«Εὐλογημένη ἡ Βασιλεία τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διότι μᾶς ἐχάρισε τό σωτήριον ἔτος 2021, κατά τό ὁποῖον ἑορτάζομεν τήν διακοσιοστήν ἐπέτειον ἀπό τῆς ἐνάρξεως τοῦ ἱεροῦ ἀγῶνος τῆς ἐθνικῆς παλιγγενεσίας (1821), ὁ ὁποῖος ἐγένετο «γιά τοῦ Χριστοῦ τήν Πίστιν τήν Ἁγίαν καί τῆς Πατρίδος τήν ἐλευθερίαν».
Εἰς τό πλαίσιον τοῦ ἑορτασμοῦ αὐτοῦ καί κατά τόν μῆνα Ἰούλιον 2021 ἡ Ἱερά Μητρόπολις Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν ἐπραγματοποίησεν:
α) Τήν Κυριακήν 18ην Ἰουλίου 2021 ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μᾶρκος τά Ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Παραβήματος τοῦ Ἱ. Ναοῦ Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν εἰς τιμήν καί μνήμην τῆς Ἁγίας Νεομάρτυρος Λυγερῆς εἰς τό χωρίον Ἀνάβατος τῆς Χίου (γενετείραν τῆς ἁγίας).
Ἡ Ἁγία Nεομάρτυς καί Παρθενομάρτυς Λυγερή ἐγεννήθη εἰς τάς ἀρχάς τοῦ 19ου αἰώνος μ.Χ. εἰς τό ἱστορικόν χωρίον Ἀνάβατος τῆς Χίου. Ἀνετράφη μέ τά νάματα τῆς ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως, ἐνῶ διεκρίνετο διά τό ψυχοσωματικόν της κάλλος, γεγονός πού προεκάλεσε τό ἄνομον ἐνδιαφέρον τοῦ Τούρκου τυράννου. Παρά τάς ὑποσχέσεις καί τάς πιέσεις του διά πλούτη καί τιμάς, ἡ πάνσεμνος Λυγερή ἔμεινεν σταθερά εἰς τήν πίστιν της καί ἠρνήθη τόν γάμον της μέ τόν ἀλλόπιστον Ἀγαρηνόν. Εἰς τάς 6 Σεπτεμβρίου 1822, ἡμέραν ἑορτασμοῦ τοῦ ἐν Χώναις θαύματος τοῦ ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, κατέφθασαν εἰς τό χωρίον οἱ ἀκόλουθοι τοῦ Τούρκου τυράννου. Τότε, μετά ἀπό προκληθεῖσαν ἀναστάτωσιν, ἥρπαξαν βιαίως τήν πάνσεμνον Λυγερήν, καί, παρά τήν ἄρνησίν της, τήν ὁδήγησαν εἰς αὐτόν. Κατά τήν διαδρομήν ἡ Λυγερή ἐνηγκαλίσθη μέ ὅλας της τάς δυνάμεις ἕνα δένδρον, διακηρύσσοντας μετά παρρησίας ὅτι δέν πρόκειται νά ἀρνηθῇ τόν Χριστόν. Τότε, ἕνας ἀκόλουθος τήν ἀποκεφάλισεν καί μέ τήν τιμίαν της κεφαλήν ἔφυγεν τρέχοντας πρός τήν παραλίαν Ἐλίντα, ὅπου ἐπερίμενεν ὁ Τοῦρκος τύραννος. Ἀπό τό αἷμα τῆς ἀθληφόρου Παρθενομάρτυρος ἐχάραξεν ἡ μητέρα της εἰς τούς παρακειμένους βράχους τρεῖς σταυρούς, ἐκ τῶν ὁποίων ὁ ἕνας ἔχει διασωθῆ μέχρι σήμερα.
Τό ἑσπέρας τοῦ Σαββάτου 17ην Ἰουλίου 2021 ὁ Σεβασμιώτατος προσῆλθεν ἐν πομπῇ φέρων μεθ’ ἑαυτοῦ Ἱερά Λείψανα ἁγίων μαρτύρων, τά ὁποῖα καί ἐτοποθέτησεν ἐπί τῆς Ἁγίας Τραπέζης, καί ἀκολούθως ἐτελέσθη ὁ Μέγας Ἀρχιερατικός Ἑσπερινός, κατά τόν ὁποῖον ἐκήρυξεν τόν Θ. Λόγον ἐνώπιον πλήθους πιστῶν καί ἐτόνισεν τήν πρός τόν Χριστόν ἀγάπην τῆς ἁγίας, ἡ ὁποία καί τήν ὡδήγησεν εἰς τήν ὁμολογίαν τῆς πίστεως καί τό μαρτύριον.
Τήν Κυριακήν 18ην Ἰουλίου 2021 ἐτελέσθησαν, μετά πάσης ἐκκλησιαστικῆς λαμπρότητος, ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἡ Ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων καί ἡ πρώτη Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου, πλαισιομένου ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Διονυσίου Παπανικολάου, Ἐφημερίου τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ταξιαρχῶν Ἀναβάτου, καί τοῦ Ἀρχιδιακόνου κ. Ἀποστόλου Λάρδα, Πτυχιούχου τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης. Τούς χορούς τῶν Ἱεροψαλτῶν διηύθυνε ὁ Πρωτοψάλτης κ. Δημήτριος Ζαννῖκος, Ἄρχων Μαΐστωρ τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας.
Ὁ Σεβασμιώτατος Χίου κατά τήν ὁμιλίαν του, μεταξύ ἄλλων, ἀνεφέρθη, μετά πολλῆς συγκινήσεως, εἰς τήν ὑπό τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἁγιοκατάταξιν εἰς τάς Δέλτους τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἁγίων νεομαρτύρων Διονυσίου Ἐπισκοπου Ἐφέσου (τοῦ Καλλιάρχου) καί Δωροθέου ἐπισκόπου Ἀδριανουπόλεως (τοῦ Πρωΐου), ὡς καί τῶν Ἁγίων Πλάτωνος Ἱερομάρτυρος Μητροπολίτου Χίου καί τῶν σύν αὐτῷ 43 ἁγίων Χίων Ἱερομαρτύρων, ἐν οἷς καί οἱ ἐξ Ἀναβάτου Χίου Ἱερεῖς Ἰωάννης (ὁ Καλαμάρης) καί Ἰωάννης (ὁ Σιδερᾶτος).
Περί τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος ἐτίμησεν τήν, ἐκ τῶν ὁλίγων κατοίκων τοῦ χωρίου Ἀναβάτου, γηραιοτέραν μόνιμον κάτοικον κ. Σμαράγδαν Παπαστυλιανοῦ, προσφέροντας εἰς αὐτήν τήν Ἱεράν Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου.
β). Τό Σάββατον 31ην Ἰουλίου 2021 ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μᾶρκος τά Ἐγκαίνια τοῦ Ἱεροῦ Παραβήματος τοῦ Ἱ. Ναοῦ Μεταμορφώσεως Σωτῆρος Χριστοῦ Λειβαδίων πόλεως Χίου, εἰς τιμήν καί μνήμην τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Νικηφόρου τοῦ Χίου.
Ὁ Ὅσιος Νικηφόρος ἐγεννήθη, περί τό 1750 εἰς τά Καρδάμυλα τῆς Χίου καί, μετά ἀπό μίαν ἐπικίνδυνον ἀσθένειαν, οἱ γονεῖς του τόν ἀφιέρωσαν εἰς τήν Παναγίαν τήν Νεαμονήτισσαν, ὅπου ἔγινε Μοναχός. Ἐμαθήτευσεν πλησίον ἐξόχων δασκάλων τῆς Χίου. Ἔγινεν διδάσκαλος καί ἀργότερον Ἡγούμενος εἰς τήν Νέαν Μονήν, τῆς ὁποίας τήν ἱστορίαν συνέγραψεν. Ἔργον του εἶναι καί τό Νέον Χιακόν Λειμωνάριον, ὅπου συνεκέντρωσεν τούς βίους καί τάς Ἱεράς Ἀκολουθίας ὅλων τῶν Ἁγίων τῆς Χίου, τό ὁποῖον ἐξεδόθη εἰς τήν Βενετίαν τό 1819. Ἐδίδασκεν ὁμοῦ μετά τοῦ Ὁσίου Ἀθανασίου εἰς τήν περίφημον Σχολήν τῆς Χίου καί ἐμόνασεν εἰς τά Ρεστά μετ’αὐτοῦ. Ἐκοιμήθη εἰς τήν οἰκίαν τῆς ἀδελφῆς του τό 1821, ἐνῶ ἡ μνήμη του καθιερώθη νά ἑορτάζεται τήν 1ην Μαΐου, μέ πρωτοβουλίαν τοῦ Γυμνασιάρχου καί ἱστορικοῦ Γεωργίου Ζολώτα. Τό 1907 ὁ Πρωτοσύγκελλος Κύριλλος Τρεχάκης ἐδημοσίευσεν τόν βίον καί τήν Ἀκολουθίαν τοῦ Ὁσίου. Mαθηταί του ἔγιναν Νεομάρτυρες, ὅπως ὁ Μᾶρκος ὁ Νέος, ὁ Ἀγγελῆς ὁ ἐν Χίῳ, ὁ Δημήτριος ἀπό τήν Πελοπόννησον καί ὁ Ἀρχιδιάκονος Μακάριος Γαρρῆς, ὁ ὁποῖος ἀπηγχονίσθη μετά τοῦ Μητροπολίτου Πλάτωνος Φραγκιάδου, τό 1822. Ἀξιοσημείωτος εἶναι ἡ οἰκολογική του εὐαισθησία, ἐνῶ καθιερώθη ὡς προστάτης τῶν οἰκολόγων, διότι ὁλόκληρον τό δάσος τῆς περιοχῆς τῶν Ρεστῶν εἶναι ἰδικόν του δημιούργημα, ὅπως καί οἱ ἐλαιῶνες τῶν Καρδαμύλων, ἀφοῦ ἐπέβαλε ὡς ἐπιτίμιον τήν δενδροφύτευσιν. Διά δέ τήν γενέτειράν του, τά Καρδάμυλα, ἐθεώρει τήν θάλασσαν ὡς τόν «ὑγρόν κάμπον», ὁ ὁποῖος θά ἐξησφάλιζεν τόν πλοῦτον καί τήν πολύμορφον ἀνάπτυξιν τῆς περιοχῆς.
Τό ἑσπέρας τῆς Παρασκευῆς 30ῆς Ἰουλίου 2021 ὁ Σεβασμιώτατος προσῆλθεν ἐν πομπῇ φέρων μεθ’ ἑαυτοῦ Ἱερά Λείψανα ἁγίων μαρτύρων, τά ὁποῖα καί ἐτοποθέτησεν ἐπί τῆς Ἁγίας Τραπέζης, καί, ἀκολούθως, ἐτελέσθη ὁ Ἀρχιερατικός Μέγας Ἑσπερινός μέ τήν παρουσίαν πλήθους πιστῶν.
Τό Σάββατον 31ην Ἰουλίου 2021 ἐτελέσθησαν, μετά πάσης ἐκκλησιαστικῆς λαμπρότητος, ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, ἡ Ἀκολουθία τῶν Ἐγκαινίων καί ἡ πρώτη Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου, πλαισιομένου ὑπό τοῦ Αἰδεσιμ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Ἰωάννου Μπογῆ, τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Κηρύκου Φαράκλα, τοῦ Αἰδεσιμ. Πρεσβυτέρου κ. Ἀλεξάνδρου Μπογῆ, τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρεσβυτέρου κ. Κωνστατίνου Βιτάκη, Ἐφημερίου τοῦ Ἱ. Ναοῦ καί τοῦ Ἱερολογ. Ἀρχιδιακόνου κ. Ἀποστόλου Λάρδα, Πτυχιούχου τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Θεσσαλονίκης, ἐνῶ ἔψαλλον οἱ Ἱεροψάλται τοῦ Ἱ. Ναοῦ κ. Νικόλαος Φλάμος καί ὁ κ. Ἰάκωβος Μπιρλῆς. Τόν Θεῖον Λόγον ἐκήρυξεν ὁ Σεβασμιώτατος Χίου κ. Μᾶρκος, ὁ ὁποῖος ἀνεφέρθη εἰς τόν ὁσιακόν βίον τοῦ Ἁγίου Νικηφόρου τοῦ Χίου, ὡς καί τήν ἀναμορφωτικήν καί ἀναγεννητικήν ἐκκλησιαστικήν καί ἐθνικήν προσφοράν τῶν Κολλυβάδων πατέρων εἰς τήν Ἐκκλησίαν μας.
