Την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Σταυρού επί τη εορτή του Αγίου Συμεών Θεσσαλονίκης.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τοῦ Σταυροῦ τῇ ὑψώσει ὕμνον μεθέορτον προσκομίσωμεν πάντες ἐν διανοίᾳ θερμῇ». Ἕναν ὕμνον μεθέορτο γιά τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, τήν παγκόσμιο ὕψωση τοῦ ὁποίου ἑορτάσαμε χθές, μᾶς κάλεσε ὁ ἱερός ὑμνογράφος νά προσφέρουμε ὅλοι ἀνεξαιρέτως, παράλληλα πρός τούς ὕμνους πού προσφέρουμε στόν ἑορταζόμενο σήμερα σοφό καί μεγάλο ἱεράρχη τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἅγιο Συμεών, ἀρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης.
Καί οἱ λόγοιαὐτῆς τῆς προτροπῆςτοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου εἶναι δύο. Ὁ πρῶτος εἶναι ἡ μεγάλη σημασία καί σπουδαιότητα πού ἔχει στή ζωή καί στήν ὑπόσταση τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς πίστεώς μας ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι τόσο σπουδαῖος καί τόσο οὐσιαστικός ὁ ρόλος του, ἀφενός ὡς μέσου καί ὀργάνου τῆς σωτηρίας μας, καί ἀφετέρου ὡς ἁγιαστικοῦ συμβόλου καί συμβόλου τοῦ ἐν αὐτῷ προσπαγέντος Κυρίου μας, ὥστε ἡ τιμή καί ἡ ἐξύμνηση τοῦ Σταυροῦ δέν εἶναι θέμα μίας μόνο ἡμέρας ἤ μίας μόνο ἑορτῆς, ἀλλά εἶναι ζήτημα καθημερινό, ἀδιάρρηκτα συνδεδεμένο μέ τή ζωή μας ὡς χριστιανῶν καί μέ τήν πίστη μας. Γιατί δέν νοεῖται χριστιανός χωρίς τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, πού τόν συνοδεύει ἀπό τήν πρώτη ἡμέρα τῆς ζωῆς του μέχρι τήν τελευταία, πού τόν εἰσάγει στήν σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν Ἐκκλησία, ὡς μέλος της, ἀλλά καί τόν ἀκολουθεῖ προπορευόμενος μέχρι τήν οὐράνιοβασιλεία τοῦ Θεοῦ.
Ἡ σχέση αὐτή τοῦ Σταυροῦ μέ τόν πιστό ἀποτελεῖ ταυτόχρονα καί τόν δεύτερο λόγο, ὁ ὁποῖος δικαιολογεῖ τήν προτροπή τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου.
Ἄν ὁσταυρός εἶναι ἡ ἀπαραίτητη προϋπόθεση γιά νά εἶναι καί νά ὀνομάζεται κανείς μαθητής τοῦ Κυρίου, ἐφόσον σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ, ὅποιος θέλει νά τόν ἀκολουθήσει ὀφείλειπρῶτανά σηκώσει τόν σταυρό του, ὁ σταυρός εἶναι ταυτόσημος μέ τήν ἁγιότητα καί τή ζωή τῶν ἁγίων.
Οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας δέν πίστευσαν ἁπλῶς στόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ, δέν πίστευσαν μόνο στή σημασία του γιά τή σωτηρία καί τή λύτρωση τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν ἁμαρτία καί τά δεσμά τοῦ διαβόλου, ἀλλά τόν σήκωσαν καί προσωπικά, ἀγόγγυστα, μέ πολλές καί ποικίλες μορφές.
Αὐτό ἔκανε καί ὁ τιμώμενος σήμερα ἅγιος Συμεών, ἀρχιεπίσκοποςΘεσσαλονίκης, πού κλήθηκε ἀπό τόν Θεό νά σηκώσει πολλούς σταυρούς.
Σήκωσε πρῶτα τόν σταυρό τῆς μοναχικῆς ζωῆς, καθώς νέος ἀκόμη ἔγινε μοναχός στή μονή τῶν Ξανθοπούλων στήν Κωνσταντινούπολη καί ἐκεῖ ἀσκήθηκε στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί τήν ταπείνωση. Στή συνέχεια σήκωσε τόν σταυρό τῆς ἀρχιερατικῆς διακονίας, ὅταν ὁ Θεός τόν κάλεσε νά ποιμάνει τήν πόλη καί τήν Μητρόπολη τῆς Θεσσαλονίκης σέ χρόνια ἀπελπιστικά δύσκολα γιά τούς κατοίκουςτης καί μέτήν πόλη νά ζεῖσχεδόν ἀποκλεισμένη ἀπό τούς Τούρκους.
Ὅμως ὁ ἅγιος Συμεών σήκωσε μέ θάρρος καί γενναιότητα καί αὐτόντόν σταυρό, παρότι ἤξερε ποιά θά ἦταν ἡ κατάληξη τῆς πόλεως, καί προσπάθησε νά στηρίξει μέ κάθε τρόπο καί κάθε μέσο τό χειμαζόμενο ποίμνιό του. Καί τό ἐπέτυχε, γιατί πρίν ἀπό ὅλους τούς σταυρούς πού κλήθηκε νά σηκώσει στήν ἐπίγεια πορεία του, εἶχε ἐνστερνισθεῖ καί ἀγαπήσει τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, εἶχε ἀγαπήσει σέ ὕψιστο βαθμό τόν ἴδιο τόν Χριστό· καί ἔτσι σηκώνοντας τόν σταυρό εἴτε τοῦ προσωπικοῦ του ἀγώνα εἴτε τῆς μοναχικῆς ζωῆς εἴτε τῆς ποιμαντικῆς του διακονίας τό ἔκανε ἀπό ἀγάπη πρός τόν Χριστό πού ἀπό τήν ἀγάπη του γιά μᾶς σταυρώθηκε.
Σήκωνε τόν σταυρό του ὁ ἅγιος Συμεών καί αἰσθανόταν σάν τόν Σίμωνα τόν Κυρηναῖο πού βοήθησε τόν Ἰησοῦ νά σηκώσει τόν σταυρό του.
Σήκωνε τόν σταυρό του καί αἰσθανόταν ὅτι δέν ἦταν μόνος, ἀλλά ἦταν ὁ Χριστός μαζί του πού ὡς ἄλλος Κυρηναῖος τόν βοηθοῦσε νά τόν σηκώσει.
Τιμώντας καί ἐμεῖς σήμεραἐδῶ στήν ἐνορία σαςτά μεθέορτα τῆς παγκοσμίου ὑψώσεως τοῦ τιμίου καί ζωοποιοῦ σταυροῦ καί τήν ἑορτή τοῦ ἁγίου Συμεών ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος ἀνέβηκε μέ τήν κλίμακα τοῦ Σταυροῦ στό ὕψος τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἄς ἀποφασίσουμε καί ἐμεῖς, ὁ καθένας μας προσωπικά, νά σηκώνουμε μέ θάρρος, μέ ὑπομονή καί κυρίως μέ ἀγάπη, ὅποιον σταυρό ἔχει ὁρίσει ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ γιά τόν καθένα μας, εἴτε αὐτός εἶναι ὁ σταυρός τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγώνας, εἴτε εἶναι ὁ σταυρός τῶν θλίψεων καί τῶν δοκιμασιῶν, εἴτε εἶναι ὁ σταυρός τῶν ἀσθενειῶν καί τῶν προβλημάτων, εἴτε εἶναι ὁ σταυρός τῆς διακονίας τῶν ἀδελφῶν μας, εἴτε εἶναι ὁ σταυρός τῆς δοκιμασίας πού μᾶς προκάλεσε ἡ πανδημία δυσκολεύοντας τή ζωή ὅλων μας, μέ διαφορετικό γιά τόν καθένα μας τρόπο.
Ἄς τόν σηκώνουμεμέ πίστη καί ἀγάπη ἔχοντας πάντοτε κατά νοῦνμας πώς ὁ Χριστός ὄχι ἁπλῶς σήκωσε τόν σταυρό του γιά χάρη μας ἀλλά καί σταυρώθηκε ἐπ’ αὐτοῦ γιά μᾶς. Ἄς τόν σηκώνουμε μέ ἀγάπη, γιατί ὁ Θεός μᾶς τόν ἔχει ἀναθέσει ἀπό ἀγάπη πρός ἐμᾶς, γιατί δι’ αὐτοῦ μόνο μποροῦμε νά ἐπιτυχοῦμε τή σωτηρία μας. Ἄς τόν σηκώνουμε μέ χαρά, γιατί σ’ αὐτή μας τήν προσπάθεια εἶναι βέβαιο ὅτι θά συναντήσουμε τόν Ἰησοῦ, γιά νά συνεχίσουμε μαζί του τήν πορεία μας πρός τόν οὐρανό, γιά νά εὐφραινόμεθα ἐκεῖ, ὅπου λάμπει τό σύμβολο τοῦ Σταυροῦ του, ἐκεῖ ὅπου εὐφραίνεται μετά πάντων τῶν ἁγίων καί ὁ ἅγιος Συμεών καί μᾶς περιμένει ὅλους ἀνεξαιρέτως, ἐφόσον βέβαια καί ἐμεῖς φανοῦμε πιστοί στήν ἀγάπη μας γιά τόν Θεό ἀλλά καί στόν Σταυρό ἐκεῖνο τόν ὁποῖο σήκωσε γιά χάρη μας καί σηκώνοντας τόν ὁποιονδήποτε σταυρό θέσει στή ζωή μας ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἀμήν.
