Σε κλίμα βαθειάς συγκίνησης τελέστηκε σήμερα στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Βόλου εις η Πρεσβύτερον Χειροτονία του Διακόνου του Ναού π. Ευθυμίου Παπαγεωργίου, κατά σάρκα υιού του εκ των Εφημερίων του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού Αγίου Νικολάου Βόλου Πρωτ. Χαριλάου Παπαγεωργίου. Ο νέος πρεσβύτερος, 35 ετών, είναι απόφοιτος του Μουσικού Σχολείου Βόλου και σπούδασε Βυζαντινή Μουσική κοντά στον αείμνηστο Πρωτοψάλτη Μιχάλη Μελέτη, ενώ έχει γνώσεις και ευρωπαϊκής μουσικής. Είναι διπλωματούχος της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, όπου διδάσκει, και πτυχιούχος Κλασικής Φιλολογίας του ΑΠΘ, με μεταπτυχιακό στη Μεσαιωνική Φιλολογία με θέμα την υμνογραφία στο Βυζάντιο. Γνωρίζει άριστα αγγλικά και γαλλικά και καλά γερμανικά. Υπηρέτησε ως λαμπαδάριος και πρωτοψάλτης σε ναούς του Βόλου (2008–2024). Είναι έγγαμος και πατέρας δύο παιδιών. Την Χειροτονία τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, συλλειτουργούντων των Σεβ. Μητροπολίτου Βρεσθένης κ. Θεοκλήτου και του Θεοφ. Επισκόπου Ολβίας κ. Επιφανίου. Την Αγία Τράπεζα κύκλωσε πλήθος Κληρικών από την Μητρόπολή μας και αλλαχού, με επικεφαλής τους Αγιορείτες Καθηγουμένους της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμ. Εφραίμ και Ιβήρων Αρχιμ. Ναθαναήλ, ενώ τα ιερά αναλόγια πλαισίωσε πληθύς εκλεκτών Ιεροψαλτών. Στην Θεία Λειτουργία παρέστησαν η η Αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας & Βορείων Σποράδων κ. Άννα – Μαρία Παπαδημητρίου, ενώ συμμετείχε μέγα πλήθος πιστών.
Στην ομιλία του ο νεός Πρεσβύτερος αναφέρθηκε στο μέγεθος της ιερατικής κλήσεως, υπογραμμίζοντας ότι «η ιεροσύνη αποτελεί σταυροφόρο πορεία, δρόμο θυσίας, ταπεινώσεως και καθημερινής προσφοράς», ενώ σημείωσε ότι ο ιερεύς καλείται να γίνει «μάρτυρας της Αναστάσεως και διακονητής της χαράς του Χριστού μέσα στον κόσμο». Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη πνευματικής εγρηγόρσεως και ταπεινώσεως, τονίζοντας ότι «στηριγμός και ελπίδα του ιερέως είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο νικητής του κόσμου». Στη συνέχεια εξέφρασε τις θερμές του ευχαριστίες προς τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας, λέγοντας ότι «με την πατρική του αγάπη και την ειρηνοφόρο παρουσία του καθοδηγεί και στηρίζει την πορεία όλων μας», ενώ ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τους γονείς του, τον Πρωτ. Χαρίλαο και την πρεσβυτέρα Αντωνία, για τις θυσίες, την προσευχή και τη στήριξή τους. Με συγκίνηση αναφέρθηκε στην οικογένειά του, τη σύζυγό του και τα παιδιά του, που «συμπορεύονται στον ευλογημένο αλλά απαιτητικό δρόμο της ιεροσύνης», καθώς και στους κληρικούς και συνεργάτες που τον πλαισίωσαν. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στους Αγιορείτες Καθηγουμένους, τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Αρχιμ. Εφραίμ, πνευματικό του πατέρα, και τον Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Ιβήρων Αρχιμ. Ναθαναήλ, ευχαριστώντας τους για την πατρική καθοδήγηση και την πνευματική τους στήριξη. Κλείνοντας, δοξολόγησε τον Θεό για την κλήση του, επισημαίνοντας ότι «η χαρά της Αναστάσεως δεν είναι πρόσκαιρη, αλλά διαρκές βίωμα που καλείται ο ιερεύς να μεταδίδει στον κόσμο» .
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος στάθηκε ιδιαίτερα στο βαθύ νόημα της ιεροσύνης, επισημαίνοντας ότι «ο ιερεύς καλείται να φέρει την ειρήνη και την ενότητα στους ανθρώπους, να ενώνει γη και ουρανό και να οδηγεί τον λαό στη μετοχή της Αναστάσεως», υπογραμμίζοντας ότι η διακονία του δεν είναι απλώς λειτουργική, αλλά βαθιά σωτηριολογική και ποιμαντική. Τόνισε ακόμη ότι η ζωή του ιερέως οφείλει να αποτελεί «επιστολή Χριστού», εκφράζοντας με τον βίο και την πολιτεία του την αγιότητα της Εκκλησίας, ενώ χαρακτηριστικά ανέφερε πως «δεν είμαστε απέναντι στους ανθρώπους, αλλά πατέρες των ανθρώπων», ακόμη και όταν εκείνοι αντιδρούν, αμφισβητούν ή απομακρύνονται.
Στη συνέχεια ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη πατρότητας, αγάπης και θυσιαστικής προσφοράς, τονίζοντας ότι «ο ιερεύς οφείλει να αναζητά πάντοτε το απολωλός και να αγκαλιάζει όλους χωρίς διάκριση», δείχνοντας έμπρακτα το πρόσωπο της Εκκλησίας ως χώρου αγάπης και αποδοχής. Παράλληλα, επισήμανε ότι ο σύγχρονος κόσμος, μέσα σε συνθήκες δοκιμασίας, διχασμού και εσωτερικής ανασφάλειας, έχει ανάγκη από ποιμένες που θα μεταδίδουν αυθεντικά την ειρήνη και τη χαρά του Χριστού.
Απευθυνόμενος στον νέο Πρεσβύτερο ο Σεβ. Ιγνάτιος, τον προέτρεψε να παραμείνει πιστός στην εκκλησιαστική παράδοση και στο ήθος της Ορθοδοξίας, σημειώνοντας ότι «οι άνθρωποι της εποχής μας διψούν για ενότητα και αληθινή χαρά» και καλώντας τον να αξιοποιήσει τα χαρίσματα που του έδωσε ο Θεός προς οικοδομή του λαού Του. Ιδιαίτερα εξήρε την παρουσία των Αγιορειτών Καθηγουμένων, επισημαίνοντας ότι «η παρουσία του Αγίου Όρους αποτελεί εγγύηση αυθεντικής παραδόσεως και πνευματικής ζωής», ενώ εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς όλους όσοι στάθηκαν δίπλα στον νέο κληρικό και συνέβαλαν στην πορεία του.
Κλείνοντας, εξέφρασε την πατρική του αγάπη και την προσωπική του εμπιστοσύνη προς τον νέο Πρεσβύτερο, τονίζοντας ότι «έχει ήδη κερδίσει την αγάπη και την εμπιστοσύνη μας», και ευχήθηκε να διακονήσει «με ταπείνωση, αγάπη και αυθεντικότητα το ιερό Θυσιαστήριο», ώστε να καταστεί άξιος εργάτης του Ευαγγελίου και αληθινός ποιμένας του λαού του Θεού. Παράλληλα, ευχαρίστησε θερμά τους γονείς του νέου Πρεσβυτέρου, τον π. Χαρίλαο και την πρεσβυτέρα Αντωνία, «για το δώρο που προσέφεραν στην τοπική μας Εκκλησία», εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για την ανατροφή και την πνευματική πορεία του υιού τους.
Ο νέος Πρεσβύτερος θα υπηρετήσει ως Εφημέριος, στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου & Ελένης Βόλου.
