου, τα οποία είναι αποτεθησαυρισμένα σε ιερά λειψανοθήκη φυλασσόμενη εις τον Ιερόν Κοιμητηριακόν Ναόν.
Ο Σεβ., απευθυνόμενος στο πυκνό εκκλησίασμα, έλαβε αφορμή εκ της παραβολής του καλού Σαμαρείτου και ανέπτυξε την έννοια της αγάπης για την οποία μίλησε ο Κύριος Ιησούς Χριστός απευθυνόμενος στο νομικό της παραβολής. Η εποχή μας ιδιαίτερα, στην οποία κατά το λόγια του Κυρίου «ἐψύγη ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν», χαρακτηρίζεται από τον άκρατο υλισμό ο οποίος οδήγησε την ανθρωπότητα στον ορθολογισμό και στο συμφέρον. Ως αποτέλεσμα, η σύγχρονη ανθρωπότητα έχει οδηγηθεί στην αθεΐα. Ο Κύριος ήταν ξεκάθαρος απέναντι στο νομικό. Όλος ο νόμος του Θεού, τον οποίο ο νομικός εκπροσωπούσε, στηρίζεται στις δύο μεγάλες εντολές. «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Σκοπός της παραβολής ήταν να κατανοήσει ο νομικός την έννοια του πλησίον, αλλά και ο καθένας μας που παραπαίουμε στη στείρα άρνηση από το δυτικό πνεύμα το οποίο στηρίζεται στη λογική και όχι στο Πνεύμα του Θεού. Ο άνθρωπος από την αρχή που πλάστηκε από το Θεό δημιουργήθηκε ως κοινωνός της αγάπης του Θεού. Μόνον η αγάπη του Θεού δύναται να στηρίξει την ανθρωπότητα. Όμως, αυτήν την αγάπη την αναμένει ο ίδιος ο Θεός να επιστρέφεται από τον άνθρωπο προς Εκείνον. Ο πληγωμένος άνθρωπος, ο οποίος περιέπεσε και κατατραυματίστηκε από τους ληστές, είναι η τραυματισμένη και ημιθανής ανθρωπότητα. Όσο θα υπάρχουν υλιστές της αμαρτίας, αυτή θα παραμένει ημιθανής. Μόνον η Χάρις του Θεού, η οποία δεν είναι στενά περιορισμένη μέσα στα πλαίσια του νόμου, ο οποίος εδόθη από τον Θεό ως χειραγωγός της χάριτος και του Πνεύματος, μπορεί αυτήν την ανθρωπότητα να την αναστήσει. Μία ανάσταση η οποία πραγματοποιείται δια της θυσίας του Κυρίου μας, η οποία ανέλαβε τη φθορά να την αντικαταστήσει δια της αφθαρσίας και το θάνατο δια της αθανασίας. Μέσα από τα μυστήρια του βαπτίσματος και του χρίσματος που αντιπροσωπεύουν το «ἔλαιον» του Σαμαρείτου και της θείας μεταλήψεως του αντιπροσωπεύει τον «οἶνον», μπορεί να υπερβεί και τον τραυματισμό αλλά και το θάνατο. Ο δε Σαμαρείτης, ο οποίος δεν εγνώριζε το νόμο διότι ζούσε την ειδωλολατρία, ήταν πλουτισμένος με τη δύναμη της αγάπης, δια της οποίας μπόρεσε να κατανοήσει τον πλησίον αλλά και τον ίδιο το Θεό και μέσα του να υποστεί την αγαθή αλλοίωση.
Αυτήν την αγάπη είχε και ο σήμερον εορταζόμενος Άγιος, Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης. Ούτος ανεδείχθη πνευματικός πατέρας και πνευματικός ηγέτης οδηγώντας το λαό του από τη ζωή της δουλείας στη ζωή της εν Χριστώ ελευθερίας. Για αυτό το λόγο τον αγάπησαν και τον υπήκουσαν και ελευθερώθηκαν από κάθε αμαρτωλό δεσμό.
Ο Σεβ. προέτρεψε τους ανθρώπους, μέσα σε αυτή την εποχή της σύγχυσης και της αλλοτρίωσης που ζούμε, να επιστρέψουμε στο πνεύμα των Καππαδοκών Πατέρων μας. Αυτό το πνεύμα το έφερε ως παράδοση και ήθος ο Άγιος Αρσένιος σε ένα λαό ο οποίος ήταν επηρεασμένος από το ουμανιστικό πνεύμα του δυτικού πολιτισμού.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας έλαβε χώρα και μικρά λιτανεία εντός του κοιμητηρίου. Ο Σεβ. ανέπεμψε δέηση υπέρ των κεκοιμημέμων οι οποίοι αναπαύονται από αιώνων. Εν τέλει, η λιτανεία έφθασε εις τον τάφο του Αγίου, ο οποίος είναι ευπρεπισμένος και επί του τάφου τελέστηκε η αρτοκλασία και ευλογήθηκαν τα σπερνά- κόλλυβα του Αγίου, ευχόμενος σε όλους να έχουμε τις πρεσβείες Του.
