Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου,

Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἡ σύναξις τῶν Ἁγίων Ἐνδόξων καί Πανευφήμων Ἀποστόλων.

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ, ΦΟΡΗΤΗ ΕΙΚΟΝΑ, 17ος ΑΙ.

Τήν ἡμέρα αὐτή ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ἑ­ορ­τά­ζει μέ ξε­χω­ρι­στή λα­μπρό­τη­τα τή Σύ­να­ξη τῶν Δώ­δε­κα Ἀ­πο­στό­λων. Βε­βαί­ως ὑ­πάρ­χουν καί οἱ μνῆ­μες τους σέ δι­ά­φο­ρες ἠ­με­ρο­μη­νί­ες τοῦ λειτουργικοῦ ἔ­τους, ἀλ­λά μέ αὐ­τό τό συλ­λο­γι­κό ἐ­ορ­τα­σμό τι­μᾶ­ται σύ­μπα­σα ἡ χο­ρεί­α των με­γά­λων αὐ­τῶν ἀν­δρῶν, οἱ ὁ­ποῖ­οι ὡς συ­νε­χι­στές τοῦ σω­τη­ρι­ώ­δους ἔρ­γου του Κυ­ρί­ου ἐ­πί τῆς γῆς, ἔ­στρε­ψαν τό ροῦ της ἱ­στο­ρί­ας καί ἄλ­λα­ξαν κυ­ρι­ο­λε­κτι­κά τήν μορ­φή του κό­σμου. Χά­ρη στόν ἰδι­κό τους ἀ­γῶ­να, τίς ἀ­φά­ντα­στες προ­σω­πι­κές τους θυ­σί­ες, τή μαρτυρία καί τό μαρτύριό τους ἐθε­με­λι­ώ­θη­κε Ἐκ­κλη­σί­α στόν κό­σμο. λέ­ξη «Ἀ­πό­στο­λος» ση­μαί­νει τόν ἀ­πε­σταλ­μέ­νο. ν προ­κει­μέ­νῳ Ἀ­πό­στο­λοι ὀ­νο­μά­σθη­καν ο ἐ­κλε­γμέ­νοι καί κα­λε­σμέ­νοι ἀ­πό τόν Κύ­ρι­ο Μα­θη­τές Του νά συ­νε­χί­σουν τό σω­στι­κό Του ἔρ­γο, με­τά τήν ες τούς οὐ­ρα­νούς Ἀ­νά­λη­ψή Του. Ἐ­πί­σης, σύμ­φω­να μέ τήν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή Του προ­τρο­πή ἔ­γι­ναν ο μάρ­τυ­ρες τῆς Ἀ­να­στά­σε­ώς Του «ἕ­ως ἐ­σχά­του τῆς γς»1.  

ἐ­κλο­γή καί κλή­ση των Ἀ­πο­στό­λων, ο ὁ­ποῖ­οι ὡς τήν Πε­ντη­κο­στή κα­λοῦ­νταν Μα­θη­τές, ἔ­γι­νε ἀ­μέ­σως μέ τήν ἀρ­χή τῆς δη­μό­σι­ας δρά­σεως τοῦ Κυ­ρί­ου, στήν Γα­λι­λαί­α. Εὐ­θύς με­τά τή Βά­πτι­σή Του κα­τευ­θύν­θη­κε στίς ὄ­χθες τῆς λί­μνης Γε­νη­σα­ρέτ, ὅ­που ἀ­πευ­θύν­θη­κε στούς ἐ­κεῖ ἁ­λι­εῖς, στούς ὁ­ποί­ους εἶ­πε: «δεῦ­τε ὀ­πί­σω μου καί ποι­ή­σω ὑ­μᾶς ἁ­λι­εῖς ἀν­θρώ­πων»2. Αὐ­τοί «εὐ­θέ­ως ἀ­φέ­ντες τά δί­κτυ­α ἠ­κο­λού­θη­σαν αὐ­τῶ»3. Ἄλ­λοι, «ἀ­φέ­ντες τόν πα­τέ­ρα αὐ­τῶν Ζε­βε­δαῖ­ον ν τ πλοί­ῳ με­τά τν μι­σθω­τῶν, ἀ­πῆλ­θον ὀ­πί­σω αὐ­τοῦ»4.

Ο Μα­θη­τές ὁ­ρί­σθη­καν ἀ­πό τόν Κύ­ρι­ο σέ τρες κύ­κλους ἤ­τοι: τόν στε­νό κύ­κλο τῶν Δώ­δε­κα, τόν εὐ­ρύ­τε­ρο κύ­κλο τν Ἑ­βδο­μή­κο­ντα καί τόν εὐ­ρύ­τα­το κύ­κλο τν πο­λυ­πλη­θῶν φί­λων Του. Με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σί­α εἶ­χε κύ­κλος τῶν Δώ­δε­κα. Αὐ­τοί εὑρίσκονταν πλη­σί­ον Του καί σ’ αὐ­τούς ἀ­πο­κά­λυ­ψε τά μυ­στή­ρι­α τοῦ Θε­οῦ. Αὐ­τοί εἶ­χαν τήν εὐλογία και τη δόξα νά ὁ­ρι­σθοῦν ὡς ο κα­τ’ ἐ­ξο­χήν συ­νε­χι­στές τοῦ ἔρ­γου Του, δι­ό­τι μό­νο σέ αὐ­τούς εἶ­πε: «Ἐ­γώ ἐ­ξε­λε­ξά­μην ὑ­μᾶς, καί ἔ­θη­κα ὑ­μᾶς, ἵ­να ὑ­μεῖς ὑ­πά­γε­τε καί καρ­πόν φέ­ρη­τε, καί καρ­πός ὑ­μῶν μέ­νῃ»5. Με­τά τήν Ἀ­νά­στα­ση τούς κα­τέ­στη­σε ἐ­πί­ση­μα δι­α­δό­χους καί συνεχιστές τοῦ ἔρ­γου Του:  «κα­θώς ἀ­πε­σταλ­κέ με Πα­τήρ, κἀ­γώ πέ­μπω ὑ­μᾶς. Καί τοῦ­το εἰ­πών ἐ­νε­φύ­ση­σε καί λέ­γει αὐ­τοῖς: λά­βε­τε Πνεῦ­μα Ἅ­γι­ον, ν τι­νων ἀ­φῆ­τε τάς ἁ­μαρ­τί­ας ἀ­φί­ε­νται αὐ­τοίς, ν τι­νων κρα­τῆ­τε, κε­κρά­τη­νται»6. Ἐ­πί­σης στό ὅ­ρος τῆς Γα­λι­λαί­ας, ὅ­που εἶ­χαν συ­να­χθεῖ ο ἕνδεκα μα­θη­τές, λί­γο πρίν τήν Ἀ­νά­λη­ψη, τούς εἶ­πε: «Πο­ρευ­θέ­ντες μα­θη­τεύ­σα­τε πά­ντα τα ἔ­θνη, βα­πτί­ζο­ντας αὐ­τούς ες τό ὄ­νο­μά του Πα­τρός καί το Ἁ­γί­ου Πνεύ­μα­τος, δι­δά­σκο­ντες αὐ­τούς τη­ρεῖν πά­ντα ὅ­σα ἐ­νε­τει­λά­μην ὑ­μῖν»7.   Ὡς πρός τήν ἐκλογή τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων εἶ­ναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κοί οἱ λό­γοια τοῦ Ἀ­πο­στό­λου Παύ­λου: «Ἐ­πει­δή γάρ ν τῇ σο­φίᾳ τοῦ Θε­οῦ οκ ἔ­γνω ὁ κό­σμος δι­ά τς σο­φί­ας τόν Θε­όν…  τά μω­ρά τοῦ κό­σμου ἐ­ξε­λέ­ξα­το ὁ Θε­ός, ἵ­να τούς σο­φούς κα­ται­σχύ­νῃ, καί τά ἀ­σθε­νῆ τοῦ κό­σμου ἐ­ξε­λέ­ξα­το ὁ Θε­ός, ἵ­να κα­ται­σχύ­νη τά ἰ­σχυ­ρά καί τά ἀ­γε­νῆ τοῦ κό­σμου καί τά ἐ­ξου­θε­νη­μέ­να ἐ­ξε­λέ­ξα­το ὁ Θε­ός, καί τά μή ὄ­ντα, ἵ­να τά ὄ­ντα κα­ταρ­γή­σῃ, ὅ­πως μή καυ­χή­ση­ται πᾶ­σα σάρξ ἐ­νώ­πι­ον τοῦ Θε­οῦ»8.

Τό ἔρ­γο τῶν Ἁ­γί­ων Ἀ­πο­στό­λων συ­νε­χί­σθη­κε καί συ­νε­χί­ζε­ται δι­ά τῶν δι­α­δό­χων αὐ­τῶν. Αὐ­τή ἡ ἀ­δι­ά­κο­πη δι­α­δο­χή συ­νε­χί­ζε­ται ὡς σή­με­ρα καί χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ὡς ἀ­δι­ά­κο­πη δι­α­δο­χή προ­σώ­πων καί πί­στε­ως καί γι’ αὐ­τό ὀ­νο­μά­ζε­ται ἡ Ἐκ­κλη­σί­α μας Ἀ­πο­στο­λι­κή. 

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Οἱ Ἅγιοι Δώδεκα Ἀπόστολοι εἶναι: ὁ Ἀπόστολος Πέτρος († 29 Ἰουνίου) ὁ Ἀπόστολος Ἀν­δρέ­ας (30 Νοεμβρίου), Ἀ­πό­στο­λος Ἰ­ά­κω­βος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου († 30 Ἀ­πρι­λί­ου), ὁ Ἀπόστολος Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου (9 Ὀκτωβρίου), ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης (24 Σεπτεμβρίου), ὁ Ἀπόστολος Φί­λιπ­πος († 14 Νο­εμ­βρί­ου), ὁ Ἀπό-στολος Βαρθολομαῖος ( †11 Ἰ­ου­νί­ου), ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς (6 Ὀκτωβρίου), ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος (16 Νοεμβρίου), ὁ Ἀπό-στολος Ἰούδας ( 19 Ἰουνίου), ὁ Ἀπόστολος Ματθίας ( 9 Αὐγού-στου), ὁ Ἀπόστολος Σίμων ὁ Ζηλωτής (10 Μαῒου).

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Μαρίας, μητρός τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου.

Ἡ Ἁγία Μαρία, μητέρα τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου, εἶναι ἕνα ἀπό τά πρῶτα ἐκεῖνα ἱερά πρόσωπα πού προσέφερε σημαντικές ὑπηρεσίες γιά τή ζωή καί ὀργάνωση τῆς πρωτοχριστιανικῆς Ἐκκλη-σίας τῶν Ἱεροσολύμων. Μιά καί μοναδική εἶναι ἡ ἀναφορά στό πρόσωπό της μέσα στήν Καινή Διαθήκη, ἀλλά ἀρκετή γιά νά συμπε-ράνει κάποιος πώς ἦταν ἀπό τίς γυναῖκες ἐκεῖνες πού διακρίθηκαν καί διασώθηκαν τά ὀνόματά τους ὡς διακόνισσες τοῦ Κυρίου στήν Ἐκκλησία. Ἡ συγκεκριμένη ἀναφορά βρίσκεται στό βιβλίο τῶν Πράξεων (κεφ. 12, 12). Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος ἀμέσως μετά τή θαυ-μαστή ἀπελευθέρωσή του ἀπό τή φυλακή, μέσα στή νύχτα, «συνιδών τε (ὅταν κατάλαβε ποῦ ἦταν) ἦλθεν ἐπί τήν οἰκίαν Μαρίας, τῆς μητρός Ἰωάννου, τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου, οὗ ἦσαν ἱκανοί συνηθροισμένοι καί προσευχόμενοι». [Στή συνέχεια, μᾶς πληροφορεῖ τό κείμενο τῶν Πράξεων, πώς ὁ Πέτρος ἐκτύπησε τήν ἐξώπορτα, βγῆκε μιά ὑπηρέτρια, ἡ Ρόδη, γιά νά ἀνοίξει καί, ὅταν ἀναγνώρισε τή φωνή τοῦ Πέτρου, ἀπό τή χαρά της δέν ἄνοιξε καί ἔτρεξε μέσα νά ἀναγγείλει ὅτι στήν ἐξώπορτα στέκεται ὁ Πέτρος. Αὐτοί πού ἦταν συνηγμένοι μέσα τῆς εἶπαν: Εἶσαι τρελλή. Αὐτό ὅμως ἐπέμενε ὅτι εἶναι ἀλήθεια. Αὐτοί ἔλεγαν ὅτι εἶναι ὁ ἄγγελός του. Ὁ Πέτρος στό μεταξύ κτυποῦσε ἐπίμονα. Ἐπιτέλους τοῦ ἄνοιξαν καί ὅταν τόν εἶδαν ἔμειναν κατάπληκτοι. Αὐτός τούς ἔκανε νόημα μέ τό χέρι νά σιωπήσουν καί τούς διηγήθηκε πῶς ὁ Κύριος τόν ἔβγαλε ἀπό τή φυλακή καί συμπλήρωσε: Διηγηθεῖτε τα αὐτά στόν Ἰάκωβο καί στούς ἀδελφούς. Ὕστερα ἔφυγε ἀπό τά Ἱεροσόλυμα γιά ἄλλο τόπο9.

Ὁ συγγραφέας τῶν Πράξεων Εὐαγγελιστής Λουκᾶς μέ τά γραφόμενά του, τόσο γιά τή Μαρία ὅσο καί τήν «οἰκίαν» της, θέλει νά δείξει πώς τό σπίτι αὐτό ἦταν τό πιό κατάλληλο στήν Ἱερου-σαλήμ, γιά νά ἀποτελέσει κέντρο θαυμαστῶν γεγονότων πού συν-δέονται μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καί τή ζωή τῆς πρώτης Χριστι-ανικῆς κοινότητας. Εἶναι ἄξιο προσοχῆς καί λόγου ὅτι ἀρχαῖοι ἀλ-λά καί νεώτεροι ἑρμηνευτές τῆς Καινῆς Διαθήκης θεωροῦν πώς ὁ Μυστικός Δεῖπνος τοῦ Κυρίου μέ τούς Μαθητές Του ἔγινε στό σπίτι τῆς Μαρίας.

Ἐπίσης, ἀπό τά συμφραζόμενα λόγια τῶν Πράξεων διαφαί-νεται στούς ἑρμηνευτές ὅτι ἡ Μαρία ἦταν κατά πᾶσαν πιθανότητα εὐκατάστατη χήρα, ἀφοῦ διέθετε τόσο μεγάλη οἰκία, ὥστε νά συγ-κεντρώνεται πολυπληθής Χριστιανική κοινότητα, γιά νά ἀκούσει τό κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων, νά τελέσει τή Θεία Εὐχαριστία καί τίς «ἀγάπες» καί ἀφοῦ διέθετε ὑπηρετικό προσωπικό. Ὁ μακαριστός Καθηγητής Π. Τρεμπέλας, στό Ὑπόμνημά του «Εἰς τό κατά Μᾶρκον Εὐαγγέλιον», στά Προλεγόμενα, παραθέτει καί τά ἑξῆς: «Ἐκ τῶν πληροφοριῶν τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων μανθάνομεν, ὅτι ὁ Μᾶρκος ἦτο υἱός τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις κατοικούσης καί ἐνωρίς εἰς τά μέλη τῆς πρώτης Ἐκκλησίας συγκαταριθμηθείσης Μαρίας, ἥτις φαίνεται νά εἶχεν εὐπορίαν τινά, ὡς δύναται νά συναχθῆ ἐκ τοῦ γεγονότος ὅτι κατεῖχεν οἰκίαν μετά πυλῶνος καί μετά αἰθούσης ἀρκούντως εὐρείας, ὥστε νά περιλαμβάνει ἐν αὐτῇ ἱκανόν ἀριθμόν συναθροιζομένων μαθητῶν (Πράξ. ιβ΄, 12). Καί ὁ Πέτρος μετά τήν ἐν νυκτί θαυμασίαν ὑπ’ ἀγγέλου ἀποφυλάκισιν αὐτοῦ εἰς τήν οἰκίαν ταύτην κατηυθύνθη ὡς εἰς τόπον συνήθη συγκεντρώσεως τῶν ἀδελφῶν, ἐκ τῶν ὁποίων καί εὑρέθησαν ἐκεῖ παρά τό προκεχω-ρημένον τῆς νυκτός «ἱκανοί συνηθροισμένοι». Ἡ οἰκία τῆς Μαρίας λοιπόν εἶχεν ἀποβῆ εἷς ἐκ τῶν τόπων συγκεντρώσεως καί λατρείας τῶν πρώτων Χριστιανῶν ἐν Ἱεροσολύμοις, ὑπεστηρίχθη δέ ὑπό τι-νων νεωτέρων, ἰδίᾳ Γερμανῶν, ὅτι ἐκεῖ ἐτέλεσεν καί ὁ Κύριος τόν Μυστικόν Δεῖπνον».

Ἀρχαιότερη, γνωστή μαρτυρία γιά τήν Ἁγία Μαρία, περιλαμ-βάνεται στό ἔργο ἤ καλύτερα τόν ἐγκωμιαστικό λόγο Ἀλεξάνδρου μοναχοῦ τοῦ Κυπρίου, πού ἐκφώνησε στήν πανήγυρη γιά τή μνήμη τοῦ Ἀποστόλου Βαρνάβα, στήν ἱερά του μονή, γύρω στό 525 μ.Χ. Προτάσσεται ὁ τίτλος «Ἀλεξάνδρου μοναχοῦ ἐγκώμιον εἰς τόν Ἅγιον Βαρνάβα τόν Ἀπόστολον, προτραπέντος ὑπό τοῦ πρεσβυ-τέρου καί κλειδούχου τοῦ σεβασμίου αὐτοῦ ναοῦ, ἐν ᾧ ἱστορεῖται καί ὁ τρόπος τῶν ἀποκαλύψεων, τῶν Ἁγίων αὐτοῦ λειψάνων». Ἀναφέρει λοιπόν ὁ μοναχός Ἀλέξανδρος πώς ὁ Ἀπόστολος Βαρνάβας εἶδε ὁ ἴδιος πολλά ἀπό τά θαύματα τοῦ Κυρίου. Ὕστερα ἀπό τό θαῦμα τοῦ παραλύτου τῆς Βηθεσδᾶ ἔγινε ἀκόλουθος καί μαθητής τοῦ Κυρίου. Καί συνεχίζει (παραθέτουμε αὐτούσιο τό κείμενο, γιατί εἶναι πολύ γλαφυρό, κατατοπιστικό καί πειστικό, ἀλλά καί γιά νά γνωρίσουμε μέρος αὐτοῦ τοῦ ἐξαίρετου ἀρχαίου Ἐγκωμίου): «Ὁ δέ Βαρνάβας πλέον ἐξεκαίετο εἰς τήν τοῦ Κυρίου ἀγάπην. Καταλαβών δέ τό τάχος τήν οἰκίαν Μαρίας, τῆς μητρός Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου, ἥτις ἐλέγετο εἶναι αὐτοῦ θεία –διό καί Μᾶρκον τόν ἀνεψιόν Βαρνάβα ἐκάλουν αὐτόν–, εἶπε πρός αὐτήν· «Δεῦρο, λέγων, ὦ γύναι, ἴδε ἅπερ ἐπεθύμουν ἰδεῖν οἱ πατέρες ἡμῶν· ἰδού γάρ Ἰησοῦς τις προφήτης ἀπό Ναζαρέτ τῆς Γαλιλαίας ἐστίν ἐν τῷ ἱερῷ, μεγαλοπρεπῶς θαυματουργῶν, καί ὡς τοῖς πολλοῖς δοκεῖ, αὐτός ἐστί Μεσσίας ὁ μέλλων ἔρχεσθαι». Ἀκούσασα δέ ταῦτα ἡ θαυμασία γυνή καί καταλιποῦσα τά ἐν χερσί, κατέλαβε τόν ναόν τοῦ Θεοῦ, καί ἰδοῦσα τόν Κύριον καί Δεσπότην τοῦ ναοῦ, ἔπεσεν εἰς τούς πόδας αὐτοῦ, δεομένη καί λέγουσα «Κύριε, εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου, δεῦρο εἰς τόν οἶκον τῆς δούλης σου καί εὐλόγησον τῇ εἰσόδῳ σου τά οἰκετικά σου». Ὁ δέ Κύριος ἐπένευσε τῇ παρακλήσει· ὅν παραγενόμενον ὑπεδέξατο χαίρουσα εἰς τό ὑπερῶον αὐτῆς. Ἀπ’ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας, ἡνίκα ἤρχετο ὁ Κύριος εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐκεῖ ἀνεπαύετο μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἐκεῖ ἐποίησε τό Πάσχα μετά τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἐκεῖ ἐμυσταγώγησε τούς μαθητάς διά τῆς μεταλήψεως τῶν ἀπορρήτων μυστηρίων. Λόγος γάρ ἦλθεν εἰς ἡμᾶς ἀπό γερόντων ὅτι ὁ τό κεράμιον βαστάζων τοῦ ὕδατος, ᾧ κατακολουθῆσαι προσέταξεν ὁ Κύριος τοῖς μαθηταῖς, Μᾶρκον ἦν, ὁ υἱός ταύτης τῆς μακαρίας Μαρίας· ὁ δέ Κύριος «πρός τόν δεῖνα» εἶπεν οἰκονομικῶς, ὡς φασίν οἱ πατέρες, ἑρμηνεύοντες τοῦτο τό χωρίον, διδάσκων ἡμᾶς διά τοῦ αἰνίγματος ὅτι παντί τῷ εὐτρεπίζοντι ἑαυτόν, παρ’ αὐτῷ ὁ Κύριος αὐλίζεται. Ἐν αὐτῷ τοίνυν τῷ ὑπερώῳ ἐποίησεν ὁ Κύριος τό Πάσχα· ἐν αὐτῷ ἐφάνη τοῖς περί τόν Θωμᾶν, ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν· ἐκεῖ μετά τήν ἀνάληψιν ἀνῆλθον οἱ μαθηταί, ἐλθόντες ἀπό τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν μετά τῶν λοιπῶν ἀδελφῶν, ὄντως τόν ἀριθμόν ὡς ἑκατόν εἴκοσιν, ἐν οἷς ἦν Βαρνάβας καί Μᾶρκος· ἐκεῖ κατέβη τό Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐν πυρίναις γλώσσαις ἐπί τούς μαθητάς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Πεντηκοστῆς· ἐκεῖ ἵδρυται νῦν ἡ μεγάλη καί ἁγιωτάτη Σιών, ἡ μήτηρ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν».

Καί ἀπό τό κείμενο αὐτό φαίνεται ἡ ἀγαθή πίστη τῆς Μαρίας πρός τόν Χριστό, ἀλλά καί ἡ προσφορά της στήν πρώτη Χριστιανι-κή Ἐκκλησία. Ὅσον ἀφορᾶ τή συγγένεια τῆς Ἁγίας Μαρίας μέ τόν ἀπόστολο καί ἱδρυτή τῆς Ἐκκλησίας μας Βαρνάβα δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία. Ἐκεῖνο ὅμως πού καθίσταται πρόβλημα εἶναι ὁ βαθμός συγγενείας τους. Εἴδαμε πώς στίς Πράξεις στό 12,12 καθαρά φαίνεται πώς ἡ Μαρία εἶναι ἡ μητέρα τοῦ Μάρκου. Στό Κολοσσαεῖς 4,10 ἀναγράφεται ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο πώς ὁ Μᾶρκος εἶναι «ὁ ἀνεψιός Βαρνάβα». Ἄρα γιά νἆναι ὁ Μᾶρκος ὁ υἱός τῆς Μαρίας «ἀνεψιός» τοῦ Βαρνάβα σίγουρα ὁ Βαρνάβας καί ἡ Μαρία εἶναι συγγενεῖς. Ἔτσι στήν Κυπριακή ἁγιολογία παρουσιάσθηκαν καί οἱ δύο ἀπόψεις. Εἴδαμε ὅτι ὁ μοναχός Ἀλέξανδρος στό Ἐγκώμιό του σημειώνει ὅτι ἡ Μαρία ὑπῆρξε θεία τοῦ Βαρνάβα καί ἄρα Μᾶρκος καί Βαρνάβας εἶναι «ἀνεψιοί» δηλαδή ξαδέλφια. (Μέ τήν ἔννοια αὐτή τοῦ ξαδέλφου ἐπικρατεῖ στήν Κύπρο ἡ λέξη ἀνεψιός). Ὅμως περισσότερο ἐπικράτησε σέ ἁγιολογικές πηγές, ὅπως καί στή συνεί-δηση τῶν Κυπρίων, ὅτι ὁ Βαρνάβας καί ἡ Μαρία ἦταν ἀδέλφια. Αὐτό τό καταστάλαγμα κατάγραψε καί ὁ ἀείμνηστος Μακάριος, αὐτό καταγράφεται καί στήν ἀκολουθία πού ἐξέδωσε ἡ ἱερά Μονή Σταυροβουνίου γιά ὅλους τούς Κυπρίους Ἁγίους.

Μιά ἄλλη τρίτη παραλλαγή πού ἀφορᾶ τή συγγένεια τῶν δύο, περιλαμβάνεται σέ κάποια Μηνολόγια, ἀλλά καί σέ Κοπτικό Συνα-ξάριο, πώς ἡ Μαρία ὑπῆρξε νύμφη τοῦ Βαρνάβα, ἀφοῦ ἦταν γυ-ναίκα τοῦ ἀδελφοῦ του Ἀριστόβουλου (φωτιστοῦ τῶν Βρεττα-νικῶν νήσων).

Ἄν λοιπόν ἡ ἁγία Μαρία, μητέρα τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Μάρκου, εἶναι ἀδελφή τοῦ ἀποστόλου Βαρνάβα, τότε θά πρέπει νά θεωρηθεῖ ὅτι καί αὐτῆς ἡ καταγωγή ἦταν Κυπριακή, βεβαίως ἀπό ἑλληνιστές Ἰουδαίους πού ἔζησαν στήν Κύπρο καί πού βρέθηκαν, τόν καιρό τῆς ἐπί γῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου, στά Ἱεροσόλυμα.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Φυνέλλου, ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων, ἐπισκόπου Ἐφέσου.

Ἡ μνήμη του ἀναφέρεται σέ ὁρισμένους Συναξαριστές καί μνημονεύεται μεταξύ τῶν Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων. Σημειώνεται δέ χαρακτηριστά, ὅτι ὁ Ἅγιος φρονήσας τά τοῦ Σίμωνος, ἔγινε Ἐπί-σκοπος Ἐφέσου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Μαρτιαλίου, ἐπισκόπου Λιμόζ τῆς Γαλλίας.

Ὁ Ἅγιος Μαρτιάλιος ἔζησε τόν 3ο αἰώνα μ.Χ. καί διετέλεσε πρῶτος Ἐπίσκοπος τῆς πόλεως Λιμόζ τῆς Γαλλίας, ἀφοῦ κατά τήν παράδοση ἀπεστάλη γιά νά κηρύξει στήν Γαλλία τήν ὀρθόδοξη πί-στη ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Ρώμης Βαβιανοῦ (236-250 μ.Χ.)10.

Ὁ Ὅσιος Μαρτιάλιος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Μελίτωνος.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Μελίτων ἐτελειώθηκε διά ξίφους.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Πέτρου, τοῦ ἐκ Σινώπης.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Πέτρος ἐμαρτύρησε συρόμενος ἐπάνω σέ πέ-τρες.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Δηναρίας, βασιλίσσης τῆς Γεωργίας (10ος αἰών).

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Γεωργίου τοῦ Ἁγιορείτου, τοῦ ἐξ Ἰβηρίας.

Βλ. † 13 Μαῒου.

Ὁ Ὅσιος Γεώργιος, βλαστός ἀρχοντικῆς οἰκογένειας, ὑπῆρξε κτήτορας τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἰβήρων τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἐπισκέφθηκε τήν Ἀντιόχεια, ὕστερα ἀπό παράκληση τοῦ Πατριάρχου Ἀντιοχείας Ἰωάννου (1051-1062), πρός παραμυθία αὐτοῦ καί τοῦ ποιμνίου του γιά τήν καταστροφή πού ἔπαθε ἀπό πυρκαγιά ὁ ἐκεῖ μεγάλος ναός τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου. Προσκήθηκε, ἐπίσης, ἀπό τή βασίλισσα Μαριάμ στήν Γεωργία, γιά νά ἀναλάβει σπουδαῖες ἀποστολές. Μιά πενταετία παρέμεινε ἐκεῖ καί στάθηκε ἱκανή γιά νά ἐξυψώσει τά ἤθη τῆς κοινωνίας. Ἐκοιμήθηκε ὁσιακά, τό 1066, στήν Κωνσταντι-νούπολη καί τά ἱερά λείψανά του μετεκομίσθησαν στή μονή τῶν Ἰβήρων καί ἐνταφιάσθηκαν στή Λιτή τῆς μονῆς.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Γελασίου, τοῦ ἐν τῇ μονῇ Ραμέτι τῆς Ρουμανίας ἀσκήσαντος.

Ὁ Ἅγιος Γελάσιος ἔζησε στήν Ρουμανία κατά τόν 14ο αἰώνα μ.Χ. καί διετέλεσε ἡγούμενος τῆς ἱερᾶς μονῆς Ραμέτι στήν Τρανσυλ-βανία. Αὐστηρός στήν ἄσκηση καί ἄνθρωπος ἀδιαλείπτου προ-σευχῆς προσείλκυσε κον΄τα του πολλούς μοναχούς καί ἐρημίτες τοῦ ὄρους Ραμέτι. Ἀργότερα ἐξελέγη Ἐπίσκοπος καί ἐποίμανε, ὡς Ὅσι-ος, θεοφιλῶς τό ποίμνιό του.

Ὁ Ὅσιος Γελάσιος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Πέτρου, πρίγκηπος τῆς Χρυ-σῆς Ὀρδῆς, τοῦ θαυματουργοῦ.

Ὁ Ἅγιος Πέτρος, πρίγκηπας τῆς Χρυσῆς Ὀρδῆς, ἦταν ἀνεψιός τοῦ Χάνου τῆς Χρυςῆς Ὀρδῆς. Ὅταν, τό 1253, ὁ Ἅγιος Κύριλλος (21 Μαῒου), Ἐπίσκοπος Ροστώβ, ἐπισκέφθηκε τόν Χάν καί ὁμίλησε γιά τίς ἀνάγκες τῶν ἐκκλησιῶν τῆς περιοχῆς καί περί τῶν θαυμάτων τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Λεοντίου τοῦ Ροστώβ (23 Μαῒου), ἔκανε μεγάλη ἐντύπωση στόν Πέτρο καί ἄγγιξε τήν καρδιά του. Ἔτσι ἀκολούθησε τόν Ἅγιο Ἐπίσκοπο, ἐβαπτίσθηκε καί ἐνυμφεύ-θηκε. Στό βίο του διακρίθηκε γιά τήν ἀγάπη του στήν ἡσυχία καί τήν προσευχή. Μετά ἀπό μία θαυμαστή ἐμφάνιση ἐνώπιόν του τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, ὁ Πέτρος ἀνήγειρε μονή κοντά στή λίμνη Νέρα πρός τιμήν τους. Μετά τό θάνατο τῆς συζύγου του, ὁ Πέτρος πρέπει νά ἔγινε μοναχός καί ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 1290.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ἁγίας Παρασκευῆς, ἐν Κέβρολσκ τῆς Ρωσσίας.

Δέν ὑπάρχουν ἀκριβεῖς συναξαριστικές πληροφορίες γιά τήν Ἁγία Παρασκευή τοῦ Κέβρολσκ τῆς Ρωσσίας καί δέν γνωρίζουμε οὔτε τήν ἀκριβή ἡμερομηνία τῆς κοιμήσεώς της, πού ἐπῆλθε μᾶλλον σέ νεανική ἡλικία. Ἡ Ἁγία ἔζησε τόν 16ο αἰώνα μ.Χ. καί ἡ λαϊκή παράδοση τήν θεωρεῖ ἀδελφή τοῦ Ἁγίου Ἀρτεμίου τῆς Βέρκολα. Στίς 30 Ἰουνίου τοῦ ἔτους 1610 σέ ἕνα χωριό τῆς περιοχῆς τοῦ Κεβρόλσκ, στήν περιοχή τοῦ Ἀρχαγγέλσκ, κατά τή διάρκεια τῆς συντηρήσεως ἑνός παρεκκλησίου, εὑρέθηκε κάτω ἀπό τό πάτωμα τοῦ ναοῦ ἑνάς τάφος μέ λείψανα. Τό 1611 ἀποκαλύφθηκε σέ ὅραμα στόν ἐφημέριο τοῦ ναοῦ ὅτι ἐκεῖνος ὁ τάφος περιεῖχε τά ἱερά λείψανα τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς. Στό ὅραμα ἐπαρουσιάσθηκε ἡ ἴδια ζητώντας νά τήν τιμοῦν μέ ὕμνους καί προσευχές. Ἔτσι τό παρεκ-κλήσι ἐκεῖνο ἔγινε τόπος προσκυνήματος γιά πολλούς πιστούς καί ἐπραγματοποιήθηκαν πολλά θαύματα καί θεραπεῖες. Τότε οἱ ἱερεῖς μετέφεραν τά ἱερά λείψανα τῆς Ἁγίας σέ ἄλλη λάρνακα καί ἄρχισαν νά καταγράφουν τά θαύματα. Ἡ μνήμη της ἑορτάζεται σήμερα, ἡμέρα τῆς εὑρέσεως τῶν λειψάνων της. Τό 1981 τό ὄνομά της καταχωρήθηκε στά ὀνόματα τῶν Ἁγίων τοῦ Νόβγκοροντ.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου νεομάρτυρος Μιχαήλ τοῦ Πακνανᾶ, τοῦ Ἀθηναίου.

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Μιχαήλ ὁ Πακνανᾶς ἐγεννήθηκε στήν Ἀθήνα ἀπό γονεῖς φιλόθεους καί εὐσεβεῖς. Ἐπειδή οἱ γονεῖς του ἦσαν φτωχοί καί δέν διέθεταν τά πρός τό ζῆν, δέν ἐσπούδασε καί ἔγινε κηπουρός. Κάποια ἡμέρα πού επέστρεφε ἀπό ἕνα χωριό, πού εἶχε μεταφέρει κάποια πράγματα, συνελήφθη ἀπό τούς Τούρκους φύλακες καί συκοφαντήθηκε ἀπό αὐτούς, ὅτι δῆθεν μετέφερε μπα-ρούτι γιά τούς ἐπαναστάτες Ἕλληνες. Ὁδηγήθηκε, λοιπόν, στόν κριτή καί καταδικάσθηκε σέ θάνατο, ἐκτός καί ἄν ἀποδεχόταν να ἀλλαξοπιστήσει. Ὁ Νεομάρτυς Μιχαήλ μέ πνευματική ἀνδρεία ὁμο-λογοῦσε τό Ὄνομα τοῦ Κυρίου του καί ἀπαντοῦσε, παρά τίς ἀπει-λές τῶν Τούρκων, «δέν τουρκεύω». Τότε ὁδηγήθηκε στόν τόπο τῆς ἐκτελέσεως καί ἐγονάτισε μέ χαρά περιμένοντας τό μαρτυρικό του τέλος. Ὁ δήμιος ἐκτύπησε τόν Ἅγιο μέ ἀντεστραμμένο ξίφος στό λαιμό, γιά νά τόν εκφοβίσει, προσδοκώντας τή μεταστροφή του. Ἀλλ’ ὁ γενναῖος Μιχαήλ τοῦ εἶπε με γενναιότητα: «Χτύπα γιά τήν πίστη». Τότε ὁ δήμιος ἀπέκοψε τήν κεφαλή τοῦ Νεομάρτυρος, τό 1771. Στήν πρώτη κολόνα τοῦ Ὀλυμπίου Διός στήν Αθήνα, διακρι-νόταν τό ἀκόλουθο ἐπιγραφικό χάραγμα: «1771, Ἰουλίου 9 ἀπεκε-φαλίσθη ὁ Πακνανᾶς Μιχάλης». Ἡ μνήμη του ὅμως τελεῖται σήμε-ρα.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μετακομιδή τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Σωφρονίου, ἐπισκόπου Ἰρκούτσκ τῆς Ρωσσίας.

Βλ. † 30 Μαρτίου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τοῦ Βαλικίν, ἐν Τσέρνιγκωφ τῆς Ρωσσίας.

Τῇ Α΄ Κυριακή τοῦ μηνός Ἰουνίου, μεταξύ 23ης καί 30ῆς Ἰου-νίου, μηνός, ἐν Μηθύμνῃ μνήμη τῆς ἀνακομιδῆς τῶν ἱερῶν λει-ψάνων τῆς Ὁσίας μητρός ἡμῶν Θεοκτίστης.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν!

1 Πράξ. 1, 8.
2 Ματθ. 4, 20.
3 Ματθ. 4, 21.
4 Μάρκ. 1, 20.
5 Ἰωάν. 15, 16.
6 Ἰωάν. 20, 21.
7 Ματθ. 28, 19-20.
8 Α΄ Κορ. 1, 21-29.
9 Πράξ. 12, 14.

10 Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, σελ. 157.

ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΦΟΡΗΤΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΕΡΓΟ ΛΑΖΑΡΟΥ ΠΕΧΛΙΒΑΝΙΔΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, ΕΡΓΟ EL GRECO, 1614, ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ, ΜΑΔΡΙΤΗ-ΙΣΠΑΝΙΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΦΟΡΗΤΉ ΕΙΚΟΝΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΘΩΜΑΣ, ΕΡΓΟ EL GRECO, 1614, ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ, ΜΑΔΡΙΤΗ-ΙΣΠΑΝΙΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ ΤΟΥ ΑΛΦΑΙΟΥ, ΕΡΓΟ EL GRECO, 1614, ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ, ΜΑΔΡΙΤΗ-ΙΣΠΑΝΙΑ
Απόστολος Ιάκωβος του Ζεβεδαίου, εργο Guido Reni, 1636-1638), Μουσείο Τεχνών Χιούστον, ΗΠΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΙΟΥΔΑΣ, ΕΡΓΟ Anthonis van Dyck, 1619, ΜΟΥΣΕΙΟ Kunsthistorisches, ΒΙΕΝΝΗ-ΑΥΣΤΡΙΑ
Απόστολος Ματθίας, έργο Simone Martini, 1317-1319, Μητροπολιτικό Μουσείο, Νέα Υόρκη
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΙΜΩΝ, ΕΡΓΟ EL GRECO, 1614, ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ, ΜΑΔΡΙΤΗ-ΙΣΠΑΝΙΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ, ΕΡΓΟ EL GRECO, 1614, ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ, ΜΑΔΡΙΤΗ-ΙΣΠΑΝΙΑ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΣ, ΕΡΓΟ PETER PAUL RUBENS, 1611, ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΡΑΔΟ, ΜΑΔΡΙΤΗ-ΙΣΠΑΝΙΑ

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Εορτάσθηκε η μνήμη του Οσίου Παϊσίου στην Ι.Μ. Χαλκίδος

Σήμερα Κυριακή 12 Ιουλίου 2020 και στην Ι. Μητρόπολη Χαλκίδος εορτάσθηκε η μνήμη του νέου Αγίου της Εκκλησίας μας, Οσίου Παϊσίου του διορατικού. Ο Σεβασμιώτατος...

Η Ιερότητα της Κυριακής. Τι λέγει ο γέροντας Παίσιος για την ιερότητα της ημέρας αυτής;

Κανονικά πριν από τον Εσπερινό της γιορτής ή της Κυριακής σταματάει κάθε εργασία. Καλύτερα είναι να δουλέψη κανείς περισσότερο την προπαραμονή, όταν αυτό μπορή...

Εγκαίνια Παρεκκλησίου του Οσίου Παϊσίου δίπλα στα ελληνοτουρκικά σύνορα

Την ώρα που οι γείτονές μας αυθαίρετα και προκλητικά μετατρέπουν σε τζαμί το αιώνιο σύμβολο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, την Αγία Σοφία, οι...

Πανήγυρις Αγίου Παϊσίου στην Κατασκήνωση της Ι.Μ. Νεαπόλεως

Στην κατασκήνωση της Ιεράς Μητροπόλεως στο θαλασσολουσμένο Ποσείδι βρέθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως κ.Βαρνάβας, για να προστεί της Ιεράς Πανηγύρεως προς τιμήν του λαοφιλούς Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, Ναΰδριο του οποίου κοσμεί το...

Μητροπολίτης Φωκίδος: Θα ηχήσουν και πάλι οι καμπάνες της Αγιά Σοφιάς

Η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, ως χειροποίητος Ναός της Υπάτης Σοφίας του Ενσάρκου Λόγου, μετά από δεκαετίες ουδετερότητας φαίνεται πως επεθύμησε την με αντίστροφη...

Η Σύναξη της Παναγίας Τριχερούσης στον Πειραιά – Χειροθεσία Πνευματικού

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα εορτάστηκε και φέτος η Σύναξη της Παναγίας της επονομαζομένης Τριχερούσης, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Πειραιώς όπου υπάρχει...

Επικοινωνία Αρχιεπισκόπου με τον Οικουμενικό Πατριάρχη

Με τον Παναγιώτατο Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο επικοινώνησε σήμερα το μεσημέρι ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερώνυμος εκφράζοντας την αμέριστη συμπαράστασή...

Πανηγύρισε τό Παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου στόν Μητροπολιτικό Ναό Ναυπάκτου

Τήν Κυριακή 12 Ἰουλίου, ἑορτή τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, πανηγύρισε τό ὁμώνυμο Παρεκκλήσιο τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ναυπάκτου. Τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου στόν Ἑσπερινό...

Ἁγιολογικό ἀφιέρωμα Γ΄ Ἑβδομάδος μηνός Ἰουλίου

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου, Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος 13 Ἰουλίου † Μνήμη τῶν ἁγίων ὁσιομαρτύρων Ἀμμωνίου, Ἐπαφροδίτου (ἤ Παμφοδίτου), Εὐσθενίου, Ἡλιοφώτου, Παμμεγίστου καί Χου-λελαίου, τῶν...

Η εορτή του Οσίου Παϊσίου στον Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγιάς Μυκόνου

Ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’ ιερούργησε σήμερα το πρωί στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγιάς Μυκόνου, με τη συμμετοχή των Εφημερίων του Ναού...

Η εορτή του Οσίου Παϊσίου στην Νέα Ηρακλείτσα Ελευθερών

Με λαμπρότητα και εκκλησιαστική τάξη εορτάσθηκε την Κυριακή 12 Ιουλίου 2020 η μνήμη του Οσίου Θεοφόρου Πατρός Παϊσίου του Αγιορείτου σε όλες της ενορίες...

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας στην ιστορική Μεθώνη

Στον ιερό Ναό Αγίου Νικολάου της ιστορικής κωμοπόλεως της Μεθώνης τέλεσε την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, την Κυριακή 12η Ιουλίου,...

Πανήγυρις Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Ι. Μονή Μεταμορφώσεως Μουτσιάλη

Την Κυριακή 12 Ιουλίου, εορτή του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε αρχιερατική θεία Λειτουργία και...

Η εορτή της αναμνήσεως του θαύματος της Αγίας Ευφημίας στο Σύδνεϋ

Με λαμπρότητα εορτάστηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας η ανάμνηση του θαύματος της Αγίας Ευφημίας της Μεγαλομάρτυρος. Επίκεντρο των λατρευτικών εκδηλώσεων ήταν ο φερώνυμος Ιερός...

O ΙΣΚΕ καταδικάζει απερίφραστα την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί

Ο Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος καταδικάζει απερίφραστα την ανακοίνωση της μετατροπής της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως σε τζαμί. Η πράξη αποτελεί βαρβαρότητα και δεν βοηθά...