Την ιερά μνήμη των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού των εν Ρώμη εόρτασε με λαμπρότητα η τοπική μας Εκκλησία.
Επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων υπήρξε ο ομώνυμος Ιερός Ναός του Βόλου, όπου την παραμονή της εορτής τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου, παρουσία πλήθους ευσεβών πιστών.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος ανέδειξε τη διαχρονική σημασία της προσφοράς των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, υπογραμμίζοντας ότι η Εκκλησία βλέπει πάντοτε τον άνθρωπο ως μία αδιάσπαστη ψυχοσωματική ενότητα επισημαίνοντας ότι «Οι Άγιοι Ανάργυροι δεν θεράπευαν μόνο το σώμα, αλλά ολόκληρο τον άνθρωπο. Η επιστήμη και η πίστη δεν βρίσκονται σε αντιπαράθεση· αντίθετα, η επιστήμη αποτελεί δώρο του Θεού προς τον άνθρωπο, ενώ η χάρη του Θεού ολοκληρώνει το έργο της θεραπείας, χαρίζοντας ελπίδα, δύναμη και ζωή».
Στη συνέχεια ο Σεβ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε ακόμη στην ανιδιοτελή διακονία των Αγίων, τονίζοντας ότι η αγάπη προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο αποτελεί την αυθεντική έκφραση της χριστιανικής ζωής. Παράλληλα, συνέδεσε το παράδειγμά τους με τη σύγχρονη πραγματικότητα της τοπικής μας Εκκλησίας, επισημαίνοντας το πολύπλευρο έργο που επιτελείται επί σχεδόν τρεις δεκαετίες μέσα από τους «Λειτουργούς Υγείας της Αγάπης», τους εθελοντές ιατρούς και όλους τους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς που συνεργάζονται με την Ιερά Μητρόπολη για την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις δωρεάν προληπτικές ιατρικές εξετάσεις που πραγματοποιούνται σε ολόκληρη την επαρχία της Ιεράς Μητροπόλεως, καθώς και στις πολυάριθμες δράσεις κοινωνικής προσφοράς που αναπτύσσονται με πνεύμα ενότητας και ανιδιοτέλειας, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο επικείμενο ταξίδι στην Αλβανία, στο πλαίσιο της συνέχισης της ιεραποστολικής και φιλανθρωπικής δράσης της τοπικής Εκκλησίας. «Και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν στα χνάρια των Αγίων Αναργύρων, προσφέροντας τον χρόνο, τη γνώση και την αγάπη τους χωρίς καμία ιδιοτέλεια. Όταν είμαστε ενωμένοι, όταν βλέπουμε κάθε άνθρωπο ως αδελφό μας, τότε η Εκκλησία γίνεται ζωντανή μαρτυρία αγάπης και ελπίδας στον κόσμο», κατέληξε ο Σεβασμιώτατος.
Ανήμερα της εορτής τελέστηκε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Θεοφ. Επισκόπου Εξαμιλίου κ. Επιφανίου.
Ανήμερα της εορτής, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Ιγνάτιος προεξήρχε της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Πορταριάς, με τη συμμετοχή πλήθους πιστών.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στο πρόσωπο και τη διαχρονική μαρτυρία των Αγίων Αναργύρων, υπογραμμίζοντας ότι «θεράπευαν όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή των ανθρώπων, προσφέροντας τη διακονία τους με απόλυτη ανιδιοτέλεια και προσευχή», ενώ τόνισε πως ο άνθρωπος έχει ανάγκη τόσο από την ιατρική επιστήμη όσο και από την εμπιστοσύνη στον Θεό. Παράλληλα επισήμανε ότι ο πόνος, όταν βιώνεται με πίστη, μπορεί να γίνει αφορμή πνευματικής ωρίμανσης και ελπίδας, καθώς «μετά από κάθε Γολγοθά έρχεται πάντοτε η Ανάσταση», καλώντας τους πιστούς να μη χάνουν ποτέ την εμπιστοσύνη τους στη θεία πρόνοια.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος απένειμε το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου στον εφημέριο του Ιερού Ναού, π. Βασίλειο Καπέλλα, αναγνωρίζοντας την πολυετή, αθόρυβη και θυσιαστική διακονία του στην Εκκλησία αναφέροντας χαρακτηριστικά: «είμαι βέβαιος ότι θα το φέρεις αξίως, γιατί είσαι άνθρωπος θυσίας. Ο σταυρός που φέρουμε στους ώμους μας δεν είναι κοσμικό γνώρισμα, αλλά υπενθύμιση ότι ανήκουμε στον Χριστό της θυσίας και της αγάπης», ευχαριστώντας τον για την προσφορά του και ευχόμενος να συνεχίσει επί πολλά έτη τη διακονία του στην Εκκλησία.
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε Αναγνώστη τον υιό του π. Βασιλείου, Κωνσταντίνο-Δαβίδ Καπέλλα, μαθητή της Α΄ Λυκείου. Αναφερόμενος στον νέο Αναγνώστη υπογράμμισε τη σημασία του θεσμού των ιεροπαίδων και των Αναγνωστών για τη ζωή της Εκκλησίας, σημειώνοντας ότι πρόκειται για παιδιά που αγαπούν τη λατρεία και διακονούν το Ιερό Θυσιαστήριο, ενώ εξέφρασε την ευχή ο Κωνσταντίνος-Δαβίδ να προοδεύει πνευματικά, ακολουθώντας το παράδειγμα της οικογένειάς του και, εφόσον το θελήσει ο Θεός, να ανταποκριθεί στην κλήση Του.
