Στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Βελεστίνου λειτούργησε σήμερα, Κυριακή των Μυροφόρων, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος Δημητριάδος, παρουσία πλήθους πιστών.
Στο κήρυγμά του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε εκτενώς στο βαθύ θεολογικό νόημα της ημέρας, συνδέοντας την Κυριακή των Μυροφόρων με τη ζωντανή εμπειρία της Αναστάσεως στην Εκκλησία, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Και όπως και την πρώτη Κυριακή, η Εκκλησία μας την αφιερώνει σε πρόσωπα που έχουν να κάνουν με την Ανάσταση του Χριστού. Την πρώτη Κυριακή αφιερωμένη στον Απόστολο Θωμά και στην καλή του ομολογία και σήμερα στους μυροφόρους και τις μυροφόρες, σε αυτούς που φρόντισαν για την ταφή του Χριστού και για το σώμα του Χριστού. Και είναι πολύ σημαντικό το γεγονός που μας διασώζει σήμερα η Εκκλησία, γιατί υπάρχει μια τόλμη, υπάρχει κάτι που όταν οι άλλοι φοβήθηκαν και κρύφτηκαν, κάποιοι τόλμησαν».
Στη συνέχεια ο Σεβ. Ιγνάτιος στάθηκε ιδιαίτερα στο πρόσωπο του Ιωσήφ από Αριμαθαίας και του Νικοδήμου, αναδεικνύοντας την τόλμη και την αγάπη τους προς τον Χριστό, υπογραμμίζοντας ότι: «Καταγράφεται στην ιστορία η τόλμη αυτών των δύο ανδρών, να μην φοβηθούν την εξουσία, αλλά ούτε και εκείνους που είχαν φοβίσει τους μαθητές που είχαν κρυφτεί και πήγανε, ζήτησαν το σώμα του Χριστού και φρόντισαν για την ταφή του. Γιατί έτσι θέλει η παράδοση μέχρι και σήμερα και στην εξουσία μας. Τη φροντίδα του σώματος του ανθρώπου». Παράλληλα, συνέδεσε αυτή την πράξη με τη διαχρονική στάση της Εκκλησίας απέναντι στο ανθρώπινο σώμα, ως φορέα ιερότητας και προορισμένο για την Ανάσταση. Αναφερόμενος κατόπιν στις Μυροφόρες γυναίκες, ανέδειξε τον ιδιαίτερο ρόλο τους ως φορέων αγάπης και αυταπάρνησης, επισημαίνοντας: «Αυτές οι γυναίκες τον αγάπησαν με την καρδιά τους και οι γυναίκες έχουν πάντοτε έναν ιδιαίτερο τρόπο όντως να αγαπούν, με αφοσίωση, να αγαπούν με πνεύμα θυσίας και υπήρξαν και αυτές πολύ τολμηρές. Ενώ όλοι φοβήθηκαν, αυτές θέλησαν να κάνουν το καθήκον τους όπως προέβλεπε εκείνη την εποχή για το σώμα του Χριστού, η αγάπη αυτή υπερέβη τον φόβο και οδήγησε τις Μυροφόρες να γίνουν οι πρώτοι μάρτυρες της Αναστάσεως».
Σε άλλο σημείο του κηρύγματός του, ο Σεβασμιώτατος, τόνισε τη σπουδαιότητα της τιμής προς το ανθρώπινο σώμα: «Το σώμα, είναι συστατικό της ζωής μας. Πρέπει αυτό να το έχουμε πάντοτε συνείδηση και ακριβώς η Εκκλησία μας διασώζει την τιμή προς το ανθρώπινο σώμα. Γιατί ο Θεός μας έπλασε με ψυχή και σώμα. Είμαστε ψυχοσωματικές οντότητες και στην Αθανασία θα έχουμε και πάλι το άφθαρτο σώμα όπως το Αναστημένο του Χριστού». Υπογράμμισε έτσι ότι η Ανάσταση δεν αφορά μόνο την ψυχή, αλλά ολόκληρο τον άνθρωπο. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε, επίσης, στη δύναμη της αγάπης ως νίκη επί του θανάτου και ως πηγή ελπίδας για τον άνθρωπο, σημειώνοντας: «Αυτό νικάει τον θάνατο. Η αγάπη…όταν αγαπάς κάποιον τότε ξέρεις ότι υπάρχει. Και όσο υπάρχει η αγάπη υπάρχει και αυτός, μπορούμε και νικάμε τον θάνατο και ξεπερνάμε τον πόνο. Η εμπειρία αυτή γίνεται απτή μέσα στη ζωή της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στη Θεία Ευχαριστία, όπου ζώντες και κεκοιμημένοι αποτελούν ένα σώμα.».
Ολοκληρώνοντας, ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας κάλεσε τους πιστούς να βιώσουν έμπρακτα το μήνυμα της Αναστάσεως στην καθημερινότητά τους, επισημαίνοντας ότι: «Ο μαθητής του Χριστού που τολμάει, που ομολογεί την πίστη στην Ανάσταση, που έχει την αγάπη ως βίωμα, την αγάπη αυτή την κάνει πράξη ζωή, ξέρει να συγχωρεί, να παρηγορεί, να ενώνει, να γίνεται θυσία για τους άλλους… να είμαστε αντάξιοι και να γιορτάζουμε εδώ στη γη… την Ανάσταση και όταν έρθει η ώρα να είμαστε κι εμείς με τον Αναστημένο Χριστό».
