ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Ο σύγχρονος κόσμος είναι κυριολεκτικά βουτηγμένος στον κυκεώνα του αποκρυφισμού, τον οποίο προωθεί πυρετωδώς το νεοφανές παγκόσμιο κίνημα της λεγομένης «Νέας Εποχής του Υδροχόου». Ένα πραγματικά δαιμονικό κίνημα, με πρωτοφανή δυναμικότητα, το οποίο εισάγει την ανθρωπότητα σε μια «νέα πνευματικότητα», σαφέστατα αντιχριστιανική, σατανικής εμπνεύσεως.
Ο άνθρωπος, αφότου ξέπεσε και αποκόπηκε από την κοινωνία του με το Θεό – Δημιουργό του, κατέστη υποχείριο του Σατανά, ο οποίος τον εξουσιάζει, οδηγώντας τον στον όλεθρο και την καταστροφή. Απώτερος στόχος του Εωσφόρου είναι να πάρει τη θέση του Θεού, να λατρευτεί ως «θεός» και αυτό το κατόρθωσε με την πτώση του ανθρώπου. Ο πτωτικός άνθρωπος ξεστρατισμένος και αποκομμένος από το Θεό λάτρεψε τον καταστροφέα του για «θεό», μέσα από τις διάφορες ψεύτικες θρησκείες, τις οποίες δημιούργησε για να αναπληρώσει την χαμένη κοινωνία του με το Δημιουργό του. Οι «θεοί», των θρησκειών που επινόησε δεν ήταν τίποτε άλλο από τον ίδιο το Σατανά, ο οποίος λατρεύεται στα πρόσωπα των ανύπαρκτων αυτών «θεοτήτων», «πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια» (Ψαλμ.95,5), διαβεβαιώνει η θεία αποκάλυψη. Άλλωστε το «ποιόν» αυτών των «θεών» δεν διαφέρει από εκείνο των δαιμόνων (κακότητα, μίσος, εκδικητικότητα, ανηθικότητα, και προ πάντων μίσος για τον άνθρωπο, από τον οποίο ζητούσαν ακραίες «δωροδοκίες» για να κατευνάζει το μίσος τους γι’ αυτόν, όπως οι φρικτές ανθρωποθυσίες)!
Οι θρησκείες που είχαν δημιουργήσει οι άνθρωποι, όχι μόνο δεν οδηγούσαν τους θρησκευτές τους στον χαμένο αληθινό Θεό, αλλά μάλλον τους απομάκρυναν από Αυτόν, με τις αλλόκοτες και δαιμονικής εμπνεύσεως δοξασίες τους. Ο υποβολέας τους Σατανάς τους υπαγόρευε καταστροφικές διδασκαλίες, ώστε να τους κρατά αλλοτριωμένους και δέσμιους στην εξουσία του.
Μια τέτοια ολέθρια δοξασία και δαιμονική πλάνη είναι και αυτή της Μετενσάρκωσης – Μετεμψύχωσης, η οποία υπάρχει σε όλα τα αρχαία παγανιστικά θρησκεύματα και κύρια στα Ασιατικά (Ινδουισμός, Βουδισμός, Ζενισμός, Σιντοϊσμός, κλπ). Είχε εισέλθει και στις διάφορες εκφάνσεις του αρχαιοελληνικού παγανισμού (Ορφισμός, Πυθαγόρας, Πλάτων, Νεοπυθαγόριοι, Νεοπλατωνικοί, κλπ).
Όμως, αν και η ολέθρια αυτή πλάνη έχει τις ρίζες της στο απώτερο σκοτεινό παρελθόν, παρατηρούμε ότι και στις μέρες μας έχει μια τρομερή αποδοχή και διάδοση, εξαιτίας της δράσης του αποκρυφιστικού κινήματος της «Νέας Εποχής», προφανώς, με την αρωγή σκοτεινών δυνάμεων.
Με την ανακοίνωσή μας αυτή θέλουμε να κάμουμε γνωστή στους αγαπητούς μας αναγνώστες την πολύ επικίνδυνη αυτή πλάνη, η οποία «αθρόα» και «αθόρυβα», απομακρύνει τον άνθρωπο από το Θεό και τον καθιστά έρμαιο «τυφλών συμπαντικών» δυνάμεων. Ακόμα έχει ολέθριες συνέπειες τόσο στα άτομα που την δέχονται, όσο και στο κοινωνικό σύνολο, αφού, όπως θα δούμε, διδάσκει την μοιρολατρία.
Ας δούμε κατ’ αρχήν τι είναι η μετενσάρκωση. Με πολύ απλό και κατανοητό τρόπο μας διαφωτίζει ο θεολόγος κ. Μιχάλης Χούλης, εντεταλμένος για θέματα αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Σύρου: «Βασική διδασκαλία όλων σχεδόν των αποκρυφιστικών συστημάτων είναι η μετενσάρκωση. Υποστηρίζει την εκμηδένιση του φυσικού σώματος, απορρίπτει την ανάσταση των σωμάτων (το “Προσδοκώ ανάσταση νεκρών” του χριστιανικού Συμβόλου της Πίστεως) και τον Τριαδικό Θεό, ενώ πιστεύει ότι η ψυχή επιστρέψει σε κάποιο φυτό, ζώο, άνθρωπο ή και δαίμονα ακόμη, ανάλογα με το πώς πολιτεύθηκε ο άνθρωπος στην προηγούμενη ζωή του. Οι άνθρωποι δηλαδή, πιστεύουν οι οπαδοί της, σώζονται από μόνοι τους, χωρίς τη βοήθεια του Θεού, υποτασσόμενοι σε έναν σκληρό κυκλικό Κοσμικό Νόμο. Αυτός είναι ο νόμος του “Κάρμα” και της “Σαμσάρα”. Κάρμα είναι η συσσώρευση έργων, καλών ή κακών. Εξαρτάται από την επιθυμία και τη διαγωγή, από τις πράξεις που το ον διέπραξε στην προηγούμενη μορφή ύπαρξής του. Σαμσάρα είναι η ανακύκληση των υπάρξεων. Όταν μια μορφή ύπαρξης διαλυθεί, πιστεύουν, κάτι από αυτήν επιβιώνει και μεταβαίνει σε άλλη μορφή ύπαρξης. Η Σαμσάρα προέρχεται λοιπόν ή εξαρτάται από το Κάρμα. Όταν ο άνθρωπος, ισχυρίζονται, “κάψει” το Κάρμα (με την άσκηση, τη λατρεία ή την αγαθοεργία) τότε καταλύεται η Σαμσάρα και σταματούν οι μετενσαρκώσεις. Η ψυχή τότε εισέρχεται στη Νιρβάνα που είναι ο ινδουιστικός απρόσωπος παράδεισος»[1].
Ένας άλλος μελετητής, ο κ. Χρήστος Σαλταούρας συμπληρώνει: «Η διδασκαλία της ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗΣ, δηλαδή η διδαχή ότι οι ψυχές των ανθρώπων προϋπάρχουν της σύλληψης στην μήτρα και μετά τον θάνατο του ανθρώπου εισέρχονται σε άλλα σώματα, είναι Δαιμονική πλάνη. Η διδασκαλία αυτή έχει διάφορες μορφές. Μία μορφή λέγει ότι οι ψυχές εισέρχονται σε ανθρώπινα σώματα μόνο, ενώ άλλες μορφές της ίδιας διδασκαλίας λέγουν ότι οι ψυχές εισέρχονται και σε ζώα και σε φυτά! Σκοπός των μετενσαρκώσεων είναι η τελειοποίηση και σωτηρία της ψυχής του ανθρώπου. Η οποία σωτηρία, υπό αυτό το πρίσμα, καθίσταται υποχρεωτικώς αναπόφευκτη και στην ουσία δεν εξαρτάται από την θέληση του ατόμου»[2]. Μάλιστα οι θιασώτες αυτής της πλάνης πιστεύουν ότι οι «κύκλοι» των μετενσαρκώσεων μπορεί να είναι άπειροι, ίσως και εκατομμύρια, μέχρι να «απαλλαγεί» η ψυχή από το «κάρμα» της!
Με βάση αυτά καταλαβαίνει ο καθένας πόσο επικίνδυνη είναι η πλάνη αυτή σε όσους την αποδέχονται: Διότι, 1) Τους αποσπούν από την πίστη στον αληθινό προσωπικό Θεό, τους λανσάρουν απρόσωπο «θεό» και τους προσδένουν σε απρόσωπες «συμπαντικές δυνάμεις», στην ουσία δαιμονικές. 2) Τους διδάσκει ότι δεν υπάρχει Θεός που να σώζει τον άνθρωπο, αλλά «σώζεται» ο ίδιος με τις μετενσαρκώσεις του. 3) Τους αποκόβει από την πίστη στην πρόνοια του Θεού και τους οδηγεί στην μοιρολατρία. 4) Τους αφαιρεί την ελεύθερη βούληση και τους καθιστά άβουλα όντα, έρμαια της «εκπλήρωσης» του τυφλού «Κάρμα». 5) Δεν ζουν φυσιολογική ζωή με ανώτερους στόχους και σκοπούς, αλλά απλά υπάρχουν για να εκπληρώσουν το «Κάρμα» των «προηγούμενων ζωών» τους. 6) Τους αποτρέπουν να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους, διότι, προκειμένου να «εκπληρώσουν» το «Κάρμα» τους, δεν αγωνίζονται να απαλλαγούν από τις οποιεσδήποτε αντιξοότητες της ζωής, αλλά παραμένουν απαθής. 7) Αποτρέπουν το κοινωνικό σύνολο να αλλάξει τις σαθρές κοινωνικές δομές. 8) Τους υποτάσσει στην κάθε εξουσία αδιαμαρτύρητα. 9) Απαξιώνει το ανθρώπινο σώμα, το οποίο είναι απλά κάτι σαν «πουκάμισο», όπως λένε οι θιασώτες της, που αλλάζει ο άνθρωπος σε κάθε «μετενσάρκωσή» του. 9) Ειδεχθή εγκλήματα θεωρούνται «φυσικά» και εν πολλοίς παραμένουν ατιμώρητα σε χώρες που επικρατεί αυτή η πλάνη, διότι αυτά είναι ενταγμένα στην «εκπλήρωση» του «Κάρμα». Έστω για παράδειγμα: Κάποιος δολοφονήθηκε, καλώς δολοφονήθηκε, διότι σε «προηγούμενη ζωή του» ήταν φονιάς! Κάποια γυναίκα που βιάστηκε, καλώς βιάστηκε, διότι στην προηγούμενη ζωή της ήταν άνδρας βιαστής. Κάποιος κακοποιείται από έναν βάναυσο εργοδότη του, καλώς κακοποιείται, διότι στην προηγούμενη ζωή του ήταν βασανιστής, κ.ο.κ. !
Το χειρότερο όμως είναι πως ο διάβολος, με αυτή την πλάνη, αφαιρεί από τον άνθρωπο την αίσθηση της δικαιοσύνης του Θεού και την δίκαιη μισθαποδοσία εκάστου ανθρώπου, ανάλογα με την επίγεια ζωή του. Αποσπά τον άνθρωπο την μνήμη της κολάσεως και μάλιστα της αιώνιας. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ο, τι θέλει και με κάποιες «μετενσαρκώσεις» θα «καθαρίσει»! Προφανώς χειρότερη παγίδα του Σατανά για τον άνθρωπο, δεν υπάρχει από αυτή!
Οι θιασώτες αυτής της αλλόκοτης πλάνης θέλουν να την «ντύσουν» με επιστημονικό μανδύα. Αλλά ματαιοπονούν. Την σπουδαιότερη κριτική δέχονται για το γεγονός της παντελούς λήθης των «προηγούμενων ζωών». Αυτό προσπαθούν να το ξεπεράσουν με την αποκρυφιστική πρακτική του υπνωτισμού, δια του οποίου «κατορθώνουν» την «αναδρομή» στις «προηγούμενες ζωές». Αλλά όμως, αφ’ ενός μεν, δεν μπορούν να απαντήσουν στο ερώτημα, πως μπορεί να διορθωθεί ο «μετενσαρκωμένος», όταν δεν γνωρίζει τα παραπτώματα της «προηγούμενης ζωής» του; Και αφ’ ετέρου, οι δήθεν «αναδρομές» σε «προηγούμενες ζωές» είναι ασυνείδητες εμπειρίες της τωρινής ζωής του. Και φυσικά δεν παραβλέπουμε το γεγονός, να είναι δαιμονικές οι εμπειρίες του κατά την ώρα του υπνωτισμού. Διάσημοι επιστήμονες μελέτησαν το φαινόμενο και αποφάνθηκαν ότι πρόκειται περί μη επιστημονικά εξηγήσιμων περιπτώσεων. Επ’ αυτού «Ο Πωλ Έντουαρντς έγραψε ότι η ανάμνηση παλιότερων ζωών είναι ένα μείγμα κρυπτομνησίας και συνωμοσίας. Ο φιλόσοφος Πωλ Έντουαρντς σημειώνει οτι η μετενσάρκωση στηρίζεται σε εικασίες και δεν είναι συμβατή με την σύγχρονη επιστήμη»[3]
Οπωσδήποτε, η πλάνη της Μετενσάρκωσης – Μετεμψύχωσης είναι ολωσδιόλου αντίθετη με την χριστιανική μας πίστη. Ο κ. Μ. Χούλης διευκρινίζει: «Στο Χριστιανισμό η σωτηρία είναι χάρη, δωρεά του Θεού και όχι αυτοκατάκτηση όπως στη μετενσάρκωση (απαραίτητη όμως είναι και η αγαπητική κίνηση και θέληση-πράξη του ανθρώπου ως συν-ενέργεια, συνέργεια). Διαφορετικά θα πρέπει κανείς να απορρίψει ως άχρηστη και τη σταυρική θυσία και ανάσταση του Χριστού (αφού θα σώζονταν υποτίθεται όλοι κάποια στιγμή δια των μετενσαρκώσεων), μέσω της οποίας θα υπάρξει ανάσταση νεκρών και μεταμόρφωση όλων των ανθρώπων. Η παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου (Λουκάς 16, 19-31) που είπε ο Χριστός ξεκαθαρίζει πως, μετά το θάνατο του ανθρώπου, η ψυχή του (μερικώς) κρίνεται και εν μέρει (χωρίς ακόμη το σώμα) απολαμβάνει είτε τη μέλλουσα δραματική κατάσταση της κολάσεως (της απουσίας του Θεού και τις τύψεις της συνείδησης), είτε την ευτυχία του παραδείσου (της κοινωνίας με το Θεό και της θέας του προσώπου Του), χωρίς φυσικά να έχει την δυνατότητα της εξιλέωσης μέσω διαρκών μετενσαρκώσεων. Εξάλλου, ο απ. Παύλος αναφωνεί: “Οι άνθρωποι μια φορά πεθαίνουν και ύστερα έρχεται κρίση” (Εβρ. 9,27), ενώ ο Χριστός, απευθυνόμενος στον δεξιό μετανοημένο ληστή πάνω από το σταυρό, τον διαβεβαιώνει: “ΣΗΜΕΡΑ θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο” (Λουκ. 23,23) και δεν του λέει, φυσικά, “Περίμενε και σε μερικές εκατοντάδες γεννήσεις και θανάτους θα είσαι κοντά μου”»[4].
Αλλά και οι άγιοι Πατέρες καταδίκασαν την πλάνη της Μετενσάρκωσης με σαφήνεια, ως λίαν βλαπτική δοξασία. O Θεόφιλος Aντιοχείας θεωρεί τη μετενσάρκωση «δεινόν και αθέμιτον δόγμα» για κάθε λογικό άνθρωπο, ο οποίος δε μπορεί ποτέ να δεχτεί ότι ο άνθρωπος θα ξαναγεννηθεί ως γουρούνι ή γαϊδούρι ή άλλο ζώο[5]. O Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, απευθυνόμενος σε κάποιους «φιλοσόφους» λέει: «Εάν η ψυχή μας είναι “της ουσίας του Θεού”, όπως υποστηρίζετε, η δε μετενσάρκωση της ψυχής καταλήγει σε νεροκολόκυθα, πεπόνια και κρεμμύδια, τότε η ουσία του Θεού θα είναι στα ξυλάγγουρα!»[6]. O Μέγας Βασίλειος προτρέπει: «Διώξε μακριά τις φλυαρίες των “σοβαρών” φιλοσόφων που δεν ντρέπονται να υποστηρίζουν ότι οι ψυχές τους και οι ψυχές των σκύλων είναι όμοιες μεταξύ τους, που λένε ότι οι ίδιοι υπήρξαν κάποτε και γυναίκες και θάμνοι και ψάρια. Εγώ δεν λέω ότι αυτοί υπήρξαν ποτέ ψάρια. Μπορώ όμως, να πω με απόλυτη σιγουριά ότι όταν έγραφαν αυτές τις ιδέες ήταν πιο ανόητοι και από τα ψάρια!»[7]. O Άγιος Γρηγόριος Nύσσης χαρακτηρίζει ανοησίες τις δοξασίες περί προΰπαρξης των ψυχών και της μετενσωμάτωσης[8], ενώ ο Άγιος Αυγουστίνος γράφει ότι είναι πλάνη το ότι οι ψυχές επανέρχονται στα σώματα για να τιμωρηθούν για όσα κακά έπραξαν[9]. Επίσης και η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος (787) ενέταξε στο «Συνοδικό» της και τα εξής: «Τοῖς δεχομένοις καὶ παραδίδουσι τὰ μάταια καὶ ἑλληνικὰ ῥήματα, ὅτι τε προΰπαρξίς ἐστι τῶν ψυχῶν, καὶ οὐκ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος τὰ πάντα ἐγένετο, καὶ παρήχθησαν, ὅτι τέλος ἐστὶ τῆς κολάσεως ἡ ἀποκατάστασις αὔθις τῆς κτίσεως, καὶ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων, καὶ διὰ τῶν τοιούτων λόγων τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν λυομένην πάντως, καὶ παράγουσαν εἰσάγουσιν, ἣν αἰωνίαν καὶ ἀκατάλυτον αὐτός τε ὁ Χριστὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν ἐδίδαξε, καὶ παρέδοτο καὶ διὰ πάσης τῆς Παλαιᾶς καὶ Νέας Γραφῆς ἡμεῖς παρελάβομεν ὅτι καὶ ἡ κόλασις ἀτελεύτητος καὶ ἡ βασιλεία ἀΐδιος, διὰ δὲ τῶν τοιούτων λόγων ἑαυτούς τε ἀπολλύουσι, καὶ ἑτέροις αἰωνίας καταδίκης προξένους γενομένοις ἀνάθεμα τρίς.». «Τοῖς τὴν μωρὰν τῶν ἔξωθεν φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμοῦσι, καὶ τοῖς καθηγηταῖς αὐτῶν ἑπομένοις, καὶ τάς τε μετεμψυχώσεις τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν, ἢ καὶ ὁμοίως τοῖς ἀλόγοις ζῴοις ταύτας ἀπόλλυσθαι, καὶ εἰς τὸ μηδὲν χωρεῖν δεχομένοις καὶ διὰ τοῦτο ἀνάστασιν, καὶ κρίσιν, καὶ τὴν τελευταίαν τῶν βεβιωμένων ἀνταπόδοσιν ἀθετοῦσιν ἀνάθεμα τρίς».
Κατόπιν αυτών έγινε νομίζουμε κατανοητό ότι η πλάνη της Μετενσάρκωσης – Μετεμψύχωσης, είναι μια κακοδοξία απόλυτα ασυμβίβαστη με την σώζουσα πίστη της Εκκλησίας μας. Μια δόλια υποβολή του «απ’ αρχής ανθρωποκτόνου» (Ιωάν.8.44), να παρασύρονται οι άνθρωποι μακριά από το Θεό και να προσδένονται σε απρόσωπες και άτεγκτες «δυνάμεις», όπως είναι ο «νόμος του Κάρμα», η μοιρολατρία.
Η ανησυχία μας είναι πως σε αυτή την πλάνη πέφτουν συχνά και πολλοί χριστιανοί, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τις ολέθριες συνέπειές της. Γι’ αυτό λοιπόν και εφιστούμε την προσοχή όλων μας, να κλείνουμε ερμητικά τα αφτιά μας στις σύγχρονες «σειρήνες» των σύγχρονων κακοδοξιών και κύρια του περιρρέοντος αποκρυφισμού του δαιμονικού κινήματος της «Νέας Εποχής». Να έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη και ακράδαντη πίστη στον μόνο αληθινό Τριαδικό Θεό της αγάπης και του άπειρου ελέους, τον Οποίο μας αποκάλυψε ο σαρκωμένος Υιός και Λόγος Του, ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας Χριστός, ο Οποίος έχυσε το Αίμα Του για την δική μας σωτηρία. Αυτός μας ελευθέρωσε από τα δεσμά του Σατανά και τα σκοτεινά του έργα, όπως είναι η πίστη στην Μοίρα (Κάρμα) και στις απρόσωπες «δυνάμεις», οι οποίες είναι σαφώς δαιμονικές και που καταδυνάστευαν και καταδυναστεύουν τους απίστους. Να έχουμε τέλος πίστη στην πρόνοια του Θεού, ο Οποίος μας περιβάλλει με αγάπη, καθότι μας έχει κάνει παιδιά του, μας υιοθέτησε δια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού (Γαλ.4,4) και μας έχει ετοιμάσει «προ καταβολής κόσμου» (Ματθ.25,34) υπέρλαμπρη, άρρητη και ατελεύτητη βασιλεία. Μας έχει προορίσει να συμβασιλεύουμε μαζί Του εις τους αιώνας των αιώνων. Αντίθετα, επώδυνες «μετενσαρκώσεις» και «μετεμψυχώσεις» λανσάρει ο διάβολος, για να μας αποπροσανατολίσει, με απώτερο σκοπό να μας στερήσει αυτόν τον υπέρτατο προορισμό, την συμβασιλεία μας με το Θεό, την κατά χάριν θέωσή μας!
