Ο εκ των καλλικελάδων, Ιεράρχης της Κυκλαδικής πολυνησίας, ο από ανέμου και φλοίσβου εις οδούς, θάλασσες και ουρανούς ακαταπαύστως πορευόμενος, μετά της Δημητρίου πίστεως και της Νέστορος δυνάμεως, εν ύμνοις την Θεοτόκο μεγαλύνει, εις τον του Θεσσαλονικέως εν Βύρωνι Αττικης ναώ την επομένη της μετά του Μυροβλήτου συμπορεύσεως, εν τη Εκείνου πόλη την Συμβασιλεύσσασα και Συμπρωτεύουσα ούσα. Ζήθι Δωρόθεε Β’ ανυμνών εν πίστη και ελπίδι, βέβαιος της αγάπης αείποτε διδάσκαλος και πράκτης ων.
«Ο Ακάθιστος Ύμνος»
Την πέμπτη Παρασκευή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής η Εκκλησία μας ψάλλει τον Ακάθιστο Ύμνο προς το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου. Με...
Read more































