Με την ευχή και προτροπή του Ποιμενάρχου του να έχει ως σκοπό της ιερατικής του διακονίας τον προσανατολισμό των ανθρώπων όχι προς τον εαυτό του, αλλά προς τον Χριστό και την Εκκλησία, ο Διάκονος κ. Κυριάκος Τσάπας έλαβε τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης το πρωί του Σαββάτου, 13 Αυγούστου. Η χειροτονία του νέου Πρεσβυτέρου τελέστηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους, στο Templestowe της Μελβούρνης, στον οποίο ο π. Κυριάκος θα συνεχίσει να διακονεί, μαζί με τον πνευματικό του πατέρα και Ιερατικώς Προϊστάμενο της Ενορίας, π. Ηλία Κεντρώτη.
Εκτός από τις πατρικές ευχές του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου, ο νέος Πρεσβύτερος δέχθηκε τις εγκάρδιες ευχές των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Σωζοπόλεως κ. Κυριακού και Κερασούντος κ. Ευμενίου, των παριστάμενων κληρικών και των πολλών πιστών που εκκλησιάστηκαν, καθώς και των μελών της οικογενείας του, μεταξύ των οποίων ήταν η σύζυγός του, Μαρία, και ο υιός του, Αναστάσιος.
Προ της χειροτονίας του, ο π. Κυριάκος, ιστάμενος ενώπιον του Ποιμενάρχου του, ευχαρίστησε όλους όσοι διαδραμάτισαν καίριο ρόλο στην απόφασή του να αφιερωθεί στη διακονία της Εκκλησίας, εξέφρασε θερμότατες υιικές ευχαριστίες προς τον Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Μακάριο για την αγάπη και την ενθάρρυνση που τού παρείχε σε κάθε συνάντηση και επικοινωνία τους, ενώ καταληκτικά διαβεβαίωσε ότι θα επιτελεί τα καθήκοντά του με πίστη, αφοσίωση και υπακοή.
Κατά τον νουθετήριο λόγο του, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε στον χειροτονούμενο πατρικές συμβουλές για την ιερατική του πορεία, σημειώνοντάς του, καταρχάς, τον κίνδυνο που ελλοχεύει, για κάθε κληρικό, να απωλέσει τον προσανατολισμό της αποστολής του, παρά τον ενθουσιασμό, την αγάπη και την αφοσίωση που διαθέτει στο ξεκίνημα της διακονίας του. «Κι αυτό συμβαίνει διότι ξεχνούμε εμείς οι ιερείς ότι είμαστε εδώ όχι για να κηρύξουμε τον εαυτό μας, όχι να πούμε πράγματα δικά μας, όχι να οδηγήσουμε τους ανθρώπους προς εμάς και να κερδίσουμε εμείς την αγάπη των ανθρώπων, αλλά για να προσανατολίσουμε τους ανθρώπους στον Χριστό και την Εκκλησία», τόνισε μεταξύ άλλων.
Για την αποφυγή αυτού του κινδύνου, ο Αρχιεπίσκοπος συμβούλεψε τον νέο Πρεσβύτερο να διαφυλάξει τρεις βασικές αρχές: Να μην ταυτίσει ποτέ τον εαυτό του με τον Χριστό, να μην ταυτίσει τον εαυτό του με την Εκκλησία και να μην τον ταυτίσει με το Άγιο Πνεύμα. Αναλύοντας τους τρεις αντίστοιχους κινδύνους, ο Σεβασμιώτατος παρατήρησε μεταξύ άλλων: «Έχουμε πολλές περιπτώσεις κληρικών οι οποίοι βγαίνουν και μιλούν εξ ονόματος του Αγίου Πνεύματος και κηρύττουν αίρεση. Έχουμε πολλές περιπτώσεις κληρικών οι οποίοι βγαίνουν και, αντί για τον Χριστό, μιλούν για τη ζωή τους και για τα κατορθώματά τους, για τα ωραία πράγματα τα οποία πιστεύουν ή, ακόμα χειρότερα, ανεβάζουν στον άμβωνα όλα τα ζητήματα του πεζοδρομίου, διότι νομίζουν ότι με τον τρόπο αυτό είναι επίκαιροι, ξεχνώντας ότι το κήρυγμα είναι μία ιερά υπόθεση και δεν μπορεί ο καθένας να λέει ό,τι θέλει, ό,τι φρονεί, ό,τι πιστεύει και κυρίως ό,τι ζει».
Τη στάση αυτή, εξάλλου, αποδοκιμάζει ο μεγαλύτερος ιεροκήρυκας της Εκκλησίας μας, όπως υπενθύμισε ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Μακάριος, αναφερόμενος στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Οι επίσκοποι και οι κληρικοί, κατά τον Ιερό Χρυσόστομο, οφείλουν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο, αυτά τα οποία έζησε ο Χριστός και αυτά τα οποία κηρύττουν οι Πατέρες της Εκκλησίας. «Δεν κηρύττουμε και δεν παρουσιάζουμε τη ζωή μας, αλλά σκοπός μας είναι να κηρύττουμε και να παρουσιάσουμε τον Χριστό», τόνισε συμπερασματικά ο Αρχιεπίσκοπος, ενώ εξέφρασε τη βεβαία πεποίθησή του ότι ο π. Κυριάκος θα γίνει σωστός και καλός κληρικός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, καθώς διαθέτει σύνεση και ταπείνωση, αρετές που του ευχήθηκε να διατηρήσει ως το τέλος της ζωής του. Κλείνοντας δε, του ευχήθηκε να έχει αγαστή συνεργασία με τον π. Ηλία στην Ενορία του Αγίου Χαραλάμπους Templestowe, ώστε να αξιοποιήσουν τη δυναμική της Ενορίας και να εργαστούν με όλη τους τη δύναμη για τη δόξα του Χριστού και της Εκκλησίας.
Σημειώνεται ότι στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας χειροθέτησε σε Πνευματικό – Εξομολόγο τον π. Παναγιώτη Νικολάκο, ο οποίος υπηρετεί στην Ενορία του Αγίου Σπυρίδωνος Clayton, και, κατά τη σύντομη προσφώνησή του, τον ενθάρρυνε να δίνει τη συγχώρεση με όλη του την καρδιά και με τον τρόπο αυτό να ανοίγει στους ανθρώπους την πόρτα του Παραδείσου.
