Με την προσήκουσα ιεροπρέπεια και τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού πιστών εορτάστηκε τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2026, η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Φλώρινας. Της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Ειρηναίος, ο οποίος τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου Παύλου Δημόπουλου.
Στην πανήγυρη παρέστησαν ο Βουλευτής Φλώρινας κ. Σταύρος Παπασωτηρίου, ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Φλώρινας κ. Αθανάσιος Τάσκας, ο Αντιδήμαρχος Φλώρινας κ. Κωνσταντίνος Ρόζας, καθώς και εκπρόσωποι των τοπικών φορέων.
Ο π. Παύλος κατάγεται από τον Τριπόταμο Φλώρινας, είναι έγγαμος με την πρεσβυτέρα Βασιλική και πατέρας ενός παιδιού. Η είσοδός του στον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, αποτέλεσε ιδιαίτερη ευλογία για την τοπική Εκκλησία.
Στην ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε αρχικά στο πρόσωπο του Αγίου Δημητρίου, επισημαίνοντας ότι η αληθινή τιμή προς τους Αγίους δεν περιορίζεται στον θαυμασμό, αλλά εκφράζεται με τη μίμηση της πίστης, του θάρρους και της αγάπης τους. Με αφορμή τον Άγιο Νέστορα, ο οποίος άντλησε δύναμη από την πνευματική καθοδήγηση του Μεγαλομάρτυρος, υπογράμμισε την ανάγκη κάθε χριστιανός να αποτελεί στήριγμα για τον συνάνθρωπό του. Παράλληλα, συνέδεσε το μύρο του Αγίου με την πνευματική ευωδία που καλείται να αναδίδει η ζωή μας μέσα από την καλοσύνη και την έμπρακτη προσφορά.
Απευθυνόμενος στον χειροτονούμενο, τόνισε ότι η ιερωσύνη δεν αποτελεί αξίωμα εξουσίας, αλλά διακονία αγάπης και θυσίας. Επισήμανε πως ο ιερέας οφείλει να φανερώνει τον Χριστό και όχι να προβάλλει τον εαυτό του, ενώ ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην υπακοή, ως έκφραση εμπιστοσύνης και ενότητας με τον Επίσκοπο και την Εκκλησία. Υπενθύμισε ακόμη ότι τα χέρια που υψώνουν τα Τίμια Δώρα πρέπει να είναι πάντοτε έτοιμα να στηρίξουν κάθε άνθρωπο που αντιμετωπίζει δυσκολίες και δοκιμασίες.
Στη συνέχεια, ανέδειξε τη σημασία του προσωπικού παραδείγματος, προβάλλοντας την ταπείνωση, τη διάκριση και τη συνέπεια ως βασικά γνωρίσματα του ιερατικού βίου. Προέτρεψε τον π. Παύλο να γνωρίζει όχι μόνο τα ονόματα των ανθρώπων, αλλά και τις αγωνίες τους, ώστε να βρίσκεται ουσιαστικά κοντά τους. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην πρεσβυτέρα Βασιλική και στον πολύτιμο ρόλο της ως συνοδοιπόρου στην πορεία του συζύγου της. Με την ευκαιρία αυτή, απηύθυνε έκκληση προς τις νέες γυναίκες να στηρίζουν με αγάπη και προθυμία τους συζύγους τους που επιθυμούν να ακολουθήσουν την ιερωσύνη, αναλαμβάνοντας και οι ίδιες τον σημαντικό ρόλο της πρεσβυτέρας, ώστε να συμβάλλουν από κοινού στο έργο της Εκκλησίας και στην πνευματική ενίσχυση του τόπου τους. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της οικογένειας και της ανατροφής των παιδιών μέσα σε κλίμα πίστης και αγάπης.
Ο Ποιμενάρχης μας στάθηκε επίσης στην ανάγκη της προσωπικής πνευματικής καλλιέργειας του κληρικού, τονίζοντας ότι όποιος επιθυμεί να φωτίσει τους άλλους οφείλει πρώτα να φωτιστεί ο ίδιος από τη χάρη του Θεού. Κλείνοντας, κάλεσε τον π. Παύλο να ακολουθήσει το παράδειγμα του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος στάθηκε στο πλευρό του Νέστορα την ώρα του αγώνα, και να συμπαραστέκεται στους πιστούς στις δύσκολες στιγμές της ζωής τους. Υπογράμμισε, τέλος, ότι η μεγαλύτερη ευθύνη του αληθινού ποιμένα είναι να μην οδηγεί τις ψυχές στον εαυτό του, αλλά στον Χριστό.
Αμέσως μετά την ομιλία ακολούθησε η χειροτονία, κατά την οποία κλήρος και λαός αναφώνησαν το «Άξιος», εκφράζοντας τη χαρά τους για την ανάδειξη του νέου Πρεσβυτέρου.
Πριν την απόλυση, o Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τους πατέρες του Ναού
π. Ιωαννίκιο Αθανασιάδη και π. Ιωάννη Δημόπουλο καθώς επίσης και τους συνεργάτες τους, ιεροψάλτες, επιτρόπους και όλους τους ενορίτες για την προετοιμασία της πανηγύρεως.
Ο νεοχειροτονηθείς διένειμε το αντίδωρο και δέχθηκε τις θερμές ευχές του εκκλησιάσματος. Η εόρτια σύναξη ολοκληρώθηκε μέσα σε κλίμα χαράς και συγκίνησης, με την ευχή η νέα ιερατική του πορεία να είναι καρποφόρα και ευλογημένη, προς πνευματική ωφέλεια των πιστών.
