Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Βεροίας με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου Στυλιανού Παφλαγόνος.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων, τέλεσε Αρτοκλασία για τα μέλη του Ομίλου Προστασίας Παιδιού Βεροίας και τους συνεχάρη για το σπουδαίο έργο που επιτελούν.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἐάν μή στραφῆτε καί γένησθε ὡς τά παιδία, οὐ μή εἰσέλθητε εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν».
Αὐτή τήν ἀπάντηση ἔδωσε ὁ Χριστός στούς μαθητές του, ὅταν τόν ρώτησαν ποιός θά εἶναι ἀνώτερος στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Καί Ἐκεῖνος δείχνοντας ἕνα παιδί τούς προειδοποίησε ὅτι, ἐάν δέν γίνουν σάν τά παιδιά, δέν θά εἰσέλθουν στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ἡ ὑπόδειξη αὐτή τοῦ Χριστοῦ πρός τούς μαθητές του, ἡ ὁποία ἰσχύει καί γιά ὅλους ἐμᾶς, πού ἀνά τούς αἰῶνες τόν πιστεύουμε καί θέλουμε νά τόν ἀκολουθοῦμε, ἐπιβεβαιώνεται μέ τή ζωή τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθαν δι᾽ αὐτοῦ τοῦ τρόπου στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Ἐπιβεβαιώνεται ὅμως πολύ περισσότερο μέ τή ζωή τοῦ ἑορταζομένου σήμερα ἁγίου Στυλιανοῦ τοῦ Παφλαγόνος, τοῦ προστάτου τῶν παιδιῶν. Διότι ὁ ἅγιος Στυλιανός ἔγινε πολίτης τῆς οὐρανίου βασιλείας καλλιεργώντας μέ τήν ἄσκησή του στήν ἔρημο ὅπου ἔζησε τρεῖς ἀπό τίς ἀρετές πού χαρακτηρίζουν τά παιδιά. Αὐτό, ἄλλωστε, ἐννοοῦσε καί ὁ Κύριος, ὅταν ἔλεγε ὅτι πρέπει νά ὁμοιάζουμε στά παιδιά, γιά νά εἰσέλθουμε στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ὅπως τό διευκρίνισε ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγοντας: «μή παιδία γίνεσθε ταῖς φρεσίν, ἀλλά τῇ κακίᾳ νηπιάζετε».
Ποιές ἦταν ὅμως οἱ ἀρετές, τίς ὁποῖες διέθετε ὁ ἅγιος Στυλιανός καί τόν ἔκαναν νά μοιάζει μέ τά παιδιά;
Ἡ πρώτη ἦταν ἡ ἀγάπη του πρός τόν Θεό καί τούς ἀνθρώπους. Μία ἀγάπη πού δέν ἔθετε προϋποθέσεις, πού δέν ὑπολόγιζε συμφέροντα καί ὠφέλειες, πού προσφερόταν χωρίς νά ἀναμένει ἀνταλλάγματα, μία ἀγάπη ἀδιάκριτη καί ἀνυπόκριτη, ὅπως γράφει ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος.
Αὐτή τήν ἀγάπη ἔχουν τά παιδιά, καί τήν προσφέρουν σέ ὅλους χωρίς νά ἐνδιαφέρονται ποιός εἶναι ὁ καθένας καί χωρίς νά περιμένουν ἀνταπόδοση, γιατί ἡ ψυχή τους εἶναι ἄδολη, δέν ἔχει κακία, δέν ἔχει πονηρία, ἡ ὁποία ὑπολογίζει καί μετρᾶ τό κόστος τῆς ἀγάπης.
Αὐτό συνέβαινε καί μέ τόν ἅγιο Στυλιανό. Ἀγάπησε τόν Θεό καί ἀκολούθησε τή ζωή τῆς ἀσκήσεως ἀποκλειστικά καί μόνο ἀπό ἀγάπη πρός αὐτόν. Καί καθώς ἤθελε νά εἶναι ἀπόλυτα ἀφοσιωμένος στόν Θεό, διένειμε πρῶτα ὁλόκληρη τήν πατρική του περιουσία σέ ὅσους εἶχαν ἀνάγκη, κάνοντας τό πρῶτο καί μεγάλο βῆμα τῆς ἀγάπης.
Τό δεύτερο βῆμα τῆς ἀγάπης του ἦταν ἡ προσευχή του γιά ὅλους τούς ἀνθρώπους. Στήν ἔρημο ὅπου ἀσκήτευε δέν ἀποξενώθηκε ἀπό τόν κόσμο, ἀλλά ἑνώθηκε μαζί του μέ τήν προσευχή, καθώς προσευχόταν νυχθημερόν γιά τούς ἀνθρώπους καί τίς ἀνάγκες τους.
Καί τό τρίτο βῆμα τῆς ἀγάπης ἦταν ὅτι, παρότι ζοῦσε στήν ἡσυχία τῆς ἀσκήσεως, δεχόταν πλῆθος μητέρων, οἱ ὁποῖες ἔφερναν τά παιδιά τους πού ἔπασχαν ἀπό διάφορες ἀσθένειες, γιά νά τά θεραπεύσει ὁ ἅγιος Στυλιανός, κάτι πού συνεχίζει νά κάνει καί μετά τήν κοίμησή του καί μέχρι σήμερα, γι᾽ αὐτό καί τόν θεωροῦμε προστάτη τῶν παιδιῶν.
Ἡ δεύτερη ἀρετή πού διέθετε ἦταν ἡ ἁπλότητα. Ποιά ἄλλη ἀρετή χαρακτηρίζει τά παιδιά περισσότερο ἀπό τήν ἁπλότητα; Καί ἐάν γιά τά παιδιά ἡ ἁπλότητα εἶναι μία φυσική κατάσταση, γιατί ἡ ψυχή τους δέν ἔχει σκληρύνει ἀκόμη ἀπό τά πάθη, γιά ὅλους τούς μεγαλυτέρους ἀνθρώπους εἶναι μία δύσκολη ἀρετή, γιατί μᾶς ἐμποδίζει ὁ ἐγωισμός, ἡ ὑπερηφάνεια, καί ἡ κάθε εἴδους κακία, νά τήν ἔχουμε καί νά τήν ἐκφράζουμε, συμπεριφερόμενοι καί αἰσθανόμενοι χωρίς τήν ἰδέα ὅτι ὑπερέχουμε ἀπό τούς συνανθρώπους μας, χωρίς νά πιστεύουμε ὅτι εἴμεθα πιό σπουδαῖοι, πιό ἐνάρετοι, ἴσως μερικές φορές καί πιό ἅγιοι ἀπό αὐτούς.
Συνοδοιπόρος τῆς ἁπλότητος εἶναι καί ἡ τρίτη ἀρετή ἡ ὁποία χαρακτήριζε τόν ἅγιο Στυλιανό. Καί αὐτή δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τήν ταπείνωση, τήν ὁποία καλλιέργησε μέ τήν πολυετῆ ἄσκηση καί μέ τήν νέκρωση τῶν ὑλικῶν ἐπιθυμιῶν. Παρότι ἔφθασε σέ μεγάλα ὕψη ἀρετῆς καί ἁγιότητος ὁ ἅγιος Στυλιανός δέν τό ἔδειχνε, δέν τό διαφήμιζε, δέν τό διατυμπάνιζε, ἀκόμη καί ὅταν ὁ Θεός τόν ἀξίωσε νά ἐπιτελεῖ θαύματα.
Μέ αὐτές τίς τρεῖς ἀρετές ὁμοιώθηκε ὁ ἅγιος Στυλιανός μέ τά παιδιά καί εἰσῆλθε στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἀπό ὅπου συνεχίζει νά πρεσβεύει καί νά θεραπεύει καί νά σώζει ὅσους τόν ἐπικαλοῦνται καί ἰδιαιτέρως τά μικρά παιδιά καί τά νήπια καί τά βρέφη τά ὁποῖα προστατεύει.
Ἑορτάζοντας σήμερα καί τιμώντας τή μνήμη του, ἄς προσπαθήσουμε νά ἀποκτήσουμε καί ἐμεῖς αὐτές τίς τρεῖς ἀρετές. Καί ἄς τόν παρακαλοῦμε πάντοτε νά προστατεύει τά παιδιά μας, τά ὁποῖα διατρέχουν πολλούς καί μεγάλους κινδύνους σωματικούς καί ψυχικούς, καί ἄς προσπαθοῦμε νά τά περιβάλλουμε μέ τή φροντίδα καί τήν ἀγάπη μας, καί ἰδιαιτέρως ὅσα ἔχουν ἀνάγκη, ὅπως τό κάνουν πολλά χρόνια τώρα τά μέλη τοῦ Συλλόγου Προστασίας τοῦ παιδιοῦ τῆς πόλεώς μας, πού τιμοῦν τόν ἅγιο Στυλιανό ὡς προστάτη τους.
Μέ τήν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τίς συγχαίρουμε γιά τό πολύπλευρο ἔργο τους, γιά τόν κόπο καί τήν ἀγάπη τους γιά τά παιδιά καί τίς εὐχαριστοῦμε ἀπό καρδίας γιά τήν προσφορά τους. Καί εὐχόμεθα ὁ ἅγιος Στυλιανός καί πάνω ἀπό ὅλα ὁ Κύριός μας καί ἡ Κυρία Θεοτόκος νά τούς χαρίζουν δύναμη, σοφία ἀλλά καί ὅλους ἐκείνους τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θά βοηθοῦν αὐτό τό ἔργο τῆς συμπαραστάσεως τῶν παιδιῶν. Εἶναι ἕνα ἔργο πάρα πολύ μεγάλο. Τό λέω, γιατί τό γνωρίζω ἀπό κοντά, βλέπω τήν προσφορά τους, βλέπω τή θυσία τους, πού εἶναι ἄξιο νά τό μιμηθεῖ ὁ καθένας μέ τόν δικό του τρόπο. Εὔχομαι δύναμη καί ὑγεία σέ ὅλες τίς κυρίες πού ἐπιτελοῦν τό ὄμορφο αὐτό ἔργο.
