Τήν Τρίτη, 5 Μαΐου 2026, στήν Αἴθουσα Τελετῶν «Ἀλέξανδρος Παπαναστασίου» του παλαιοῦ κτιρίου τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε ἡ ἐπίσημη τελετή ἀναγόρευσης σέ ἐπίτιμο Διδάκτορα τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου.
Τήν ἐκδήλωση τίμησε μέ τήν παρουσία του ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. κ. Ἱερώνυμος, παρά τό δύσκολο πρόγραμμά του, συνοδευόμενος ἀπό τόν οἰκεῖο Ποιμενάρχη Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεο.
Παρόντες ἦταν οἱ Μητροπολίτες Κασσανδρείας κ. Νικόδημος, Ἱερισσού, Ἁγίου Ὄρους καί Ἀρδαμερίου κ. Θεόκλητος, Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμώνος κ. Γεώργιος, Καστορίας κ. Καλλίνικος, οἱ Ἐπίσκοποι Ρηγίου κ. Εἰρηναῖος καί Μεσαορίας τῆς Κύπρου κ. Γρηγόριος, ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ. Μ. Μονῆς Βατοπαιδίου Ἁγίου Ὄρους ἀρχιμ. κ. Ἐφραῖμ, μοναχοί καί μοναχές, ὁ Δήμαρχος Ναυπακτίας κ. Βασίλειος Γκίζας, καθηγητές, φοιτητές και πλήθος κόσμου, ἀπό τήν Ναύπακτο, τήν Ἔδεσσα, τήν Ἀθήνα, τήν Θήβα, πού γέμισε ἀσφυκτικά τήν παλαιά Αἴθουσα Τελετῶν τοῦ Πανεπιστημίου.
Πρίν ἀπό τήν ἔναρξη τῆς τελετῆς ὁ Κοσμήτορας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς π. Ἀθανάσιος Γκίκας, ὁ Πρόεδρος τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ κ. Ἀπόστολος Κραλίδης καί οἱ Καθηγητές ὑποδέχθηκαν τόν Σεβασμιώτατο κ. Ἱερόθεο στίς ἐγκαταστάσεις τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς ὅπου τόν ξενάγησαν στά Ἀμφιθέατρα, στά Γραφεῖα τῶν Καθηγητῶν, καί ἐν συνεχείᾳ στό Γραφεῖο τῆς Κοσμητείας ὅπου διεξήχθη συζήτηση γιά τά χρόνια τῆς φοίτησής του στήν Θεολογική Σχολή καί ἄλλα ζητήματα.
Ἡ ἐκδήλωση ξεκίνησε μέ ἐπίκαιρους ὕμνους ἀπό τήν Βυζαντινή Χορωδία τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. «Τρεῖς Ἱεράρχες», ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ καθηγητή καί πρωτοψάλτη κ. Ἰωάννη Λιάκου.
Τήν ἔναρξη τῆς τελετῆς κήρυξε ὁ Πρόεδρος τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ κ. Ἀπόστολος Κραλίδης.
Ἀρχικά τόν λόγο ἔλαβε ὁ Πρύτανης τοῦ Α.Π.Θ. καθηγητής κ. Κυριάκος Ἀναστασιάδης στόν ὁποῖον ἀνέφερε ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος ἐπιστρέφει σήμερα ἀπό ἐκεῖ πού ξεκίνησε τήν θεολογική του πορεία. Σήμερα το Α.Π.Θ. τιμᾶ ἕναν θεολόγο πού λειτουργεῖ ὡς φορέας τῆς παρουσίας τῆς Ἑλλάδος στόν διεθνή χῶρο μέσα ἀπό τήν ἔντονη παρουσία του μέ τά βιβλία, τίς μεταφράσεις τους, ἀλλά καί τήν παρουσία του σέ Διεθνή Συνέδρια καί σχολές. Τέλος ἔκανε ἀναφορά στό σημαντικό κοινωνικό ἔργο πού ἐπιτελεῖ στήν ἐπαρχία του.
Στήν συνέχεια τόν λόγο ἔλαβε ὁ Κοσμήτωρ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, καθηγητής π. Ἀθανάσιος Γκίκας πού ἀνέδειξε τήν στενή σχέση πού ἔχει ἡ θεωρητική θεολογία μέ τήν πρακτική θεολογία στόν τιμώμενο Ἱεράρχη μέσα ἀπό τήν ἐφαρμογή τῆς διδασκαλίας του στήν ποιμαντική δράση πού ἀσκεῖ. Ἡ διδασκαλία του γεφυρώνει τήν πατερική παράδοση μέ τά σύγχρονα ἐρωτήματα. Ἡ τιμή αὐτή δέν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μία διάκριση, ἀλλά μιά βαθιά ἀναγνώριση τῆς ἀφιερώσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου στήν διακονία τῆς Ἐκκλησίας καί τῆς θεολογίας πρός τόν λαό τοῦ Θεοῦ.
Χαιρετισμό ἀπηύθυνε καί ὁ Πρόεδρος τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ, καθηγητής κ. Ἀπόστολος Κραλίδης πού ἀναφέρθηκε στό ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος μέ τόν νηφάλιο θεολογικό λόγο του δέν ἀπομονώνεται ἀπό τόν κόσμο, ἀλλά τόν προσλαμβάνει καί τόν φωτίζει. Μέ ἀφορμή τό ἔργο του εὐχήθηκε νά ἐνισχυθοῦν περισσότερο οἱ σχέσεις τῆς Ἀκαδημαϊκῆς Κοινότητος καί τῆς ζώσας ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας πού ἐκφράζει ὁ τιμώμενος κ. Ἱερόθεος.
Τόν ἔπαινο τοῦ τιμωμένου ἐκφώνησε ὁ καθηγητής κ. Κωνσταντῖνος Χρήστου πού ἔκανε ἀναφορά στό βιογραφικό τοῦ Σεβασμιωτάτου. Στήν συνέχεια ἔκανε ἰδιαίτερη μνεία σέ κάποια ἀπό τά ἔργα του. Τό πρῶτο βιβλίο του «Μιά βραδυά στήν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους», ὅπου ἀνέδειξε τήν μεθοδολογία τοῦ συγγραφέα ὡς συλλογή καί καταγραφή σύγχρονων πατερικῶν ἀπόψεων. Τό βιβλίο «Ὀρθόδοξη Ψυχοθεραπεία» ὡς συλλογή καί κατανομή τῶν ἔργων τῶν Πατέρων. Τήν ἀνάδειξη καί συνέχιση τοῦ θεολογικοῦ ἔργου τοῦ π. Ἰωάννου Ρωμανίδη, τήν συμβολή του στά σύγχρονα βιοηθικά διλήμματα, τά ἔργα Δεσποτικές καί Θεομητορικές ἑορτές. Ὑπεγράμμισε ὅτι εἶναι αὐτόπτης μάρτυς καί καταγραφέας σημαντικῶν σύγχρονων ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων ὅπως τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, τοῦ λεγομένου «Οὐκρανικοῦ» ζητήματος, ἀλλά καί τῶν σχέσεων Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Τέλος ἔκανε ἀναφορά στό σπουδαῖο συγγραφικό καί μεταφραστικό του ἔργο. Ἐκ μέρους τοῦ Πρυτανικοῦ Συμβουλίου παρέστη καί ὁ Ἀντιπρύτανης Καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς κ. Νικόλαος Μαγγιώρος.
Μετά τήν ἐπίσημη ἀναγόρευση καί τήν ἐπίδοση τοῦ διασήμου καί τοῦ ἐπαίνου, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ἱερόθεος ἐξεφώνησε τήν ἐπίσημη ὁμιλία.
Κατ’ ἀρχᾶς εὐχαρίστησε τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο τόσο γιά τόν κόπο του νά ἔλθη ἀπό τήν Ἀθήνα, παρά τίς πολλές ὑποχρεώσεις του, ὅσο καί γιά τήν ἀγάπη του πού συνετέλεσε καί στήν πορεία του στήν Ἐκκλησία καί στήν ἔκδοση τῶν βιβλίων του, ἐπειδή στήριξε τήν Ἱερά Μονή Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου (Πελαγίας) τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θηβῶν, Λεβαδείας καί Αὐλίδος, πού ἐκδίδει τά βιβλία του εὐχαρίστησε τόν Πρύτανη, τόν Πρόεδρο τοῦ Τμήματος Καθηγητή κ. Ἀπόστολο Κραλίδη, τόν Καθηγητή Κωνσταντῖνο Χρήστου πού τόν παρουσίασε, καί τούς Καθηγητές τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς πού τόν τίμησαν μέ τήν ἀναγόρευση σέ διδάκτορα τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ.
Ἔπειτα ἀνέπτυξε τό θέμα μέ τίτλο «Σπουδή στήν Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας». Στήν ἀρχή παρουσίασε μέ συντομία τήν ἀκαδημαϊκή ἀτμόσφαιρα πού συνάντησε ὡς φοιτητής στήν Θεολογική Σχολή Θεσσαλονίκης καί τόν συνδυασμό μεταξύ τῆς διδασκαλίας τοῦ ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ μέ τήν καθοδήγηση τοῦ Καθηγητοῦ Παναγιώτου Χρήστου, τήν ἐπικοινωνία μέ ἁγιορεῖτες Πατέρες, ὅπως τόν ἅγιο Παϊσιο, τόν ἅγιο Ἐφραίμ τόν Κατουνακιώτη, τόν ἅγιο Σωφρόνιο τοῦ Ἔσσεξ τόν Γέροντα Σπυρίδωνα Νεοσκητιώτη, τόν Ἡγούμενο Γεώργιο τῆς Μονῆς ὁσίου Γρηγορίου, τόν Γέροντά του Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας ἅγιο Καλλίνικο, καί ἀργότερα τόν π. Ἰωάννη Ρωμανίδη. Ὅλοι αὐτοί τόν διαμόρφωσαν θεολογικά, ἱερατικά καί ποιμαντικά.
Στήν συνέχεια παρουσίασε ἕναν θεολογικό δεκάλογο πού εἶναι ἀπόσταγμα τῆς μαθητείας του στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησιαστική θεολογία, στήν ὁποία ἐξακολουθεῖ νά μαθητεύη, ἀφοῦ ὅπως ἔλεγε ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ εἶναι σέ κατάσταση μαθητείας (in statu pupillari). Ὁ θεολογικός αὐτός δεκάλογος σπουδῆς καί μαθητείας του, εἶναι ὅτι:
1. Ἡ ὀρθόδοξη θεολογία εἶναι ἀποκάλυψη τοῦ Ἀσάρκου Λόγου στούς Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καί τοῦ Σεσαρκωμένου Λόγου στούς Ἀποστόλους στήν Καινή Διαθήκη, μέσα στό πολιτιστικό περιβάλλον στό ὁποῖο ἔζησαν.
2. Ἡ θεολογία τῶν Πατέρων τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων πέρασε στήν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας.
3. Ὁ ἱερός ἡσυχασμός εἶναι ἡ βάση τῆς Ὀρθοδόξου θεολογίας καί ἡ ὑποδομή τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.
4. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι θεούμενον ὄν πού δημιουργήθηκε κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωση Θεοῦ καί διαφέρει ἀπό τόν δυτικό περσοναλισμό.
5. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι Σῶμα Χριστοῦ καί κοινωνία θεώσεως.
6. Ἡ θεολογία ἐκφράζεται ὡς ποιμαντική καί ἡ ποιμαντική ἐνεργεῖται θεολογικῶς.
7. Οἱ ἀκαδημαϊκές σπουδές εἰσάγουν τόν ἄνθρωπο στήν ὀρθόδοξη θεολογία καί τήν ἐκκλησιαστική ποιμαντική.
8. Ὁ ἄνθρωπος μετέχει τῆς οὐσιοποιοῦ ζωοποιοῦ, σοφοποιοῦ καί θεοποιοῦ ἐνέργειας τοῦ Θεοῦ.
9. Ἡ Ἐκκλησία διαλέγεται μέ τόν κόσμο καί τούς ἐκτός αὐτῆς μέ ἀγάπη καί ἀλήθεια.
10. Ὑπάρχει ἀλληλοπεριχώριση μεταξύ Συνοδικῶν Ὀργάνων τῆς Ἐκκλησίας καί τῆν Πανεπιστημιακῶν Θεολογικῶν Σχολῶν.
Τελικά ἡ ὀρθόδοξη θεολογία πρέπει νά ἑνώνη τό lex credendi (νόμος τῆς πίστεως) τό lex orandi (νόμος τῆς προσευχῆς) καί τό lex vivendi (νόμος τῆς ζωῆς). Κατέληξε ὅτι σέ αὐτήν τήν θεολογία μαθήτευσε καί ἐξακολουθεῖ νά μαθητεύη, παραμένει μαθητής τῆς ὀρθοδόξου ἐκκλησιαστικῆς θεολογίας.
Εὐχαρίστησε τούς Καθηγητές τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ γιά τήν τιμή πού τοῦ ἐπιφύλαξαν νά τόν ἀναγορεύσουν ἐπίτιμο διδάκτορα του, καί τούς εὐχαρίστησε ἐπειδή ἐξακολουθοῦν νά διαφυλάσσουν τίς θεολογικές σπουδές, νά διδάσκουν, νά ἀναπτύσσουν καί νά προβάλλουν παγκοσμίως τήν Ὀρθόδοξη Θεολογία μέσα ἀπό τό σημαντικό αὐτό Πανεπιστημιακό Ἀκαδημαϊκό Ἵδρυμα.
Θά πρέπει νά σημειωθεῖ ὅτι αὐτή ἦταν ἡ τρίτη διάκριση μέ τόν τίτλο τοῦ Ἐπιτίμου Διδάκτορος γιά τόν Μητροπολίτη. Ἡ πρώτη ἦταν τό ἔτος 2008 ἀπό τό Τμῆμα Κοινωνικῆς Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν Ε.Κ.Π.Α., ἡ δεύτερη τό ἔτος 2016 ἀπό τό Τμῆμα Ἰατρικῆς τῆς Σχολῆς Ἐπιστημῶν Ὑγείας τοῦ Πανεπιστημίου Ἰωαννίνων καί τό τρίτο ἀπό τό Τμῆμα Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ.
