Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης προσήλθε σήμερα, Δευτέρα των Μυροφόρων 27 Απριλίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως κ. Νικόλαος, συνοδευόμενος από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Λευκουπόλεως κ. Πολύκαρπο, καθώς επίσης και από κληρικούς της Ιεράς του Μητροπόλεως.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως κ. Νικόλαο επισκέφτηκε τον Ιερό Ναό με την ευκαιρία της παρεπιδημίας του στην πόλη της Καρδίτσας, όπου προσκεκλημένος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου, τέλεσε την Ιερά Πανήγυρη του Αγίου Ενδόξου Ιερομάρτυρος Σεραφείμ, Επισκόπου Φαναρίου και Νεοχωρίου. Μαζί με τον Σεβασμιώτατο προσήλθαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, συνοδευόμενος από τον πρωτοσύγκελλό του, καθώς επίσης και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος, συνοδευόμενος ομοίως από τον πρωτοσύγκελλό του.
Τους Αγίους Αρχιερείς υπεδέχθη προφρόνως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, συνοδευόμενος ομοίως από τον πρωτοσύγκελλό του, ενώ στον Άγιο Αχίλλιο τιμητικώς ανέμενε ο αξιότιμος κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, βουλευτής Νομού Λαρίσης και Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνελεύσεως Ορθοδοξίας.
Τους υψηλούς προσκεκλημένους, αφού προσκύνησαν το Ιερό Λείψανο του Αγίου Αχιλλίου, ξενάγησε στον Ιερό Ναό και τους πέριξ χώρους, καθώς επίσης και στο Μητροπολιτικό Αρχονταρίκι, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος αναφερόμενος στην ιστορία της πόλης και του Ναού. Υπενθυμίζεται ότι το λείψανο του Αγίου Αχιλλίου είχε αφαιρεθεί από την πόλη της Λαρίσης το 969 από τον τσάρο των Βουλγάρων Σαμουήλ, ο οποίος όχι μόνο το λείψανο, αλλά και όλους τους Λαρισαίους συναπεκόμισε και εγκατέστησε στην περιοχή των Πρεσπών. Έτσι, ο Άγιος Αχίλλιος είναι ο Άγιος στο πρόσωπό του οποίου, Έλληνες και Βούλγαροι συναντώνται, καθώς αποτελεί ουσιαστικό τμήμα της ιστορίας των δύο λαών.
Ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε η ελληνοβουλγαρική φιλία η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί πολύ, να παραμένει και να εμπνέει τους δύο λαούς σε έργα ειρηνικά, έργα ευημερίας και πορεία πνευματικής ανάτασης, καθώς εκτός από γείτονες οι δύο λέει τυγχάνουν και ομόπιστοι και ομόδοξοι.
