Το Σάββατο, 25 Απριλίου 2026, εορτή του Αγίου ενδόξου και πανευφήμου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον Ιερό Ναό του ομωνύμου πανηγυρίζοντος χωρίου της Βορείου Κερκύρας. Οι ύμνοι της εορτής απεδόθησαν με μουσική αρτιότητα και κατανυκτικό ύφος από χορό Ιεροψαλτών υπό τη διεύθυνση του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Υ. Θ. Υψηλής Μαγουλάδων, Αρχιμανδρίτου Σπυρίδωνος Σκορδίλη. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το εκκλησίασμα υπήρξε πολυπληθές, ενώ μεγάλος ήταν ο αριθμός των πιστών που προσήλθαν και μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων.
Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε, κατ’ αρχάς, στο ανέσπερο φως της Αναστάσεως, τονίζοντας ότι η χαρά του Αναστάντος Κυρίου πλημμυρίζει τις καρδιές των πιστών και διαλύει κάθε πνευματικό σκότος της ανθρωπότητος. Επεσήμανε ότι πριν το Πάθος του Κυρίου οι άνθρωποι ζούσαν υπό την κατάρα της αμαρτίας και της φθοράς, δεσμευμένοι ακόμη και οντολογικά εις τον Άδη. Με την Ανάστασή Του όμως ο Χριστός συνέτριψε τα δεσμά του Άδου και χάρισε στον άνθρωπο την ελευθερία, καταργώντας τον έσχατο εχθρό, το θάνατο, προσφέροντας τη δυνατότητα της κοινής αναστάσεως μαζί Του, ως Πρωτοτόκου εκ των νεκρών. Υπογράμμισε ότι ο πιστός που δεν παρατηρεί απλώς, αλλά βιώνει την Ανάσταση, απαλλάσσεται από τον φόβο του θανάτου, διότι είναι «τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός» (Κλ 3,11). Μόνον όποιος δεν γνώρισε και δεν «ανέπνευσε» τον Χριστό δε δύναται να κατανοήσει τον αληθινό Θεό, ενώ όποιος Τον δεχθεί εντός της καρδίας του εισέρχεται στην εμπειρία της θεογνωσίας και βρίσκει την αληθινή ζωή.
Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον Απόστολο και Ευαγγελιστή Μάρκο υπογραμμίζοντας ότι εκείνος εκήρυξε τον Αναστάντα Κύριο και έγινε μάρτυς των γεγονότων του Πάθους και της Αναστάσεως. Μνημόνευσε το γεγονός της συλλήψεως του Κυρίου στον κήπο της Γεθσημανή, όπου οι διώκτες Του ήλθαν «ἄνευ ὄχλου», διότι εφοβούντο το λαό που Τον αγαπούσε και Τον είχε αναγνωρίσει ως αληθινό Θεό, επισημαίνοντας ότι διαχρονικά η καθεστηκυία τάξη είναι εκείνη που αντιστρατεύεται το Θεό. Μάλιστα, στάθηκε στο πρόσωπο του νέου «περιβεβλημένου σινδόνα», ο οποίος ακολούθησε το Χριστό και διέφυγε αφήνοντας το ένδυμά του, ταυτίζοντάς τον με τον ίδιο τον Ευαγγελιστή Μάρκο. Αναφέρθηκε ακόμη και στα περί της οικίας του όπου κατέφευγαν οι Απόστολοι και κατά την εκκλησιαστική παράδοση, έλαβε χώρα και ο Μυστικός Δείπνος.
Τόνισε ότι ο Μάρκος, όντας ένας Απόστολος εκ των Εβδομήκοντα, παρακολούθησε από μακριά τη ζωή του Κυρίου μας αλλά κυρίως τα τελευταία γεγονότα της επιγείου ζωής Του και κατόπιν ακολούθησε τους Αποστόλους. Έτσι, έλαβε και αυτός την εντολή του Κυρίου περί της κήρυξης του Ευαγγελίου σε όλα τα έθνη ενώ, μαθητεύσας πλησίον του Αποστόλου Πέτρου, διδάχθηκε τη Θεολογία. Επίσης, όντας γραμματιζούμενος συνέγραψε το Ευαγγέλιο και συνεργασθείς με τον Απόστολο Παύλο και τον Απόστολο Βαρνάβα, κατέστη τελικά πρώτος Επίσκοπος Αλεξανδρείας, όπου και εμαρτύρησε. Ακόμη, ο κ. Νεκτάριος σημείωσε ότι οι Απόστολοι εδιώχθησαν, κατά τον λόγο του Κυρίου «εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσι», διότι εκήρυξαν την Αλήθεια, οδηγώντας λαούς από την ειδωλολατρία εις την γνώσην του αληθινού Θεού, ενώ όσοι παρέμειναν σκληροκάρδιοι έγιναν διώκτες της Εκκλησίας.
Εν συνεχεία, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι όπως και κατά τους χρόνους του Χριστού, έτσι και στις ημέρες μας, η καθεστηκυία τάξη είναι εκείνη που αντιστρατεύεται τον λόγο της Αληθείας. Υπογράμμισε ότι ο λόγος του Αναστάντος Κυρίου, λόγος δικαιοσύνης, ειρήνης, αγάπης και μακροθυμίας, αναταράσσει τα «λιμνάζοντα ύδατα» της κοινωνίας και γι’ αυτό συχνά δε γίνεται αποδεκτός, ενώ η Εκκλησία αντιμετωπίζει ποικίλες μορφές περιθωριοποιήσεως, πολλές φορές με τρόπο υπόγειο.
Αναφέρθηκε με ποιμαντική αγωνία σε σύγχρονες εξελίξεις που μέσα από δικαστικές αποφάσεις επικυρώνονται νομοθετήματα τα οποία αλλοιώνουν το θεσμό της οικογενείας ως θεμέλιο της κοινωνίας και την αποπροσανατολίζουν. Έτσι, η δικαιοσύνη ενίοτε ενεργεί ως άλλος Πόντιος Πιλάτος ο οποίος και επικύρωσε την καταδίκη του Ιησού. Όλα αυτά δημιουργούν σύγχυση και απομακρύνουν τον άνθρωπο από την Αλήθεια του Θεού, ενώ επιφέρουν ασύμμετρες επιπτώσεις στην πατρίδα μας καθώς η αποδυνάμωση της οικογένειας διογκώνει το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας, με τον κίνδυνο της εθνικής αλλοίωσης να γίνεται πλέον πραγματικότητα. Οι θεσμοί και η κοινωνία σήμερα, δυστυχώς, κινούνται από ξενικά κέντρα αποφάσεων και αντίθεες δυνάμεις που έχουν καταστήσει το κέρδος και το συμφέρον ως σύγχρονες μορφές ειδωλολατρίας, με αποτέλεσμα ο λαός να χάνει την παρρησία του και τη δυνατότητα να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του. Τέλος, η Εκκλησία, αν και ορισμένες φορές δείχνει αποδυναμωμένη, διατηρεί πλήρως την προφητική της φωνή, κατά το παράδειγμα του Τιμίου Προδρόμου, καθώς ο ρόλος της είναι να μαρτυρεί την Αλήθεια με παρρησία.
Κλείνοντας, ο Σεβασμιώτατος απηύθυνε προς όλους πατρικές ευχές, ευχόμενος το ανέσπερο φως της Αναστάσεως να πλημμυρίζει τις καρδιές των πιστών με χαρά, ειρήνη και ελπίδα. Ευχήθηκε δε «χρόνια πολλά» σε όλους τους πιστούς και ιδιαιτέρως στους εορτάζοντες, προτρέποντας άπαντες να ακολουθούν το φωτεινό παράδειγμα του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου, μένοντας σταθεροί στην πίστη, μαρτυρώντας το Χριστό με παρρησία και διαφυλάσσοντας την ενότητα της Εκκλησίας, ώστε να καταστούν κοινωνοί της αληθινής ζωής εν Χριστώ.
