ΑΓΙΟΣ ΔΟΜΕΤΙΑΝΟΣ

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου
Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Γρηγορίου, ἐπισκόπου Νύσσης.

Ο Ἅγιος Γρηγριος ταν δελφς το Μεγλου Βασιλεου. Ἐγεννήθηκε περί τό 329 ἤ 330 μ.Χ. Ηταν υἱς το Βασιλεου κα τς ᾿Εμμλειας.Ο πατρας του καταγταν π τν Πντο κα μητρα του π τν Καππαδοκα.

Ὁ Γρηγόριος, μολονότι εἶχε χειροθετηθεῖ ἀναγνώστης, δέν σκεπτόταν νά γίνει οὔτε κληρικός, οὔτε θεολόγος. Ὁ ἀδελφός του Βασίλειος, τόν ὁποῖο ἐθεωροῦσε πνευματικό πατέρα καί διδάσκαλό του, τόν εἵλκυσε στήν ἱερωσύνη. Μετά τήν ἐκπαίδευσή του στή Νεοκαισάρεια ἐφοίτησε στήν Καισάρεια μέ σκοπό νά γίνει συνήγο-ρος καί διδάσκαλος τῆς ρητορικῆς, ὅπως ὁ πατέρας του καί πρόγο-νοί του.

Σέ ἡλικία 40 ἐτῶν, τό 371 ἤ 372 μ.Χ., παρακαλεῖται ἀπό τόν ἀδελφό του Μέγα Βασίλειο, Ἀρχιεπίσκοπο τότε Καισαρείας, νά δε-χθεῖ τήν Ἐπισκοπή Νύσσης. Ἡ Νύσσα (σήμερα Νεμσεχίρ) ἦταν ἀσή-μαντη πόλη τῆς Καππαδοκίας, ἐπί τῆς ὁδοῦ πού ὁδηγοῦσε ἀπό τήν Καισάρεια στήν Ἄγκυρα. Ὁ Γρηγόριος ἐδέχθηκε ἀπό μεγάλο σεβα-σμό πρός τόν Ἅγιο Βασίλειο.

Οἱ Ἀρειανοί, ὅμως, τοῦ ἔφεραν μεγάλες ἐνοχλήσεις. Ἀντι-λαμβανόμενοι, ὅτι στό πρόσωπό του ἡ αἵρεσή τους θά εἶχε σπουδαι-ότατο πολέμιο, ἐσχεδίασαν νά τόν ἐξοντώσουν. Τόν κατηγόρησαν, λοιπόν, ὅτι ἐξελέγη Ἐπίσκοπος ἀντικανονικά καί σφετερίσθηκε χρήματα τῆς Ἐκκλησίας. Τίς κατηγορίες ὑπέβαλε κάποιος μέ τό ὄνομα Φιλόχαρης, ὄργανο τῶν Ἀρειανῶν, πρός τό διοικητή τοῦ Πόντου Δημοσθένη, πρός τόν ὁποῖο ὁ Μέγας Βασίλειος ἔγραψε καί ἐπιστολή. Γιά τήν κατηγορία τῆς καταχρήσεως παρεκάλεσε νά γίνει ὁ ἔλεγχος γιά νά δειχθεῖ ἡ συκοφαντία· γιά τήν ἀντικανονική χειρο-τονία λέγει ὅτι ἡ εὐθύνη εἶναι δική του, διότι αὐτός ἐχειροτόνησε καί ὅτι, σέ κάθε περίπτωση, δέν εἶναι σωστό νά δικάσει ἐπί τῆς ὑπο-θέσεως αὐτῆς σύνοδος Ἐπισκόπων, τῶν ὁποίων ἡ ἐκκλησιαστική θέση δέν ἦταν σέ κανονική τάξη.

Ἡ ἐπίκληση τοῦ Βασιλείου ἀπέβη ἄκαρπη. Ὁ αὐτοκράτορας Οὐάλης ἤθελε νά ἀποφευχθεῖ τό θέμα. Τό 376 μ.Χ. ὁ Γρηγόριος κα-θαιρεῖται ἐρήμην ἀπό σύνοδο Ἀρειανῶν Ἐπισκόπων τοῦ Πόντου καί τῆς Γαλατίας. Καί ὁ Γρηγόριος, καταδιωκόμενος, ἀναγκαζόταν νά πλανᾶται καί νά κρύβεται.

Ἡ περιπέτεια ἔληξε τόν Αὔγουστο τοῦ ἔτους 378 μ.Χ., ὅταν ἀπέθανε ὁ Οὐάλης. Ὁ Γρηγόριος ἐπανῆλθε στή Νύσσα, ὅπου τοῦ ἐπιφυλάχθηκε θριαμβευτική ὑποδοχή.

Κατά τό φθινόπωρο τοῦ 379 μ.Χ. ἔλαβε μέρος στή Σύνοδο τῆς Ἀντιόχειας, ἡ ὁποία συνῆλθε ἰδίως γιά τήν αἵρεση τοῦ Ἀπολλινα-ρίου. Ὁ Ἀπολλινάριος, ἑρμηνεύοντας κατά γράμμα χωρίο τῆς Ἁγίας Γραφῆς (κατά Ἰωάννην 1, 14), ὑποστήριζε ὅτι ὁ Θεός Λόγος ἔγινε σάρκα, ὄχι σάρκα καί ψυχή. Ἀρνήθηκε τόν ἀνθρώπινο νοῦ, τήν ἀνθρώπινη ψυχή καί θέληση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς στοιχεῖα δια-σπαστικά τῆς ἑνότητός Του καί ἀντίθετα πρός τήν τελειότητά Του καί ἀντικατέστησε τά στοιχεῖα αὐτά μέ τή θεία ἐπενέργεια, ἐδίδα-σκε δηλαδή στήν οὐσία ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν ἦταν τέλειος Θεός οὔτε τέλειος ἄνθρωπος. Πολλοί ἐνόμιζαν ὅτι ὁ Ἀπολλινάριος δέ-χθηκε τήν ἐπίδραση τῆς πλατωνικῆς καί νεοπλατωνικῆς φιλοσο-φίας, ἀλλά τό πιθανότερο εἶναι, καθώς πιστεύει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης, ὅτι ἀφετηρία στή χριστολογική του διδασκαλία εἶναι χω-ρίο ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Πρός Θεσσαλονικεῖς Α´, 5, 23). Στή Σύνοδο ὁ Ἅγιος ἀνασκεύασε τός κακόδοξες θεωρίες τοῦ Ἀπολλιναρίου. Ἐπίσης, ἡ Σύνοδος τοῦ ἀνέθεσε ἀποστολή γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Βαβυλωνίας, καί μέ τήν εὐκαιρία αὐτή ἐπισκέφθηκε καί τούς Ἁγίους Τόπους.

Τό περιεχόμενο τῆς πίστεως ἀποτελεῖ τήν παράδοση, ἡ ὁποία μεταβιβάζεται «πατρόθεν» ὡς κλῆρος κατά διαδοχήν στούς Ἀποστό-λους διά τῶν Πατέρων στίς ἑκάστοτε νεώτερες γενιές1. Ἔτσι, ὅ Ἅγιος συμμετεῖχε, ἐπίσης, στή Β´ Οἰκουμενική Σύνοδο, ἡ ὁποία συ-νῆλθε τό ἔτος 381 μ.Χ., στήν Κωνσταντινούπολη ἐπί Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου (379-395 μ.Χ.), γιά νά ἐνισχύσει τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία κατά τοῦ Ἀρειανισμοῦ καί νά ἀποφανθεῖ κατά τῶν αἱρετικῶν δοξασιῶν, τίς ὁποῖες ἐδίδασκε ὁ Μακεδόνιος περί τοῦ Ἁγίου Πνεύ-ματος. Στ Σνοδο ατ Γρηγριος ναδεχθηκε πρμαχος τς ᾿Ορθοδοξας, φο κατετρπωσε τος δυσσεβες αρετικος μ τ δναμη τν λγων του κα μ γιογραφικς ποδεξεις. Στίς συζη-τήσεις ἐκεῖνες ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης διακρίθηκε τόσο, ὥστε νά ὀνομασθεῖ Πατήρ πατέρων καί Νυσσαέων φωστήρ. Καί ὁ Θεο-δόσιος τόν προσονόμασε στῦλο τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος τονίζει ἰδιαιτέρως τή συνεργία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν προσωπική πνευματική ζωή κάθε μέλους τῆς Ἐκ-κλησίας. Ἡ πνευματική ζωή παρουσιάζεται στή διδασκαλία του ὡς συνεχής ἀνοδική πορεία τοῦ ἀνθρώπου πρός τελείωσιν καί αὐτή ἐπιτυγχάνεται μέ τή συνεργία Θεοῦ καί ἀνθρώπου. Ὁ προσωπικός ἀγώνας τοῦ κάθε πιστοῦ μαζί μέ τή Χάρη τοῦ Παρακλήτου ἀπο-τελοῦν τίς δύο προϋποθέσεις γιά τήν πνευματική τελειότητα.

Ὁ αὐτοκράτορας, ἀνταποκρινόμενος σέ ὑπόδειξη τῆς Συνό-δου, ὅρισε διά νόμου, ὅτι ἔπρεπε νά θεωροῦνται αἱρετικοί ὅσοι δέν ἦσαν σέ ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τόν Ἅγιο Γρηγόριο. Περι-ελήφθησαν δέ, μαζί μέ τό Γρηγόριο, ὡς κανονικοῦ καί νομίμου Ἐπισκόπου, καί δύο ἄλλοι ὁ Καισαρείας Ἑλλάδιος καί ὁ Μελιτηνῆς Ὀτρήϊος.

Τό ἔτος 385 μ.Χ. ἔρχεται καί πάλι στήν Κωνσταντινούπολη, γιά νά ἐκφωνήσει τούς ἐπικήδειους λόγους του στή βασιλόπαιδα Πουλχερία καί στή βασίλισσα Πλακίλλα, σύζυγο τοῦ αὐτοκράτο-ρος2. Καί πάλι ἀναγκάζεται νά ἔλθει στήν Κωνσταντινούπολη τό 394 μ.Χ., προκειμένου νά συμμετάσχει σέ Σύνοδο πού συγκρο-τήθηκε μέ ἀφορμή τή διαμάχη τῶν Ἐπισκόπων Βαγαδίου καί Ἀγα-πίου, οἱ ὁποῖοι διεκδικοῦσαν καί οἱ δύο τήν Ἐπισκοπή Βόστρων τῆς Ἀραβίας.

Υπρξε ξοχος ρτορας, σοφς συγγραφας ερν συγγραφν κα ζηλωτς τς ᾿Ορθοδξου Πστεως. Ὁ Θεόδωρος Πρόδρομος δίδει σέ ποίημά του μιά ἔνδειξη περί τῶν προσώπων τά ὁποῖα ἀπο-τελοῦν τόν κορμό τῆς κατηγορίας τῶν Πατέρων, μεταξύ τῶν ὁποίων ἀναφέρει καί τόν Ἅγιο Γρηγόριο Νύσσης:

«Τόν Γρήγορον νοῦν, τήν Βασίλειον χάριν,

τό χρύσιον μέλημα τοῦ Χρυσοστόμου,

τό Γρηγορίου φθέγμα τοῦ Νυσσαέως,

τόν Μάξιμον, τό θαῦμα τῆς ἡσυχίας»3.

Τ ατ μρᾳ, μνμη τῆς ἁγίας Θεοσεβίας τῆς διακονίσσης.

Ἡ Ἁγία Θεοσεβία ἦταν διακόνισσα καί ἀδελφή, ὄχι σύζυγος, ὅπως θεωρεῖται ἀπό πολλούς, τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου, Ἐπισκόπου Νύσσης. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος τήν ἀποκαλεῖ «ὄντως ἱερά, τό τῆς Ἐκκλησίας καύχημα, τό τοῦ Χριστοῦ καλλώπισμα, τό τῆς καθ’ ἡμᾶς γενεᾶς ὄφελος, τήν γυναικῶν παρησσίαν καί τῶν μεγά-λων μυστηρίων ἀξίαν»4.

Ἡ Ἀγία Θεοσεβία ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 385 μ.Χ.

Τ ατ μρᾳ, μνμη το σου πατρός μν Δομετιανο, πι-σκπου Μελιτηνς.

Ο Ὅσιος Δομετιανς ζησε κατ τν ποχ τοῦ ατοκρά-τορος Θεοδοσίου τοῦ Μικροῦ (408-450 μ.Χ.). Ο γονες του, Θεό-δωρος κα Εδοκα, διακρνονταν γι τν ρετ κα τν πλοτο τους. Ο Δομετιανς λαβε κπαδευση πο στηριζταν στν ρχαα λληνικ σοφα κα στν Ἁγα Γραφ. Ηταν γγαμος· μως γι λί-γο χρονικ διστημα, πειδ πεβωσε σζυγς του. Υστερα π τ γεγονς ατ στρεψε λα τ νδιαφροντ του πρς τν κατ Θεν φιλοσοφα. Γι τ λγο ατ ἐξελέγη Ἐπίσκοπος Μελιτηνς σ λικα τριντα τν.

Ο Ὅσιος Δομετιανς, φο συνδασε τν πολιτικ σνεση μ τν σκητικ γωγ, δν γινε πρξενος σωτηρας μνο στος Χρι-στιανος τῆς ἐπαρχίας του, λλ κα γενικ σ λο τ Γνος τν Ελλνων. Πολλς φορς βασιλεύς Μαυρίκιος τν εχε στελει στν Περσα γι τ διευθτηση διαφρων ποθσεων. ᾿Εκε ἐπτυχε ν παναφρει στ θρνο του τ βασιλέα Χοσρη, τν ποο εχε κ-θρονσει, μ πανσταση, κποιος νματι Βαρμ. Υστερα π τν πιτυχα ατ το Δομετιανο, Χοσρης γινε ποτελς στος Βυζαντινος κα ἐπλρωνε χρματα στ Βυζντιο.

Μετ π τ γεγοντα ατ οἱ βασιλεῖς τόν ἐβοήθησαν στήν νοικοδμηση ἐκκλησιν κα φιλανθρωπικῶν ἱδρυμάτων.

Ο Θεός τόν ἀξίωσε τοῦ χαρίσματος τῆς θαυματουργίας. Ὁ Ὅσιος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 602 μ.Χ. στήν Κωνσταντινού-πολη καί ἐνταφιάσθηκε μέ τιμές ἀπό τόν Πατριάρχη Κυριακό στό ναό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων.Λέγεται ὅτι λίγο καιρό μετά τό ἱερό λείψανο αὐτοῦ ἀνεκομίσθη στή Μελιτηνή καί ἐκανε πολλά θαύμα-τα5.

Τ ατ μρᾳ, μνμη το ν ἁγοις πατρός μν Μαρκιανο, πρεσβυτρου καί οκονμου τς Μεγλης ᾿Εκκλησας.

Ο Ἅγιος Μαρκιανς ζησε κατ τν ποχ τς βασιλεας το Μαρκιανο κα τς Πουλχερας, δηλαδή περί τό 450-474 μ.Χ. Ο πργονο του κατγονταν π τ Ρμη κα εχαν μετοικσει στν Κωνσταντινοπολη. Ὁ Ἅγιος εἶχε ἀρχικά προσχωρήσει στήν αἵρεση τῶν Ναυατιανῶν καί, ἀφοῦ μετανόησε, ἐπέστρεψε στήν πατρώα εὐσέβεια καί ἐδαπάνησε τήν περιουσία του στήν ἀνοικοδόμηση καί ἐπισκευή ναῶν.

Ο Ἅγιος ἔκτισε τό να τς Ἁγας Ερνης, πρς τ μρος τς θλασσας, κα να μικρ παρεκκλσιο το ναο ατο ἀφιέρωσε στόν Ἅγιο ᾿Ισίδωρο. ᾿Επσης ἀνήγειρε κα τό να τς Ἁγας Μάρτυ-ρος Ἀναστασας, στς στος το Δομννου, πού ἐγκαινίασε ὁ Πα-τριάρχης Γεννάδιος, τν ποο κα δισωσε π τή φωτιά. Πραγμα-τικ, ν φωτι εχε καταφει λα τ γρω κτσματα, Ἅγιος νβηκε στν ροφ το ναο, στθηκε ρθιος, ψωσε τ χρια του πρς τν οραν κα παρεκλεσε τόν Θε γι τ σωτηρα το Ναο. Η προσευχ του εσακοσθηκε κα φωτι ἔσβησε. Μέ πρωτοβουλία του ἐκτίσθηκε καί ὁ ναός τοῦ Ἁγίου Στρατόνικου.

Ὁ Ἅγιος διακρίθηκε ὡς πρεσβύτερος καί οἰκονόμος τῆς Ἁγίας Σοφίας. Ἡ ἀγάπη του πρός τούς πάσχοντες καί τούς πτωχούς ἦταν μεγάλη. ῾Η Σναξη τοῦ Ἁγίου Μαρκιανοῦ ἐτελετο στ Προφητεο το Βαπτιστοῦ ᾿Ιωννου, κοντ στν Κινστρνα, δηλαδή δεξαμενή, τς Μωκησας6 «ἐν τοῖς Δανιήλ», πού ἦταν κοντά στό ναό τοῦ Ἁγίου Μωκίου.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἰωάννου, Ἀρχιεπισκόπου Μεδιολάνων.

TO ΙΕΡΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, Ἀρχιεπίσκοπος Μεδιολάνων, ἔζησε κατά τόν 7ο αἰώνα μ.Χ. Ἐγεννήθηκε στήν Λιγουρία καί ἀφοῦ εἰσῆλθε στόν κλῆρο εἰσῆλθε στήν ὑπηρεσία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Δια-λόγου, ὁ ὁποῖος τόν διόρισε πρεσβευτή του πλησίον τῆς βασιλίσσης τῶν Μεδιολάνων Θεοδελίγδης. Χειροτονηθείς κατόπιν Ἀρχιεπί-σκοπος τῶν Μεδιολάνων ἔδειξε ἀκατάβλητο ζῆλο ὑπέρ τῆς Ὀρθο-δοξίας πολεμώντας τούς αἱρετικούς Μονοθελητές. Ἔκτισε πολλές Ἐκκλησίες καί ἱεροδιδασκαλεῖο. Ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη, τό 659 μ.Χ.7.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀμμωνίου.

Ἀμμώνιοι Ὅσιοι ἀναφέρονται τρεῖς πού διέπρεψαν σέ ἁγιό-τητα βίου: ὁ ἕνας ἦταν μαθητής τοῦ Μεγάλου Ἀντωνίου. Ὁ ἄλλος ῆταν μαθητής τοῦ Ἀββᾶ Παμβώ, ὁ ὁποῖος ἀπέκοψε τό αὐτί του μό-νος γιά νά μή γίνει Ἐπίσκοπος. Καί ὁ τρίτος κατεσκεύαζε κελλιά γιά νά μείνουν οἱ νέοι μοναχοί πού προσέρχονταν στήν Σκήτη. Ποῖος ἀπό τούς τρεῖς εἶναι ὁ ἀναφερόμενος εἶναι ἄγνωστο. Γνω-ρίζουμε μόνο ὅτι ὅλοι ἔζησαν στήν ἔρημο καί ἐπέρασαν τή ζωή τους ὁσιακά.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Παύλου, τοῦ ἐκ Ρωσίας.

Ὁ Ὅσιος Παῦλος τῆς Ὀμπνόρα ἐγεννήθηκε στή Μόσχα περί τό ἔτος 1317. Ἡ ἀγάπη του πρός τό μοναχικό βίο ὁδήγησε τά βή-ματα του σέ μονή τῆς περιοχῆς Πριλούκι τῆς Ρωσίας. Στούς ἀσκη-τικούς τοῦ ἀγῶνες ἐμιμήθηκε τόν Ἅγιο Σέργιο τοῦ Ραντονέζ καί ἔγι-νε ἀπό τούς πιό ὀνομαστούς καί ἀγαπημένους στάρετς (Γέροντες) τῆς Ρωσίας.

Ὁ Ὅσιος Παῦλος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 1429 σέ ἡλικία 112 ἐτῶν.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Μακαρίου, τοῦ ἐκ Ρωσίας.

Ὁ Ὅσιος Μακάριος τῆς Πίσμα ἔζησε κατά τόν 14ο καί 15ο αἰώνα μ.Χ. Τά πρότυπά του ἦσαν ὁ Ἅγιος Σέργιος τοῦ Ραντονέζ καί ὁ Ὅσιος Παῦλος τῆς Ὀμπνόρα. Ἔτσι ἀκολούθησε τήν ἐρημική ζωή καί διακρίθηκε γιά τήν ἁγιότητα καί αὐστηρότητα τοῦ βίου του. Ὁ Ὅσιος Μακάριος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀντίπα, τοῦ Ἀθωνίτου.

Ὁ Ὅσιος Ἀντίπας ἐγεννήθηκε τό 1816 στό Καλαποδέστι Ρου-μανίας, στήν περιοχή τοῦ Μπουζάου ἀπό γονεῖς εὐσεβεῖς καί φιλό-θεους, τό διάκονο Γεώργιο Κονσταντίν Λουτσιάν καί τήν Αἰκατε-ρίνη Μανάσε, πού ἀργότερα ἔγινε μοναχή μέ τό ὄνομα Ἐλισάβετ. Τό κοσμικό ὄνομα τοῦ Ὁσίου ἦταν Ἀλέξανδρος. Ἀπό τήν παιδική του ἡλία ἀγαποῦσε τό μοναχικό βίο, γι’ αὐτό ἔγινε μοναχός. Ἀσκή-τεψε γιά πολλά χρόνια στό Ἅγιον Ὄρος, στή μονή τοῦ Τιμίου Προδρόμου τῆς Μολδαβίας τῆς Ρουμανίας καί κατέληξε στό νησί Λάντογκα, κοντά στή Φινλανδία, ὅπου ἐμόνασε στή μονή τοῦ Βά-λαμο. Ἐκεῖ ὁ Ὅσιος Ἀντίπας μετέφερε τό ἡσυχαστικό πνεῦμα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί, ἀφοῦ ἔζησε θεοφιλῶς, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό 1882.

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Θεοφάνους τοῦ Ἐρημίτου.

Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης, κατά κόσμον Γεώργιος Γκοβόροβ ἐγεννή-θηκε στίς 10 Ἰανουαρίου 1815 στό χωριό Ὄρελ τῆς Ρωσίας. Οἱ γο-νεῖς του ὀνομάζονταν Βασίλειος καί Τατιάνα. Ἐσπούδασε στό ἐκκλησιαστικό σεμινάριο τοῦ Λιβένσκ καί στή θεολογική ἀκαδημία τοῦ Κιέβου. Στίς 11 Φεβρουαρίου 1841 κείρεται μοναχός καί λαμβά-νει τό ὄνομα Θεοφάνης. Ἐργάσθηκε ἱεραποστολικά καί τό 1855 ἀνέλαβε τή διεύθυνση τῆς ἐκκλησιαστικῆς σχολῆς τοῦ Ὄλονετς. Τό ἔτος 1856 ἐταξίδεψε γιά ἐκκλησιαστικές ὑποθέσεις στήν Κωνσταντι-νούπολη καί στίς 29 Μαῒου 1859 ἐξελέγη Ἐπίσκοπος τῆς πόλεως Ταμπώφ καί Βλαντιμίρ. Λίγο ἀργότερα ἀφιερώνεται στήν ἄσκηση καί ζεῖ ἔγκλειστος ἀκολουθώντας τό βίο τῶν Ἁγίων Ἀσκητῶν τῆς Ρωσίας.

Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη τό ἔτος 1894.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν!

1 Ἁγίου Γρηγορίου Νύσσης, Κατά Εὐνομίου, 3,2,98.

2 Ἡ Ἁγία Πλακίλλη διακρίθηκε γιά τή φιλανθρωπία καί τίς ἀγαθοεργίες της. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τή μνήμη της στίς 14 Σεπτεμβρίου.

3 Παναγιώτη Χρήστου, Ἑλληνική Πατρολογία, τόμος Α´, Πατριαρχικόν Ἵδρυμα πατερικῶν Μελετῶν, Θεσσαλονίκη, 1976, σελ. 28.

4 Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Γρηγορίῳ Νύσσης, 197, τόμος 60ός, ΒΕΠΕΣ, Ἀθῆναι, 1980, σελ. 317.

5 Μανουήλ Γεδεών, Βυζαντινόν Ἑορτολόγιον, σελ. 56.

6 Μία ἀπό τίς 21 γνωστές δεξαμενές τῆς Κωνσταντινουπόλεως, κειμένη πρός τήν περι-οχή τῶν Ὑψωμαθείων.

7 Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, σελ. 9.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Συναξάρι 13ης Ἀπριλίου

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος † Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Μαρτίνου, πάπα Ρώμης, τοῦ Ὁμολογητοῦ. Ὁ Ἅγιος...
video

Ομιλία Δημητριάδος Ιγνατίου στον Ε΄ Κατανυκτικό Εσπερινό – Ι.Ν. Αγ. Βασιλείου Βόλου (video)

Παρακολουθήστε την επίκαιρη ομιλία που εκφώνησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, στα πλαίσια της σειράς κατανυκτικών ομιλιών που πραγματοποιεί, μετά το...

Εξεδόθη και κυκλοφορεί επετειακός τόμος με κείμενα και ομιλίες του Μητροπολίτου Χαλκίδος

Με την Χάρη του Θεού κατά το τρέχον έτος συμπληρώνονται είκοσι χρόνια αρχιερατικής διακονίας του Σεβασμιωμάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων...
video

Ο Ε’ Κατανυκτικός Εσπερινός στην Ι. Μ. Φθιώτιδος

Στην Ιερά Μονή Παναγίας Ελεούσης Ξυνιάδος χοροστάτησε στον Ε΄ Κατανυκτικό Εσπερινό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών συνεχίζοντας την μεγάλη του περιοδεία κατά την...

Φθιώτιδος Συμεών: «Η ιστορία έχει γραφτεί με αίμα, δεν ξαναγράφεται…»

Ηχηρό μήνυμα υπέρ της θυσίας της Εκκλησίας και του Ιερού Κλήρου για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία, απέστειλε...
video

Δ΄ Νηστειῶν στήν Ναύπακτο – κήρυγμα Μητροπολίτου (video)

Τήν Κυριακή Δ΄ Νηστειῶν, 11 Ἀπριλίου ἐ.ἔ., ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου κ. Ἱερόθεος λειτούργησε στόν Ἱερό Ναό Ἁγίας Παρασκευῆς Ναυπάκτου. Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του,...

Η τέταρτη εβδομάδα της Τεσσαρακοστής στην Μητρόπολη Χαλκίδος

Κατά την τέταρτη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στην Ι. Μητρόπολη Χαλκίδος τελέσθηκαν όλες οι ιερές ακολουθίες της κατανυκτικής αυτής περιόδου, έστω και κεκλεισμένων των...

Δ΄ Κυριακή των Νηστειών στην Σίφνο

Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος Απολλωνίας Σίφνου ιερούργησε σήμερα το πρωί, με τη συμμετοχή του Ηγουμένου της Ιεράς Μονής Βρύσης, Αρχιμ. Ιωαννίκιου,...

Κυριακή Δ΄ Νηστειών στον πληγωμένο Άγιο Γεώργιο Τυρνάβου

Κυριακή της Δ’ Εβδομάδος των Νηστειών και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος τέλεσε την Θεία Λειτουργία στα προπύλαια του τραυματισμένου από...

Ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας στο Λίβερπουλ για το διορισμό νέου ιερέως

Στον Ιερό Ναό των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, στο Λίβερπουλ του Σύδνεϋ, μετέβη το πρωί της Κυριακής, 11 Απριλίου, Δ' Κυριακής των Νηστειών,...

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας στην κωμόπολη του Μελιγαλά

Στον μεγαλοπρεπή Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου,  στην κωμόπολη του Μελιγαλά προέστη της Θείας Λειτουργίας, κατά την Κυριακή της Δ' εβδομάδος των...

Χειροθεσία Οικονόμου από τον Μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων Θεόκλητο

Στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Αγναντιάς τέλεσε την θεία Λειτουργία και κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Θεόκλητος,...

Συναξάρι τῆς 12ης Ἀπριλίου

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος † Μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Βασιλείου, ἐπισκόπου Παρίου τοῦ Ἑλλησπόντου, τοῦ Ὁμολογητοῦ.  Ὁ Ἅγιος...

Χειροτονία Διακόνου από τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ

Στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Καραβά Ιερούργησε σήμερα Κυριακή Δ’ Νηστειών (11/04/2021) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ.Σεραφείμ, ο οποίος τέλεσε και την εις Διάκονον...
video

Δημητριάδος Ιγνάτιος: «Η πίστη είναι μία διαρκής πορεία εμπιστοσύνης και αγάπης στον Θεό»

Στον Ιερό Ναό Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Νέας Ιωνίας λειτούργησε σήμερα, Κυριακή Δ΄ Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρουσία περιορισμένου αριθμού πιστών,...