Στην γενέτειρα γη των κατά σάρκα γονέων του, Αποστόλου και Αικατερίνης, στην ηρωοτόκο και ελατοσκέπαστη κώμη Πανουργιά, την ομώνυμο πατρίδα του μεγάλου ήρωος της Ρούμελης, όπου έλαβε χώρα και η ένδοξος και νικηφόρος, για την ελληνική Επανάσταση, μάχη της Ντρέμισσας, στις 17 Μαΐου του έτους 1821, στην Αρβανιτοράχη και το ιστορικό Πολύδροσο Φωκίδος, με την περίφημη πρωτοχριστιανική βασιλική της Παναγίας «Ελεούσης» (4ος μ. Χ. αιων.), ευρέθη το Σάββατο 5 και την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, πραγματοποιώντας ένα ευλαβικό προσκύνημα τιμής και μνήμης, μαζί με τους οικογενείς και συνεργάτες του, στην μνήμη των αειμνήστων γονέων του, που απετέλεσαν εν ζωή, τα φωτεινά και αξεπέραστα πρότυπα της ζωής και της εκκλησιαστικής διακονίας του, τα πλήρη πίστεως, αγάπης, στοργής, υπομονής, καλοσύνης και εργατικότητος.
Προ της απολύσεως της θ. Λειτουργίας, που τελέσθηκε την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου, στον ιστορικό και εορτάζοντα, κατ’ εκείνη την ημέρα, ιερό Ναό Παμμ. Ταξιαρχών Πανουργιάς Φωκίδος, ημέρα εορτής του εν Χώναις θαύματος του μεγάλου Αρχιστρατήγου Μιχαήλ, ο Σεβασμιώτατος αφού ευχαρίστησε, τόσο τον σεπτό Ποιμενάρχη της Εκκλησίας της Φωκίδος, Σεβ. Μητροπολίτη κ. Θεόκτιστο για την ευγενική και φιλάδελφη χειρονομία παραχωρήσεως της κυριαρχικής του αδείας για την τέλεση της αναιμάκτου Ιερουργίας, όσο και τους λοιπούς πατέρες για την συλλειτουργική συμμετοχή και παρουσία τους, επικαλέσθηκε σ’ όλους την χάριν και την κραταιά προστασία των τιμίων, επουρανίων, θείων ασωμάτων δυνάμεων, στην ζωή και τον πνευματικό αγώνα των ευλαβών πιστών.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Σεβασμιώτατος επαίνεσε εγκαρδίως τους ολίγους, πλέον, κατοίκους της Πανουργιάς, που είναι ένας χώρος απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς, ο φυσικός εξώστης της Γκιώνας, όπως ονομάζεται, για την συγκινητική προσπάθειά τους να παραμείνει το χωριό τους ζωντανό και δημιουργικό.
«Οφείλουμε, είπε ο Σεβασμιώτατος, να μην ξεχνούμε τις ρίζες μας, τον εκκλησιαστικό, πνευματικό, αξιακό και πολιτιστικό πλούτο της ενδόξου και πολυπαθούς φυλής μας. Χρέος μας είναι να παραμείνουμε, με βαθιά ευγνωμοσύνη, μνήμονες των πολλών και μεγάλων ευεργεσιών του αγίου Θεού στην ζωή μας, σε προσωπικό, κοινωνικό, εθνικό επίπεδο.
Καθημερινός μας αγώνας, ας είναι να σταθούμε δυνατοί, αληθινοί Χριστιανοί και γνήσιοι πατριώτες, εμπνεόμενοι από την ένδοξη ιστορία μας, συνεχώς αναβαπτιζόμενοι, εθνικώς και πνευματικώς στην αγία και ζωηφόρο κολυμβήθρα της αγίας Ορθοδόξου πίστεώς μας, στο κάλλος της πολιτιστικής μας ταυτότητος και στο απαράμιλλο μεγαλείο της εθνικής μας κληρονομιάς.
Χρέος όλων μας είναι να ενισχύουμε με αποφασιστικότητα και βαθιά συναίσθηση της αποστολής μας, τις ρίζες του μεγάλου, ευσκιόφυλλου, καλλίκαρπου και αγλαόκαρπου δένδρου, που ονομάζεται Ελλάς, ώστε να παραμένει δυνατό και μαζί του και εμείς, όρθιο και καρποφόρο στις εναλλαγές των δυσκόλων χρόνων και απαιτητικών καιρών μας».
