Με την προσευχητική και τιμητική παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 10 Ιανουαρίου ε.έ., η τελετή της χειροθεσίας του Καθηγητού της Χειρουργικής, ειδικού σε μεταμοσχεύσεις, Ιατρού και Θεολόγου κ. Γεωργίου Σωτηρόπουλου, σε Άρχοντα Οφφικιάλιο της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας, με το οφφίκιο του “Άρχοντος Ακτουαρίου”. Την χειροθεσία τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, κατόπιν εντολής της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου.
Της τελετής προηγήθηκε η Ακολουθία του Εσπερινού στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Πτωχοκομείου και παρέστησαν εκτός του Μακαριωτάτου, ο Διευθυντής του Γραφείου Εκπροσωπήσεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αθήνα Σεβ. Μητροπολίτης Λαοδικείας κ. Θεοδώρητος, οι Σεβ. Μητροπολίτες Γλυφάδας κ. Αντώνιος και Μάνης κ. Χρυσόστομος και ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Τανάγρας κ. Απόστολος, Διευθυντής του Γραφείου της Αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Ελλάδος στις Βρυξέλλες, πολιτικοί, καθηγητές Πανεπιστημίων, κλήρος και λαός.
Κατά την τελετή ο Σεβ. Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος προσφώνησε τον χειροθετούμενο νέο Άρχοντα Οφφικιάλιο, ως εξής :
Ἐντιμολογιώτατε καί προσφιλέστατε Ἄρχων Ἀκτουάριε τῆς Μητρός Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας κ. Γεώργιε Σωτηρόπουλε·
Πρὸ πάσης ἄλλης ἀναφορᾶς, ἐπιθυμῶ νὰ ἐκφράσω τὴν πολλὴν μου εὐχαριστίαν πρός τόν Παναγιώτατον Οἰκουμενικόν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαῖον, Ὅστις κατά προαίρεσιν ἀγαθὴν ἤχθη εἰς τήν ἀπόφασιν τῆς πρὸς τήν ἐλαχιστότητά μου ἀναθέσεως ἀπονομῆς εἰς τήν Ὑμετέραν Ἐντιμολογιότητα τοῦ σπουδαίου τούτου Ὀφφικίου, διά τοῦ ὁποίου ἐν τοῖς ἐφεξῆς ἐπαξίως θά τιμᾶσθε.
Καὶ ἰδού, ἐν μέσῳ κλήρου καὶ λαοῦ, σεβασμίων άδελφῶν Ἱεραρχῶν καί συναδέλφων ὑμῶν ὀφφικιαλίων καί καθηγητῶν ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἀποδόσεως τῆς ἐν λόγῳ τιμῆς, προκειμένου αὕτη νὰ ἐπιστρέψῃ ὀφειλετικῶς τιμιωτέρα διὰ τοῦ συνεχιζομένου ἐπιστημονικοῦ σας ἔργου καὶ τῆς προσφορᾶς σας εἰς τὸν συνάνθρωπον, καὶ οὑτωσὶ νὰ τιμᾶται ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει Μεγάλη τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία.
Ἔστω γνωστόν, ὅτι τὸ ὀφφίκιον τοῦ Ἄρχοντος Ἀκτουαρίου, ἐδίδετο ἀπὸ τοῦ 12ου αἰῶνος εἰς διακεκριμένους ἰατροὺς τοῦ Βυζαντίου. Κατ’ ἀνάλογον αἰτιολογικὴν βάσιν ὁ Παναγιώτατος ἀποδίδει εἰς Ὑμᾶς τὴν τοιαύτην τιμὴν ἀναγνωρίζων τάς γνώσεις, τὴν πολυετῆ ἐπιστημονικὴν ἔρευναν καὶ τάς ἀντιστοίχους δημοσιεύσεις, τάς πρωτοπόρους διά τήν χειρουργικήν ἰατρικὴν τῶν μεταμοσχεύσεων ὑμετέρας μεθόδους ἐπί τῷ ἱερῷ σκοπῷ τῆς θεραπείας ἐπωδύνων ἀσθενειῶν, οὐ μὴν ἀλλά καί διά τήν κλινικήν Ὑμῶν πεῖραν, τήν ὁποίαν ἀπεκτήσατε ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Ἑλλάδος.
Συμπλόους πρὸς τὰς ἀνωτέρω ἱκανότητας καὶ τάλαντα, ἡ Α.Θ.Π. διακρίνει τὸ προαπαιτούμενον ἦθος καὶ τό χριστιανικόν σας φρόνημα. Τὴν ἔργῳ καὶ λόγῳ διακονικὴν ἀφιέρωσιν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἥνπερ ἀσφαλῶς ἐκτήσατε ἐκ τῆς φιλευσεβοῦς οἰκογενείας Σας, μνησθείη Κύριος τοῦ ἀοιδίμου πατρὸς Σας, Διδασκάλου καὶ Καθηγητοῦ χρηματίσαντος ἐν τῇ Θεολογικῇ Σχολῇ τοῦ Ἀθήνησι Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου, Χαραλάμπους Σωτηροπούλου. Διὰ τῆς θετικῆς μαθητείας Σας εἰς τὰς διδαχθείσας ἀρετὰς κατέστητε ὡσαύτως σοφὸς Καθηγητὴς τοῦ αὐτοῦ Πανεπιστημίου, δυνάμενος ἐπαρκῶς «καὶ ἑτέρους διδάξαι» καὶ μυήσαι εἰς τὸ ἦθος τῆς ἐπιστήμης ἐν συνδυασμῷ πρὸς τὸν πνευματικὸν ἀγῶνα καὶ τὴν εἰς Χριστὸν πρόοδον.
Τοιοῦτον ἀγῶνα, τοιαύτας μάχας καθημερινὰς ἐπὶ τῶν ἰατρικῶν ἐπάλξεων πρὸς κουφισμὸν τῶν ἀδελφῶν τοῦ Κυρίου, ἵνα «ζωήν ἔχωσιν καί περισσόν ἔχωσιν» (Ἰωάν. 10, 10), ὡς ἐπετέλουν ἄλλωστε καὶ πάντες οἱ ἅγιοι Ἀνάργυροι ἰατροί, παρακολουθοῦμεν καί τιμῶμεν ἐν τῷ προσώπῳ Σου, Ἄρχων Ἀκτουάριε καί συνάδελφε Καθηγητά. Πρῶτος, ὁ δίδων Σοι τὴν τιμὴν καὶ ἀξίαν τοῦ ὀφφικίου, Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ Πρῶτος ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῆς Ἑλλάδος ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμος, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ ἐν θερμαῖς δεήσεσι συναχθέντες σήμερον ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ τούτῳ, Ἱεράρχαι καί Ἄρχοντες Ὀφφικιάλιοι, Καθηγηταί μὲ προεξάρχοντα τὸν Ἀντιπρύτανιν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν κ. Χρῆστον Καραγιάννην, τοῦ Προέδρου τοῦ Τμήματος Θεολογίας τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν κ. Ἰωάννου Παναγιωτοπούλου, τοῦ Προέδρου τῆς Ἰατρικῆς Σχολῆς κ. Νικολάου Ἀρκαδοπούλου, τῶν ἐκλεκτῶν ἀδελφῶν καί συλλειτουργῶν, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Λαοδικείας κ. Θεοδωρήτου, Διευθυντοῦ τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης κ. Ἀντωνίου, ὑπό τήν πνευματικὴν καί κανονικήν ποδηγεσίαν τοῦ ὁποίου διακονεῖς τό ἱερόν ἀναλόγιον εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίου Νεκταρίου Πανοράματος Βούλας, καί Μάνης κ. Χρυσοστόμου καὶ του Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Τανάγρας κ. Ἀποστόλου, τῶν προσφιλῶν οἰκογενῶν σας, τῶν Πρεσβυτέρων καί Διακόνων καὶ τοῦ πιστοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ.
Ἡ ταπεινότης μου καὶ οἱ λοιποὶ ἅπαντες ἐγκαρδίως εὐχόμεθα, ἡ ἀπονεμηθεῖσα τῇ ὑμετέρᾳ Ἐντιμολογιότητι διάκρισις καί τιμή νὰ εἶναι προτροπή εἰς ἐνίσχυσιν τῆς νήψεως καί ἐγρηγόρσεως δι’ ὧν πιστὸς καὶ ἐπιστήμων γνωρίζονται καὶ ἀναγνωρίζονται παρὰ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις. Νὰ εἶναι ἐνδυνάμωσις τῆς ἐνθέου διακονίας σου καί οὐχί ἐγκαύχησις καί μετεωρισμός.
Ἐν τῷ πνεύματι τούτῳ ἡ Α.Θ.Π. σᾶς ἀπονέμει Ἐντιμολογιώτατε τό ὑψηλόν Ὀφφίκιον τοῦ Ἄρχοντος Ἀκτουαρίου, ἵνα ἡ Ἐκκλησία, ἡ ἰατρική καί ἡ θεολογία πλουτοῦν, δι’ ἔργων, μελετῶν καί δράσεων, ὁ δέ Ἁγιώτατος Ἀποστολικός καί Πατριαρχικός Οἰκουμενικός Θρόνος καί ἡ Α.Θ.Π. καυχῶνται ἐν Κυρίῳ διά τό νέον μέλος τῶν Ὀφφικκιαλίων Αὐτῆς.
Καταστέφοντες, κατά τήν ἱεράν καί χαρμόσυνον ταύτην ὥραν, τήν Ὑμετέραν προσφιλῆ Ἐντιμολογιότητα, μὲ τάς εὐλογίας τῆς Α.Θ.Π. καί τάς ἡμετέρας εὐχάς ἐπικαλοῦμαι ἐφ’ Ὑμᾶς καί ἐπί τούς συμπροσευχομένους καί συναγαλλομένους οἰκείους Ὑμῶν, τήν σύζυγον καί τά τέκνα, τήν ἀδελφήν καί τήν μητέρα, τήν ζωοπάροχον χάριν καί τό ἀείρρυτον ἔλεος Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ.
Ἄξιος!!!
Στη συνέχεια έλαβε τον λόγο ο νέος Άρχων Οφφικιάλιος και αντιφωνώντας, σε όσα τιμητικά, ευγενή και συγκινητικά προσηγόρευσε προς αυτόν ο Σεβ. Μεσσηνίας ανέφερε: “Με αισθήματα βαθιάς τιμής, συγκίνησης, αλλά και επίγνωσης της ευθύνης που συνεπάγεται η σημερινή ημέρα, ίσταμαι ενώπιόν σας για να εκφράσω τις εγκάρδιες και υιϊκές μου ευχαριστίες προς την Α.Θ. Παναγιότητα τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο για την πατρική του ευδοκία και την ύψιστη τιμή της απονομής του οφφικίου του Άρχοντος Ακτουαρίου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, η Πρωτόθρονος Εκκλησία της Ορθοδοξίας, αποτελεί διαχρονικά τον πνευματικό φάρο του Γένους, θεματοφύλακα της αποστολικής παραδόσεως και της μαρτυρίας της Ορθοδοξίας στον σύγχρονο κόσμο. Η μακρόχρονη πατριαρχική διακονία του Παναγιωτάτου αποτελεί μοναδικό κεφάλαιο στην σύγχρονη ιστορία της Ορθοδοξίας. Με πνευματική διορατικότητα, εκκλησιαστική σύνεση και παγκόσμια ευθύνη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος ανέδειξε τον ρόλο του Πατριαρχείου, καθιστώντας το όχι μόνο συνείδηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά και αξιόπιστο συνομιλητή της διεθνούς κοινότητας. Η διηνεκής μαρτυρία του υπέρ της ενότητος της Εκκλησίας, της προστασίας του περιβάλλοντος, της θρησκευτικής ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, συνιστά διαρκή πηγή έμπνευσης και ευθύνης για όλους μας.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στην πατριαρχική πρωτοβουλία της αναθέρμανσης και ουσιαστικής αναβάθμισης του θεσμού των Αρχόντων του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Υπό την σεπτή καθοδήγηση του Παναγιωτάτου, ο θεσμός αυτός επανέκτησε τον βαθύ εκκλησιαστικό και διακονικό του χαρακτήρα, όχι μόνο ως τιμητική διάκριση, αλλά ως κλήση σε ενεργό μαρτυρία, προσφορά και ευθύνη. Οι Άρχοντες καλούνται να αποτελούν ζωντανό σύνδεσμο της Εκκλησίας με την κοινωνία, να στηρίζουν το έργο του Πατριαρχείου Κων/λεως, να υπερασπίζονται την ελευθερία της πίστεως και να υπηρετούν τον άνθρωπο με ήθος, συνέπεια και πνεύμα θυσίας. Και βέβαια, ο τιμητικός τίτλος του Ακτουαρίου, με τις βαθιές ιστορικές ρίζες στη βυζαντινή παράδοση των ιατρών των Ανακτόρων, συνδέει με τρόπο μοναδικό τη διακονία της ιατρικής επιστήμης με την καρδιά της Εκκλησίας.
Η τιμή που μού αποδίδεται σήμερα δεν εκλαμβάνεται μόνο ως προσωπική διάκριση. Στο πρόσωπό μου τιμώνται θεσμοί, συλλογικές προσπάθειες και άνθρωποι. Τιμώνται το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και η Ιατρική Σχολή, το Υπουργείο Υγείας, το Υπουργείο Παιδείας, και η εκάστοτε πολιτική και διοικητική τους ηγεσία, η ομάδα των εκλεκτών συνεργατών μου, οι επαγγελματίες υγείας που καθημερινά υπερβαίνουν εαυτούς. Τιμώνται οι ασθενείς που έλαβαν το πολύτιμο δώρο της ζωής μέσω των μεταμοσχεύσεων, οι ογκολογικοί ασθενείς που αγωνίζονται με πίστη και αξιοπρέπεια απέναντι στην ασθένεια του καρκίνου και τους οποίους έχω την ευθύνη και την ευλογία να χειρουργώ και να περιθάλπω, αλλά και εκείνοι που εξακολουθούν να αναμένουν, με υπομονή, ελπίδα και πίστη καθώς και οι συγγενείς τους.
Εξόχως τιμητική για όλους μας είναι η παρουσία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου. Η μακρόχρονη πρωθιεραρχική του διακονία, η ποιμαντική του σοφία, η θεσμική του νηφαλιότητα και η έμπρακτη μέριμνά του για τον άνθρωπο και την κοινωνία αποτελούν πολύτιμο παράδειγμα εκκλησιαστικής ευθύνης και διακριτικής προσφοράς. Η παρουσία του προσδίδει ιδιαίτερη πνευματική βαρύτητα στη σημερινή εκδήλωση.”
Εν συνεχεία ευχαρίστησε τους παρόντες, Αρχιερείς, κληρικούς, πολιτικούς και συναδέλφους του καθηγητές, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομο, του οποίου, όπως είπε, η θεολογική συγκρότηση, η ακαδημαϊκή του πορεία και η εκκλησιαστική του διακονία συνιστούν υπόδειγμα λόγου με πατερικό βάθος και ποιμαντική ευθύνη. Η ουσιαστική συμβολή του στον θεολογικό διάλογο, στην καλλιέργεια της εκκλησιαστικής παιδείας και στη διακονία της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας αποτελεί σταθερό σημείο αναφοράς και πνευματικής εμπνεύσεως.
Κατόπιν αναφέρθηκε ιδιαιτέρως στην οικογένειά του και συγκεκριμένα στην μητέρα του Ειρήνη, η οποία παρίστατο, και στον αείμνηστο πατέρα του, Χαράλαμπο Σωτηρόπουλο, καθηγητή Πατρολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν και η προσωπική αλλά ουσιώδης αναφορά του στον πνευματικό του πατέρα, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, τον κύριο Κυριάκο Κουτσομάλλη, Άρχοντα Ρεφερενδάριο της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας και Διευθυντή του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή, τονίζοντας ότι πνευματική του καθοδήγηση, το ήθος, η διακριτική του παρουσία και η μαρτυρία του στον χώρο του πολιτισμού και της Εκκλησίας υπήρξαν σημεία αναφοράς και για τη δική του πορεία.
